Natan Chesed

Inny Jezus
inny duch
inna ewangelia

Kluczowe doktryny Świadków Jehowy w świetle Biblii

Inny Jezus, inny duch, inna ewangelia

Kluczowe doktryny Świadków Jehowy w świetle Biblii

Wydanie trzecie, poprawione

Copyright © 2013 Natan Chesed

Korekta: Zespół

Konwersja publikacji i redakcja techniczna: Zbigniew Szalbot

Projekt okładki: Jarosław Jankowski

Przekłady Biblii wykorzystane w książce:

BG – Biblia Gdańska

BP – Biblia Poznańska, wyd. III

BT – Biblia Tysiąclecia, jeśli nie zaznaczono inaczej, wyd. III

BW – Biblia Warszawska

BWP – Biblia Warszawsko-Praska

CEV – Contemporary English Version

GPNT – Grecko-polski Nowy Testament

NŚ – Przekład Nowego Świata, wyd. z 1997 r.

NTD – Nowy Testament z greki, przekład ks. Dąbrowskiego

NT 2000 – Nowy Testament, Przekład na Wielki Jubileusz Roku 2000

PE – Przekład Ekumeniczny

Wydawca: LOGOS MEDIA

EPUB: ISBN 978-83-63837-28-0
MOBI: ISBN 978-83-63837-29-7

Patronat:

Opinie o książce

To bardzo cenna pozycja na krajowym rynku wydawniczym, niezbyt bogatym w publikacje podejmujące rzeczową krytykę nauk propagowanych przez Towarzystwo Strażnica. Autor podejmując się polemiki z niektórymi naukami Świadków Jehowy wykazał się dużą znajomością zarówno nauk, jak i sposobu myślenia Świadków Jehowy. Dzięki temu przedstawienie zdrowego nauczania biblijnego jest w moim odczuciu bardzo skuteczne. Piszę to z pozycji byłego Świadka Jehowy, bowiem sam osobiście wiele skorzystałem z materiału zaprezentowanego w rozdziale 3 dotyczącym prawdziwej ewangelii, który opublikowany był na stronie www.teologia.protestanci.org w okresie, kiedy będąc jeszcze w organizacji Świadków Jehowy łaknąłem zdrowej nauki opartej na Biblii. Dodatkowym atutem książki jest szereg cytatów wspierających tradycyjne nauczanie chrześcijańskie.

Paweł Szewczyk
Były wieloletni Świadek Jehowy i starszy zboru, obecnie biblijny chrześcijanin

* * * * *

Wielu chrześcijan znajdzie w tej pracy pomoc do prowadzenia dialogu i zwiastowania ewangelii świadkom oraz tym, którzy opuścili ich organizację. Szukają teraz sensu chrześcijańskiego przesłania (dotyczy to 50 000 osób, które z różnych przyczyn przestały być świadkami Jehowy w ciągu ostatnich kilkunastu lat). Ludzie ci szczególnie potrzebują jasnego i dobitnego przedstawienia podstawowych nauk biblijnych. Myślę, że można to znaleźć w niniejszej pracy.

Jestem przekonany, że książka ta może też pomóc Świadkom Jehowy, zwłaszcza tym, którzy nie boją się poddać rewizji swoich przekonań. Nawet, jeśli nie z wszystkimi wnioskami autora się zgodzą, to na pewno znajdą tu sporo argumentów i okazję do skonfrontowania ich.

Natan Chesed pisze językiem zrozumiałym i prostym nawet dla osób średnio zaawansowanych w teologicznych zawiłościach. Konsekwentnie na każdej stronie swej pracy, krok po kroku, pokazuje znaczenie licznych wersetów Biblii, na których organizacja buduje swój dogmat.

Krzysztof Gołębiowski
Chrześcijański Ośrodek Edukacyjny „Berea”, Świętochłowice

* * * * *

Niniejszą książkę wyróżniają dwie ważne i rzadkie cechy. Po pierwsze, solidna teologia biblijna, czyli dogłębna znajomość zarówno samego Słowa Bożego, jak i szerokie oczytanie Autora w pisanych z różnych perspektyw komentarzach. Po drugie, autentyczne zrozumienie tak doktryny, jak i wzorców myślenia Świadków Jehowy. Dlatego spośród różnych dyskusji między chrześcijanami i Świadkami Jehowy, pozycja ta znacząco się wyróżnia.

Mateusz Wichary
pastor baptystyczny, wykładowca Wyższego Baptystycznego Seminarium Teologicznego w Warszawie, redaktor strony www.proteologia.wordpress.com

* * * * *

Opracowanie pod tytułem: Inny Jezus, inny duch, inna ewangelia autorstwa Natana Cheseda, stanowi bardzo interesującą pozycję dotyczącą podstawowych doktryn chrześcijaństwa w konfrontacji z naukami organizacji Świadków Jehowy. Autor w sposób przystępny, klarowny, a zarazem niezwykle wnikliwy i dogłębny omawia kwestie, z którymi zarówno poszukujący prawdy członek organizacji Świadków Jehowy, jak i mający okazję do rozmowy z członkami tej organizacji prawdziwie wierzący chrześcijanin, powinien się zapoznać. Jej lektura pozwala nie tylko ugruntować podstawy wiedzy na temat nauczania Biblii, ale też precyzyjnie rozdzielić pozorną prawdę od rzeczywistej nauki Pisma Świętego, rozpatrywanej w kontekście nauki przenikającej całą Księgę. Jest to podejście konieczne ze względu na ogromne niebezpieczeństwo zwiedzenia, wynikające z nadmiernie literalnego odczytywania wyrwanych z ogólnego kontekstu Biblii fragmentów Pisma, co jak wykazuje omawiana publikacja, zdarza się niejednokrotnie nauczycielom organizacji Świadków Jehowy. Ponadto, Autor często sięga do języka oryginału, a także odwołuje się do poglądów uznanych teologów.

