Przewiduję powstanie uniwersalnego systemu informacji, który umożliwi każdemu dostęp w każdym momencie do zawartości każdej książki lub jakiegokolwiek faktu. System ten będzie miał osobne mikrokomputery jako terminale i kanały komunikacyjne łączące się na tysiące różnych sposobów od satelitów poprzez kable aż po linie laserowe. Nawet częściowa realizacja tego systemu będzie oddziaływała na każdego człowieka, na jego rozrywkę oraz na jego intelektualny i emocjonalny rozwój Ale prawdziwie historyczną rolą tego systemu będzie złamanie granic w wymianie informacji między krajami i ludźmi.

(A. Sacharow, 1974 r.)

Rozdział I

4 kwietnia, 18:30

Wow!!! Jaki piękny uśmiech… Jakie wspaniałe zdjęcie! Jestem oczarowany…

Jesteś śliczna i na pewno jesteś miłą osobą. Bardzo chciałbym Cię bliżej poznać, oczywiście jeśli nie będziesz miała nic przeciwko temu.

Nazywam się Johann Kingmann. Odnoszę sukcesy w moim życiu i jestem zadowolony. Jestem spokojnym człowiekiem i szukam przyjaźni.

Jeszcze raz – jesteś śliczna i pięknie się uśmiechasz...

Jeśli nie gniewasz się, że napisałem do Ciebie, proszę, odpowiedz na moją wiadomość.

Johann Kingmann

4 kwietnia, 20:22

Hello!

Jestem bardzo zaskoczona Twoją wiadomością.

Nie wiem, co odpowiedzieć, ale cieszę się, że do mnie napisałeś.

Anita

4 kwietnia, 22:38

Hello, Anita,

Jestem Ci wdzięczny, że odpowiedziałaś na moją wiadomość.

Pochodzę z Aston z Pensylwanii w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej.

Szukam dobrej, prawdziwej przyjaźni z kobietą, która nauczyłaby mnie życia oraz byłaby moim kompanem. Kocham życie i jestem człowiekiem sukcesu. Dużo i ciężko pracuję, więc nie zawsze mogę być na przy komputerze.

Niedawno trafiłem na Facebooka i bardzo cieszę się, że natknąłem się na Twoje zdjęcie, na którym tak ogromnie mi się podobasz.

Proszę, napisz mi coś o sobie. Czym się zajmujesz i czego w życiu pragniesz?

Naprawdę jestem pod wrażeniem. Jesteś taka śliczna i zapewne sympatyczna…

Chciałbym Cię lepiej poznać.

John Kingmann

5 kwietnia, 12:49

Hello!

Dziękuję, że odpowiedziałeś na mój list, i to tak szybko.

Mieszkam w Polsce w miejscowości Proszowice, niedaleko Krakowa.

Pracuję w prywatnej firmie ubezpieczeniowej w moim mieście. Poza pracą interesuję się turystyką i malowaniem w technice decoupage. Wykonuję świece i różne przedmioty z motywami religijnymi i kwiatami. Ostatnio właśnie to szczególnie lubię robić w wolnych chwilach. Lubię też czytać książki. Zwłaszcza powieści z różnych stron świata. Od roku uczę się języka angielskiego, dlatego mogę spróbować korespondować z Tobą, jeśli nadal będziesz chciał.

Mój e-mail jest następujący: niezapominajka707@wp.pl.

Dziękuję za miły list i pozdrawiam.

A.

(Tygodniowa przerwa bez odpowiedzi).

11 kwietnia, 23:48

Dear A.

Dziękuję za Twój list.

Przepraszam, że odpisuję dopiero teraz. Charakter mojej pracy powoduje, że nie zawsze mam dostęp do Internetu i nie mogę być przy komputerze, ale czasami mogę pisać e-maile. Widzę, że jesteś wspaniałą i ciężko pracującą kobietą.

Dzisiaj dopiero wróciłem do domu i zobaczyłem Twoją wiadomość na Facebooku. Bardzo się cieszę, że do mnie napisałaś. Jutro rano napiszę coś więcej o sobie na e-mail, który mi podałaś.

Twój przyjaciel

Johann

(Pierwszy email:)

Pensylwania, 12 kwietnia, 9:13 a.m.

Dear Friend Anita,

Co słychać? Jak się masz dzisiejszego dnia?

Jeszcze raz dziękuję za podanie mi Twojego adresu e-mailowego.

To najprostszy sposób, aby skontaktować się z Tobą. Jestem pod tak wielkim wrażeniem i jestem także wdzięczny, że odpowiedziałaś na moje pierwsze wiadomości na Facebooku. Poszukuję prawdziwej przyjaźni, miłości i szczęścia z prawdziwą kobietą. Pragnę skąpać się w prawdziwej miłości, szacunku, lojalności, szczęściu i czułości.

Jestem chrześcijaninem...

Uwielbiam podróże, lubię oglądać romantyczne filmy, najlepiej te dobrze sprzedające się.

Lubię także tańczyć, chodzić na imprezy, lubię gotować. Pracuję okresowo.

Bawi mnie czytanie komiksów i granie w scrabble. Poza tym uwielbiam pływać i jeździć na rowerze. Nie palę, nie biorę narkotyków, ale od czasu do czasu piję alkohol w towarzystwie, i tylko w razie potrzeby. .

Urodziłem się 30 lipca 1965 roku w Aston.

Zastanawiam się czasem nad życiem i wiem, że potrzeba zgodności zobowiązań, pasji, pokory, wspólnej linii działania, wytrwałości, aby budować związek partnerstwa i miłości. Miłość jest niezwykle interesującym przeżyciem. Czasem w swoim biegu warto zatrzymać się dla niej, pokochać i warto nawet dla niej umierać. Lecz jest coś jeszcze ważniejszego w miłości niż tylko to, aby dla niej umierać. Najważniejsza jest trwała, czuła opieka partnerów i wzajemne zaufanie.

To mniej więcej tyle o mnie i moich poglądach.

Jeśli zechcesz odpowiedzieć na mój e-mail, możesz zawsze do mnie napisać. Ja nie zawsze mogę być online, więc lepiej będzie nam komunikować się z e-mailowo. Gdy minie pewien czas, powoli dowiesz się o mnie więcej i poznasz mnie lepiej.

Uważaj na siebie moja przyjaciółko.

Życzę Ci miłego dnia.

Twój przyjaciel

Johann Kingmann

PS. Jeszcze raz ogromnie przepraszam, że tak późno odpisuję do Ciebie, to znaczy po kilku dniach, ale nie było mnie w domu przez kilka tygodni, a tam, gdzie byłem, nie zawsze mam dostęp do Internetu. Teraz jestem z powrotem w moim domu. Pragnę dowiedzieć się więcej o Tobie. Proszę, napisz mi więcej o Twoim życiu. Pragnę Cię dobrze poznać.

Po raz kolejny jesteś piękna…

John

Proszowice, 12 kwietnia, 22:26

Hello, Johann,

Cieszę się, że napisałeś do mnie.

Czekałam na wiadomość do Ciebie, a okazało się, że do mojej skrzynki e-mailowej jako spam.

Ale teraz już tak nie będzie.

Na przesłanym zdjęciu wyglądasz bardzo młodo…

Teraz spróbuję napisać coś o mnie.

Urodziłam się 10 lutego 1969 w Krakowie w dzielnicy Prądnik. Jestem chrześcijanką (katoliczką). Mieszkam w Proszowicach.

Muszę Ci, Johannie, powiedzieć, że od 1991 roku jestem kobietą zamężną. Z mężem kiedyś mieliśmy wiele wspólnych tematów do rozmów, a także planów i zamierzeń. Ale to zakończyło się ponad 10 lat temu. Ten nasz związek jest od dawna dla mnie bardzo trudny i sama nie wiem, jak go jeszcze utrzymuję. Staram się być wytrwała i dzielna. Ponieważ obecnie nie mam oparcia w mężu, odnoszę wrażenie, że dwoje naszych dzieci wychowuję samotnie. Teraz dzieci są już prawie dorosłe i zaczynają być niezależne. Mąż od kilku lat mało ze mną rozmawia. Jest twardy. Zawsze był taki. Żyje w swoim świecie myśli i spraw zawodowych. kierowcą ciężarówki. Jeździł w ostatnich latach tylko na trasy zagraniczne –po całej Europie. W zeszłym roku byliśmy na wczasach we Włoszech. Tam mój mąż nagle zachorował i leżał w szpitalu na badaniach. Potem w Polsce miał ciężką operację nerki. Teraz jest lepiej, ale nie wiemy, co będzie dalej. Od dawna czuję, że jestem sama z moimi problemami i nie mam z kim o tym porozmawiać. Dlatego ucieszyłam się z Twojego miłego listu i po namyśle zdecydowałam się odpowiedzieć.

Nie wiem, jak ocenisz tę moją sytuację i co sobie o mnie pomyślisz.

Właśnie się zastanawiam.

Anita

Aston, 13 kwietnia, 23:49

Hello!

Jak się masz? Mam nadzieję, że robisz coś naprawdę wielkiego!

Ja naprawdę lubię czytać wiadomości od Ciebie.

Twój ostatni e-mail to był imponujący list. List o prawdziwej miłości i o życiu. Ogromnie mnie poruszył. Twoim listem wypełniłaś mój cały dzień! Cały czas myślę o Twojej sytuacji i życiu. Jesteś taka szczera i dzielna. Widzę, że będziesz wspaniałą przyjaciółką.

Modlę się o to i mam nadzieję, że możliwe jest stworzenie dla nas relacji, która będzie trwać zawsze.

Powiedz mi więcej o tym, czego szukasz. Pragnę zrozumieć Ciebie i Twoje potrzeby. To ma duże znaczenie dla dwóch osób chętnych do połączenia się więzią przyjaźni… i miłości.

Szukam długoterminowej relacji z taką kobietą, która pokaże mi, jak wygląda życie i miłość.

Ty już mi to ukazałaś.

Prześlę Ci także więcej moich zdjęć w następnym e-mailu.

Bardzo chciałbym rozwijać naszą znajomość. Gdy upłynie trochę czasu, poznasz mnie i przekonasz się, że jestem uczciwy, kochający, opiekuńczy. Pragnę takiej dzielnej kobiety jak Ty.

Nigdy wcześniej nie poznałem kogoś spoza mojego kraju i dlatego chciałbym poznać także smak naszych różnic. Postrzegam Ciebie przede wszystkim jako bardzo szczerą osobę, prawda?

Jesteś także niezwykle niezależna, pewna siebie, dająca bezpieczeństwo. Jesteś niesamowicie samodzielna, emocjonalnie, psychicznie i duchowo stała. To wspaniałe…

Ja jestem mężczyzną pełnym niespodzianek. Jestem wykształcony i lubię rozmawiać na różne ciekawe tematy oraz prowadzić poważne rozmowy.

Jestem człowiekiem głęboko wierzącym w Boga i czczę Boga całym sercem. Będę modlił się, aby Bóg błogosławił Ci we wszystkim tym, na co zasługujesz.

Pragnę, abyś wiedziała, że sprawa dobrej komunikacji jest niezwykle ważna dla rozwoju przyjaźni i to właśnie będzie nam wzajemnie potrzebne, aby codziennie pisać do siebie e-maile i dowiedzieć się więcej o sobie nawzajem.

Do tej konwersacji potrzeba dwojga, tak jak do tanga trzeba dwojga.

Ta rozmowa pozwoli nam lepiej poznać siebie. Dlatego, proszę, pisz mi nadal o sobie jak najwięcej o tym, jak spędziłaś dzień i co robiłaś.

Po raz kolejny – jesteś piękna.

Twój przyjaciel

Johann

Proszowice, 13 kwietnia, 12:15

Hello, Johann!

Jestem teraz w pracy.

Od 1992 roku przez 13 lat pracuję w sekretariacie w firmie ubezpieczeniowej w mojej miejscowości. Zajmuję się obsługą sekretariatu kierownika urzędu.

Moja koleżanka z sekretariatu była chora przez cały miesiąc. Miałam dużo pracy i masę telefonów do załatwienia i dużo petentów z różnymi sprawami.

Po pracy czasami jeżdżę na basen. Ale ostatnio lubię też chodzić na zajęcia decoupage, które prowadzi moja koleżanka ze studiów. Wykonuję tam świece i naczynia z różnymi motywami, zwłaszcza kwiatami. Znajoma, w kursach której uczestniczę, ma stronę internetową i tam są także moje prace. Poza pracą lubię podróżować i zwiedzać różne kraje, zwłaszcza śródziemnomorskie. Dlatego uczę się angielskiego.

Przesyłam Ci adres tej strony a także zdjęcie z pobytu w zeszłym roku we Włoszech.

Czy możesz mi napisać coś o swojej pracy?

Anita

PS. Na zdjęciu jest mój mąż Adam i dwoje dzieci – Wojtek i Dominika.

13 kwietnia, 15:30

Droga Anito,

Pytałaś mnie, gdzie pracuję?

