ZATRZYMAĆ CZAS

Sekrety medycyny estetycznej

Krzysztof Gojdź

Magdalena Rigamonti

SPIS TREŚCI

WSTĘP

PIĘKNO

WSTĘP

Ależ ty jesteś stara! Marszczysz się. Chodź, coś ci zrobię. Chodź, nie bój się.

Bierze mnie za rękę, sadza na wielkim białym fotelu i przygląda się twarzy. Najpierw patrzy w oczy, potem na kurze łapki, czoło, brodę, policzki. Dotyka włosów. Uśmiecha się. Nie, nie będę królikiem doświadczalnym. Wiem, że prawie wszystkie zabiegi wypróbował już na sobie.

Jesienią trzeba ci zrobić laseroterapię. Latem nie można, bo słońce i byłyby przebarwienia. Plam byś dostała. Zezłość się. No, zezłość! Lwia zmarszczka trochę jest, ale jeszcze można wytrzymać. Ja sobie wstrzyknąłem tu botoks, bo się bruzda zrobiła. Wszystko na sobie wypróbowałem. Mezoterapię, laser, fototerapię. Tu, w policzkach, mam kwas hialuronowy, ale delikatnie, naturalnie. No cóż, jestem piękny!

I czuję, że to jest mój czas. Cieszę się życiem, tym, jak wyglądam, jakich ludzi mam wokół. Chciałbym ten czas zatrzymać. I zatrzymuję. Każdego dnia. Choć na chwilę, choć na trochę.

Faceci w moim wieku wyglądają najlepiej. Wy, baby, macie gorzej. Mniej więcej od 42. roku życia zaczynacie się sypać. Każdy kolejny rok to jak dwa, trzy lata życia przed czterdziestką. Wszystko zaczyna wam wisieć, metabolizm siada i trzeba działać. To jest walka. Walka z czasem. Walka o to, żeby dobrze wyglądać, dobrze się czuć. Z wiekiem ta walka się zaostrza, przeciwnik staje się coraz silniejszy. Ale i ja jestem coraz silniejszy. I medycyna estetyczna też.

– Umówiłem cię z psycholożką. Z Magdą Chorzewską.

– Mnie? Ja przecież nie potrzebuję porady!

– Ale ona mówi dokładnie to, co ja myślę na temat piękna, dbania o siebie, dystansu. Zobacz, jakiego esemesa mi przysłała: „Piękno. Daje sukces, władzę, przyjaciół, zainteresowanie. Potocznie uważa się, że atrakcyjni ludzie mają w życiu lepiej. Szybciej osiągają sukces zawodowy; z osoby mało znanej mogą stać się celebrytami…”.

Lubię się otaczać pięknymi ludźmi. Wtedy sam od razu czuję się piękny, atrakcyjny, lepszy jakiś. Wiem, że to psychologia, że wszystko jest w głowie. Porozmawiaj z Magdą, ona ci powie, że piękno jest dziś w cenie. Ma swoją konkretną wartość. I że niektórym ludziom nie wystarczają już dobre auto, pełen portfel i markowe ubrania. Do pełni szczęścia potrzebne są także piękna twarz i ciało. A kiedy mamy już komplet, nadal dążymy – niestety – do zaspokojenia potrzeby utrzymania urody. Która, jak wszyscy wiemy, bo tego doświadczamy na sobie, może się łatwo zdezaktualizować.

Magdalena Chorzewska: Pewnie dlatego medycyna estetyczna i chirurgia plastyczna to dziedziny, które jeszcze przez długie lata będą jednymi z prężniej rozwijających się gałęzi medycyny. Zapotrzebowanie na zabiegi z roku na rok rośnie i znajduje się coraz bardziej w zasięgu zwykłych ludzi. Z relacji osób, które poddały się zabiegom medycyny estetycznej czy chirurgii plastycznej, wynika, że czasami zmiana wyglądu nosa, rozmiaru piersi powoduje realną zmianę w życiu. Często jednak po operacjach nic w życiu tych osób się nie zmienia. A to może wywoływać spadek nastroju, nierzadko zaburzenia depresyjne. Uważam, że większość operacji plastycznych powinna być poprzedzona konsultacjami psychologicznymi i analizą oczekiwanych zmian w wielu obszarach życia.

Myślę, że wielu osobom zależy na wyglądzie, bo mają tendencję do ulegania syndromowi adonizacji. Termin ten wprowadziła polska profesor Eugenia Mandal, a odnosi się on do naszego stosunku do roli urody i seksapilu. W skrócie chodzi o to, że takie osoby używają swojej urody, aby osiągać różne korzyści. Inaczej mówiąc, manipulują. Adonizacja to wypadkowa trzech aspektów: poznawczego – osoba dotknięta tym syndromem ma głębokie przekonanie, że kiedy umiejętnie wykorzysta atuty swojej urody, może osiągnąć wszystko; emocjonalnego – lubi robić wrażenie na innych; i behawioralnego – kokietuje, uwodzi, aby osiągnąć swój cel.