Niekiedy różnice pomiędzy nauką chrześcijańską a nauką Świadków wydają się być nieznaczące, niemniej jednak, jak wykazuje Autor, są znaczące i mają zasadnicze znaczenie dla kwestii naszej wiary, a nawet zbawienia. Z tego względu w rozmowie z członkami tej organizacji powinniśmy wykazać się dogłębną znajomością wersetów Pisma, stanowiących podwaliny naszej wiary. Publikacja Natana Cheseda jest niewątpliwie zachętą do takiej analizy, opartej na uważnym studiowaniu Słowa i modlitwie.

Dr Anna Zamkowska
Katedra Pedagogiki i Psychologii
Politechnika Radomska im. Kazimierza Pułaskiego w Radomiu
Wydział Nauczycielski

Wprowadzenie

„Bo gdy przychodzi ktoś i zwiastuje innego Jezusa, którego myśmy nie zwiastowali, lub gdy przyjmujecie innego ducha, którego nie otrzymaliście, lub inną ewangelię, której nie przyjęliście, znosicie to z łatwością” (2 Koryntian 11:4, BW).

Apostoł Paweł w ramach swej działalności misyjnej z łaski Bożej przyczynił się do utworzenia wspólnoty chrześcijańskiej w Koryncie. Jednakże bardzo zaniepokoił go fakt, że do tej młodej, jeszcze niedojrzałej społeczności dotarli fałszywi apostołowie, którzy głosili innego Jezusa, udzielali innego ducha i zwiastowali inną ewangelię.

Gdyby dzisiaj zapytać przeciętnego Świadka Jehowy, kto obecnie postępuje w równie naganny sposób, odpowiedziałby zapewne, że czynią to Kościoły nominalnego, tj. fałszywego chrześcijaństwa. Bardziej ugruntowany głosiciel nauk Strażnicy mógłby zacząć wykazywać, że Kościoły głoszą Jezusa jako Boga, co jego zdaniem jest odstępstwem od nauk pierwotnego chrystianizmu. Taki rozmówca być może usiłowałby wykazać, że wiara w osobowy i Boski charakter Ducha Świętego także jest wypaczeniem nauki biblijnej. Stojący u naszych drzwi Świadek Jehowy konsekwentnie napiętnowałby ewangelię głoszoną przez wyznania chrześcijańskie jako przesłanie obce Chrystusowi i Jego apostołom.

Skoro Świadkowie Jehowy na pewno uważają Jezusa głoszonego przez inne wyznania za innego Jezusa, i podobnie traktują poglądy chrześcijan na temat Ducha Świętego i ewangelii, to warto bliżej przypatrzyć się nauce Świadków na te tematy. W niniejszej książce będziemy chcieli porównać wykładnię organizacji Strażnicy odnośnie natury Chrystusa, Ducha Świętego i przesłania ewangelii z poglądami uznanymi w chrześcijaństwie za ortodoksyjne, czyli prawowierne.

Zapraszamy zarówno Świadków Jehowy i osoby znajdujące się pod wpływem ich nauki, jak i chrześcijan innych wyznań do spokojnego, modlitewnego zapoznania się z rozważaniami przedstawionymi na następnych stronach. Przekonajmy się wspólnie, kto w rzeczywistości głosi nauki odmienne od prawowiernych doktryn Biblii: chrześcijaństwo, czy Świadkowie Jehowy? Które doktryny wytrzymają próbę solidnej analizy Biblii: nauki Kościołów chrześcijaństwa, czy poglądy organizacji Strażnicy?

ROZDZIAŁ 1 – KIM NAPRAWDĘ JEST JEZUS CHRYSTUS?

Wiele tekstów w Nowym Testamencie wyraźnie mówi o tym, że Chrystus istniał zanim pojawił się na ziemi. O Jego przedludzkim bycie czytamy na przykład w Ewangelii według Jana 17:5; Pan Jezus zwraca się tu do swego Ojca: „A teraz Ty mnie uwielbij, Ojcze, u siebie samego tą chwałą, którą miałem u ciebie, zanim świat powstał” (BW). Z wersetu tego wynika, że Mesjasz istniał już przed stworzeniem świata i cieszył się wielką chwałą. W innym fragmencie Jezus zwięźle stwierdza: „Wyszedłem od Ojca i przyszedłem na świat; znowu opuszczam świat i idę do Ojca” (Jana 16:28, BW). W związku z tym nasuwa się pytanie, jaką naturę miał Syn Boży przed swym pojawieniem się na ziemi? Szukając odpowiedzi, spróbujemy także wyjaśnić, kim Jezus był na ziemi i kim jest obecnie.

Czy Jezus jest aniołem lub archaniołem?

W myśl doktryny Świadków Jehowy Chrystus w bycie przedludzkim był archaniołem Michałem. Twierdzi się też, że stał się nim ponownie po zmartwychwstaniu[1]. Tymczasem autor Listu do Hebrajczyków kilkakrotnie stwierdza wyższość jedynego Syna Bożego nad wszystkimi aniołami.

„Do którego bowiem z aniołów powiedział kiedykolwiek: Tyś jest Synem moim, Jam cię dziś zrodził? I znowu: Ja mu będę ojcem, a on będzie mi synem? I znowu, kiedy wprowadza Pierworodnego na świat, mówi: Niechże mu oddają pokłon wszyscy aniołowie Boży” (Hebrajczyków 1:5, 6, BW, w tych i innych cytowanych wersetach kursywa moja N.C.).

Wynika stąd, że Jezus jako jedyny Syn zrodzony z Ojca góruje nad aniołami.

Podobnie odróżnia ów autor Chrystusa od aniołów w wersetach 7-14 rozdziału pierwszego:

„Do aniołów zaś powie: Aniołów swych czyni wichrami, sługi swe płomieniami ognia. Do Syna zaś: Tron Twój, Boże na wieki wieków, berło sprawiedliwości berłem królestwa Twego. Umiłowałeś sprawiedliwość, a znienawidziłeś nieprawość, dlatego namaścił Cię, Boże, Bóg Twój olejkiem radości bardziej niż Twych towarzyszy. Oraz: Tyś, Panie, na początku osadził ziemię, dziełem też rąk Twoich są niebiosa. One przeminą, ale Ty zostaniesz i wszystko jak szata się zestarzeje, i jak płaszcz je zwiniesz, jak odzienie, i odmienią się. Ty zaś jesteś Ten sam, a Twoje lata się nie skończą. Do któregoż z aniołów kiedykolwiek powiedział: Siądź po mojej prawicy, aż położę nieprzyjaciół Twoich jako podnóżek Twoich stóp. Czyż nie są oni wszyscy duchami przeznaczonymi do usług, posłanymi na pomoc tym, którzy mają posiąść zbawienie?” (BT).

Kulminacją powyższych wywodów pisarza tego listu jest stwierdzenie: „Bo nie aniołom poddał świat, który ma przyjść, o którym mówimy” (Hebrajczyków 2:5, BW). Nie aniołom, lecz Synowi Bożemu, który nie jest i nigdy nie był aniołem.

Niektórzy Świadkowie Jehowy mogą się zgodzić, że Jezus jest wyższy od aniołów, lecz w tym sensie, że jest ich naczelnikiem jako rzekomy archanioł. Jednakże w Liście do Kolosan 1:15-17 napisano, że „w nim” (to jest w Chrystusie) „zostało stworzone” m.in. „wszystko, co jest na niebie”, w tym „nadziemskie władze i zwierzchności”. A zatem przez Jezusa stworzeni zostali wszyscy aniołowie, w tym również ich hierarchie, łącznie z archaniołem Michałem.

Świadkowie Jehowy lubią się odwoływać do Księgi Daniela, w której Michał jest przedstawiony jako wielki obrońca ludu Bożego. Warto jednak zauważyć, że Michał jest tam ukazany jako „jeden z pierwszych książąt anielskich” (Daniela 10:13), podczas gdy Mesjaszowi podlegają wszyscy aniołowie i nie ma u swego boku równych sobie książąt. Oto kilka wersetów na potwierdzenie:

„A gdy przyjdzie Syn Człowieczy w chwale swojej i wszyscy aniołowie z nim, wtedy zasiądzie na tronie swej chwały” (Mateusza 25:31, BW).

„Który wstąpił na niebiosa, siedzi na prawicy Bożej, a poddani mu są aniołowie i zwierzchności, i moce” (1 Piotra 3:22, BW).

„On jest głową wszelkiej nadziemskiej władzy i zwierzchności” (Kol. 2:10b, BW).

Ponadto opierając się na specyficznym przekładzie 1 Listu do Tesaloniczan 4:16, organizacja Świadków naucza, że głos archanielski to głos Jezusa. „Ponieważ sam Pan zstąpi z nieba z nakazującym wołaniem, z głosem archanielskim oraz z trąbą Bożą[2] i ci, co umarli w jedności z Chrystusem, powstaną pierwsi” (NŚ). W książce Prowadzenie rozmów na podstawie Pism[3], na stronie 132 zadano w związku z tym pytanie: „Czy byłoby właściwe przyrównanie rozkazującego głosu Jezusa do kogoś obdarzonego mniejszą władzą?”. Po czym udzielono następującej odpowiedzi: „A zatem logicznie rzecz biorąc, archaniołem Michałem jest Jezus Chrystus”. Zakłada się tu, że Pan Jezus nie mógłby zstąpić z nieba na głos archanioła, który stałby niżej od Niego, byłoby to bowiem niezgodne z istniejącą hierarchią. Wobec tego, to sam Jezus miałby być tym archaniołem wydającym z siebie głos, tym bardziej, że w Przekładzie Nowego Świata czytamy, że zstępuje On „z głosem archanielskim”[4].