A zatem jeśli chodzi o moją pracę zawodową, pracuję na platformie wydobywczej, nazywanej Rig 6 Drilling Unit, jako inżynier chemik w dziale danych, który wykonuje badania jakości dostaw ropy naftowej przeznaczonej do rafinacji, konserwacji rurociągów ropy naftowej i dostaw oleju.

Czy wiesz, co to jest Drilling Rig? Jest to platforma zbudowana na środku morza lub oceanu, albo ulokowana przy brzegu. Przeznaczona jest do wiercenia i wydobycia ropy naftowej spod morskiego dna. Następnie wydobyta ropa naftowa jest udoskonalana w różnych etapach rafinacji. Uzyskiwany również jest gaz. Inne substancje, a zwłaszcza paliwa, użytkowane są przez odbiorców końcowych. Platformy wydobywcze są dwojakiego rodzaju, jedne znajdują się na morzu a drugie na lądzie. Platformy znajdujące się na środku morza lub oceanu nazywane są Offshore Rig, natomiast lądowe platformy są ulokowane wzdłuż brzegu morza. Są to platformy typu Land Rig. Moja praca ma charakter okresowy i polega na tym, że cztery tygodnie przebywam na platformie na morzu, a następne dwa tygodnie spędzam na platformie lądowej. To oznacza, że po sześciu tygodniach pracy na platformach mam wakacje i jestem w domu – to znaczy będę w domu (Z TOBĄ!!!) – przez 2 tygodnie.

Inżynierowie pracujący na platformach wydobywczych (Rig engineer) analizują i opracowują plany, koszty, harmonogramy wydobycia i nadzorują działania niezbędne do procesu wiercenia i rafinacji ropy naftowej. Nadzorują wszystkie procesy od początkowego poziomu – Raw aż do zakończenia i osiągnięcia poziomu Final. Praca na platformie wymaga współpracy inżynierów innych specjalności, na przykład geologów. To właśnie oni monitorują postęp wiercenia. Inni Rig inżynierowie nadzorują i zarządzają bezpieczeństwem ludzi oraz starają się o zapewnienie ochrony środowiska. Inżynierowie Rig nadzorują i wykonują większość prac wraz z innymi szeregowymi pracownikami. Natomiast inżynier chemik (Chemist engineer) przeprowadza badania laboratoryjne jakości ropy naftowej po to, aby sprawdzić, czy ropa naftowa jest odpowiednio czysta i nadaje się do rafinacji oraz do dalszego przetwarzania. Ja jestem z zawodu inżynierem chemikiem. Jestem także kierownikiem (Supervisor) grupy wykonawców i pracowników, którzy pracują na platformie pod moim nadzorem. Moja firma ma oddział w mieście Phoenix w Arizonie.

Od przekroczenia przez rurę granicy Arizony mamy obowiązek dbać o właściwy przepływ ropy i odpowiednie działanie rurociągu. Dlatego trzeba przeprowadzać badania i kontrole przepływającej ropy naftowej. W Phoenix znajduje się także oddział stacji, która kontroluje wszystkie przepływy gazu do różnych firm gazowych. Czasami dostaję informację, że mam przydzielone zadanie wykonania kontroli i muszę także tam jechać izrobić to, co mi polecono.

To wszystko o mojej pracy w zawodzie inżyniera.

Nadzieję, że rozumiesz to, co napisałem…

PS. Ten rok będzie dla mnie udanym rokiem, ponieważ jesteś Ty… i odtąd będziesz częścią mojego życia. Stale o Tobie myślę.

Twój Johann

REDAKCJA: Roman Honet

KOREKTA: Katarzyna Czapiewska

OKŁADKA: Iza Szewczyk

SKŁAD: Anita Sznejder

KONWERSJA DO EPUB/MOBI: InkPad.pl

© Samanta Dąb i Novae Res s.c. 2012

Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, reprodukcja lub odczyt jakiegokolwiek fragmentu tej książki w środkach masowego przekazu wymaga pisemnej zgody wydawnictwa Novae Res.

Wydanie pierwsze

ISBN 978-83-7722-433-5

NOVAE RES – WYDAWNICTWO INNOWACYJNE

al. Zwycięstwa 96/98, 81-451 Gdynia

tel.: 58 698 21 61, e-mail: sekretariat@novaeres.pl, http://novaeres.pl

Publikacja dostępna jest w księgarni internetowej zaczytani.pl.

Wydawnictwo Novae Res jest partnerem

Pomorskiego Parku Naukowo-Technologicznego w Gdyni.