W mojej pracy często spotykam się z osobami, które są obiektywnie urodziwe. Natomiast postrzegają siebie jako osoby mało atrakcyjne czy wręcz brzydkie. Czasami zdarza się, że do gabinetu przychodzi nastolatka, która już dziś wie, że kiedyś zoperuje nos, podniesie powieki i powiększy biust. Kiedy pytam, co taka operacja zmieni w jej życiu, często nie potrafi udzielić odpowiedzi. Wynika to z braku akceptacji własnej osoby, nadawania zbyt wielkiej rangi wyglądowi, a także deficytom w wielu innych obszarach. Z psychologicznego punktu widzenia każdemu z nas zależy na akceptacji i miłości, a uroda ma nam pomóc spełnić te potrzeby.

W dobie Internetu, Instagramu i szeroko pojętego ekshibicjonizmu w sieci krąży cała masa zdjęć atrakcyjnych dziewczyn, które często stanowią niedościgniony wzór dla dziewczynek, nastolatek, kobiet. Ale także dla chłopców, nastolatków i mężczyzn. Chęć bycia atrakcyjnym fizycznie w dużej mierze dotyczy także mężczyzn. Ciągłe porównywanie się do innych, atrakcyjniejszych ludzi wywołuje niezadowolenie z własnego wyglądu, zaburzenia odżywiania, anoreksję, bulimię, a także ortoreksję i bigoreksję, brak akceptacji, izolację społeczną i chwiejność emocjonalną. Nierzadko prowadzące do samouszkodzeń.

Dr Gojdź: I niech to będzie przestrogą. Sam jestem w ciągłym biegu, ale namawiam wszystkich znajomych, pacjentów i widzów mojego programu telewizyjnego: usiądź w spokoju, zastanów się nad sobą, nad swoim życiem. Nad tym, czy tak po prostu lubisz siebie, szanujesz. Kochasz nawet.

Co ja będę tu plótł androny! Przecież jak ktoś akceptuje siebie, czuje się w miarę dobrze we własnym ciele, to od razu emanuje dobrą energią, radością, pięknem i szczęściem. I przyciąga innych pięknych ludzi. Kochani ludzie, uważajcie, bo ciągłe dążenie do ideału i próba bycia najpiękniejszą czy najprzystojniejszym mogą być utopijną gonitwą powodującą nieszczęście i wiele innych problemów. Przecież naszą motywacją jest bycie szczęśliwym! Psycholożka Magda mówi, że szczęście to stan umysłu. A odnalezienie harmonii i równowagi wydobywa z nas w naturalny sposób to, co najlepsze.

PIĘKNO

Wstaję rano, patrzę w lustro. Wróć, staję na wadze.

Dzisiaj ważyłem 75 kilogramów. Patrzę w lustro i... No dobra, z reguły jestem zadowolony. Wydaje mi się nawet, że siebie lubię. Że jest wspaniale, że to najlepszy moment w moim życiu.

Jeszcze psa muszę wygłaskać; potem lecę z nim na spacer. Cosmuś, kochany. Ślepy, ale kocha mnie, a ja jego. Będąc nieszczęśliwym, trudno być pięknym. Albo inaczej: co w duszy, to na paszczy. Pamiętasz taki film Nigdy w życiu! z Danutą Stenką? Mąż zdradza bohaterkę, a potem ona się zakochuje w innym i jest taka scena, kiedy wchodzi do pracy. Blask od niej bije, wszyscy się za nią oglądają, jest piękna, promienna. To nie zabiegi tak na nią wpłynęły, to szczęście. Prawdziwy uśmiech może czasem zrobić więcej dla twarzy niż botoks. Trzeba zacząć od uśmiechu, od duszy, a dopiero później, jeśli to nie wystarcza, można działać. Co tak patrzysz? Na mój uśmiech, na zęby? Często radzę pacjentom, żeby o uśmiech zadbali.

– U dentysty?

– Też. Czasem, jak się zadba o zęby, o to, co widać podczas uśmiechu, od razu cała twarz wygląda dużo lepiej. Wiem, wiem, zaraz mi powiesz, że nie wszystkich natura obdarzyła pięknymi rysami, dużymi oczami, pełnymi ustami, znakomitą figurą. Że nie zawsze natura bywa łaskawa. Ale piękne ciało bez pięknej duszy to wydmuszka. Puste jakieś, plastikowe. A wiesz, że jestem jurorem na wyborach Miss Polski? I kiedy słyszę, że te dziewczyny to idiotki, że nie myślą, nic nie wiedzą, mają pusto w głowach, to się wkurzam, bo gadam z nimi, żartuję. Opowiadają mi o sobie, więc wiem, że większość z nich ciężko pracuje, ma plan na życie. To nie są piękne kretynki. Jak ktoś jest durny, to nie jest piękny. Proste? Proste. Przychodzą do mnie różne piękne osoby, ale też i takie, które swoje piękno chciałyby poprawić. No i takie, które marzą o tym, aby wypięknieć.

A czasem bywa też tak, że dopiero jak się poprawi coś w ciele, pięknieje dusza. Każdy chce być piękny. Każdy. Od małego ludzie patrzą w lustro. Analizują siebie, swój wygląd.

Sprawdzam znaczenie słowa „piękno” – czym jest, jaką ma definicję. Czytam o tym, że uważa się, iż wzory piękna nie są stałe, pozostają swoiste dla kręgów kulturowych oraz okresu, w jakim powstały, ale samo piękno jest niezmiennie pozytywną właściwością estetyczną bytu, wynikającą z zachowania proporcji, harmonii barw, dźwięków, umiaru i użyteczności odbieranych przez zmysły. Istnieje piękno idealne, duchowe, moralne, naturalne, obiektywne, subiektywne i cielesne. Uff, na szczęście w słownikowej definicji wzięto pod uwagę również ciało.

– Fajne. I mądre to. Każdy lekarz, który zajmuje się upiększaniem, powinien pamiętać o zachowaniu proporcji i umiaru. Wszystkie wykłady, na całym świecie, zaczynam od zdefiniowania, czym jest piękno. Mówię, że to zestaw cech, który daje przyjemność zmysłom, przyjemnie pobudzając umysł, duszę albo ciało.

Na świecie jednak różne zestawy cech dają przyjemność zmysłom. Przecież są różne kanony piękna. Inaczej piękno rozumiane jest w Europie czy w Stanach, inaczej w Rosji, a inaczej w Azji. Uczę się tego piękna. Nie narzucam swojej wizji. Pytam, czym ono jest dla moich słuchaczy i kto według nich jest jego ikoną. Kiedyś w Stanach i Europie ikoną piękna była na przykład Elisabeth Taylor.

– Poprawiała urodę?

– Poprawiała. Moim zdaniem musiała być operowana. W Hollywood od wielu lat każdy po pięćdziesiątce poddaje się operacjom. Parcie, żeby być pięknym i młodym, jest tam bardzo silne i nawet najbardziej zatwardziałych przeciwników potrafi skruszyć. Tam coraz młodsi ludzie, już dwudziestoletni, poddają się zabiegom medycyny estetycznej. Uważam, że to przesada.

Nie tak dawno przyszła do mnie młoda fotomodelka. Siada naprzeciwko, patrzy mi w oczy, ja patrzę w jej, a przy okazji analizuję policzki, usta, czoło. I coś dziwnego w tej jej twarzy widzę. Pytam, jaki ma problem, co się dzieje.

– Doktorze, botoks mi już puścił, kwas mi się wchłonął. Jestem załamana!

Patrzę w kartę – 21 lat.

– Wszystko mi się marszczy, starzeję się, nie podobam się sobie, patrzę w lustro, widzę starą babę! Niech pan mi wstrzyknie botoks, niech pan mnie ratuje!

– Dziecko drogie, co pani ma się marszczyć, jak pani jest taka młoda? Od kiedy pani przy twarzy majstruje?

– Od trzech lat. Od osiemnastki.

– Nic nie będziemy robić, bo za dziesięć lat będzie pani wyglądać na pięćdziesiątkę.

I wiesz, że ta wizja tak na nią podziałała, że dziewczyna zapomniała o botoksie. Powiedziałem o jej naturalnym pięknie, o ustach, ładnych oczach, pięknym nosie. Jezu, chyba nikt nigdy wcześniej jej tego nie mówił! Piękniała z sekundy na sekundę. Była ładna, a i tak potrzebowała akceptacji, komplementów, potwierdzenia, dowartościowania. Prosiłem, żeby nie szukała pseudopomocy u innych lekarzy, którzy po prostu będą chcieli na niej zarobić. Często gonię młodych, mówię im, że nie mają czego u mnie szukać. Wcześniej rozmawiam, przekonuję, żeby szanowali siebie, swoje piękno, urodę. Chodź, napijemy się prosecco z sokiem pomarańczowym.

Przepis:

– kieliszek wina musującego wytrawnego,

– szklanka soku, świeżo wyciśniętego z pomarańczy.

Składniki wymieszać i pić małymi łyczkami.

– Ten napój nazywa się mimoza. Świetny latem. Stawia na nogi. Lepiej nie pić więcej niż jeden kieliszek. Pyszny, prawda? Kiedyś przez pięć lat mieszkałem w Nowym Jorku na Manhattanie. W każdą niedzielę około południa szliśmy ze znajomymi na tzw. brunch i zaczynaliśmy właśnie od mimozy. Jak dziś. Też niedziela. Mimoza i rozmowa o pięknie… Pięknie jest. Wiesz co, Magda, takie chwile mogłyby trwać wiecznie. Trzeba je umieć doceniać. Ja doceniam. Swoim pacjentom mówię, że piękno to łapanie chwil, zatrzymywanie czasu. Dobrze dziś wyglądasz. Wyspałaś się, wypoczęłaś? Jutro w klinice będzie sporo ludzi. Przyjdź rano. Ania, taka dziewczyna po czterdziestce, przychodzi na konsultację. Ładna, zadbana nawet, ale chyba siebie nie lubi.

Jestem rano. Po 9. Kawa z doktorem. Kanapka z pasztetem z indyka. Doktor zrobił.

– Pomidorka ci jeszcze pokroję, poczekaj. Będzie lepsza. Ten pasztet jest pyszny, od tej mojej pacjentki, kiedyś ci o niej opowiem.

Przychodzi dziewczyna. Spłoszona lekko. Nie mówię, że piszemy z doktorem książkę. W ogóle się nie odzywam. Zostaję w poczekalni.

– Magda, chodź, posłuchaj, co ta dziewczyna mówi! Jesienią umówiliśmy się na laser i mezoterapię osoczem bogatopłytkowym. Teraz tylko radiofrekwencja.

– Ja to bym wszystko w sobie poprawiła. W ogóle nie jestem w swoim typie.

– A jaki jest pani typ?

– Blondynka, szczupła, 170 centymetrów wzrostu, piersi rozmiar „C”, długie nogi.

– Ten brąz to naturalny pani kolor włosów?

– Nie, farba. Swoje mam jasne, blond.

– To wystarczy, że się pani przefarbuje i już będzie pani w swoim typie.

– Nie no! Co pan mówi, doktorze?

– No przecież dokładnie siebie pani opisała, tylko kolor włosów nie pasował do ideału. Mało trzeba. A skórę twarzy nawilżymy, laser jej dobrze zrobi. Już teraz trochę pani podgrzałem skórę, już się bardziej napięła, już będzie lepiej. Ciało masz świetne, widać, że ćwiczysz, ale geny też swoje robią. Dziewczyno, jesteś piękna!

Pacjentka patrzy na doktora z niedowierzaniem. Jej oczy otwierają się szeroko, szklą nawet. Patrzy w lustro. Uśmiecha się. Rzuca się doktorowi na szyję.

Przechodzimy do drugiego gabinetu.

– Co jakiś czas łapię się na tym, że zadaję sobie pytanie, co ja robię dla siebie. Kiedy jadłem w domu, kiedy odpoczywałem, kiedy leżałem przed telewizorem i skakałem po kanałach? Kiedy? Nie pamiętam.

Copyright for the Polish Edition
© 2015 Edipresse Polska SA

Copyright for text and photos
© 2015 Music Zone Katarzyna Litwin

Edipresse Polska SA

ul. Wiejska 19,

00-480 Warszawa

Dyrektor ds. książek: Iga Rembiszewska

Redaktor inicjujący: Natalia Gowin

Produkcja: Klaudia Lis

Marketing i promocja: Renata Bogiel-Mikołajczyk

Digital i projekty specjalne: Katarzyna Domańska

Redakcja: Ewa Charitonow

Korekty: Ewa Mościcka, Katarzyna Duran

Projekt graficzny okładki i makiety, skład i łamanie: Paweł Panczakiewicz/PANCZAKIEWICZ ART.DESIGN

Zdjęcia: Maksymilian Rigamonti

Zdjęcia zamieszczone w rozdziale Gwiazdy/Celebryci: www.facebook.com/drkrzysztofgojdz

Biuro Obsługi Klienta

www.hitsalonik.pl

mail: bok@edipresse.pl

tel.: 22 584 22 22

(pon.–pt. w godz. 8:00-17:00)

www.facebook.com/edipresseksiazki

Druk i oprawa: Edica Sp. z o.o.

ISBN: 9788379452071

Wszelkie prawa zastrzeżone. Reprodukowanie, kodowanie w urządzeniach przetwarzania danych, odtwarzanie w jakiejkolwiek formie oraz wykorzystywanie w wystąpieniach publicznych w całości lub w części tylko za wyłącznym zezwoleniem właściciela praw autorskich.

Konwersja do formatu MOBI:
Legimi Sp. z o.o. | www.legimi.com