Spis treści

Karta redakcyjna

W drodze nad Samotne Jezioro, pierwszego dnia rano

Nad Samotnym Jeziorem, pierwszej nocy

Tytuł oryginału: LITTLE WOLF’S BOOK OF BADNESS

Przekład: ERNEST BRYLL

Ilustracje: TONY ROSS

Projekt okładki, makieta i skład: MARZENNA DOBROWOLSKA

Korekta: TAMARA KSIĄŻCZAK-PRZYBYSZ

Copyright © Ian Whybrow
Copyright © for this edition by Poradnia K, 2015

Originally published in English by HarperCollins Publishers Ltd under the title: Little Wolf’s Book of Badness
Text © Ian Whybrow 1995
Illustrations © Tony Ross 1995
Translation © translated under license from HarperCollins Publishers Ltd All rights reserved

Wydanie I

Warszawa 2015

ISBN 978-83-63960-42-1

Poradnia K sp. z o.o.
00-544 Warszawa, ul. Wilcza 25/6
e-mail: poradniak@poradniak.pl
WWW: www.poradniak.pl

Konwersja: eLitera s.c.

W drodze nad Samotne Jezioro
Pierwszego dnia rano

Kochana Mamo i Tato kochany!

Bardzo a bardzo Was proooszę: pozwólcie mi wrócić do domu. Cały dzień wędruję i wędruję i co – myślicie, że zaszedłem daleko?

Najwyżej piętnaście kilometrów... A Samotnego Jeziora jak nie widać, tak nie widać...

Dobrze wiecie, że strasznie nie lubię przygód.

No, to po co mam wędrować tak daleko, daleko... Gdzieś do Szkoły Stryjca-Złyjca. W ciemny las?

Ciągle i ciągle mówicie: – Musisz się uczyć i dostać stopień Najgorszego Wilka, bo inaczej zginiesz w życiu.

A ja znam tyle Strasznie, ale to Strasznie Straszliwych Wilków. I one wcale nie chodziły do żadnej szkoły. Nigdy, przenigdy. No choćby nasz kuzyn Wojowilk.

Wiem, wiem, chcecie, żebym się zrobił taki Złowilczy jak Tata. Ale czy naprawdę trzeba uczyć się tego tak daleko od domu?

A kto wie, może Szkoła Złości i Chytrości co się w Strasznolesie Mości nie jest taka z najlepszych najlepsza?

A Stryjec-Złyjec może wcale nie jest takim Wspaniałym Złoczycielem?

Pewno mówicie tak, bo Tata też uczył się kiedyś w Szkole Okrucieństwa i nawet był Złospodarzem klasy, a potem dostał na zakończenie Srebrny Medal Złego Wilka... Na pewno chcecie, żebym był taki jak Tata.

A tu daleko. Jeszcze ze cztery dni minie, zanim dojdę do Strasznolasu. To może lepiej wrócę do Was. Co?...

Bardzo proszę. Przysięgam – będę siedział w domu i uczył się pilnie, przepilnie, jak zostać Przerażającym Wilkiem...

No, baaaardzo proszę...

Wasz pierworodny

Wilczuś.

PS. Pozdrówcie Braciszka Brudnopyszczka ode mnie. I niech tam nie grzebie w moich zabawkach.

Nad Samotnym Jeziorem
Pierwszej nocy

Kochana Mamo i kochany Tato,

Chyba się troszkę zgubiłem.

Myślałem, że dobrnąłem do Samotnego Jeziora, tam, gdzie wpada do niego Rzeka Wędrowniczka. Ta mapa, co mi ją dał Tato... No położyłem na niej kanapki, które dostałem od Mamy na drogę. I teraz nie wiem, czy doszedłem do rzeki, czy do skórki ze słoninki.

Ciągle nie piszecie, żebym wracał do domu. I muszę ruszać dalej w tę głupią podróż, choć wcale nie jestem taki pewny, że znajdę kiedyś Stryjca-Złyjca. Przecież ten stryj nigdy nie odpisywał na listy od Taty.

A może Szkoła Złości i Chytrości co się w Strasznolesie Mości całkiem została zamknięta... Albo Stryjec-Złyjec przeniósł ją do innego lasu?

Zresztą, jak poznam Stryjca-Złyjca, kiedy go znajdę?

Wiem, mam ten plakat, co wywiesili, kiedy stryja ścigali... Dostałem go od Was. Ale to było lata, przelata temu.

A jeśli Stryj się zmienił?

Ciekawe, jak on dzisiaj wygląda. Musi być Okropnie Okropny...

Słońce właśnie wpadło do wody w jeziorze.

Nie podoba mi się to, nie podoba. A Księżyc wlazł wysoko, wreszcie widzę i moją kartkę i pisak... Choć wolałbym, żeby było jaśniej. A namiot to mam głupi. Bo się wciąż przewala. Muszę spać w plecaku. No, w rozbijaniu obozu nie jestem najlepszy. W czytaniu mapy też... W ogóle zimno i bez-na-dziej-nie...

Wasz strasznie zmęczony

Wilczuś.

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki