Książka przeznaczona wyłącznie dla dorosłych czytelników.

Sceny erotyczne opisane są szczegółowo z użyciem wulgarnego języka.

Prolog

Courtney leżała w milczeniu i wpatrywała się z grymasem na twarzy w dyskretnie oświetlony sufit nad łóżkiem. Chłodne powietrze owiewało ciało, osuszało delikatne kropelki potu, które zebrały się w ciągu ostatniej godziny. Z nieobecną miną gładziła dłonią brzuch i trącała palcem wskazującym szmaragdowy kolczyk przebijający ciało w górnej części pępka.

Dotyk paznokci przesuwających się po nagiej skórze stanowił przyjemne uczucie. Pod wieloma względami przyjemniejsze niż wcześniejsze pieszczoty mężczyzny leżącego obok niej. Nie chodziło o to, że się nie starał, ona też się zaangażowała, ale satysfakcja była po prostu poza zasięgiem, ulotna obietnica, która pozostanie niezaspokojona jeszcze przez jakiś czas, wiedziała o tym.

Nagle ogarnęły ją wątpliwości i ledwie uchwytny żal. Nie tak wyobrażała sobie swoje pierwsze seksualne doświadczenie. Oczami duszy widziała coś znacznie bardziej poruszającego, zaspokajającego nie tylko seksualne pragnienia, lecz także wypełniającego jej serce. Niestety, musiała dokonać tego poświęcenia, by zrealizować marzenie, które tak długo nosiła w sercu. Jej dziewictwo było jedną z tych ofiar.

Odetchnęła powoli i głęboko, powstrzymując zwątpienie, które ogarniało ją na samą myśl o tym, co ją czeka. Nie zdecydowała się na opuszczenie kraju i domu, nie wiedząc, czego może się spodziewać. Studiowała dokładnie swój cel, poznała każdy możliwy aspekt jego charakteru i starannie zaplanowała każdy ruch. Nie mogła przegrać. Stawka była zbyt wysoka. Na szali leżała przyszłość, serce i marzenia, które pielęgnowała od dzieciństwa.

– No dobrze. Muszę szczerze przyznać, że jesteś moją jedyną porażką, kochanie. – Sebastian DeLorents położył się niedbale na boku i przerwał jej rozmyślania pełnym rozbawienia głosem.

Odwróciła głowę i uśmiechnęła się szeroko, patrząc na swojego prawdopodobnie najlepszego przyjaciela na ziemi. Bastian przeprowadził ją przez większość z jej najważniejszych przygód, pomógł jej w upewnieniu się, że ojcu nigdy nawet nie wpadnie do głowy, że jego mała księżniczka jest nieco bardziej lekkomyślna, niż by sobie tego życzył. Dane Mattlaw wierzył, że jego idealna, niewinna córka była nieświadoma świata i nie znała mroczniejszej strony życia znajdującej się za murami posiadłości, w której ją wychował. Nie miał pojęcia o wolnym duchu, lekkomyślności i o tym, jak wyzwoloną kobietą stało się jego dziecko.

Nie była celowo okrutna, trzymając go w niewiedzy. Po prostu miała świadomość, jak bardzo się martwił, jak walczył, by chronić ją przed każdym niebezpieczeństwem, jakie mogło pojawić się na jej drodze. Nie był apodyktyczny, tylko nadopiekuńczy w bardzo ojcowski sposób. I rozumiała powody takiego zachowania, jako dziecko mieszkała z tymi „powodami" trzy długie, koszmarne lata – byli to jej dziadkowie z Hiszpanii.

Ale już nie była dzieckiem.

– Nie bierz tego do siebie. – Odwróciła się do Bastiana, nie zważając na nagość, i spojrzała w tajemniczą, przystojną twarz, na dobrze umięśnione, potężne ciało, szelmowski błysk w czarnych oczach. – Powiedziałam ci, że należę do innego. Musiałam się tylko pozbyć tej nieznośnej dziewiczej błony, żeby móc wdrożyć w życie mój plan.

Skrzywił się, choć wiedziała, że dobrodusznie to zaakceptował. Nie oszukała go. Była otwarta, szczera. Nie mogła okłamać Bastiana, nawet sama myśl o tym była odrażająca. Poza tym miał koszmarne metody wyrównywania rachunków z tymi, którzy z nim zadarli. Nie bała się go, ale miała duży szacunek do kodeksu honorowego, którego się trzymał.

Wyciągnęła rękę i przesunęła palcami po jego policzku, a on objął ją ramionami i przyciągnął blisko do swojego ciała. Nie było między nimi seksualnego napięcia, podniecenia. Przyjaźń budowana przez całe życie stanowiła podnoszący na duchu, dający wsparcie związek, który dodawał odwagi, by próbowała zdobyć swoje największe marzenie. Tej nocy ofiarował jej cenne wspomnienia, choć nie zapewnił satysfakcji. Czule, z troską wziął ostatnią barierę kobiecości i dał jej wolność podążania za swoim ostatecznym marzeniem.

– Będę tęsknić, la luz más, querida. – Moje światełko. Mówił tak na nią od lat. Pocałował ją w czubek głowy i westchnął ciężko. – Dzięki tobie świat jest jaśniejszy.

Zaśmiała się delikatnie, słysząc te słowa.

– Masz na myśli odpowiednią tarczę pomiędzy tobą i wyrachowanymi mamusiami oraz dziewczynkami depczącymi ci po piętach. Daj spokój, Bastian, musisz się kiedyś ustatkować.

