Czysty Zysk

Powieść o pieniądzach

DAVID LENDER

Warszawa 2013

Tytuł oryginału: The Gravy Train

Copyright © 2011 David Lender

All rights reserved

Originally published in the United States by Amazon Publishing, 2012. This edition made possible under a license arrangement originating with Amazon Publishing.

Postaci i wydarzenia występujące w książce są fikcyjne. Wszelkie podobieństwo bohaterów książki do prawdziwych osób, żyjących lub zmarłych, jest przypadkowe.

Wydanie polskie:

© 2013 Kurhaus Publishing Kurhaus Media sp. z o.o. sp. k.

Prawa do przekładu polskiego: © 2013 Kurhaus Publishing Kurhaus Media sp. z o.o. sp. k.

Wszelkie prawa zastrzeżone.

Przekład: Małgorzata Janicka

Redakcja i korekta: Kurhaus Publishing

Konsultacja merytoryczna: Piotr Cwynar

Projekt okładki: Dariusz Krupa

Opracowanie typograficzne i łamanie: Marek Wójcik

Zdjęcie Davida Lendera na okładce: REDUX/East News

ISBN: 978-83-63993-66-5

Kurhaus Publishing Kurhaus Media sp. z o.o. sp.k.

ul. Klimczaka 7/50, 02‒797 Warszawa

Dział sprzedaży: kontakt@kurhauspublishing.com, tel. 0 22 325 34 70

Dla Manette

Rozdział 1

Finn Keane i Kathy Fargo usiedli obok siebie z tyłu sali nr 12 w budynku McColl w Szkole Biznesu Keenan – Flagar na Uniwersytecie Karoliny Północnej. Cztery rzędy oddzielały ich od reszty grupy w czasie spotkania Klubu Bankowości Inwestycyjnej. Przybyło co najmniej dwudziestu pięciu członków grupy. Prezes klubu, Jonathan Moore, tego wieczoru chwalił się sukcesami procesu rekrutacyjnego i propozycją pracy w dziale fuzji i przejęć Goldman Sachs[1].

Finn pochylił się w stronę Kathy i powiedział: – Jeśli posłucham jeszcze trochę tego pieprzenia, to się porzygam. Chodźmy lepiej na kawę albo coś. Uśmiechnęła się do niego, skinęła głową, po czym wstali i wyszli. Kilka głów odwróciło się, gdy stuknęli krzesłami podobnymi do tych, jakie można spotkać w teatrze, podążając do przejścia i kierując się do drzwiom. Finn poczuł na plecach palący wzrok. Był pewien, że wszyscy w klubie wiedzieli, iż Kathy i on byli jedyną dwójką, która jeszcze nie otrzymała propozycji pracy w bankowości inwestycyjnej.

Gdy wychodzili na zewnątrz, Finn przytrzymał Kathy drzwi. To nie była dziewczyna, wobec której faceci prześcigają się w rycerskości. Wiedział to i dlatego zawsze pamiętał, by sprawić jej tę przyjemność. Gdy kiedyś powiedziała mu, że nie może pozwolić sobie, żeby polecieć do domu do Chicago na Święto Dziękczynienia, Finn zabrał ją do domu w Cedar Fork. Później wujek Bob powiedział: „No no, kawał baby, co?”.

Jeszcze zanim przyjechała z nim do Cedar Fork, mógł się zorientować, że Kathy liczyła na coś więcej. Kilka razy w czasie zakrapianych wyjść z kolegami z klasy wyraźnie dała mu odczuć, że gdyby tylko zechciał, będzie jego. Kiedy dzień po imprezie budził się trzeźwy ze świadomością, że do niczego między nimi nie doszło, cieszył się; czułby się tak, jakby ją wykorzystał. Dziś mógł być spokojny. Kathy zdawała już sobie sprawę z tego, że nic między nimi nie będzie. Uśmiechnęła się i kiedy wychodzili na zewnątrz, szepnęła tylko: „Dziękuję”.

– Moore był wrzodem na dupie, zanim dostał tę ofertę, ale teraz puszy się dumnie jak cholerny kogut – powiedział Finn.

– No ale musisz przyznać, że zrobił dobry interes.

Finn tylko kiwnął głową.

– Przypuszczam, że z twojej strony nic się nie zmieniło, bo inaczej coś byś mi powiedział – rzekła Kathy.

– Nie.

– Kończy nam się czas.

– Wiem. Zabieram się za sprawę TD Banku, jeśli nic innego się nie pojawi. Przynajmniej to zaprowadzi mnie do Nowego Jorku.

Kathy nie odpowiedziała. Wiedział, o co chodzi, już wcześniej: pracowała w Nowym Jorku przez trzy lata przed rozpoczęciem nauki w szkole biznesu i powiedziała mu, że to miasto jest przereklamowane.

– A co z tobą? – zapytał Finn.

– Sądzę, że przyjmę tę ofertę nowego przedsięwzięcia internetowego, którą zaproponował mi przyjaciel.

Finn przytaknął. Mówiła mu o tym, ale nie pamiętał szczegółów. Tylko pięciu czy sześciu pracowników, pomyślał.

– Przed szkołą biznesu zajmowałaś się programowaniem, prawda?

– Tak, ale chcą, żebym została dyrektorem finansowym. Oni wszyscy to banda zapaleńców, studenci informatyki. Nie mają pojęcia o finansach.

– Wydaje się całkiem przyjemne – stwierdził Finn, wiedząc, że nie zabrzmiało to przekonująco. To nie dla niego. Jeśli nie dostanie żadnej oferty z bankowości inwestycyjnej, i tak pojedzie do Nowego Jorku; sprawdzi czy trening w banku handlowym, TD Banku, będzie mógł jakoś wykorzystać, by zaczepić się na Wall Street. Nawet jeśli miałoby mu to zabrać kilka lat. To jest miejsce, gdzie rozwinie skrzydła. Spojrzał na Kathy.

– Zapomniałem już. Jak nazywa się ta firma?

– Facebook.

1 Goldman Sachs to jeden z największych banków inwestycyjnych na świecie – przyp. Kurhaus Publishing.