Michał Walczak, Max Łubieński

POŻAR W BURDELU

Gorączka powstańczej nocy

Copyright © by Maciej Łubieński, Michał Walczak, MMXIV

Wydanie I

Warszawa

Skład wersji elektronicznej: Michał Olewnik / Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o.
i Aleksandra Łapińska / Virtualo Sp. z o.o.

Spis treści

- Dedykacja

- Osoby dramatu

- Akt I

1. 2. Hymn burdelu

2. 3. Randka w Muzeum Powstania

3. 4. Tajemniczy kanał

4. 5. Podziemna Warszawa

5. 6. Barykada kultury

6. 7. Warszawska śmierć

7. 8. Sceny ze strzeżonego osiedla

8. 9. HGW domaga się krwi

9. 10. Warszawski ród

10. 11. Zaginione dzieci Warszawy

11. 12. Za stara na powstanie

12. 13. Nowe baśnie i legendy warszawskie

13. Tarcze

14. 14. Kanał czasoprzestrzenny

15. 15. Komisariat na Wilczej

16. 16. Dziewczyny z Charlotte

17. 17. Rozwiedź się

18. 18. Mężczyzna retro

19. 19. Warszawa przyszłości

- Akt II

1. 20. Cud postpamięci

2. 21. Aktywiści

3. 22. Flirt z Anią z Polski

4. 23. Cyfrowa dziewczyna

5. 24. Patriotyczne USG

6. 25. Powstanie hipsterów

7. 26. Bazyliszek

8. 27. Warchau, ich liebe dich 2013 (Wolfenstein i policja)

9. 28. Niewarszawa

10. 29. Warszawo, czemu nie śpiewasz

11. 30. Śledztwo

12. 31. Dom Spotkań z Historią

13. 32. Historia to ja

- Akt III

1. 33. Duszpasterz hipsterów

2. 34. Balon orandż

3. 35. Komisariat na Wilczej

4. 36. Biuro kultury

5. 37. Ognisko nad Wisłą

6. 38. Wielki finał powstania / czaszka powstańca

7. 39. Historia niebyła

8. Bis 1. W kanałach

9. Bis 2. Po spektaklu w damskiej burdelgarderobie

10. Bis 3

- Występują

- Przypisy

Wszystkie rozdziały dostępne w pełnej wersji książki.

DEDYKACJA

Mecenasowi kultury stołecznej, Grzegorzowi Lewandowskiemu, w podzięce za to, że przygarnął jesienią 2012 trupę zbłąkanych twórców i przyzwolił, by w piwnicy na Chłodnej 25 rozpoczął działalność Le Bourdelle Artistique. Szlachetny Grzegorzu – niechaj muzy Cię nie opuszczają, a wokół Ciebie nie zbraknie artystów opiewających piękno otaczającego nas burdelu.

BURDELTATA

OSOBY DRAMATU

Agnes – znana też jako Dzika Agnes. Samotna matka, dziennikarka Burdel TV. Wytrwale poszukuje ojca dla swojego synka Maksia.

Andrzejczuk – komisarz z komisariatu przy Wilczej. Marzy o spektakularnym śledztwie które postawi jego, Andrzejczuka, w jednym szeregu z porucznikiem Colombo, Kojakiem czy Herkulesem Poirot. Od dwóch lat zmaga się głównie z zamieszaniem wokół tęczy na placu Zbawiciela. Z nostalgią wspomina czasy, kiedy w miejscu, w którym dziś znajdują się Charlotte i Plan B, działała centrala rybna.

Ania z Polski – hipsterka poszukująca, wagabunda, poetka życia codziennego i najmłodsza postać burdelu artystycznego, dostała się na etat dzięki piosence Chcę na etat, którą ujęła Burdeltatę. Urodzona w 1989 roku, nie pamięta PRL-u.

Augustyniak – aspirant z Wilczej. Wpatrzony w komisarza Andrzejczuka. Pozwala mu pomiatać sobą do woli, lubi być bity, lubi cierpieć. Gorycz upokorzeń osładzają mu nieco samotne patrole, podczas których wlepia mandaty za przechodzenie na czerwonym świetle albo poza pasami.

Bazyliszek – szpetny i oślizgły, a do tego z gruntu warszawski, słabo nadaje się na symbol nowoczesnej, kosmopolitycznej metropolii. Odrzucony i niemal zapomniany, błąka się w tunelach metra. Podobno planuje zemstę.

Burdeltata – dyrektor Le Bourdelle Artistique. Menedżer i twórca kultury niezależnej, o którego przeszłości krążą sprzeczne wersje. Wcześniej biznesmen, który sprowadzał do Polski auta z Niemiec i organizował targi erotyczne. Przed transformacją funkcjonariusz SB odpowiedzialny za rozpracowywanie Kościoła i opozycji. Nie przeszedł weryfikacji w 1989 roku. Lubi zaszywać się w swoim domku na Mazurach, gdzie gości zaprzyjaźnionych twórców kultury albo łowi ryby. Ostatnio dobrze mu idą jazie i klenie. Katolik.

Czesław – naznaczyły go okoliczności poczęcia. A stało się to w początkach powstania warszawskiego w jednej z piwnic na Starówce. Adwokat. Zanim związał się z opozycją demokratyczną, działał w szeregach koncesjonowanego Stronnictwa Demokratycznego. Uczestnik, a zarazem przeciwnik Okrągłego Stołu. Nie czyta „Wyborczej”, nie ogląda TVN-u. Pod nickami Antykoszer i Prawdziwypolak zaciekle atakuje salon na rozmaitych forach internetowych. Lubi poczucie humoru Marcina Wolskiego. Ulubiony pisarz: Rafał Ziemkiewicz.

Duszpasterz hipsterów – studiował w Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. Pisał doktorat u ks. Tischnera o redukcji fenomenologicznej w ujęciu Husserla. Pupil liberalnych mediów. Ze względu na swoje poglądy znajduje się w otwartym konflikcie z hierarchią. Zaprzyjaźniony z Burdeltatą, który przed 1989 rokiem, jako oficer SB, podobno często go przesłuchiwał. Nie dziwi więc, że nazwisko duszpasterza hipsterów znalazło się na liście Wildsteina.

Ewa – żona Czesława, matka Zdzisława. Córka oficera wywiadu PRL. Spędziła dzieciństwo w Londynie, Paryżu. Mimo resortowych korzeni przyjęła punkt widzenia męża. Uważa, że PRL przyniósł samo zło. To ona namówiła męża, by kupić dworek na Podlasiu. W gronie przyjaciół chętnie opowiada o tym, że jej prababka była nieślubną córką jednego z książąt Lubomirskich. Wspiera budowę Świątyni Opatrzności Bożej. Czy dlatego, że w latach 70. wdała się w romans ze studentem z Senegalu? Cierpi na chorobę Hashimoto. Hoduje labradory.

Paula – partnerka Zdzisława. Pochodzi ze Słoikowa, pracuje w korporacji na stanowisku senior product managera. Jej życie wypełniają prezentacje i meetingi. Nadużywa słów „dedykowany” i „facylitacja” oraz zwrotu „na koniec dnia”. Obsesyjnie szuka w potrawach glutenu, który obwinia o całe zło świata. Choć wierzy w holistyczny potencjał diety bezglutenowej, chodzi na terapię. Może dlatego, że przystojny terapeuta dr Janusz Fak często kładzie się razem z nią na kozetce.

Podpalacz Tęczy – syn milicjanta i nauczycielki. Z domu wyniósł kult siły i patriotyzm. Kibicuje jednemu z warszawskich klubów. Wieczorami maluje obrazy i rzeźbi, choć twierdzi, że nienawidzi „piękna, harmonii i barw”. Studiował kulturoznawstwo. Maniakalnie skupuje książki, które wypełniają jego niewielkie mieszkanie na Targówku. Poproszony przez psychologa o podanie trzech słów, które oddają jego osobowość, napisał: brutalny, oczytany, przystojny.

Profesor – były wykładowca akademicki, do niedawna pracownik ratusza. Pytany o preferencje polityczne, uśmiecha się smutno i mówi: „sierota po Unii Wolności”.

Robert – operator tarczy Krystyna. Uwiódł kierownika budowy drugiej nitki metra Zdzisława. Lubi spędzać czas w tunelach metra.

Robot – w Centrum Nauki Kopernik zajmuje się PR-em i marketingiem, singiel.

Wiesław – harcerz Szarych Szeregów, zginął w postaniu warszawskim. Zostawił po sobie kilka wierszy i syna Czesława, którego spłodził na Starówce. Przyjaźnił się z Baczyńskim i z Gajcym.

Zdzisław – syn Czesława, inżynier, kierownik budowy drugiej nitki metra. Jeden z pierwszych lokatorów miasteczka Wilanów. Skonfliktowany z ojcem od 1991 roku, kiedy zagłosował w wyborach prezydenckich na Tadeusza Mazowieckiego. Skonfliktowany z matką, odkąd związał się z Paulą ze Słoikowa. Z rodzicami spotyka się tylko dwa razy w roku: w rocznicę powstania i w Dzień Zaduszny na Powązkach. Ma romans z Robertem, operatorem tarczy Krystyna.

AKT I

BURDELTATA

Lejdis and dżentelmen, madam i mesje, czytelniczki i czytelnicy. Mówią o nas różnie, wesoła trupa, dziwki, dom schadzek, czy po prostu: burdel artystyczny,

Le Bourdelle Artistique.

[Tu są brawa przewidziane dla rozluźnienia atmosfery]

Klient nasz pan, witam madam, rączki całuję, kto nie zapłacił przy wejściu, jest chujem.

Witajcie w 9. odcinku Pożaru w Burdelu zatytułowanym Gorączka powstańczej nocy.

Dziś będzie na serio. Zadamy pytanie o miasto.

O poświęcenie. O powstanie warszawskie.