Jednakże Księga Objawienia 14:14-16 wykazuje, że Syn Człowieczy już jako Król spełnia polecenie anioła, a więc kogoś zajmującego niższe stanowisko: „I widziałem, a oto biały obłok, a na obłoku siedział ktoś podobny do Syna Człowieczego, mający na głowie swojej złotą koronę, a w ręku swym ostry sierp. A inny anioł wyszedł ze świątyni, wołając donośnym głosem na tego, który siedział na obłoku: Zapuść sierp swój i żnij, gdyż nastała pora żniwa i dojrzało żniwo ziemi. I zapuścił Ten, który siedział na obłoku, sierp swój na ziemi, i ziemia została zżęta”. Zwróćmy uwagę, że ów anioł wyszedł ze świątyni, w której znajduje się Boży tron, co ukazuje inny tekst: „I rozległ się ze świątyni od tronu donośny głos mówiący: Stało się” (Objawienie 16:17b, BW). W takim razie anioł przekazał Królowi Chrystusowi polecenie od Boga Ojca.

Podobnie jest z wersetem z 1 Listu do Tesaloniczan 4:16 – archanioł głosem daje znak od Boga Ojca połączony z trąbą Bożą, by Mesjasz zszedł z nieba i dokonał cudu wskrzeszenia umarłych.

W świetle powyższych faktów nazywanie Jezusa aniołem lub archaniołem w sensie przypisywania Mu anielskiej natury jest pozbawione wszelkich podstaw biblijnych.

Co więcej, apostoł Paweł w Liście do Kolosan 2:18a sprzeciwiał się oddawaniu czci aniołom: „Niech was nie pozbawia nagrody żaden człowiek, który ma upodobanie w udawanej pokorze i w jakiejś formie oddawania czci aniołom […]” (NŚ). Podczas gdy ten sam apostoł oddawał cześć Chrystusowi, na przykład modląc się do Niego (2 Koryntian 12:7-9), lub wychwalając Go: „Pan mnie wyzwoli od każdego niegodziwego uczynku i wybawi do swego niebiańskiego królestwa. Jemu chwała na wieki wieków. Amen” (2 Tymoteusza 4:18, NŚ)[5]. Skoro Paweł oddawał chwałę Synowi Bożemu, a ganił kult aniołów, to gdyby Chrystus był istotnie aniołem, zachodziłaby tu nieusuwalna sprzeczność (Por. Jana 14:14, BT, Kingdom Interlinear Translation; Hebrajczyków 13:21; Objawienie 1:5, 6; 5:12-14). Jednocześnie zastanawiające jest oddawanie chwały Panu Jezusowi w świetle Księgi Izajasza 42:8, gdzie Bóg stanowczo oświadcza: „Jam jest Jehowa. To jest moje imię; i chwały mojej nie oddam nikomu innemu ani mej sławy rytym wizerunkom” (NŚ). Kim w takim razie jest nasz Pan? Postaramy się to wyjaśnić w dalszej części tego rozdziału.

Ktoś może jednak postawić zarzut, że Chrystus został w niektórych fragmentach Starego Testamentu określony mianem anioła. Rozważmy dwa takie miejsca.

„Oto Ja posyłam mojego anioła, aby mi przygotował drogę przede mną. Potem nagle przyjdzie do swej świątyni Pan, którego oczekujecie, to jest anioł przymierza, którego pragniecie. Zaiste, on przyjdzie – mówi Pan Zastępów” (Malachiasza 3:1, BW).

Jest w tym wersecie mowa o Panu (w j. hebrajskim ha Adon, „ten Pan”, czyli Bóg). W powyższym tekście jest mowa o dwóch „aniołach”, z których pierwszym był Jan Chrzciciel (Łukasza 7:27), a drugim, czyli „Aniołem Przymierza” był sam Pan Jezus. Lud Boży szuka Go lub oczekuje, bowiem w poprzednim wersecie zadaje pytanie: „Gdzie jest Bóg sądu?” (Malachiasza 2:17). Przychodzi On do swej świątyni.

Czy to, że został nazwany Aniołem Przymierza znaczy, że Jego natura jest anielska? Jak już mówiliśmy, List do Hebrajczyków, w rozdziałach 1 i 2 przeciwstawia Chrystusa aniołom, więc sens musi być inny. Hebrajskie słowo malach oznacza zarówno anioła jako stworzenie Boże, jak i posłańca, który niekoniecznie jest stworzeniem. W Księdze Rodzaju 48:15-16 Jakub wymienia jako Anioła samego Boga (być może Syna w bycie przedludzkim)!

„I błogosławiąc Józefowi, mówił: Bóg, któremu wiernie służyli przodkowie moi, Abraham i Izaak, Bóg, który troszczył się o mnie przez całe me życie aż do dnia dzisiejszego, Anioł, który mnie bronił od wszelkiego złego, niechaj błogosławi tym oto chłopcom. Niechaj moje imię i imię przodków moich, Abrahama i Izaaka, w nich przetrwa; niechaj szeroko rozmnożą się na ziemi” (BT).

Choć w Starym Testamencie jest mowa o różnych aniołach, to jest też tam wzmianka o szczególnym „aniele” lub „posłańcu” w Księdze Wyjścia 23:20-23:

„Oto Ja posyłam anioła przed tobą, aby cię strzegł w czasie twojej drogi i doprowadził cię do miejsca, które ci wyznaczyłem. Szanuj go i bądź uważny na jego słowa. Nie sprzeciwiaj się mu w niczym, gdyż nie przebaczy waszych przewinień, bo imię moje jest w nim. Jeśli będziesz wiernie słuchał jego głosu i wykonywał to wszystko, co ci polecam, będę nieprzyjacielem twoich nieprzyjaciół i będę odnosił się wrogo do odnoszących się tak do ciebie. Mój anioł poprzedzi cię i zaprowadzi do Amoryty, Chetyty, Peryzzyty, Kananejczyka, Chiwwity, Jebusyty, a Ja ich wygładzę. Nie będziesz oddawał pokłonu ich bogom i nie będziesz ich czcił. Nie będziesz postępował według ich postępków, lecz zburzysz zupełnie i bezlitośnie połamiesz w kawałki ich stele” (BT).

Komentarz Keila i Delitzscha tak omawia ten fragment:

„W tym aniele było imię Jehowa (Wyjścia 23:21), to znaczy, że Jehowa objawił się w Nim; i dlatego jest On nazwany w Wyjścia 33:15-16 obliczem Jehowy, ponieważ zasadnicza natura Jehowy w Nim się objawiła. Zatem ten anioł nie jest stworzonym duchem, lecz manifestacją samego Jehowy, który szedł przed nimi w słupie obłoku i ognia, by prowadzić i bronić ich (Wyjścia 13:21). Lecz skoro to Jehowa prowadził swój lud w osobie anioła, żądał On od nich bezwarunkowego posłuszeństwa (Wyjścia 23:21), i gdyby Go sprowokowali [...] nieposłuszeństwem, nie przebaczy On ich występku; lecz jeśli pójdą za Nim i będą posłuszni Jego głosowi, będzie On nieprzyjacielem ich nieprzyjaciół, i przeciwnikiem ich przeciwników (Wyjścia 23:22). A kiedy anioł Pana przyprowadził ich do Kananejczyków i potem ich wytracił, Izrael nadal musiał okazywać to samo posłuszeństwo, nie służąc bogom Kananejczyków ani nie postępując według ich czynów [...]”[6].

W świetle Księgi Wyjścia oraz powyższego komentarza Chrystus prowadzący Izraela na pustyni na pewno nie był zwykłym aniołem. Porównajmy z tym 1 Koryntian 10:1-4:

„Nie chciałbym, bracia, żebyście nie wiedzieli, że nasi ojcowie wszyscy, co prawda, zostawali pod obłokiem, wszyscy przeszli przez morze, i wszyscy byli ochrzczeni w [imię] Mojżesza, w obłoku i w morzu; wszyscy też spożywali ten sam pokarm duchowy i pili ten sam duchowy napój. Pili zaś z towarzyszącej im duchowej skały, a ta skała – to był Chrystus” (BT).

W takim razie przekonujemy się, że Syn Boży istotnie towarzyszył Izraelitom na pustyni, dlatego niewykluczone, że tekst z 23 rozdziału Księgi Wyjścia odnosi się do Niego.

Jest jeszcze jeden dowód na to, że sam fakt określenia Chrystusa mianem anioła nie pomniejsza Jego wielkości. W Liście do Hebrajczyków 3:1 nazwano Pana Jezusa m.in. Apostołem (Wysłannikiem): „Dlatego, bracia święci, uczestnicy powołania niebieskiego, zwróćcie uwagę na Apostoła i Arcykapłana naszego wyznania, Jezusa” (BT). Chociaż Go tak określono, nie wątpimy w to, że był wyższy godnością i naturą od 12 apostołów. Na pewno nie był apostołem w takim sensie, jak dwunastu, których zadaniem było świadczyć o Zmartwychwstałym Panu. Był natomiast Wysłannikiem Ojca na ten świat.

Wobec tego, choć w niektórych wersetach Pism Hebrajskich nasz Zbawiciel prawdopodobnie został nazwany aniołem, to jednak nie w tym sensie, że Jego natura jest anielska, lecz że był szczególnym Posłańcem, wysłanym przez Boga Ojca. Zatem twierdzenia o anielskiej istocie naszego Pana nie da się biblijnie obronić.

Rozważmy teraz inną doniosłą kwestię podnoszoną przez Świadków Jehowy.

Czy Chrystus jest stworzeniem, czy miał początek?

To jest fragment ebooka. Zamów pełną wersję.

Omówienie wersetów przytaczanych przeciw Boskości Chrystusa

To jest fragment ebooka. Zamów pełną wersję.

Wnioski

To jest fragment ebooka. Zamów pełną wersję.

ROZDZIAŁ 2 – CZY DUCH ŚWIĘTY JEST OSOBĄ BOSKĄ?

To jest fragment ebooka. Zamów pełną wersję.

Czy Ducha Świętego można nazywać mocą lub siłą?

