Tytuł oryginału: LITTLE WOLF’S POSTBAG

Przekład: ERNEST BRYLL

Ilustracje: TONY ROSS

Projekt okładki, makieta i skład: MARZENNA DOBROWOLSKA

Korekta: TAMARA KSIĄŻCZAK-PRZYBYSZ, PAULINA POTRYKUS-WOŹNIAK

Copyright © Ian Whybrow
Copyright © for this edition by Poradnia K, 2016

Originally published in English by HarperCollins Publishers Ltd under the title: Little Wolf’s Postbag
Text © Ian Whybrow 2000
Illustrations © Tony Ross 2000
Translation © translated under license from HarperCollins Publishers Ltd
All rights reserved

Wydanie I

Warszawa 2016

ISBN 978-83-63960-62-9

Poradnia K sp. z o.o.
00-544 Warszawa, ul. Wilcza 25/6
e-mail: poradniak@poradniak.pl
WWW: www.poradniak.pl
Księgarnia: sklep.poradniak.pl

Konwersja: eLitera s.c.

Szanowny Kolego Małowilk,

Jeszcze się nie znamy. Ale jak to się mówi „kłapu, kłapu nic na łapu-capu”, piszę do Kolegi. Co tu gadać, do naszej redakcji przysyłają listy z takimi zapytaniami, że wilcza szczęka opada. Niestety ja mam zbyt zgryźliwy (rozumie Kolega aluzję) humor, żeby odpisywać na te listy. Sądzę jednak, że w Koledze znajdę właściwego redakcyjnego dzikozwierza, który potrafi się właściwie w imieniu naszego pisma odszczekiwać. Niech Kolega siądzie sobie zatem spokojnie na ogonie i przeczyta ten list.

O poranku wchodzi do mojego pokoju redakcyjnego mały wilczek. Szczeniak, ale na pysku zbójecka maska. Wymierzył we mnie pistolet na wodę i powiada, że może dokumentnie zniszczyć wszystkie dokumenty na moim biurku...

Jeśli? Jeśli nie dostanie ciastka z jabłkiem! Bardzo interesujące.

Ten mały wilczozbój ubrany był w znany mi strój marynarski. Ponieważ jak zwykle włożył ubranko na lewą stronę, łatwo było przeczytać naszytą tasiemkę z imieniem. Kolego Małowilk – znacie dobrze to imię. Brzmi ono Brudnopyszczek. Pański młodszy braciszek. Co ja mówię. Nie braciszek, ale zaraza. (Uniosłem się nieco, jak Kolega widzi. Ale cóż. Stargane nerwy. Nic na to nie poradzę).

Wracając do sprawy. Staram się przemówić do tej małej bestii. Na przykład mówię, co przeżyją rodzice, gdy dowiedzą się o synalku bawiącym się rozkosznie w rozbójnika. A skutek przemówienia? Zbójca wyje jak opętany. Leży na plecach i wywija nogami. Nic tylko jakaś wścieklizna.

Wali w podłogę mojego biura butami i łepetyną. Niszczy parkiet! A wszystko ponoć przez Kolegę.

Cytuję wrzaski rozbójnika: „Małowilk to zawsze zmusza mnie do zbójeckich akcji. I jeszcze każe mi wysyłać jakieś tam swoje listy. A gdybym śmiał odmówić, to grozi:

– Posolę twojego misia! Potnę go na kawałki! Pożrę! A ciebie wrzucę w odmęty kąpieli!”.

Na dowód prawdziwości zeznań pokazał mi mokrą i nieco nadgryzioną (czy może przeżutą) KOPERTĘ.

Łzy Brudnopycha rozkleiły brzegi pisma. Trudno więc było oprzeć się ciekawości. Otworzyłem. Przeczytałem.

I teraz przerywam na chwilę, bo aż mnie rozdęło. Nie ma rady. Idę zwymyślać sekretarkę. Może to poprawi mi humor.

Wścieklisław Trzeci Wilkoleski

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki