Redaktor serii: Natalia Sikora

Redakcja: Justyna Żebrowska

Korekta: Katarzyna Pawłowska, Anna Kubiak

Projekt graficzny serii, I strony okładki i ilustracje we wnętrzu: Olga Reszelska

Projekt logo serii: Joanna Rusinek

Wydawnictwo W.A.B.

02-386 Warszawa, ul. Usypiskowa 5

tel./fax (22) 646 01 74, 646 01 75, 646 05 10, 646 05 11

wab@wab.com.pl

www.wab.com.pl

Skład i łamanie: www.pagegraph.pl

ISBN 978-83-7747-345-0

Copyright © by Wydawnictwo W.A.B., 2012

Wydanie I 

Warszawa 2012

Konwersja do formatu EPUB: Virtualo Sp. z o.o.
virtualo.eu

(ur. 1960)

pisarka, autorka podręczników, dziennikarka. Członkini zarządu Oddziału Warszawskiego Stowarzyszenia Pisarzy Polskich; należy również do Stowarzyszenia Wolnego Słowa i Polskiej Sekcji IBBY. Laureatka m.in. Nagrody Literackiej im. Kornela Makuszyńskiego za książkę Abecelki i duch Bursztynowego Domu (2003).

Ostatnio wydała powieści Złodzieje snów (2008) oraz Filipek i rodzina(2010); ta pierwsza została wpisana na Listę Skarbów Muzeum Książki Dziecięcej.

W obszernej kuchni rodziny Kefirków na stole leżała gazeta. Nie było to jakieś nieistotne lokalne pisemko, tylko jeden z najpoczytniejszych dzienników krajowych. Przerażone oczy pobladłych członków rodziny wpatrzone były w rozkładówkę. Co tak poruszyło Karola, Dorotę i Teodora Kefirków? Jeśli mielibyÊmy kamerę i skierowali jej obiektyw na strony czwartą i piątą, zobaczylibyśmy obszerny artykuł o jednoznacznie negatywnym tytule:

MALI SADYŚCI!

W artykule wielokrotnie powtarzały się znane Kefirkom imiona Zachariasza K. i Bartłomieja G., niespełna sześcioletnich sadystów, którzy porwali kolegę, złośliwie nazywanego przez tychże sadystów Klapciakiem.

– „Przy ulicy Krótkiej rozegrały się sceny rodem z filmów kryminalnych. Niestety nie był to film. Dwóch przedszkolaków porwało i uwięziło swojego kolegę, Miłoszka Gwiazdkę. Przetrzymywało go kilka godzin, poddając torturom psychicznym i fizycznym, między innymi zmuszając do wypicia nierozcieńczonego naparu piołunu!”. – Dorota Kefirek odczytywała po raz setny zdanie po zdaniu…

SIEDEM DNI PRZED TESTEM SZÓSTOKLASISTY

Zanim mój rodzony brat Zachariasz Kefirek, zwany Młodszym, i jego kumpel Bartuś Gałuszko stali się bohaterami artykułu o młodocianych przestępcach, nie działo się zbyt wiele. Moje biuro detektywistyczne pokrywało się kurzem. Rodzice wzięli w swoje ręce wychowanie Młodszego, a mnie pędzili do nauki w mało wychowawczy sposób. Widocznie sądzili, że człowieka należy najpierw nafaszerować wiedzą jak gęś wątróbkami, a potem wychować. Gdybym był nimi, nigdy nie wykręciłbym sobie takiego numeru, jak oni mnie: tylko dwie godziny dziennie wolno mi spędzić przed komputerem! Resztę doby, czyli całe dwadzieścia dwie godziny, muszę przeznaczyć na naukę!

– Kiedy będę spał? – zapytałem logicznie, ale nie otrzymałem logicznej odpowiedzi.

– Wyśpisz się po teście! – wypaliła mama, po czym dodała pojednawczo: – Można tak rozplanować pracę, żeby starczyło czasu na wszystko, na sen też.

Pokiwałem głową z politowaniem.

– I kto to mówi? Kobieta, która nie ma czasu zjeść w domu. Nie wspominając o gotowaniu rodzinie.

– Ojciec gotuje.

– Do czasu. Wczoraj powiedział, że zostanie wojującą feministką – przypomniałem.

Mama machnęła ręką.

– Ucz się! – powiedziała i znów poleciała do pracy.

Poszedłem z Dominikiem na strych, do biura, żeby się pouczyć do tego nieszczęsnego testu szóstoklasisty. Dominik właściwie nie musi się uczyć, urodził się z mózgiem wypełnionym wiadomościami. Ja urodziłem się tylko z mózgiem i wciąż nie mogę wypełnić w nim pustych miejsc. Natura jest niesprawiedliwa.

Gdzieś tak po półgodzinie, gdy Dominik przepytywał mnie z przedpotopowej Ani z Zielonego Wzgórza, dołączył do nas milczący Jasiek Gałuszko, brat gadatliwego Bartusia – potencjalnego przestępcy i najlepszego przyjaciela Młodszego. Zdziwiło mnie, że chce się pouczyć. Nie przypuszczałem, że to właśnie on nagra nam sprawę, która rozwinie się tak obiecująco, że zapomnimy o teście i związanym z nim stresie.

– Jest coś! – powiedział lakonicznie Jasiek i skinął na nas głową.

Wyszliśmy z nim aż za furtkę.

– No?! – rzucił ni to pytanie, ni to stwierdzenie, nieznacznym ruchem dłoni wskazując przeciwległą stronę ulicy, gdzie nic, ale to NIC się nie działo. Zresztą cała ulica wyglądała jak wymarła, jakby wszyscy wkuwali do testu szóstoklasisty.

– Coś wam tu nie pasuje? – zapytał Jaś.

Jeszcze raz przyjrzałem się ulicy Krótkiej, która jest całkiem długa, jednak nie dostrzegłem żadnej niepokojącej zmiany. Wszystko było na swoim miejscu, pomijając nieliczne samochody, które poruszały się w obie strony.

Popatrzyliśmy z Dominikiem na Jaśka. Obaj byliśmy zdziwieni.

– Zamontowali satelitę przedwczoraj, nie widać?!

– Jasiek miał do nas pretensję, że go nie rozumiemy.

– U księżnej Elżbiety na dachu ją zamontowali.

U księżnej? – powtórzyłem w myślach i przeniosłem wzrok na drugą stronę ulicy, gdzie obok domu Jasia i Bartusia stoi najstarszy budynek w naszej dzielnicy, nazywany willą księżnej Elżbiety. Popatrzyłem na dach pokryty zmurszałą dachówką. Rzeczywiście, tuż obok włazu, przy kominie, zainstalowano antenę satelitarną, taką samą jak u nas i u Jasia.

– Widzimy, ale… – Grzeczny Dominiczek nie chciał drażnić Jaśka, który nie lubi być wypytywany i jest mało elokwentny (napisałbym: mało wygadany, ale przed testem muszę poszerzać zasób słownictwa, czego wymaga od nas pani od polaka, zwana Przydawką).

– Po co ją zamontowali? – spytał Jaś.

Obłęd w ciapki! Milczeliśmy. Pytanie nie wymagało odpowiedzi albo miało jakieś inne znaczenie. Przecież każdy wie, że anteny satelitarne montuje się po to, żeby oglądać telewizję przez satelitę.

– Po co? Po nic! – Jaś odpowiedział sam sobie i splunął nam pod nogi. – Czaicie?

Nie czailiśmy! A raczej czailiśmy: Jaś robi nam primaaprilisowy kawał. Zaraz będzie się śmiał z tego, że daliśmy się wyciągnąć z ciepłego domu.

– Jasiu, prima aprilis będzie dopiero za parę dni, masz kłopoty z odczytywaniem kalendarza – zauważyłem z przekąsem.

– To nie prima aprilis! Księżna nie ma telewizora! – Jasiek wysilił się na pełne wyjaśnienie. - Przyjechali, łazili po dachu nie wiadomo po co. Patrzyłem sobie, że jakby co, to babcię zawołać czy jak. Od razu mi nie pasowało. Dwóch gości było. Jeden starszy, siwy, drugi młody, dwuoczny.

– Dwuoczny? Jasiek, puknij się w czoło! Widziałeś czteroocznych ludzi?! A może są trzyoczni?! – zakpiłem. Miałem dość ględzenia, z którego nic nie wynikało. – Idziemy! Szkoda czasu!

– Chwileczkę. – Dokładny Dominiczek musiał wyjaśnić do końca nawet największą bzdurę. – Uporządkujmy naszą wiedzę. Księżna to pani Popławska, tak? Czyli ta starsza pani, która jest sąsiadką Jasia?

Dominik nie zna wszystkich z naszej ulicy tak dobrze jak ja, więc mu przypomniałem. Sąsiadka Jaśka, Elżbieta Popławska, nazywana księżną Elżbietą, należy do tych staruszek, które wycisnęły ponure piętno na moim życiu. Po pierwsze, budziła we mnie lęk od zawsze. Wystarczyło, że pociągnąłem kota Jaśka za ogon, a ona się zjawiała. Nie krzyczała, tylko pytała, czy czuję, jak kot cierpi. Byłem pewien, że gdybym miał ogon, pociągnęłaby mnie za niego, żebym pocierpiał dłużej niż kot. Po drugie, lata mijały, a ona zawsze była tak samo stara, więc nic dziwnego, że w dzieciństwie uważałem ją za czarownicę. Przechadzała się po wielkim ogrodzie i gadała z kwiatami albo czytała książki. Gdyby kiedyś wzleciała na miotle, wcale bym się nie zdziwił.

Jednym słowem nie darzyłem jej sympatią i wolałem omijać ją z daleka. Dominiczek nie miał tak nieprzyjemnych wspomnień, więc wypytywał dalej.

– Dlaczego niepokoi cię antena na dachu domu twojej sąsiadki? – zwrócił się do Jasia.

– Ona jest jak ten związek, o którym mówiła Przydawka na polaku. Coś z kwiatkiem i kożuchem – wyjaśnił Jaś, jeszcze bardziej gmatwając to, co już i tak zagmatwał.

Spis treści

Wstęp

SIEDEM DNI PRZED TESTEM SZÓSTOKLASISTY

SIEDEM DNI PRZED TESTEM SZÓSTOKLASISTY, CD.

SIEDEM DNI PRZED TESTEM SZÓSTOKLASISTY, CD.

SZEŚĆ DNI PRZED TESTEM SZÓSTOKLASISTY

SZEŚĆ DNI PRZED TESTEM SZÓSTOKLASISTY, CD.

SZEŚĆ DNI PRZED TESTEM SZÓSTKLASISTY, CD.

PIĘĆ DNI PRZED TESTEM SZÓSTOKLASISTY

PIĘĆ DNI PRZED TESTEM SZÓSTOKLASISTY, CD.

CZTERY DNI PRZED TESTEM SZÓSTOKLASISTY

CZTERY DNI PRZED TESTEM SZÓSTOKLASISTY, CD.

CZTERY DNI PRZED TESTEM SZÓSTOKLASISTY, CD.

TRZY DNI PRZED TESTEM SZÓSTOKLASISTY

TRZY DNI PRZED TESTEM SZÓSTOKLASISTY, CD.

TRZY DNI PRZED TESTEM SZÓSTOKLASISTY, CHWILĘ PRZED PÓŁNOCĄ

DWA DNI PRZED TESTEM SZÓSTOKLASISTY

DWA DNI PRZED TESTEM SZÓSTOKLASISTY, CD.

DWA DNI PRZED TESTEM SZÓSTOKLASISTY, CD.

DWA DNI PRZED TESTEM SZÓSTOKLASISTY, CD.

DWA DNI PRZED TESTEM SZÓSTOKLASISTY, CD.

DZIEŃ PRZED TESTEM SZÓSTOKLASISTY

TUŻ PO TEŚCIE SZÓSTOKLASISTY

Zagadka dla czytelników