To jest fragment ebooka. Zamów pełną wersję.

Duch Święty jako Osoba

To jest fragment ebooka. Zamów pełną wersję.

Czy Duch Święty naprawdę jest Bogiem?

To jest fragment ebooka. Zamów pełną wersję.

Wyjaśnienie pozostałych wątpliwości

To jest fragment ebooka. Zamów pełną wersję.

Wnioski

To jest fragment ebooka. Zamów pełną wersję.

ROZDZIAŁ 3 – CZY ŚWIADKOWIE JEHOWY GŁOSZĄ PRAWDZIWĄ EWANGELIĘ?

To jest fragment ebooka. Zamów pełną wersję.

Czy Świadkowie Jehowy wierzą w usprawiedliwienie z łaski przez wiarę?

To jest fragment ebooka. Zamów pełną wersję.

Dwie klasy zbawionych?

To jest fragment ebooka. Zamów pełną wersję.

Czym jest Królestwo Boże?

To jest fragment ebooka. Zamów pełną wersję.

Czy Chrystus powrócił niewidzialnie w 1914 roku?

To jest fragment ebooka. Zamów pełną wersję.

Czy ewangelia Świadków jest prawdziwa?

To jest fragment ebooka. Zamów pełną wersję.

DODATEK A – CZY ŚWIADKOWIE JEHOWY WIERZĄ W BOGA OJCA?

To jest fragment ebooka. Zamów pełną wersję.

Negacja atrybutów Boga Ojca

To jest fragment ebooka. Zamów pełną wersję.

Wnioski

To jest fragment ebooka. Zamów pełną wersję.

DODATEK B – PRZEDLUDZKI BYT CHRYSTUSA

To jest fragment ebooka. Zamów pełną wersję.

Czy Stary Testament wspomina o przedludzkim bycie Chrystusa?

To jest fragment ebooka. Zamów pełną wersję.

Jasne wypowiedzi Nowego Testamentu

To jest fragment ebooka. Zamów pełną wersję.

Kluczowy fragment: Prolog Ewangelii według Jana

To jest fragment ebooka. Zamów pełną wersję.

Rozwinięcie Prologu Janowego: List do Kolosan 1:15-18

To jest fragment ebooka. Zamów pełną wersję.

Wnioski

To jest fragment ebooka. Zamów pełną wersję.

DODATEK C – „CZY W TAKIM RAZIE MAM UWIERZYĆ W TRÓJCĘ?”

To jest fragment ebooka. Zamów pełną wersję.

Podstawowe zarzuty

To jest fragment ebooka. Zamów pełną wersję.

Definicje Trójcy

To jest fragment ebooka. Zamów pełną wersję.

BIBLIOGRAFIA

Literatura Towarzystwa Strażnica

CHARLES TAZE RUSSELL, Wykłady Pisma Świętego, tom V, Pojednanie pomiędzy Bogiem i człowiekiem, reprint z 1964 r., Polish Bible Students Association, Chicago, USA.

Będziesz mógł żyć wiecznie w raju na ziemi, Watch Tower Bible and Tract Society of New York, Inc., Brooklyn, Nowy Jork, USA, 1990.

Czy wierzyć w Trójcę?, Watch Tower Bible and Tract Society of New York, Inc., Brooklyn, Nowy Jork, USA, 1989.

Prowadzenie rozmów na podstawie Pism, wydanie z 1991 roku, Watchtower Bible and Tract Society of New York, Inc., International Bible Students Association, Brooklyn, Nowy Jork, USA.

Strażnica – różne wydania.

Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego, Watch Tower Bible and Tract Society of New York, Inc., Brooklyn, Nowy Jork, USA, 1995.

Wiedza, która prowadzi do życia wiecznego, Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe, Polska 1995.

Publikacje krytyczne o Świadkach Jehowy

CARL OLOF JONSSON, Kwestia czasów pogan. Krytyczna analiza chronologii Świadków Jehowy, Fundacja „Słowo Nadziei”, Gdynia 2002.

CARL OLOF JONSSON, The Gentile Times Reconsidered (Ponowne rozważenie czasów pogan), Commentary Press, Atlanta, USA, 2004.

M. JAMES PENTON, Apocalypse Delayed, drugie wydanie, University of Toronto Press, Toronto, Buffalo, Londyn 1997.

DAVID A. REED, Odpowiedzi dla Świadków Jehowy według wersetów, KONCEPT Design, Osielsko, 2008.

RON RHODES, Reasoning from the Scriptures with the Jehovah’s Witnesses (Przekonywanie Świadków Jehowy na podstawie Pisma), Harvest House Publishers, Eugene, Oregon, USA, 1993.

Dzieła leksykograficzne:

GEOFFREY W. BROMILEY, redaktor, The International Standard Bible Encyclopedia, dzieło zbiorowe, Eerdmans, Grand Rapids, Michigan, USA, 1986.

GERHARD KITTEL, Theological Dictionary of the New Testament, wyd. skrócone przez Geoffreya W. Bromileya, Eerdmans, Grand Rapids, Michigan, USA, pierwsze wydanie 1985, reprint 1997.

BARCLAY M. NEWMAN JR, A Concise Greek-English Dictionary of the New Testament, United Bible Societies, Stuttgart, Niemcy 1971.

KS. REMIGIUSZ POPOWSKI, Wielki słownik grecko-polski Nowego Testamentu, Vocatio, Warszawa 1995.

JOSEPH H. THAYER, Thayer’s Greek-English Lexicon of the New Testament, Zondervan, Grand Rapids, 1965.

WILLIAM E. VINE, Vine’s Expository Dictionary of Biblical Words, Thomas Nelson Publishers, Nashville, Camden, Nowy Jork, USA 1985.

Dzieła teologiczne:

F. F. BRUCE, Trudne stwierdzenia Jezusa, Misja Ewangeliczna, Toruń 2000.

TERENCE P. CROSBY, Greek to the Rescue! (Greka na ratunek!), Quinta Press 2000, Meadow View, Quinta Crescent, Weston Rhyn, Oswestry, Shropshire, Anglia.

JAN DAMASCEŃSKI ŚW., Wykład wiary prawdziwej, tłum. B. Wojkowski, wstęp J. Czuj, Warszawa 1969.

SINCLAIR B. FERGUSON; DAVID, F. WRIGHT, redaktorzy, New Dictionary of Theology (Nowy słownik teologiczny), dzieło zbiorowe, Inter-Varsity Press, Leicester, Anglia, Downers Grove, Illinois, USA 1988.

WILLIAM HENDRIKSEN, Co mówi Biblia o życiu przyszłym, Zjednoczony Kościół Ewangeliczny, Warszawa 1987.

AUGUSTYN JANKOWSKI, Zarys pneumatologii Nowego Testamentu, Polskie Towarzystwo Teologiczne, Kraków 1982.

ROBERT MOREY, The Trinity. Evidence and Issues, (Trójca. Dowody i kwestie sporne), World Bible Publishers, Inc., Iowa Falls, USA.

ANNA ŚWIDERKÓWNA; WINCENTY MYSZOR, Ojcowie apostolscy, Akademia Teologii Katolickiej, Warszawa 1990.

JAMES R. WHITE, The Forgotten Trinity (Zapomniana Trójca), Bethany House Publishers, Minneapolis, Minnesota, USA, 1998.

JOHN CHRISTIAN WENGER, Separated Unto God (Oddzieleni dla Boga), Sword and Trumpet, Harrisonburg, Virginia, USA, 2001.

ZENON ZIÓŁKOWSKI, Najtrudniejsze stronice Biblii, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa, 1989.

Komentarze biblijne:

WILLIAM BARCLAY, Objawienie św. Jana, tom I, Wydawnictwo „Słowo Prawdy”, Warszawa, 1981.

KENNETH L. BARKER; JOHN R. KOHLENBERGER III, redaktorzy, Zondervan NIV Bible Commentary, dzieło zbiorowe, Zondervan, Grand Rapids, Michigan, USA, 1994.

ALBERT BARNES, Barnes’ Notes on the New Testament, wersja elektroniczna, program e-Sword® 7.8.5, Rick Meyers 2000-2007.

WERNER DE BOOR, Listy Jana, Zjednoczony Kościół Ewangeliczny, Warszawa 1984.

WAYNE GRUDEM, The First Epistle of Peter. An Introduction and Commentary, 17 tom serii Tyndale New Testament Commentaries, Inter-Varsity Press, Leicester, Anglia; Eerdmans, Grand Rapids, Michigan, USA, Reprint 2000.

MATTHEW HENRY, Matthew Henry’s Commentary on the Whole Bible, wersja elektroniczna, program e-Sword® 7.8.5, Rick Meyers 2000-2007.

PHILIP E. HUGHES, Objawienie św. Jana. Komentarz, Instytut Wydawniczy Agape, Warszawa, 1995.

CRAIG S. KEENER, Komentarz historyczno-kulturowy do Nowego Testamentu, Vocatio, Warszawa 2000.

C. F. KEIL, F. DELITZSCH, Keil & Delitzsch Commentary on the Old Testament (Komentarz Keila i Delitzscha do Starego Testamentu), wersja elektroniczna, program e-Sword® 7.8.5, Rick Meyers 2000-2007.

COLIN KRUSE, The Second Epistle of Paul to the Corinthians. An Introduction and Commentary, 8 tom serii Tyndale New Testament Commentaries, Inter-Varsity Press, Leicester, Anglia; Eerdmans, Grand Rapids, Michigan, USA, Reprint 2000.

HUGOLIN LANGKAMMER, Ewangelia według Św. Marka, tłumaczenie, wstęp i komentarz, Redakcja Wydawnictw KUL, Lublin 1997;

Pierwszy i Drugi List do Koryntian. Tłumaczenie, wstęp i komentarz, Redakcja Wydawnictw KUL, Lublin, 1998.

EDUARD LOHSE, Objawienie św. Jana, Wydawnictwo „Zwiastun”, Warszawa 1985.

STANISŁAW ŁACH; JAN ŁACH, Księga Psalmów. Wstęp – Przekład z oryginału – Komentarz – Ekskursy. Pallottinum, Poznań 1990.

LEON MORRIS, Luke. An Introduction and Commentary, 3 tom serii Tyndale New Testament Commentaries, Inter-Varsity Press, Leicester, Anglia; Eerdmans, Grand Rapids, Michigan, USA, reprint, 2000;

The First Epistle of Paul to the Corinthians. An Introduction and Commentary, 7 tom serii Tyndale New Testament Commentaries, Inter-Varsity Press, Leicester, Anglia, Eerdmans, Grand Rapids, Michigan, USA, reprint, 2000;

The Book of Revelation. An Introduction and Commentary, 20 tom serii Tyndale New Testament Commentaries, Inter-Varsity Press, Leicester, Anglia; Eerdmans, Grand Rapids, Michigan, USA, Reprint 2000.

JACK NORMAN SPARKS, The Orthodox Study Bible, dzieło zbiorowe przygotowane pod auspicjami Akademickiej Wspólnoty Akademii Teologii Prawosławnej Św. Atanazego, Elk Grove, Kalifornia, Thomas Nelson, Nashville, Dallas, USA, Miasto Meksyk, Meksyk, Rio de Janeiro, Brazylia, 2008.

DAVID H. STERN, Komentarz żydowski do Nowego Testamentu, Vocatio, Warszawa 2004.

R. V. G. TASKER, The Gospel According to St. John. An Introduction and Commentary, 4 tom serii Tyndale New Testament Commentaries, Inter-Varsity Press, Leicester, Anglia; Eerdmans, Grand Rapids, Michigan, USA, reprint 2000.

JOHN F. WALVOORD; ROY B. ZUCK, redaktorzy, The Bible Knowledge Commentary, New Testament edition, dzieło zbiorowe, Cook Communications Ministries, Colorado Springs, USA – Paris, Kanada – Eastbourne, Anglia, pierwsze wydanie 1983, reprint 2004.

Polecane publikacje LOGOS MEDIA

Nowe Przymierze i Psalmy,
Pismo Święte Nowego Testamentu i Psalmy

Ewangeliczny Instytut Biblijny

Nowy, literacki przekład Pisma Świętego Nowego Testamentu oraz Psalmów opracowany przez Ewangeliczny Instytut Biblijny. Wydanie trzecie Nowego Testamentu oraz wydanie pierwsze Księgi Psalmów.

Nowe Przymierze i Psalmy to:

Współczesny język, pozbawiony archaizmów oraz niezrozumiałych terminów teologicznych,

Bogate przypisy zawierające uwagi translatorskie oraz informacje dotyczące tła historyczno-kulturowego,

Przyjazna nawigacja — łatwe przechodzenie do poszczególnych ksiąg i rozdziałów ebooka.

Najważniejsza rzecz w życiu

LOGOS MEDIA

Każdy z nas ma na głowie wiele ważnych spraw. Pilne zadania i ważne obowiązki praktycznie nigdy się nie kończą. Brakuje nam czasu na odpoczynek, na refleksję nad życiem, a nawet na chorobę. Z drugiej strony, jedno wydarzenie – na przykład, brzmiąca jak wyrok diagnoza lekarska – potrafi całkowicie zburzyć naszą dotychczasową hierarchię wartości. To, co wydawało się bardzo istotne, nagle przestaje się liczyć. Co jest więc naprawdę ważne?

Autorzy publikacji sięgają do Biblii i przedstawiają odpowiedź, która może zmienić ludzkie życie.

Pytania o wiarę

Roger Carswell

Skąd wiemy, że Bóg istnieje? Czy nauka nie podważa Biblii? Jak Bóg, który jest miłością, może posłać ludzi do piekła? Czy istnieje reinkarnacja? Jak skończy się ten świat?

W „Pytaniach o wiarę” Roger Carswell – znany międzynarodowy ewangelista i autor książek – w rzeczowy sposób odpowiada na pytania często zadawane podczas jego wykładów. Książka zawiera odpowiedzi na 26 pytań dotyczących Boga, Biblii, Jezusa, chrześcijaństwa oraz przyszłości. Odpowiedzi autora – odwołujące się do Biblii – prowokują do myślenia i pozwalają spojrzeć na poruszane kwestie w świeży sposób.

Przypisy

[1] Strażnica nr 11/1985 r., tom CVI, ss. 24-27, artykuł „Kim jest ››Michał, wielki książę‹‹?”.

[2] „Na dany rozkaz, na głos archanioła i trąby Bożej”, BW.

[3] Wydanie z 1991 roku, Watchtower Bible and Tract Society of New York, Inc., International Bible Students Association, Brooklyn, Nowy Jork, USA hasło „Jezus Chrystus”.

[4] Skoro Świadkowie twierdzą, że głos archanielski czyni z Jezusa archanioła, to konsekwentnie trąba Boża czyni z Niego Boga.

[5] Również apostoł Piotr oddawał chwałę Jezusowi: „Wzrastajcie zaś w łasce i poznaniu Pana naszego i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa! Jemu chwała zarówno teraz, jak i do dnia wieczności! Amen” (2 Piotra 3:18, BT).

[6] Keil and Delitzsch Commentary on the Old Testament (Komentarz Keila i Delitzscha do Starego Testamentu), wersja elektroniczna, kursywa moja.

To jest fragment ebooka. Zamów pełną wersję.