Cykl „Śledztwa księcia Setny”

Mapa

Ryc. 1. Książę Setna składa ofiarę bogom (grobowiec Neferhotepa)

Streszczenie poprzednich części

1. Przeklęty grobowiec

2. Zakazana księga

Zapieczętowany dzban Ozyrysa, skarb nad skarbami, zawierający tajemnicę życia i śmierci, spoczywał ukryty w grobowcu, którego zabezpieczenia uchodziły za niemożliwe do sforsowania. Został jednak wykradziony przez czarnego maga – dostojnika Keku, kandydata na wysokie stanowisko na dworze Ramzesa Wielkiego.

Keku, zafascynowany potęgą ciemności, pragnie zaprowadzić na ziemi ich panowanie. W tym celu zamierza przekształcić dzban w źródło niszczycielskiej energii, której nie będzie mógł się przeciwstawić nikt – nawet sam faraon. Z pomocą syryjskich terrorystów planuje obalić króla i przejąć władzę. Do przeprowadzenia tej śmiercionośnej przemiany potrzebuje jednak wyjątkowych mocy swojej córki Sekhet – wybitnie utalentowanej uzdrowicielki. Gdy opowiada jej o swoim planie i roli, jaką miałaby odegrać, dziewczyna odmawia współpracy. Wtedy Keku zleca jej zabójstwo, sam udając niewinnego. Dzięki Staremu – zarządcy jego majątku – oraz swojemu psu Gebowi Sekhet ucieka i chroni się u rodziny wieśniaków.

Czy dziewczyna zdoła przekazać straszliwą tajemnicę ojca księciu Setnie, swojemu ukochanemu, który jest jednym z synów Ramzesa, a zarazem kapłanem i czarownikiem? Sekhet jest kobietą jego życia. Książę, który udaje się do Pi-Ramzes, stolicy kraju zbudowanej w delcie Nilu, by uzyskać od swojego ojca wyjaśnienia w pewnej sprawie, odchodzi od zmysłów z niepokoju o jej życie.

Ramzes przedstawia synowi powagę sytuacji. Stawia najlepszego przyjaciela Setny, Cheda Wybawcę, na czele oddziału, który ma odnaleźć dzban Ozyrysa oraz namierzyć i unieszkodliwić jego złodzieja. Oddział jest na tropie Kalasza – Syryjczyka kierującego bandą morderców.

Setna otrzymuje od Bezwłosego, który był jego nauczycielem, misję do spełnienia. Ma odnaleźć Księgę złodziei – dokument, który także został skradziony. Księga opisuje położenie grobowców, w których ukryto skarby. Książę będzie musiał wejść do przeklętego grobowca, by poszukać w nim informacji niezbędnych do jej odnalezienia. Setna ma rywala: jest nim jego brat, generał Ramesu, który także zakochał się w Sekhet i pragnie ją poślubić. Wybór męża należy do dziewczyny, ta jednak zniknęła i nikt nie wie, gdzie się znajduje.

Wobec szefa policji Keku udaje pogrążonego w rozpaczy ojca i twierdzi, że to Stary, jego zbiegły zarządca, który jest winowajcą i porywaczem.

Ched Wybawca z trójką towarzyszy z narażeniem życia podążają syryjskim tropem, Sekhet zaś znajduje schronienie w świątyni bogini-lwicy, patronki lekarzy, wiedząc, że grozi jej, iż zostanie wydana. Ched i Setna spotykają się i nie mają już przed sobą tajemnic. Setna w pełni uczestniczy w decydującej dla kraju misji.

Po spotkaniu Starego książę udaje się do Wielkiego Sfinksa w Gizie, by prosić go o pozwolenie na wejście do przeklętego grobowca. Z niebezpiecznej wyprawy, w trakcie której walczy z groźną zjawą, powraca z cenną wskazówką: musi odnaleźć Księgę Thota. Zawarte w niej zaklęcia pomogą mu walczyć przeciw siłom ciemności.

Sekhet, która nie może się oprzeć pragnieniu powrotu do swojej pracowni, by zabrać stamtąd papirus z traktatem medycznym oraz lekarstwa, zostaje zaskoczona przez ojca. Keku znowu usiłuje ją przekonać, by oddała swoje moce do jego dyspozycji. Z paszczy lwa pomaga jej uciec Geb.

Za sprawą generała Ramesu w Memfis zostaje ujawniony spisek i Sobek, szef policji zajmujący się tajemniczym zniknięciem Sekhet, tropi jego uczestników. Książę Setna w rozmowie z bratem wykazuje się determinacją. Ramesu kieruje wojskiem, Setna wyrusza na poszukiwania Księgi Thota, Ched Wybawca pilnuje dziwnie zachowującego się Keku. Ramesu jest wściekły. Uważa, że faraon powierzył Setnie zbyt wielką odpowiedzialność.

W czasie gdy Ched Wybawca i jego ludzie z trudem wydostają się z pułapki zastawionej przez pozostającego wciąż poza wszelkimi podejrzeniami Keku, Setna udaje się do Gebtu*. Udaje mu się wydobyć z dna Nilu Księgę Thota.

Sekhet, która schroniła się w domu starej znachorki, gdzie uzupełnia swą wiedzę, ma wizję. Jej oczom ukazuje się Setna, który znalazł się w wielkim niebezpieczeństwie. Dziewczyna musi się opierać czarom Keku, które mają na powrót sprowadzić ją do domu ojca.

W następstwie całego ciągu niebezpiecznych zdarzeń Ched podejrzewa Keku i zamierza zaatakować jego willę pilnowaną przez prywatną straż. Generał Ramesu jednak, wierząc w nieskazitelność dostojnika, nie pozwala mu na to i skazuje jego oddział na areszt w koszarach.

Setna płynie do Memfis z bezcenną Księgą Thota. Zagniewani bogowie wywołują sztorm. Według członków załogi jedyną szansą na przetrwanie jest wrzucenie Setny w wir rzeki, co czynią na oczach bezradnego Starego. Aby pomóc ukochanemu, Sekhet udaje się na pustynię, gdzie przechodzi wtajemniczenie w misteria swej groźnej opiekunki, bogini-lwicy. Wstępuje w nią nowa siła, która ma jej pomóc w walce z ojcem i ponownym połączeniu się z ukochanym. Stary jednak informuje dziewczynę o śmierci Setny i opowiada jej o swoich przeżyciach. Sekhet nie przyjmuje tego do wiadomości i wyrusza na poszukiwania.

Ryc. 2. Sekhet w peruce, na której umieszczono stożek z pachnidłami, porusza sistrum, by rozproszyć złe energie (grobowiec Neferhotepa).

* Miasto w Górnym Egipcie.

1

Setna nie chciał poddać się śmierci.

Szalał sztorm. Statkowi, którym książę wracał do Gebtu, groziło zatonięcie, ale na razie utrzymywał się na powierzchni. Gdy przez pokład przewaliła się rozwścieczona fala, na syna Ramzesa rzuciło się czterech żeglarzy. Jego obecność na statku była przyczyną gniewu rzeki. Maszty już się połamały, a żagle podarły. Jeśli młody skryba o głębokim spojrzeniu i dostojnym wyglądzie nie zostanie usunięty, wszyscy zginą. Czyż sięgając po niedostępną dla śmiertelników Księgę Thota, nie wywołał gniewu bogów?

Setna tylko przez chwilę opierał się napastnikom. Dwaj unieruchomili mu ręce, a dwaj pozostali podnieśli go i wrzucili we wzburzone odmęty. Kapitan i jego załoga jednogłośnie obwieścili, że nieszczęśnik wpadł do Nilu. Zważywszy na okoliczności, wyłowienie go było niemożliwe. Głowa skryby nie wyłoniła się z wody i statek odpłynął. Skoro zniknął sprawca zamieszania, rzeka wkrótce miała się uspokoić.

Pochłonięty przez fale rzeki Setna opierał się niesprawiedliwości losu. Musiał natychmiast zareagować. Nawet znakomity pływak nie zdołałby uniknąć zatonięcia. Jego jedyną szansą na przeżycie była Księga Thota, którą starannie przywiązał sobie do piersi paskiem cienkiego lnianego płótna.

Wypijając jeszcze na statku rozmoczony piwem tekst, którym pokryty był papirus, skryba wchłonął w siebie tajemną wiedzę. Mimo potężnego prądu i rozszalałych fal zdołał wypowiedzieć pierwsze zaklęcie, służące do zaczarowania nieba, ziemi, wód oraz gór. Magiczne słowa przeniknęły poza granice widzialnego świata, wywołując tak intensywną wibrację, że na rzece pojawiły się liczne wiry. Zanim go pochłonęły, zdążył nabrać powietrza i po raz drugi wyrecytować tajemną formułę.

Płynny mur wokół niego zafalował i do głębin Nilu przeniknęły promienie słońca. Z mułu wyłoniło się inne słońce, które przemieniło rzekę w wiązkę lśniących pasm. Śmierć oddaliła się od skryby, a świetlista woda utworzyła wąską ścieżkę prowadzącą do wielkiego wzgórza tworzącego jakby tamę na niebiańskim Nilu, który dzień i noc przemierzała barka słońca. Z wyrastającego z rzeki pagórka wyłoniła się niezwykłej urody kobieta. Długie czarne włosy tańczące na wietrze, pociągła, delikatna twarz, oczy w kolorze głębokiej zieleni, smukłe ciało o kuszących krągłościach.

Setna, który był kapłanem Ptaha, znał formuły poświęcenia wody przeznaczonej do oczyszczenia przedmiotów używanych do czynności rytualnych. Dołączając do nich zaklęcia z Księgi Thota, próbował udobruchać groźną strażniczkę. Zagradzając mu drogę, skazywała go na śmierć.

– Bądź pozdrowiona, opiekunko tego miejsca! Przybyłem, by błagać o twoją przychylność. Pozwól mi podejść bliżej i napić się wody, której strzeżesz, daj mi nad nią zapanować. Oddajmy razem cześć duchowi wylewów, dzięki którym kiełkują zboża i rośnie obfitość plonów. Okaż życzliwość, daj, abym żył tak jak te rośliny!

Kobieta się wahała. Przelotny uśmiech był dowodem, że spodobały jej się słowa księcia. Krajobraz zmienił swe oblicze. Wzgórze oddzielające zaświaty od świata żywych urosło do gigantycznych rozmiarów, przyjmując kształt olbrzymiego dzbana, na którego szczycie lśniło poranne słońce. Kobieta gestem zaprosiła Setnę, by wszedł do środka.

– Napiję się jego wody – obiecał. – Dzięki niej moje serce i duch wzmocnią się i nie utonę.

Księga Thota wciąż mocno przylegała do piersi skryby. Setna nie zgubił też amuletu, który podarował mu Bezwłosy, jego nauczyciel z Domu Życia w Memfis, gdzie książę poznawał magiczne znaczenie hieroglifów. Lew na jego szyi promieniował świetlistą energią, dając nadzieję na ucieczkę z wodnego więzienia. Setna nie miał czasu na umieranie. Musiał spełnić misję powierzoną mu przez faraona: odnaleźć zapieczętowany dzban Ozyrysa ukradziony przez czarnego maga, który zamierzał przejąć pełnię władzy i zaprowadzić na ziemi królestwo Zła.

Wyglądało na to, że przejście przez gąsior jest jedynym sposobem, by wydostać się na zewnątrz. Pagórek wystający z wody stawał się coraz węższy, dzban chwiał się, a prąd rzeki potężniał. Skryba przyjął zaproszenie kobiety, która spoglądała na niego z drwiną w oczach. Gąsior wypełniał gęsty, czerwonawy płyn o smaku piwa. Przezierał przezeń promień słońca.

Dotrzeć do szczytu naczynia? Niemożliwe. Zawrócić i szukać innej drogi? Mrzonki. Wyjście prowadzące do świata znajdowało się na górze. Stanowczo za wysoko. Kobieta zaraz wybuchnie śmiechem. Setna dotknął Księgi Thota i amuletu w kształcie lwa. Łącząc energie z obu źródeł, ruszył, jakby rzeczywiście był w stanie wykonać skok, który poniesie go do wylotu dzbana. Absurdalny wyczyn prawie by się udał, ale skrybie zabrakło jednej ręki. U kresu sił zdał sobie sprawę z porażki. Wkrótce roztrzaska się o dno śmiertelnej pułapki.

Szczęki amuletu w kształcie lwa wczepiły się jednak w chropowatą ścianę pojemnika, dzięki czemu Setna nie stracił równowagi. Zauważył jakąś wypukłość. Uchwycił się jej, wykonał wymyk biodrami i wspiął się na wysokość szyjki. Wypluł czerwony płyn, który miał w ustach, i oślepiony słonecznym światłem runął w pustkę.

Błękit nieba, liście palm, łagodny wiatr… Zwyczajny kojący pejzaż, podobny do krajobrazów poznanych na stworzonej przez bogów ziemi, gdzie Setna spędził swoje krótkie życie. Znowu zamknął oczy i uświadomił sobie, że przecież przed chwilą zdołał je otworzyć! Czyż jego dłonie nie dotykają wilgotnej ziemi? Czy nie leży na brzegu rzeki? Znowu spojrzał na błękit i spróbował się podnieść.

– Powoli – odezwał się kobiecy głos. – O mało się nie utopiłeś.

Setna ujrzał piękną brunetkę ze swojego koszmaru. Miała na sobie krótką tunikę wieśniaczki i wyglądała na zaskoczoną jego powrotem do życia.

– Sztorm… ucichł?

– Nigdy nie widziałam czegoś podobnego! – przyznała. – Zwierzęta wyły jak szalone i szukały schronienia. Kiedy zobaczyłam statek, byłam pewna, że zatonie z całą załogą. A potem zauważyłam, że wpadłeś do wody i walczysz z rozszalałymi odmętami. To znikałeś, to znów się pojawiałeś. Statek odpłynął, fale zaczęły się uspokajać, gniew rzeki ucichł, a twoje ciało zostało wyrzucone na brzeg. Przysięgłabym, że nie żyjesz. Ale ty zwymiotowałeś jakiś czerwonawy płyn, poruszyłeś kończynami i otworzyłeś oczy. Prawdziwy cud! Chyba czuwają nad tobą bogowie!

Choć Setna był obolały i czuł drżenie mięśni, zdołał się podnieść. Jego zabójcy ponieśli klęskę i mógł kontynuować swoją misję.

– Czy ktoś jeszcze się uratował?

– Powtarzam ci, statek szybko odpłynął, a Nil nie wyrzucił wraku.

– Jak ci na imię?

– Seszen.

– Pomóż mi wstać.

Wieśniaczka spełniła jego prośbę. Na drżących nogach Setna zdołał zrobić kilka kroków i oparł się o pień palmy. A więc pozbywając się księcia, żeglarze wyrwali się z kataklizmu, uznawszy, że to on jest winowajcą sztormu. Czy rzeczywiście bogowie nad nim czuwają? A może przeciwnie, chcą go ukarać za to, że wszedł w posiadanie Księgi Thota? Ale przecież to właśnie dzięki niej uniknął śmierci.

Seszen uśmiechnęła się do niego.

– A ty, jak się nazywasz?

– Setna.

Kobieta przyjrzała mu się z uwagą.

– Jesteś przystojny, silny i bardzo spokojny, choć masz za sobą tak straszne przeżycia. Czyżbyś był z kamienia?

– Moje wyczerpanie dowodzi, że wręcz przeciwnie. Czy mógłbym się u ciebie zatrzymać?

Seszen podała mu rękę.

Ryc. 3. Z krzewu rosnącego na brzegu sadzawki zawierającej energię życia wychyla się ręka bogini, która podaje sprawiedliwemu wodę, by przywrócić mu siły.

2

Dostępne w wersji pełnej

3

Dostępne w wersji pełnej

4

Dostępne w wersji pełnej

5

Dostępne w wersji pełnej

6

Dostępne w wersji pełnej

7

Dostępne w wersji pełnej

8

Dostępne w wersji pełnej

9

Dostępne w wersji pełnej

10

Dostępne w wersji pełnej

11

Dostępne w wersji pełnej

12

Dostępne w wersji pełnej

13

Dostępne w wersji pełnej

14

Dostępne w wersji pełnej

15

Dostępne w wersji pełnej

16

Dostępne w wersji pełnej

17

Dostępne w wersji pełnej

18

Dostępne w wersji pełnej

19

Dostępne w wersji pełnej

20

Dostępne w wersji pełnej

21

Dostępne w wersji pełnej

22

Dostępne w wersji pełnej

23

Dostępne w wersji pełnej

24

Dostępne w wersji pełnej

25

Dostępne w wersji pełnej

26

Dostępne w wersji pełnej

27

Dostępne w wersji pełnej

28

Dostępne w wersji pełnej

29

Dostępne w wersji pełnej

30

Dostępne w wersji pełnej

31

Dostępne w wersji pełnej

32

Dostępne w wersji pełnej

33

Dostępne w wersji pełnej

34

Dostępne w wersji pełnej

Wkrótce

Śledztwa księcia setny

**** Pojedynek magów

Czy syryjska siatka czarnego maga naprawdę została zniszczona? Czy Keku rzeczywiście jest już nieszkodliwy? Czy jego knowania przeszkodzą Setnie spotkać się z Sekhet? I wreszcie, czy po walce dwóch czarowników dzban Ozyrysa zostanie przekształcony w niszczycielską broń?

Ryc. 28. Czy Setna i Sekhet zdołają się spotkać, by wspólnie oddawać cześć bogom? (Księga wychodzenia za dnia, rozdział 125).

Książki Christiana Jacqa, które ukazały się w języku polskim

Powieści

Seria Ramzes:

* Syn światłości, przeł. Adam Szymanowski, Zysk i S-ka, Poznań 1997.

** Świątynia milionów lat, przeł. Adam Szymanowski, Zysk i S-ka, Poznań 1998.

*** Bitwa pod Kadesz, przeł. Adam Szymanowski, Zysk i S-ka, Poznań 1998.

**** Wielka pani Abu Simbel, przeł. Adam Szymanowski, Zysk i S-ka, Poznań 1999.

***** Pod akacją zachodu, przeł. Maria Boryska, Zysk i S-ka, Poznań, 2000.

Seria Egipski Sędzia:

* Zamordowana piramida, przeł. Zygmunt Burakowski, Prima, Warszawa 1998.

** Prawo pustyni, przeł. Wanda Błońska, Prima, Warszawa 1998.

*** Sprawiedliwość wezyra, przeł. Wanda Błońska, Prima, Warszawa 1999.

Czarny faraon, przeł. Zygmunt Burakowski, Albatros, Warszawa 1999.

Królowa Słońce, przeł. Barbara Walicka, Albatros, Warszawa 1999.

Seria Świetlisty kamień:

* Nefer Milczek, przeł. Zygmunt Burakowski, Noir sur Blanc, Warszawa 2000.

** Mądra kobieta, przeł. Zygmunt Burakowski, Noir sur Blanc, Warszawa 2000.

*** Paneb Ognik, przeł. Zygmunt Burakowski, Noir sur Blanc, Warszawa 2001.

**** Miasto Prawdy, przeł. Zygmunt Burakowski, Noir sur Blanc, Warszawa 2001.

Na tropie Tutenchamona, przeł. Wanda Błońska, Albatros, Warszawa 2000.

Ostatnia świątynia, przeł. Janina Błońska i Krzysztof Błoński, Albatros, Warszawa 2000.

Seria Królowa Wolności:

* Imperium mroku, przeł. Zuzanna Apiecionek, Noir sur Blanc, Warszawa 2004.

** Wojna koron, przeł. Zuzanna Apiecionek, Noir sur Blanc, Warszawa 2004.

*** Ognisty miecz, przeł. Anna Michalska, Noir sur Blanc, Warszawa 2004.

Seria Tajemnice Ozyrysa:

* Drzewo Życia, przeł. Zygmunt Burakowski, Bertelsmann Media, Warszawa 2005.

** Sprzysiężenie zła, przeł. Zygmunt Burakowski, Bertelsmann Media, Warszawa 2005.

*** Ognisty szlak, przeł. Zygmunt Burakowski, Bertelsmann Media, Warszawa 2005.

**** Wielki sekret, przeł. Zygmunt Burakowski, Świat Książki – Bertelsmann Media, Warszawa 2005.

Seria Mozart (2 tomy z 4):

* Wielki Czarodziej, przeł. Zygmunt Burakowski, Świat Książki – Bertelsmann Media, Warszawa 2008.

** Brat Ognia. Ulubieniec Izydy, przeł. Zygmunt Burakowski, Świat Książki, Warszawa 2008.

Tutanchamon – ostatni sekret, przeł. Krystyna Arustowicz, Świat Książki, Warszawa 2010.

Sen Kleopatry, przeł. Magdalena Talar, Znak, Kraków 2014.

Seria Śledztwa księcia Setny:

* Przeklęty grobowiec, przeł. Monika Szewc-Osiecka, Dom Wydawniczy REBIS, Poznań 2016.

** Zakazana księga, przeł. Monika Szewc-Osiecka, Dom Wydawniczy REBIS, Poznań 2016.

Książki popularnonaukowe

Podróż po Egipcie faraonów, przeł. Maciej G. Witkowski, Świat Książki, Warszawa 2004.

Sekrety Egiptu faraonów, przeł. Maciej G. Witkowski, Świat Książki – Bertelsmann Media, Warszawa 2006.

Echnaton i Nefertiti, przeł. Maciej G. Witkowski, Świat Książki – Bertelsmann Media, Warszawa 2008.

Egipcjanki, przeł. Barbara Tkaczow, Świat Książki – Bertelsmann Media, Warszawa 2008.

Kryminały

Higgins prowadzi śledztwo (jako J.B. Livingstone), przeł. Maria Bobrowska, Moderski i S-ka, Poznań 1998.

Morderstwo w British Museum (jako J.B. Livingstone), przeł. Anna Laurent, Piotr Trybuś, Moderski i S-ka, Poznań 1998.

Zbrodnia w Lindenbourne (jako J.B. Livingstone), przeł. Maria Bobrowska, Moderski i S-ka, Poznań 1998.

Ostatnia zbrodnia Agaty Christie (jako Christopher Carter), przeł. Daria Demidowicz-Domanasiewicz, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 2000.

Tytuł oryginału: Les Enquêtes de Setna. Le Voleur d'âmes

Copyright © XO Editions 2015

All rights reserved

Copyright © for the Polish e-book edition by REBIS Publishing House Ltd., Poznań 2016

Informacja o zabezpieczeniach

W celu ochrony autorskich praw majątkowych przed prawnie niedozwolonym utrwalaniem, zwielokrotnianiem i rozpowszechnianiem każdy egzemplarz książki został cyfrowo zabezpieczony. Usuwanie lub zmiana zabezpieczeń stanowi naruszenie prawa.

Redaktor: Elżbieta Bandel

Projekt i opracowanie graficzne serii i okładki: Urszula Gireń

Fotografia na okładce

© DEA / G. DAGLI ORTI / De Agostini / Getty Images

Źrodła ilustracji:

Ryc. 1, 2 i 5 Norman de Garis Davies, Nina M. Davies (Cummings), The tomb of Nefer-Hotep at Thebes, Metropolitan Museum of Art, Egyptian expedition, Arno Press, New York 1933.

Ryc. 3, 10, 12, 19 i 28: Le livre de sortir au jour, w Edouard Henri Naville, Das aegyptische Todtenbuch, Verlag Von A. Esches, Berlin 1886.

Ryc. 4, 6, 7, 8, 9, 11, 14, 15, 16, 17, 18, 20, 21, 22, 23, 24, 26 i 27:

Jean-Francois Champollion, Monuments de l’Egypte et de la Nubie d’apres les dessins executes sur les lieux sous la direction de Champollion le jeune et les descriptions autographes qu’il a redigees, Firmin Didot freres, Paris 1835–1845.

Ryc. 13: Norman de Garis Davies, The tomb of Rekhmire at Thebes, Metropolitan Museum of Art, Egyptian expedition, Arno Press, New York 1943.

Ryc. 25: Ippolito Rosellini, I monumenti dell’Egitto e della Nubia, Presso N. Capurro ec., Pisa 1832–1844

Wydanie I e-book
 (opracowane na podstawie wydania książkowego:
Złodziej dusz, wyd. I, Poznań 2016) 

ISBN 978-83-8062-752-9

Dom Wydawniczy REBIS Sp. z o.o.

ul. Żmigrodzka 41/49, 60-171 Poznań

tel. 61-867-47-08, 61-867-81-40; fax 61-867-37-74

e-mail: rebis@rebis.com.pl

www.rebis.com.pl

Plik opracował i przygotował Woblink

woblink.com