Podążyła za nim, kiedy przewrócił się na plecy, jęknął delikatnie, gdy oparła się o jego klatkę piersiową i patrzyła na niego z góry z narastającym rozbawieniem.

Bastian był jednym z najprzystojniejszych mężczyzn, jakich kiedykolwiek widziała Hiszpania i Anglia. Stanowił wynik połączenia się hiszpańskiego arystokraty z amerykańską matką, czysta krew przodków została rozrzedzona przez znienawidzony amerykański szlam. Przynajmniej taki był punkt widzenia jego dziadka.

W przypadku Courtney sytuacja wyglądała odwrotnie. Matka była najmłodszą córką jednego z najstarszych hiszpańskich rodów. Niestety ojciec był czystym amerykańskim blond kundlem, sam zwykł się tak określać. Wysoki, silny żołnierz, wystarczająco dominujący, by stawić czoła wspólnej dezaprobacie rodzin Marguerity Catherine Santiago Rodriguez, zarówno ze strony jej matki, jak i ojca.

Na szczęście Courtney nie musiała spędzić zbyt wiele czasu ze swoimi hiszpańskimi krewnymi. Na nieszczęście Marguerity w trakcie jej związku z Dane'em rodzina dowiedziała się, jak wygląda ich styl życia, i niemal ją zniszczyli, próbując „ratować". Ucieczka przed nimi i przed życiem, na jakie chcieli ją skazać, nie była łatwa.

Courtney miała siedem lat, kiedy matka zabrała ją w odwiedziny do krewnych. Tam, więzione przez trzy lata, przeszły przez piekło. Na szczęście ojciec w końcu zrozumiał, że rodzina żony go oszukuje, twierdząc, że obie nie żyją, i uratował je. To był czas, którego jej rodzice nigdy nie zapomną. Matka powiedziała kiedyś, że te wydarzenia przypominają im obojgu, jak kruche może być życie i że nigdy nie należy brać każdego dnia za coś oczywistego. Courtney wzięła sobie tę lekcję do serca.

– Wyrachowane mamusie stają się męczące – mruknął Sebastian refleksyjnie, przerywając jej myśli. – Może powinienem pojechać za tobą do Ameryki. Jestem pewien, że mogę ci pomóc w zamieszaniu, które planujesz tam wywołać.

Uśmiechnął się iście diabelsko. Rzadko widywała go tak zrelaksowanego i zabawnego. Naprawdę szkoda, bo kiedy Bastian chciał być zabawny, dawało to wyjątkowo seksowny i niesamowity efekt.

– Może rzeczywiście powinieneś tak zrobić – przytaknęła ze śmiechem. – Ale najpierw daj mi czas na złapanie go. Nie będzie łatwym podbojem, Bastian. I może mi się nie udać.

Z taką możliwością wyjątkowo mocno walczyła. Nie mogło się nie udać. Marzyła o nim zbyt wiele lat, tęskniła za nim z siłą, która nie pozwalała jej odpocząć.

– Porażka nie jest częścią twojego przeznaczenia, kochanie – zapewnił, podnosząc głowę z łóżka. Ucałował ją czule w usta i podniósł ze swojej piersi, żeby wstać. – Uda ci się, tak jak zawsze mi o tym opowiadałaś.

Przewróciła się na plecy, leżąc na poduszkach, obserwowała, jak podszedł do szerokich okien sypialni i patrzył w zadumie na miasto. Wydawał się nieobecny, zamyślony, jak gdyby jakaś część wieczoru ciążyła mu na barkach.

– Jesteś na mnie zły, Bastian? – spytała, zastanawiając się, czy nie poprosiła o zbyt wiele, licząc na łączącą ich tak długo przyjaźń.

Odwrócił się do niej ze spokojnym, delikatnym uśmiechem na ustach.

– Nigdy – zapewnił. Ciemne oczy obserwowały ją z błyskiem wcześniejszego rozbawienia. – Ty, moja droga, jesteś jak powiew świeżego powietrza wśród świń. Dlatego będę za tobą tęsknił.

Podrapał się leniwie po szerokiej klatce piersiowej, po czym przesunął ręką w dół brzucha i z roztargnieniem potarł ciężki worek między udami. Pod każdym względem był imponującym mężczyzną. Ale nie był Ianem. Bastian był jej najdroższym przyjacielem, ale Ian był jej miłością, niemal od dekady. Zanim zrozumiała, czym są narastające w niej dziwne, nieznane uczucia, wiedziała, że należy do Iana.

Wstała z łóżka i podeszła do niego, wtuliła się w jego objęcia i potarła policzkiem po piersi, a dłońmi pogładziła go po plecach.

– Zawsze będę blisko – obiecała szczerze. – Za dużo pracujesz, Bastian, i zbyt mało się bawisz. Jeżeli będziesz potrzebował rozrywki, masz numer, będę pod telefonem. Pamiętaj, żeby często dzwonić.

Roześmiał się.

– Zdecydowanie. Ja też domagam się świeżych wiadomości, maleńka. A teraz ubieraj się. – Klepnął ją delikatnie w pupę i popchnął w kierunku łazienki. – Twój samolot odlatuje za kilka godzin i raczej nie chciałabyś go przegapić. Wydaje mi się, że twój drogi Ian ma się z tobą spotkać na lotnisku.

Wezbrały w niej emocje. Natychmiast ciało stało się wrażliwsze, sutki stwardniały, a delikatne mięśnie pochwy zaczęły pulsować pożądliwie. Tak było za każdym razem, kiedy o nim myślała, w ciele budowało się pożądanie, które sprawiało, że robiła się słaba z tęsknoty, z pragnienia. Czy Ian bardzo się zdziwi, kiedy się dowie, jaki jest prawdziwy powód jej wizyty w Ameryce, jakie ma zamiary? Chciała uwieść kogoś niemożliwego do uwiedzenia. Chciała schwytać najbardziej nieuchwytną zdobycz na świecie. Posiąść serce najbardziej cynicznego, zblazowanego mężczyzny, jakiego kiedykolwiek poznała. Mężczyzny zaklinającego się, że nie ma ani serca, ani sentymentalnych emocji.

Zamierzała zdobyć Iana dla siebie.

– Może powinieneś mnie tam odwiedzić, Bastian. – Rzuciła, idąc do łazienki. – W Ameryce świetnie byśmy się bawili. A Klub Iana to podobno jeden z najbardziej ekskluzywnych i atrakcyjnych klubów na świecie wśród osób lubiących się dzielić kobietami. Nie wygląda mi to na przyjemność, która ci się nie podoba. – Posłała mu przez ramię szelmowski uśmiech i chwyciła małą torbę podróżną stojącą w nogach łóżka.

Bastian był prawdopodobnie taki sam jak Ian. Otwierał się tylko przed najbliższymi, jego seksualność była wyjątkowo głęboka i gorąca. Nie był mężczyzną znanym z tego, że odmawiał sobie przyjemności, które uważał za właściwe. Prawdziwy lubieżnik, jeden z niewielu ludzi niedbających o opinię otoczenia, a wyłącznie o swój własny kodeks honorowy, którego się trzymał.

– Może już wkrótce. – Wzruszył ramionami, a wyraz twarzy pozostał zamyślony. – Może wkrótce.

***

Ian Sinclair próbował oddychać głęboko, gdy stoczył się z bezwładnego, wyczerpanego ciała ściśniętego pomiędzy nim i jej mężem. Kimberly Raddington była jak płomień, paliła ich seksualnym gorącem i zaciskała się na penisach wchodzących w jej drobne ciało, krzycząc o więcej, błagając Jareda o ulgę i walcząc, by wziąć ich obu głębiej do swojego wnętrza.

Teraz, kilka godzin później, jęknęła zmęczona, gdy Jared ułożył ją pomiędzy nimi, pozwalając jej na odpoczynek, którego odmawiali jej całą noc. Długie, płomiennie rude włosy spływały po plecach i opadały na boki, pieszcząc ramię leżącego obok Iana. Przypominały mu zbyt mocno o ciemniejszych, jedwabistych lokach. O kobiecie, której nigdy nie posiądzie, był tego pewien.

Spojrzał na lśniący jedwab, a na ustach pojawił mu się uśmiech, gdy wymamrotała coś marudnie niezadowolona z ruchów, jakie jej mąż wykonywał obok.

Ian poklepał ją pieszczotliwie po pośladkach, gdy ułożyła się wygodnie, zatrzymał wzrok na zaczerwienionym ciele. Dostała od niego kilka klapsów, aż delikatne ciało stało się tak czerwone jak jej włosy, i wciąż krzyczała, błagając o więcej. Wykorzystali ją obaj porządnie, aż do późnych godzin nocnych, a ona wyczerpała obydwu więcej niż raz, pozostawiając ich niemal tak wykończonych, jak była teraz ona sama.

– Zostajesz? – spytał Jared, ziewając ze zmęczenia, przytulił mocniej śpiącą Kimberly i spoglądał przez jej ciało na przyjaciela.

Ian rzucił okiem na zegarek przy łóżku i skrzywił się ze znużeniem.

– Nie tym razem. – Nie chciało mu się brać prysznica i wychodzić. Wysiłek wydawał się niemal nieludzki, ale nie miał wyboru. – Za kilka godzin muszę odebrać z lotniska Courtney i zabrać ją do domu. Może wrócę jutro.

Związek łączący go z Jaredem i Kimberly był dla niego wyjątkowy. Nigdy wcześniej nie związał się bliżej z jednym z członków Klubu i nigdy z kobietą w roli tego trzeciego. Ale Jared i Kimberly byli inni. Autentyczne uczucie Kimberly poruszyło go, sprawiło, że zdał sobie sprawę, iż w seksie może chodzić o coś więcej, nie tylko o sam akt. O potrzebę, która powinna zostać zaspokojona.

Niestety przypominało mu również za bardzo o kimś innym. Świadomość, która uderzyła go kilka miesięcy wcześniej, sprawiła, że przeszły go dreszcze. Ale to nie złagodziło podniecenia wypełniającego go za każdym razem, gdy spędzał noc z tą parą. Sprawiało, że stawało się nawet silniejsze.

Ian czuł się niekomfortowo ze słabościami. Przez lata zadbał o to, żeby jego serce pozostało wolne od zaangażowania, a dusza należała wyłącznie do niego. Szybko się nauczył, jaką wartość ma trzymanie emocji na wodzy, i utwardził serce przed kobietami pojawiającymi się w jego życiu. Ale Kimberly go poruszyła, wkradła się do świata jego uczuć, zanim zdołał się zorientować i niestety zdać sobie sprawę, dlaczego tak się stało.

– To córka Dane'a Mattlawa, prawda? – Jared obserwował go zaniepokojony. – Pozwoliłeś jej zatrzymać się w domu? Czy to rozsądne?

– Nie. – Ian wiedział, że to nierozsądne. Jeżeli zapamiętał cokolwiek związanego z Courtney Mattlaw, to jej lekkomyślną, zwariowaną naturę. Dane zdawał się nigdy nie dostrzegać szalonego błysku w oczach swojej najdroższej córki, ale Ian przeciwnie. Czuł się z tego powodu nawet bardziej niż niekomfortowo. Wywoływało to w nim reakcję, która sprawiała, że czuł się jak stary zbereźnik.

Do diabła, była zbyt cholernie młoda, żeby reagował wzwodem wypełniającym mu spodnie, gdy pierwszy raz zobaczył ogień w jej wzroku, kiedy go obserwowała.

Jaki zboczeniec pożąda tak siedemnastolatki? To było niemoralne. Zdeprawowane. Nawet gorsze niż to, kim naprawdę był. Dzielenie się kochankami było zdecydowanie mniej nikczemne niż najtwardszy wzwód, jakiego doświadczył w życiu z powodu tego dziecka. A gdyby Dane o tym wiedział, wykastrowałby go. Courtney była jego dzieckiem. Małym, drogocennym klejnotem. Gdyby choć podejrzewał, że myśli Iana o dziewczynie są mniej niż czyste, Ian byłby martwy.

– Co się dzieje? – wzrok Jareda był ostry i podejrzliwy, gdy patrzył ponad ciałem śpiącej Kimberly.

Jego kutas, to się działo. Usiadł na łóżku, szarpnięciem podniósł spodnie z podłogi i wciągnął je na nogi, trzymając się plecami do przyjaciela.

Gdzie, do diabła, była jego koszula? Rozejrzał się po pokoju i wygiął usta w uśmiechu, gdy zobaczył połowę wystającą spod łóżka. Kimberly była zdesperowana, by ich rozebrać, zanim dotrą do sypialni.

Schylił się, poderwał koszulę z podłogi i wciągnął gwałtownie na ramiona, zapiął, ale pozostawił wiszącą luźno na spodniach, żeby ukryć erekcję wypychającą dżinsy.

– Nic, do cholery – odpowiedział w końcu. – Ale utknąłem jako niańka smarkuli Dane'a na Bóg wie jak długo, ponieważ nie chciał, żeby jego najdroższe dziecko było w Ameryce samo. Ona ma dwadzieścia cztery lata, na miły Bóg. Wątpię, żeby potrzebowała jeszcze przyzwoitki. – Przeciągnął palcami po włosach, rzucając Jaredowi wściekłe spojrzenie, wywołane samą tylko myślą o tym. – Gdzie się podział zdrowy rozsądek tego faceta? Sądzi, że Klub to jakiś nieskalany przybytek z ofertą dla prawiczków? Co mu do cholery wpadło do głowy, żeby wysłać córkę właśnie do mnie?

Ostatnimi laty był bardzo ostrożny, gdy w grę wchodziła Courtney, odwiedzał jej rodziców w ich majątku w Anglii, i nie pozwalał im odwiedzić siebie. Pozostawał tylko na krótkie wizyty i ograniczał czas spędzany w jej towarzystwie. Gdy przestała być dzieckiem, które pomógł uwolnić w ciemnościach nocy z wirtualnego więzienia, jakie przygotowali jej dziadkowie, zmieniła się w młodą kobietę, której sama obecność rozświetlała pokój; zrozumiał wtedy, jak może być dla niego niebezpieczna.

Odwrócił się, potrząsając głową z dezaprobatą nad sytuacją, w której się znalazł. Poszukał skarpetek, jedną znalazł w kącie sypialni, a drugą pod łóżkiem. Cholera, Kimberly będzie musiała bardziej uważać, gdzie rzuca jego ubrania.

– Dane nie jest głupi. – Jared ziewnął jeszcze raz, w oczywisty sposób kończąc temat. – Wie, że się nią zaopiekujesz.

Jasne. Płasko na pieprzonych plecach, z nogami za uszami i wbijającym się w ciało kutasem. Tak się pewnie skończy opieka, jeżeli nie będzie wyjątkowo ostrożny.

Jeżeli o niego chodziło, Dane stracił pieprzony rozum.

– Może ci się tak wydawać – odburknął na jego komentarz. – Zdecydowanie możesz tak uważać.

***

Boże, miej go w opiece.

Ian oparł się o ścianę poczekalni na lotnisku i patrzył, jak Courtney zeszła z ruchomych schodów i rozgląda się po zatłoczonym terminalu z lekkim grymasem na twarzy. Jeszcze go nie zauważyła, za co był niezmiernie wdzięczny. To mu dało chwilę na złapanie oddechu.

Jak mógł zapomnieć, jak cholernie była śliczna? Długie, ciemnobrązowe włosy zostawiła rozpuszczone i teraz spływały jej na plecy, niemal sięgając bioder, na wyrazistej twarzy malowała się lekka dezaprobata, ponieważ wciąż nie mogła go dostrzec, a jej wysokie, szczupłe ciało, było uosobieniem mokrych snów.

Ubrana w dżinsy biodrówki i niebezpiecznie krótką bluzeczkę, eksponowała wystarczająco dużo ciała, żeby zaschło mu w ustach, nie wspominając już o przechodzącym obok niej obleśnym facecie, rzucającym ukradkowe spojrzenia na obnażone, jedwabiste, lśniące ciało.

A na jej pępku bezwstydnie mrugał szmaragd w kształcie kociego oka, połyskiwał na ciemnej skórze brzucha. Już to wystarczyło, żeby dorosły mężczyzna zaczął jęczeć. Pomimo prowokacyjnego ubioru i zmysłowego wdzięku, z jakim się poruszała, wciąż spowijała ją niewinność. Usta wygiął jej zawadiacki uśmieszek, czekoladowobrązowe oczy błyszczały z radością, ciekawością i miłością do życia. Była jak powiew świeżego powietrza rozwiewający nieświeżą atmosferę poczekalni na lotnisku.

Z gardła wyrwało mu się parsknięcie.

Miał wzwód z jej powodu, odkąd skończyła siedemnaście lat. Kim był ten stary, obleśny typ? Był od niej starszy o jedenaście lat, na tyle starszy, by wiedzieć lepiej, teraz, siedem lat później. Ale jego kutas nie miał sumienia. Twardy, napinający się pod materiałem dżinsów i pulsujący z pożądania.

– Ian… – W końcu go dostrzegła i patrzył, jak szeroki uśmiech wygiął jej usta, a oczy rozświetliło zadowolenie.

Przeszła szybko przez salę, pełne piersi falowały – cholera, oczywiście nie miała biustonosza. Szmaragd przekłuwający pępek mrugał erotycznie, a jego bolał język z chęci polizania i zbadania tego małego, domagającego się uwagi wgłębienia.

Była najbardziej kuszącym obiektem, jaki widział w życiu. Pokusa, której nie potrzebował.

– W końcu się pojawiłaś, smarkulo. – Rozłożył ramiona i zamknął oczy, kiedy rzuciła się w jego objęcia, owinęła go rękami za szyję, a on podniósł ją z ziemi i mocno uścisnął, rozkoszując się uczuciem trzymania jej w ramionach. Będzie utrapieniem, ale to jedna z niewielu osób na świecie, na których mu zależało. Jedna z niewielu, którym zależało na nim.

Minął ponad rok, odkąd widział ją po raz ostatni. Właśnie z tego powodu. Nie chciał jej zranić, ale co ważniejsze, nie chciał, żeby temu uczuciu obopólnej sympatii, jakie dzielili, stała się krzywda. Radość, jaką okazywała, gdy był w pobliżu, rozświetlała ciemne miejsca w jego duszy. Utrata tego stanowiłaby dla jego serca ranę niemożliwą do wyleczenia.

Pragnienie narastające przez ostatni rok stawało się jednak na tyle kłopotliwe, że poważnie nadwątliło kontrolę, którą się tak bardzo szczycił. A teraz został zmuszony do konfrontacji z małym uwodzicielskim balastem, czy tego chciał, czy nie.

– Ian, przystojny jak zawsze – wykrzyknęła, gdy postawił ją z powrotem na ziemi. Patrzyła na niego tymi tajemniczymi brązowymi oczami pełnymi szelmowskiego rozbawienia.

– A ty jesteś piękna jak wschód słońca. – Potrząsnął głową nad prawdziwością własnego stwierdzenia. Była tak świeża, tak niewinna jak świt.

Uśmiechnęła się do niego, dłońmi wciąż trzymała go za ramiona, a biodra przycisnęła do jego ud. A to szelmowskie, spragnione światełko w jej oczach zapewniło go, że czuje silny wzwód pod ubraniem.

Potrząsnął kpiąco głową.

– Jesteś niegrzeczną dziewczynką, Courtney. – Odsunął ją. – Twój ojciec powinien częściej dawać ci lanie, gdy byłaś dzieckiem.

Zaśmiała się nisko, śmiechem pełnym ciepła.

– Mama też ciągle mu to powtarza. Może ty powinieneś dać mi klapsa, Ian. Wygląda na to, że teraz ty masz ze mną problem. Ale może klapsy od ciebie mi się spodobają.

Sama myśl o tym sprawiła, że jego oczy niemal zaszkliły się z pożądania. A sądząc po jej wyrazie twarzy, świetnie zdawała sobie z tego sprawę.

Obserwowała go spod opuszczonych powiek, gęste rzęsy rzucały cień na policzki, zwilżyła wargi, przesuwając po nich małym, gorącym języczkiem. Jego kutas zadrżał, żądza zawyła z pragnienia.

– Chodź, dziewucho – potrząsnął głową nad jej bezczelnym flirtem, prowadząc ją z poczekalni do czekającej na zewnątrz limuzyny. – Gdzie twój bagaż?

– Widzisz go. – Wskazała na podręczny marynarski worek u swoich stóp, podniosła go i ruszyła za Ianem. – Czas kupić nowe ubrania, pomyślałam, że zabiorę tylko to, co niezbędne do pozostania tutaj. Po co podróżować z tonami bagażu, skoro nie ma takiej potrzeby?

Ian wziął od niej torbę, Courtney szła obok i prawie podskakiwała, próbując dotrzymać mu kroku.

– I nie ma to nic wspólnego z zakupowym bakcylem złapanym od matki – mruknął, słysząc tę informację, próbował powstrzymać wzbierający w piersi śmiech. Jej matka, Marguerita, mogła robić zakupy całymi dniami i nigdy się nie zmęczyć.

– Oczywiście, że nie – zapewniła go kpiąco z naciskiem. – Potrzebuję nowych ubrań. Dziewczyna powinna dobrze wyglądać, Ian.

Spojrzał na ubranie, które miała na sobie.

– Tym razem kup sobie coś, co będzie na ciebie pasować – zasugerował. Nie mógł się powstrzymać przed uśmiechaniem się w odpowiedzi na jej beztroski śmiech. – Twój ojciec powinien był zamknąć cię w pokoju bez klamek, Courtney. Jesteś niebezpieczna.

Wydęła żartobliwie usta.

– Ale kochasz mnie, wiesz, że tak jest. – Wzięła go pod rękę i przytuliła mocniej do jego boku, gdy wychodzili z lotniska. – Pomyśl tylko, jak monotonna i nudna byłaby ta zima beze mnie. Przyjechałam trochę cię rozgrzać, a ty nie okazujesz nawet najmniejszej wdzięczności.

Nie opisałby tego, co czuł, jako wdzięczność, zgodził się w myślach.

Limuzyna czekała tuż przed drzwiami, ciepłe wnętrze chroniło jej wrażliwe ciało przed chłodem. Dlaczego go to martwiło, skoro ona się nie martwiła, tego nie był pewien. Może miał nadzieję, że to z powodu zimna jej sutki napierają mocno i wyraźnie na koszulkę. Jeżeli tak nie było, miał cholernie duży problem.

– Nie wzięłaś nawet płaszcza – warknął, gdy kierowca błyskawicznie otworzył drzwi, i pomógł jej szybko wsiąść.

– Kto potrzebuje płaszcza? – Wtuliła się w ciepłą skórę siedzenia, a on wsiadł i zamknął za sobą drzwi. – Mogę się po prostu do ciebie przytulić. Ty jesteś gorący.

Nie miała pojęcia jak.

Posłała mu impertynencki uśmiech i zaczęła się bawić kontrolkami umieszczonymi naprzeciwko. W ciągu kilku sekund przyciemniana szybka zaczęła się podnosić, oddzielając ich od kierowcy.

Ian obserwował ją zaciekawiony. To było oczywiste, że mała kokietka miała jakiś cel. Czekał cierpliwie, przyglądając się, jak opiera się wygodnie na skórzanym siedzeniu i wpatruje się w niego w milczeniu.

Uniósł pytająco brew.

– Potrzebujesz prywatności?

– Cóż, nigdy nie wiadomo, kiedy może okazać się potrzebna. – Teraz już otwarcie się z niego śmiała. – Jak daleko od domu jesteśmy?

Spojrzał na nią spod przymrużonych powiek.

– Około pół godziny.

Odwróciła się w jego stronę i zbliżyła policzek do oparcia fotela.

– Nienawidzę tych późnych lotów. Jak to jest, że możesz spędzić całą noc, tańcząc, i nawet się nie zmęczyć aż do świtu. Ale wybierasz samolot lądujący o trzeciej rano i jesteś do niczego.

– Spróbuj odebrać kogoś z lotniska o trzeciej nad ranem – zaśmiał się. – Wyciągnęłaś mnie z ciepłego łóżka, Courtney. Wstydź się.

– Nie wspominając o ciepłym ciele, z którym prawdopodobnie je dzieliłeś.

Zignorował jej wydęcie warg.

– Twój pokój jest gotowy i czeka na ciebie w domu – obiecał jej. – Możesz wskoczyć do łóżka, gdy tylko przyjedziemy. Jutro postaram się, żeby Stan był do twojej dyspozycji z samochodem. Możesz robić zakupy do woli.

– A ty… wybierzesz się ze mną? – Zatrzepotała niewinnie powiekami.

Te jej seksowne osobiste wycieczki zapewnią jej w końcu kilka klapsów. Niestety miał przeczucie, że jeżeli jej tyłeczek dostałby się w jego ręce, dyscyplina byłaby ostatnią rzeczą, jaką miałby w głowie.

– Myślę, że daruję sobie wycieczkę na zakupy. – Skrzywił się na samą myśl. – Jeśli chcesz, mogę sprawdzić, czy córka mojej gospodyni ma czas. Pomoże ci poznać miasto i pokaże ci najlepsze sklepy. Polubisz Ivy. Jest tak samo nieznośna jak ty.

– Pieprzyłeś się z nią?

Pytanie sprawiło, że przerwał i spojrzał na nią ostro. Żałował, że nie utrzymał starannego dystansu, od którego zaczął. Gdyby tak zrobił, może nie dostrzegłby małych, twardych sutków wbijających się w podkoszulek; biała bawełna nie ukrywała ciemnych punkcików przed jego spojrzeniem. Nie sposób było nie zauważyć podniecenia w jej oczach, choć starał się to zignorować.

– To raczej nie twoja sprawa, co, Courtney? – spytał ją spokojnym głosem. Nie chciał ranić jej uczuć.

– Oczywiście, że moja. – Uśmiechnęła się lekko kpiąco. – Nie zamierzam iść na zakupy z kimś, kto dzielił z tobą łóżko, Ian. Gdybym miała na to ochotę, zabrałabym ze sobą którąś z moich pokojówek.

Uniósł zaskoczony brew z powodu gniewnego zabarwienia jej głosu, ale również dlatego, że wiedziała, z kim się zabawiał w trakcie odwiedzin. Cóż, równie dobrze może otwarcie pieprzyć jej pokojówki podczas kolejnej wizyty w posiadłości jej ojca. I to był wstyd. Dane uparcie zatrudniał kobiety przypominające wyglądem córkę i żonę. Kilka z nich tak bardzo przypominało Courtney, że nawet on przez chwilę dał się nabrać.

– Nie, Courtney, nie pieprzyłem się z Ivy – odpowiedział chłodno, próbując zachować pozory siły w obliczu takiej zaborczości w stosunku do swojej osoby, co jednak wcale nie pomagało złagodzić napięcia penisa. – Jeszcze jakieś pytania?

Na jej ustach pojawił się sugestywny uśmiech.

– Nie. Wolałam się upewnić. Nie chciałabym być zazdrosna o potencjalną przyjaciółkę.

Wspomniany wcześniej penis zapulsował.

Niech ją diabli, bolały go nawet zęby trzonowe z potrzeby pieprzenia jej, a ona miała odwagę siedzieć tam i drażnić go? Zrobił wszystko, co mógł, żeby jej unikać przez ostatni rok, wkładał mnóstwo wysiłku, żeby odrzucić zaproszenia Dane'a, podczas gdy w przeszłości chętnie je akceptował. Fantazjował o niej, śnił o niej. Masturbował się do jej wizerunku. A teraz będzie musiał się powstrzymać. Powstrzymywanie się nie wychodziło mu najlepiej.

Patrzył, jak jej spojrzenie musnęło jego podbrzusze, i skrzywił się, ponieważ nie ukrywał właściwie swojego podniecenia.

– Narobisz sobie takich kłopotów, z którymi nie będziesz sobie w stanie poradzić, Courtney. – Ignorowanie sytuacji nie rozwiąże problemu.

– Czyżby? – Czy jej sutki stwardniały jeszcze bardziej? Czy naciskały mocniej na materiał bluzki? Czuł, jak do ust napływa mu ślina z pragnienia, by ich skosztować.

Uśmiechnął się odrobinę kpiąco, bardziej do siebie niż do niej.

Nie miał w zwyczaju odmawiać sobie czegokolwiek, co pożądał seksualnie. Jako właściciel Klubu, ekskluzywnego przybytku dla dżentelmenów, zajmującego się obsługą dominujących mężczyzn, których upodobania sięgały ekstremum, Ian uważany był za jednego z najbardziej zmysłowych z całej grupy.

– Courtney – westchnął ostrzegawczo.

Skrzywiła się, słysząc ton jego głosu.

– Nie jestem dzieckiem, Ian. Nawet jeśli się uparłeś, żeby mnie traktować jak dziecko.

Przysunęła się bliżej. Otulił go jej zapach, brzoskwinie i słodkie kobiece ciało.

– Ale tak się zachowujesz – oskarżył ją, próbując zachować dystans, znaleźć ochronę przed żądzą szalejącą w lędźwiach, gdy przesunęła się po siedzeniu, zbyt blisko, zbyt ciepła i chętna.

– Czyżby – wyszeptała zmysłowo. – A może zmęczyło mnie już patrzenie, jak pieprzysz moje pokojówki, jęcząc moje imię, gdy głowa opada ci do tyłu i dochodzisz z widokiem, który tylko ty możesz zobaczyć. Najwyraźniej z widokiem mnie.

Pochyliła się bliżej niego, patrząc porozumiewawczo, nie pozostawiała mu miejsca na zaprzeczenie czemuś oczywistemu.

I jaki byłby cel? Nie chodziło o to, że jej nie pożądał, że nie pragnął skosztować jej smaku. Chodziło o jej niewinność, o przywiązanie do niego. Jak mógłby zniszczyć czystość, którą widział w tych oczach? Zaufanie, jakie pokładał w nim jej ojciec. Ich relacja była czymś więcej niż pozostałe związki w jego życiu. Zależało mu na Courtney. Troszczył się o nią w sposób, w jaki nie troszczył się o nikogo innego.

Zdał sobie sprawę, że się tego nie spodziewał. A powinien. Patrząc z perspektywy, wiedział, że powinien był się tego po niej spodziewać. Widział rosnące w niej zainteresowanie, tak jak narastało w nim. Jego własne doświadczenie nie pomogło mu w zignorowaniu albo zniszczeniu tego. To był głód, fascynacja, która mogła zniszczyć wszystkich. A za bardzo mu na niej zależało, żeby na to pozwolić.

– Jesteś taka piękna – wyszeptał, podnosząc rękę, żeby dotknąć jej twarzy, napawać się jedwabistym dotykiem jej ciała. – Taka świeża i niewinna. – Pozwolił, by jego głos stwardniał ostrzegawczo. – Nie naciskaj, Courtney, żebym zniszczył tę niewinność. Po wszystkim nie będziesz mnie już za bardzo lubić, a utrata twojej sympatii zaboli mnie bardziej, niż się spodziewasz.

Spojrzała na niego, jej oczy wypełniała niezliczona ilość emocji, gdy obserwował, jak rozpatruje nie to, co właśnie powiedział, ale to, czego nie powiedział. W międzyczasie wydawało się, że nie może, nie chce zatrzymać palców wędrujących w dół gładkiej szyi, żeby poczuć ciepło i mocny puls krwi pod skórą.

– Pragniesz mnie – stwierdziła miękkim głosem, pełnym bolesnej potrzeby. I w tej chwili pragnął jej jeszcze bardziej.

– Pragnę cię tak, że cały płonę – przyznał gorzko. – Prawie odmówiłem twojemu ojcu, gdy poprosił, żebyś u mnie została. Ale chcę więcej, niż ty kiedykolwiek mogłabyś mi dać, kochanie. To, czego od ciebie oczekuję, równie dobrze mogłoby cię zniszczyć.

Wtedy coś błysnęło w jej oczach. Jakaś nienazwana satysfakcja, sprawiająca, że wnętrzności ścisnął mu narastający głód.

– Naprawdę? Zapomniałeś o moich rodzicach, Ian. Zapomniałeś, że obserwuję cię od lat, jak uprawiasz seks z moimi pokojówkami. I nie byłeś z nimi sam. Dobrze wiem, jaki jesteś i czego możesz ode mnie oczekiwać.

Jego kutas zaraz rozerwie mu spodnie. Nabrzmiała szerokość pulsowała, bolała, domagała się, żeby ją pieprzył tu i teraz i niech diabli wezmą odpowiedzialność. Tak, była dzieckiem swoich rodziców i on też dobrze znał seksualną więź łączącą Dane'a i Margueritę. Nie bez powodu jej ojciec był jednym z założycieli Klubu.

– Nie jestem zabawką, którą możesz pogrywać, Courtney. – Przeciągnął kciukiem po nadąsanych ustach, a ciało zacisnęło się z potrzeby graniczącej z bólem. Była taka młoda, tak cholernie niewinna, jak powiew czystego, świeżego powietrza w jego życiu. Na mężczyzn wystarczająco perwersyjnych, by zdeprawować taką niewinność, czekało specjalne miejsce w piekle. Jego dusza już raz została splamiona, nie potrzebował dodatkowych zniszczeń.

Kurwa mać, podniecenie nigdy nie było aż tak trudne do odrzucenia. Żądza pulsowała, rzucała urok, kusiła go jak nic innego kiedykolwiek wcześniej w życiu.

– Więc to dobrze, że nie planuję żadnej gry, prawda? – spytała cicho. – I skąd jesteś taki pewny, że jestem dziewicą? Tylko ja i mój ginekolog wiemy to na pewno. On nic nie powie… A jest tylko jeden sposób, żeby się przekonać… – Jej szelmowskie spojrzenie sprawiło, że puls wystrzelił mu w górę.

– I żadnych przyjaciół. – Ian przekonał się o tym boleśnie. Najlepszym sposobem na utratę najcenniejszej przyjaciółki było pójście z nią do łóżka. Komplikacje wprawiały w osłupienie.

Żadnych dziewic. Żadnych przyjaciół. Żadnych zobowiązań. Żadnych emocji. To był przepis na samotność, ale też sposób na uniknięcie błędów przeszłości. Były noce, kiedy samotność zżerała go żywcem, ale to i tak było znacznie lepsze niż alternatywa.

Odsunął rękę i wyjrzał przez szybę, wjeżdżali na długi podjazd prowadzący do domu.

Trzypiętrowa rezydencja miała prawie sto lat, zbudował ją jego dziadek, stworzył dom dla swojej rodziny. Ojciec Iana wraz z kilkoma przyjaciółmi założył Klub i ulokował go w bocznym skrzydle rezydencji.

– Psujesz zabawę. – Ten nadąsany ton mógł znieść. Otwarte pożądanie i wciąż pogłębiający się głód zbyt mocno go dotykał, uderzał zbyt blisko przeszłości, o której chciał już tylko zapomnieć. A to go mocno kusiło. Ona kusiła go bardziej niż cokolwiek albo ktokolwiek inny w całym życiu.

– Smarkula. – Spojrzał na nią i uśmiechnął się czule, nie po raz pierwszy żałując, że życie nie ułożyło się inaczej. – Chodź, zaprowadzę cię do twojego pokoju. Następnym razem, kiedy zdecydujesz się na odwiedziny, wcześniejszy lot będzie lepszym rozwiązaniem…

Kontrola, przypomniał sobie, odprowadzając ją do domu i do jej pokoju. Jedyne, co musi zrobić, to pamiętać o kontroli i wszystko dobrze się ułoży. Ona wyjedzie za tydzień albo coś koło tego, a jej niewinność i uczucia wobec niego pozostaną nienaruszone. A jeżeli dopadnie go samotność i rzuci cień na jego życie albo sprawi, że zacznie żałować, wtedy przypomni sobie, że przynajmniej jej uśmiech wciąż oczarowuje świat, zamiast zgasnąć na zawsze.

Rozdział pierwszy

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział drugi

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział trzeci

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział czwarty

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział piąty

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział szósty

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział siódmy

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział ósmy

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział dziewiąty

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział dziesiąty

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział jedenasty

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział dwunasty

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział trzynasty

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział czternasty

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział piętnasty

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział szesnasty

Dostępne w wersji pełnej

Spis treści

Karta tytułowa

Prolog

Rozdział pierwszy

Rozdział drugi

Rozdział trzeci

Rozdział czwarty

Rozdział piąty

Rozdział szósty

Rozdział siódmy

Rozdział ósmy

Rozdział dziewiąty

Rozdział dziesiąty

Rozdział jedenasty

Rozdział dwunasty

Rozdział trzynasty

Rozdział czternasty

Rozdział piętnasty

Rozdział szesnasty

Karta redakcyjna

Tytuł oryginału: SHAMELESS

Copyright © Lora Leigh, 2005
Copyright © for the Polish translation by Magdalena Stefanowska

Tłumaczenie: Magdalena Stefanowska
Redakcja: Beata Wójcik (eKorekta24.pl)
Projekt okładki: Agnieszka Gietko

Wydawnictwo
MSPUB Magdalena Stefanowska
ul. Gościnna 8
05-805 Kanie

Kanie 2016
Wydanie I

ISBN 978-83-942621-0-5

Plik opracował i przygotował Woblink

woblink.com