Jossowi,

który płonie tak jasnym blaskiem

Jedni mówią, że świat zniszczy ogień.

Inni, że lód.

Iż poznałem pożądania srogie,

Jestem z tymi, którzy mówią: ogień

Robert Frost

(W przekładzie Ludmiły Marjańskiej)

Zatem tak to jest być bogiem.

Jedno spojrzenie na wyciągniętą rękę i już wiem, ile włosków rośnie na grzbiecie mojej dłoni. Wiem też, ile z nich to ciemniejszy, męski zarost, a ile ów ledwie widoczny vellus, włos pierwotny.

A vellus to po łacinie wełna.

Pamiętam tę stronę w Gray’s Anatomy, dzięki której poznałem to słowo. Był na niej także schemat mieszka włosowego. Ale nie tylko to. Pamiętam też teksturę i splot włókien papieru. Blask lampy, która oświetlała tę stronicę. Woń drzewa sandałowego, którą wyczuwałem od dziewczyny siedzącej trzy krzesła dalej. Mogę przywołać te obrazy z doskonałą ostrością, a przecież była to chwila niewarta zapamiętania, a nawet zapomniana. Niemniej jednak odcisnęła swój ślad w grupie komórek mózgowych gdzieś w hipokampie, podobnie jak wszystkie inne chwile i doświadczenia mojego życia. Jeśli zechcę, mogę aktywować te neurony, przeglądać wspomnienia w tę i z powrotem, raz jeszcze przeżywając dawno minione chwile w niezatartych barwach.

Nieistotny dzień w Harvardzie, trzydzieści osiem lat temu.

A konkretniej: trzydzieści osiem lat, cztery miesiące, piętnaście godzin, pięć minut i czterdzieści dwie sekundy temu. Czterdzieści trzy. Czterdzieści cztery.

Opuszczam rękę, wyczuwając napięcie albo rozluźnienie każdego z mięśni uczestniczących w tym ruchu.

Świat atakuje moje zmysły.

Manhattan, róg Czterdziestej Drugiej i Lexington. Samochody, odgłosy z placu budowy, tłumy ludzi-lemingów zimne grudniowe powietrze, melodia Silver Bells Binga Crosby’ego z otwartych drzwi kawiarni, do tego mieszanina woni spalin, falafelu i moczu. Szturm bodźców, nieprzefiltrowanych, przytłaczających.

Jakbym zbiegł ze schodów i trafił w pustkę tam, gdzie spodziewałem się ostatniego stopnia.

Jakbym siedział w fotelu i nagle zorientował się, że to fotel pilota odrzutowego myśliwca pędzącego trzy razy szybciej niż dźwięk.

Jakbym podniósł porzucony kapelusz i dopiero spostrzegł, że tkwi na uciętej głowie.

Panika sprawia, że jestem mokry; panika ogarnia całe moje ciało. Gruczoły dokrewne pompują adrenalinę, źrenice się rozszerzają, zwieracz się spina, palce zaciskają w pięści...

Kontrola.

Równowaga.

Oddech.

Mantra: jesteś doktorem Abrahamem Couzenem. Pierwszym człowiekiem w dziejach, któremu udało się przekroczyć granicę między normalnymi a nienormalnymi. Twoje serum RNA niekodującego radykalnie zmieniło ekspresję genów. Geniuszem byłeś zawsze; teraz jesteś kimś więcej.

Jesteś obdarzonym.

Ludzie płyną wokół mnie, a ja stoję na rogu ulicy i widzę wektor każdego z nich, potrafię przewidzieć, w którym momencie miną się albo zderzą, wiem, kiedy zwolnią, kiedy podrapią się w łokieć, wiem to wszystko, zanim się wydarzy. I mogę, jeśli tylko zechcę, ujrzeć to jako schemat przemieszczeń i sił, jako interaktywną mapę, jako tkaninę, która sama się plecie.

Jakiś mężczyzna szturcha mnie w ramię i przez chwilę mam ochotę skręcić mu kark. Natychmiast wyobrażam sobie, jak bym to zrobił: dłoń na jego podbródku, drugą ręką chwytam za włosy, zapieram się nogą, by zyskać dźwignię, i wykonuję szybki ruch z bioder, by osiągnąć maksymalną siłę.

Ale pozwalam mu żyć.

Mija mnie kobieta i odczytuję jej sekrety ze skulonych ramion, zwisających luźno włosów, które ograniczają jej pole widzenia, z tego, jak wytrzeszcza oczy, wystraszona klaksonem taksówki, z workowatego żakietu, palca bez obrączki i wygodnych butów. Sierść na nogawkach jej spodni pochodzi od trzech różnych kotów; już sobie wyobrażam mieszkanie, w którym żyje samotnie, może przyjechała tu metrem z Brooklynu, ale nie z tej modnej części. Widzę też, że ktoś ją wykorzystywał w dzieciństwie – wujek albo przyjaciel rodziny, nie ojciec – i to właśnie stało się przyczyną izolacji. Niezdrowa, blada cera oraz drżące ręce zdradzają, że wieczorami pije, najpewniej wino, sądząc po stanie zębów. Fryzura wskazuje na zarobki rzędu co najmniej sześćdziesięciu tysięcy dolarów rocznie, ale nie więcej niż osiemdziesięciu, o czym świadczy torebka. Zapewne pracuje w biurze, rzadko ma do czynienia z ludźmi, częściej z liczbami. Prawdopodobnie jest księgową w dużej korporacji.

Zatem tak to jest być bogiem.

Nagle zauważam dwie sprawy. Z nosa leci mi krew. I ktoś mnie obserwuje.

To jakby delikatne mrowienie, coś, co głupcy łączą z pojęciem „zbiorowej nieświadomości”. W rzeczywistości to tylko wskazania moich zmysłów nieprzetworzone przez płat czołowy: zmarszczka cienia, ulotny odblask w szkle, nie do końca wyczuwalne ciepło i dźwięk cudzego ciała, które nagle znalazło się w pobliżu.

Dla mnie te pierwotne bodźce to materiał, który bez trudu analizuję, wyostrzam niczym rozmazany obraz w okularze mikroskopu. Przywołuję pamięć zmysłową ostatnich kilku chwil, badam teksturę tłumu, zapach ludzi, ruchy pojazdów. Wektory sił wiele mi mówią, tak jak zmarszczki na wodzie zdradzają obecność skał pod powierzchnią. Nie mylę się.

Jest ich wielu, są uzbrojeni, przyszli po mnie.

Okrężnym ruchem głowy rozciągam kark i strzelam kostkami palców.

Powinno być ciekawie.

Ciąg dalszy w wersji pełnej

ROZDZIAŁ PIERWSZY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ DRUGI

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ TRZECI

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ CZWARTY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ PIĄTY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ SZÓSTY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ SIÓDMY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ ÓSMY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ DZIEWIĄTY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ DZIESIĄTY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ JEDENASTY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ DWUNASTY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ TRZYNASTY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ CZTERNASTY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ PIĘTNASTY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ SZESNASTY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ SIEDEMNASTY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ OSIEMNASTY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ DZIEWIĘTNASTY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ DWUDZIESTY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ DWUDZIESTY PIERWSZY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ DWUDZIESTY DRUGI

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ DWUDZIESTY TRZECI

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ DWUDZIESTY CZWARTY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ DWUDZIESTY PIĄTY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ DWUDZIESTY SZÓSTY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ DWUDZIESTY SIÓDMY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ DWUDZIESTY ÓSMY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ DWUDZIESTY DZIEWIĄTY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ TRZYDZIESTY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ TRZYDZIESTY PIERWSZY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ TRZYDZIESTY DRUGI

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ TRZYDZIESTY TRZECI

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ TRZYDZIESTY CZWARTY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ TRZYDZIESTY PIĄTY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ TRZYDZIESTY SZÓSTY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ TRZYDZIESTY SIÓDMY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ TRZYDZIESTY ÓSMY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ TRZYDZIESTY DZIEWIĄTY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ CZTERDZIESTY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ CZTERDZIESTY PIERWSZY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ CZTERDZIESTY DRUGI

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ CZTERDZIESTY TRZECI

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ CZTERDZIESTY CZWARTY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ CZTERDZIESTY PIĄTY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ CZTERDZIESTY SZÓSTY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ CZTERDZIESTY SIÓDMY

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ CZTERDZIESTY ÓSMY

Dostępne w wersji pełnej

EPILOG

Dostępne w wersji pełnej

PODZIĘKOWANIA

Dostępne w wersji pełnej

Tytuł oryginału: Written in Fire

First published by Thomas & Mercer, Seattle

Text copyright © 2016 Marcus Sakey

All rights reserved

Copyright © for the Polish e-book edition by REBIS Publishing House Ltd., Poznań 2016

Informacja o zabezpieczeniach W celu ochrony autorskich praw majątkowych przed prawnie niedozwolonym utrwalaniem, zwielokrotnianiem i rozpowszechnianiem każdy egzemplarz książki został cyfrowo zabezpieczony. Usuwanie lub zmiana zabezpieczeń stanowi naruszenie prawa.

Redaktor: Elżbieta Bandel

Projekt i opracowanie graficzne okładki

Zbigniew Mielnik

Wydanie I e-book

(opracowane na podstawie wydania książkowego:

Ogniem pisana, wyd. I, Poznań 2016)

ISBN 978-83-8062-740-6

Dom Wydawniczy REBIS Sp. z o.o.

ul. Żmigrodzka 41/49, 60-171 Poznań

tel. 61-867-47-08, 61-867-81-40; fax 61-867-37-74

e-mail: rebis@rebis.com.pl

www.rebis.com.pl

Plik ePub przygotowała firma eLib.pl

al. Szucha 8, 00-582 Warszawa

e-mail: kontakt@elib.pl

www.eLib.pl