Dla Hany, Jonathana, Liama i Lucy

Tytuł oryginału:
Conspiracy 365
Podtytuł:
Marzec

Pierwsze wydanie przez Scholastic Australia w 2010
Copyright tekstu: © Gabrelle Lord 2010
Copyright ilustracji: © Scholastic Australia 2010
Ilustracje: Rebecca Young
Copyright okładki: © Scholastic Australia 2010
Okładka: Natalie Winter

Fotografie z okładki: męska postać – Michael Bagnall © Scholastic Australia 2010, żółty tunel i skacząca postać © Mika/zefa/Corbis,  kobieta z latarką ©Simon D. Warren/zefa/Corbis,  biegnąca postać © Daniel Allan/ Photographer’s Choice/Getty Images.

Wszystkie prawa zastrzeżone. Żaden fragment tej publikacji nie może być powielany lub transmitowany w żadnej formie i żadnymi środkami, elektronicznymi lub mechanicznymi; włącznie z fotokopiowaniem, nagrywaniem, przechowywaniem w systemach odzyskiwania danych lub jakkolwiek inaczej bez uprzedniej pisemnej zgody wydawcy, chyba że zgodnie zostało to wyszczególnione w Australian Copyright Act z 1968 z poprawkami.

Redakcja
      Ewa Tamara Kędziorek

Korekta
      Bartosz Maciejewski
      Joanna Banach

Skład
      Inpingo SA

Adaptacja okładki i grafik
      Studio Adekwatna

© 2010 by Gabrielle Lord
© 2014 for the polish edition by ARTVITAE Sp. z o.o.

Warszawa 2014
Wydanie I

All Rights Reserved

ARTVITAE Sp. z o.o.
e-mail: artvitae@poczta.onet.pl

eISBN 978-83-7884-907-0

Spis treści

W POPRZEDNIM TOMIE:

1 marca

2 marca

3 marca

4 marca

5 marca

8 marca

11 marca

14 marca

17 marca

18 marca

19 marca

21 marca

25 marca

26 marca

30 marca

31 marca

O autorce

3 marca

Pozostało 304 dni…

16:39

Cały dzień spędziłem, przekopując się przez kolekcję. Pieniec zgromadził tu niesamowite ilości różnych rzeczy. Znalazłem kije golfowe, słoiki z monetami, guzikami, koralikami i przypinkami, tony książek i gazet – lokalnych i zagranicznych – skrupulatnie poukładane według daty i miejsca. Znalazłem jakąś klasyczną literaturę i trochę poczytałem. Normalnie rzuciłbym się na thrillery, ale taki rodzaj literatury nie wydawał się już interesujący dla kogoś z życiem takim jak moje.

Na kilka godzin pochłonęła mnie jakaś książka, ale wciąż wzrokiem wracałem do wiszącego na ścianie obrazu z pejzażem starego portu. Wydawał mi się znajomy – pewnie był reprintem jakiegoś znanego dzieła, które widziałem w szkole. Szkoła… Odległe wspomnienie.

Leniwie spojrzałem na Pieńca, który nucił coś pod nosem, bawiąc się przy stole jakimś malutkim silniczkiem. Wyglądało na to, że cieszy go moje towarzystwo, chociaż wciąż był nerwowy. Moja obecność musiała to potęgować, ale byłem prawie pewien, że taki już po prostu był.

Przekopywałem się przez kolejne książki na jednej z półek biblioteki Pieńca, gdy zauważyłem starą, poplamioną, czarno-białą fotografię, opartą o białą świeczkę na srebrnej podstawce. Podniosłem ją i zauważyłem malutką przypinkę w postaci złotego aniołka, która leżała przy zdjęciu.

– Kto to? – zawołałem do Pieńca. Podniósł wzrok i zmrużył oczy, przyglądając się zdjęciu, na którym uśmiechająca się kobieta o długich lokach opierała się o staromodny samochód.

Uśmiech zamarł mu na twarzy.

– Nikt. Odłóż to – warknął.

– Przepraszam – odparłem, odkładając fotografię na zdaje się uświęcone miejsce przy świeczce i przypince. – Po prostu byłem ciekaw.

– Nie – powiedział po chwili – to ja przepraszam. Nie chciałem na ciebie fuknąć… Po prostu nie przywykłem do towarzystwa i przeglądania moich rzeczy. Wiesz, to zdjęcie mojej mamy. Od bardzo dawna z nią nie rozmawiałem.

– Dlaczego?

– Och… Nie podobał się jej kierunek, w którym zmierzało moje życie. To było dawno. Nie podobali się jej ludzie, z którym się zadawałem… Chciała mnie zmienić, ale się opierałem. A potem przestała do mnie pisać… Odwróciła się ode mnie, gdy trafiłem do pudła za włam. – Pieniec podszedł do mnie i podniósł zdjęcie. – Nie mam jej tego za złe. Ale nigdy potem już jej nie zobaczyłem – powiedział, przyglądając się fotografii ze smutkiem.

– Próbowałeś się z nią skontaktować?

– Nie. Nie chciałem jej już robić kłopotu. I tak najadła się przeze mnie wystarczająco wstydu.

– A ta przypinka? – zapytałem, zmieniając trudny temat. – Znalazłeś ją?

– Ach – powiedział, podnosząc aniołka do światła. – Mama dała mi ją lata temu. To anioł stróż.

Powoli odłożył go na miejsce obok zdjęcia.

– Nie wiem, czy przed czymś mnie ustrzegł, ale hej, wciąż tu jestem, nie? – Wyszczerzył zęby w uśmiechu. – Tak czy siak, tylko to mi po niej pozostało.

Pieniec westchnął i wrócił do grzebania w silniczku, pozostawiając mnie z moimi myślami. Czy skończę jak on? Samotny… Z dala od rodziny i mamy?

23:52

Nim się zorientowałem, zrobiło się późno i Pieniec chrapał cicho na swoim małym, zapadniętym łóżeczku. Do późna graliśmy w pokera po tym, jak wygrzebałem talię kart spomiędzy jego różnych skarbów. Miał nawet maszynkę do tasowania i prawie kompletny zestaw fluorescencyjnych sztonów.

To już ostatnia noc, powiedziałem sobie. Nie mogłem go już dłużej narażać. Musiałem iść dalej i dokądś się przenieść.

O autorce

Gabrielle Lord, urodzona w Sydney w 1946 roku, to światowej sławy pisarka, która debiutuje na polskim rynku sensacyjną serią dla młodzieży Rok uciekiniera 365. Dzisiaj nazywana w Australii Pierwszą Damą powieści kryminalnej, nie od razu podbiła rynek wydawniczy. Po studiach z zakresu literatury wiktoriańskiej musiała imać się różnych zawodów, od nauczycielki, przez wysoko postawioną urzędniczkę  w biurze zatrudnienia aż do pracownika ochrony czy ogrodnika, a jej pierwsze dwie książki skończyły jako nawóz do hodowli pomidorów. Jednak trzeci manuskrypt, Fortress, okazał się międzynarodowym bestsellerem i otworzył Lord drzwi do pisarskiej kariery. Zarówno ta książka, jak i późniejszy tytuł Whipping Boy doczekały się adaptacji filmowych. Autorka zawdzięcza swój sukces skrupulatnemu przygotowaniu do tematu, współpracy ze specjalistami medycyny sądowej, a także studiom anatomicznym na Uniwersytecie w Sydney.

Rok uciekiniera 365 wydała w styczniu 2010 roku. Powieść trafiła na listy bestsellerów i została wydana w wielu krajach Europy, Azji i Ameryki, a także zekranizowana w formie 12-odcinkowego mini serialu wyemitowanego przez  Family Movie Channel. Teraz także polscy czytelnicy mogą śledzić fascynujące, trzymające w napięciu do ostatniego tomu losy Calluma Ormonda.

Poniżej okładki czterech pierwszych części serii.