Tytuł oryginału: LITTLE WOLF’S HAUNTED HALL FOR SMALL HORRORS

Przekład: ERNEST BRYLL

Ilustracje: TONY ROSS

Projekt okładki, makieta i skład: MARZENNA DOBROWOLSKA

Korekta: TAMARA KSIĄŻCZAK-PRZYBYSZ

Copyright © Ian Whybrow
Copyright © for this edition by Poradnia K, 2016

Originally published in English by HarperCollins Publishers Ltd under the title: Little Wolf’s Haunted Hall For Small Horrors
Text © Ian Whybrow 1996
Illustrations © Tony Ross 1996
Translation © translated under license from HarperCollins Publishers Ltd
All rights reserved

Wydanie I

Warszawa 2016

ISBN 978-83-63960-60-5

Poradnia K sp. z o.o.
00-544 Warszawa, ul. Wilcza 25/6
e-mail: poradniak@poradniak.pl
WWW: www.poradniak.pl
Księgarnia: sklep.poradniak.pl

Konwersja: eLitera s.c.

Kochani Mamo i Tato,

No proszę, PROSZĘ, nie bądźcie tacy smutni i warkotni. Tata nic, tylko powtarza w kółko: „RUSZ SIĘ, LENIU JEDEN I OTWÓRZ WRESZCIE TĘ SWOJĄ SZKOŁĘ!”. A założę się, że tatę znowu boli kieł i dlatego tak zrzędzi.

Posyłam zabawne rysunki. Tylko najpierw napiszę, co się u nas dzieje.

Wszyscy, to znaczy ja, Wyjak i Pokraczek, staramy się i staramy. Jak będziecie trzymać za nas lewe pazury na szczęście, to na pewno już niedługo otworzymy szkołę.

Ale może zapomnieliście o naszym wielkim kłopocie? Przecież Wam o tym pisałem. Duch Stryjca-Złyjca jako duch jest całkiem, całkiem. Ale ciągle nam rozkazuje: zróbcie to albo tamto, bo nie będę straszył!

Bo Stryjec-Złyjec dobrze wie, że jako Duch Straszny STRASZNIE jest potrzebny w naszej szkole.

A teraz zobaczycie, jak wygląda Szkoła Strachów, najstraszniejsza Szkoła świata (otwarcie już wkrótce).

Stryjca-Złyjca nie narysowałem, bo Po pierwsze: jest zbyt okropny, Po drugie: ducha można zobaczyć tylko o północy. Rozumiecie. Tak to jest z duchami.

Zamiast tego narysowałem siebie, jak stoję z moim przyjacielem i krewnym Wyjakiem.

a) To my na co dzień. Ten, co wyje, to Wyjak.

b) A oto my jako Straszna Rada Szkoły, kiedy mówimy: „Nie żuć gumy w klasie!” albo robimy jakieś tam inne uwagi.

A tu Pokraczek:

a) Zobaczcie, jaki nadęty. Puszy się, bo mu wyrosły dwa nowe piórka.

b) A to też Pokraczek, w masce odblaskowej wywija akrobatyczne pętle.

A na koniec jeszcze ktoś. Ten w stroju Strasznoducha to najmniejszy straszek w naszej szkole. Zgadnijcie, kto to? Ano tak, to Brudnopyszczek. Mój braciszek, jak żywy.

Stoi i pochlipuje:

– Do mamy, chcę do mamy...

No, nie. To były żarty. Wcale nie beczy i strasznie mu się tu podoba.

Wasz kochający

Strasznowilk
(Syn i współdyrektor)

Kochani,

Jesteście okrutni. Napisaliście, że moje rysunki są głupie i dzie-cin-ne. No, tak się nie robi. Ja to wszystko specjalnie narysowałem, żeby Tata się zapatrzył i zapomniał, jak go rwie kieł, a wy...?

Czemu Tata tak się rozwilczył? Może nie podoba mu się, że nie narysowałem Stryjca-Złyjca?

No, to proszę bardzo. Oto Stryjec, kiedy straszy w naszej piwnicy.

Wyłazi tylko wtedy, gdy usłyszy, jak bulgoce w garnku jego ukochana fasolka. MLASK, MLASK – powiada – FASOLKA DAJE MI WIĘKSZĄ SIŁĘ DUCHA!

Mama pyta, czy Stryjec-Złyjec ciągle podobny jest do Taty.

No cóż. Wygląda tak samo, jak wyglądał, nim Rozsadziła Go Fasola. No, może jest troszkę bardziej przeźroczysty. A więc ma wielką paszczę i strasznie czerwone ślepia. I ma olbrzymie, żółte zębiska. I się okropnie ślini. Brwi ma zupełnie jak nasz Tata. Zrośnięte, tylko jeszcze bardziej rozgąsieniczone. Poza tym Stryjec jest dziwnie zielony, a w ciemnościach świeci. W ogóle jest przerażający. Nawet mnie włos jeży się na ogonie.

Stryjec-Złyjec lubi wyleźć nagle ze ściany i ryknąć niespodziewanie nad uchem:

– HU HU HU i GRACH, STRACH, CIACH, MACH!...

Tak samo uwielbia zawyć:

Ale jak go zapytamy: – Czy Stryjec-Złyjec nie chciałby przyjąć posady Szkolnego Ducha i uczyć Duchowania? Odpowiada:

Potem pożera cały sagan fasolki i znika.

Wasz bezradny

Wilczuś Strasznowilk (profesor)

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki