Kamil Jaszczak

Przestrzeń

© Copyright by

Kamil Jaszczak & e-bookowo

Projekt okładki:

Kamil Jaszczak

ISBN e-book 978-83-7859-606-6

ISBN druk 978-83-7859-607-3

Wydawca: Wydawnictwo internetowe e-bookowo

www.e-bookowo.pl

Kontakt: wydawnictwo@e-bookowo.pl

Wszelkie prawa zastrzeżone.

Kopiowanie, rozpowszechnianie części lub całości

bez zgody wydawcy zabronione

Wydanie I 2015

Konwersja do epub A3M Agencja Internetowa

Nauczyłaś mnie, czym jest przestrzeń.

Przyjmij więc proszę te wiersze

w najskrytszy kąt

swojego wszechświata.

Dziękuję, Em.

Od autora

Wszystko ma swój czas, i jest wyznaczona godzina na wszystkie sprawy pod niebem: Jest czas rodzenia i czas umierania, czas sadzenia i czas wyrywania tego, co zasadzono, czas zabijania i czas leczenia, czas burzenia i czas budowania, czas płaczu i czas śmiechu, czas zawodzenia i czas pląsów, czas rzucania kamieni i czas ich zbierania, czas pieszczot cielesnych i czas wstrzymywania się od nich, czas szukania i czas tracenia, czas zachowania i czas wyrzucania, czas rozdzierania i czas zszywania, czas milczenia i czas mówienia, czas miłowania i czas nienawiści, czas wojny i czas pokoju.

Tak jak wszystko ma swój czas, tak wszystko ma swoje miejsce. W przestrzeni, która je łączy dokonują się największe cuda. To one za każdym razem na nowo kształtują naszą rzeczywistość. Szczególnie mocno widać to wtedy, kiedy zmiany te dokonują się w przestrzeni naszego małego, prywatnego świata. Dlatego też mój drugi tomik w całości poświęcam właśnie jej. Niech będzie on laudacją dla miejsc i dla czasu, który dotąd przeżyłem.

Powiedziała: „Nie podchodź zbyt blisko.

Jest we mnie ciemność. To miejsce, w którym kryją się demony”.

Odpowiedziałem: „Podejdź bliżej.

Jest we mnie piekło. To miejsce,

w którym Twoje demony mogą żyć”.

Autor nieznany

Być poetą

Miałem być poetą,

który piórem kojarzy ze sobą

tysiące nieśmiałych słów. A później

wprowadza chaos. Koniec i kropka.

Chciałem bez wysiłku sadzić kwiaty i drzewa,

jednym gestem wznosić budowle z kamienia.

Pustą myślą dawać życie. Wbrew naturze -

uniesieniem je odbierać.

Chciałem zabrać sens miłości,

stworzyć skromną treść cierpienia.

Wrócić do początku, uścisnąć rękę

Baczyńskiego, Miłosza i Norwida.

Chciałem być poetą.

Spacerować pośród myśli

i mieć cokolwiek

do powiedzenia.

Taurydy

Meteory słów spod znaku Byka

pokonały wszechświat i podziurawiły

naszą przestrzeń, kiedy pośród łez

próbowałaś ukryć ślad nieznanych ust.

Miałaś być delikatna i słaba,

tak by co najwyżej porysować serce

oddane pod Twą opiekę. Nie spodziewałem się

krwi, która nocą wypłynęła z dotykiem warg.

Jakże łatwo było mi prosić Cię wtedy o prawdę

nie wiedząc, że owiniesz nią dłoń

i bez najmniejszego wahania

zaciśniesz w pięść. A łoskot uderzenia

rozbije resztki naszych snów.

Niedokończone rozmowy

Niedokończone rozmowy z nią

nie miały charakteru

po męsku sprecyzowanego.

Niedokończone rozmowy z nią były zupełnie inne.

Niezależne od gorzkich myśli,

odzianych w płaszcz boskiego Ballentinesa.

Amicus humani generis.

Ostatnia droga

Płomień zamieniam w cierpliwość,

przez sen rzeźbię ostatek marzeń

z wosku i drewna. Jeszcze oddycham.

Dostrzegam każdy ruch frywolnych mięśni.

Rozciągam skórę na dłoniach. Prasuję zmarszczkę -

czas odejść.

Boże,

którędy do nieba?

Orfeusz

Opuszkiem palca czytam na głos

starannie dobrany sens naszego rozstania.

Jestem jak Orfeusz niespełna rozumu.

Nie idź za mną – nie chcę Cię

zgubić jeszcze bardziej.

Próg

Miałem wrażenie,

że to próg jak każdy inny.

Wysoki na wymarzoną łapę psa

i szeroki na jedno kota czmychnięcie.

Kochanie, to nasze persona grata.

Miałem wrażenie,

że to próg jak każdy inny.

A Ty postanowiłaś mi wyłożyć w nim

miłość, aby przestał już oddzielać

pokój od pokoju.

Jedno od drugiego.

Przesłanie

Ubrania są jak resztki snu.

Zupełnie niepotrzebne.

Spis treści

Od autora

Być poetą

Taurydy

Niedokończone rozmowy

Ostatnia droga

Orfeusz

Próg

Przesłanie

Skraj

Ecce Homo

Wszystko bezkrwawo

W kałuży

Zmiana

Przestrzeń

Cóż nam

Druga szansa

Katastrofa

Martwe czasy

Powyżej serca

Język ogrodnika

Giuseppe

Przestaję

Dąb

Pytanie