Co roku w sierpniu reżyserzy, filmowcy, raperzy myślą o powstaniu.

Burdel artystyczny także o nim myśli.

Na powstanie poszli tacy jak my aktorzy.

Poeci.

Adwokaci, księża, wróżki.

Tańczyli.

Pili piwo.

Pisali piosenki.

No może nie mieli facebooka...

Ale kiedy nadszedł czas, poderwali się z kawiarni, z teatrów, z leżaków.

Poszli na barykady.

Czy dzisiaj będzie podobnie?

Przed wami wieczór magii i ściemy.

Będą powstańcy, będą syreny.

Odsłania się kurtyna.

Przedstawienie się zaczyna!

2. HYMN BURDELU

Pożar w burdelu, pożar w burdelu

Zaraz się zacznie, mój przyjacielu

Wszystkich klientów ciepło witamy

Zaraz ze scenki do was strzelamy

Na Starówce noc zapada

Tu się bawić nie wypada

Poruszymy ważne sprawy

W Teatrze Warsawy^1

W jakim mieście żyć nam przyszło

Fińskie domki^2, cud nad Wisłą

Pod powierzchnią coś buzuje

Miasto zaraz eksploduje

Choć w duszy czuję niepokój

W Warszawie panuje spokój

Otwórz wino dziś, kochanie

Chodźmy razem na powstanie

Nocne miasto nie dla dzieci

Pełno duchów, pełno śmieci

To królestwo ciemnych mocy

Gorączka powstańczej nocy

3. RANDKA W MUZEUM POWSTANIA
Ania, Profesor

BURDELTATA

Zaczynamy niezwykle ostro, przed państwem trailer komedii romantycznej Zakochana Warszawa. Oto na scenę wchodzi piękna i bestia, w półmroku trudno odróżnić, kto jest piękną, kto bestią, kto przyjacielem, kto wrogiem. Proszę, gramy!

ANIA Z POLSKI

Max, gdzie mnie znów zabrałeś? Jak ciemno.

Czy to randka? To twoje serce bije tak głośno?

PROFESOR

Tu bije serce Warszawy.

Zabrałem cię dzisiaj, Ania

Do Muzeum Powstania

Maleńka, już ja to sprawię

Że zakochasz się w Warszawie

ANIA Z POLSKI

Max, uwielbiam zakamarki

Metro, mosty oraz parki

Jestem blisko zakochania

W Muzeum Powstania

Nigdy dość zwiedzania

Muzeum Powstania

Max, wstydzę się, czy to wypada.

Czemu ciągniesz mnie do Liberatora... to boli...

PROFESOR

Ma boleć. Gdy tak leżysz na hamaku w zielonym Jazdowie czy na Placu Zabaw i kiedy alko szumi w głowie, powiedz, czy kieruje twoim życiem jakaś ważna sprawa, czy tylko hedonizm i zabawa? Przypatrz się temu Liberatorowi i odpowiedz, Ania, poszłabyś do powstania?

ANIA Z POLSKI

Max, gdzie jesteś, coś mi się robi. W mojej głowie słyszę strzały... wybuchy... gdzie ja jestem co to za czasy...

Czy to film Janka Komasy^3?

4. TAJEMNICZY KANAŁ
Robert, Zdzisław

BURDELTATA

Ania zostaje opętana w Muzeum Powstania, a tymczasem w tunelach metra trwa dziwna rozmowa.

ROBERT

Zdzisław, jesteś jakiś nieswój.

ZDZISŁAW

Głowy w ratuszu lecą.

ROBERT

Przytul się.

ZDZISŁAW

Nie, Robert. Nie przed referendum. Co to?

ROBERT

Krystyna drąży pod Wisłą.4

ZDZISŁAW

Lubię, Robert, być z tobą pod ziemią. Odkrywać kolejne pokłady miasta.

ROBERT

À propos. Kiedy tarcza Krystyna wkręciła się

pod Wisłę, odkryła tajemniczy kanał.

ZDZISŁAW

Jesteś pewien?

ROBERT

Sama mi powiedziała. Nie ma go na mapach. Prowadzi na Starówkę. Pod dawne kino Wars.

ZDZISŁAW

Zaprowadź mnie tam.

BURDELTATA

Dwóch mężczyzn wymienia spojrzenia, ich dłonie splatają się. Obaj znikają w ciemnościach, wciągani przez mroki miasta, gdzie wszystko jest dozwolone...

5. PODZIEMNA WARSZAWA

Skróć moją mękę

Złap mnie za rękę

Tu kończy się zabawa

Podziemna Warszawa

Erotyczna inspiracja

Nasza mała konspiracja

Tu kończy się zabawa

Podziemna Warszawa

6. BARYKADA KULTURY
Agnes, Ania, Charlotte, Pieśniarka, Projektant, Wiesław

BURDELTATA

Zdzisław i Robert odkryli kanał czasoprzestrzennydo Warszawy 1944. W tym samym miejscu, gdzie jesteśmy, znajdowała się Barykada Kultury.

DZIKA AGNES

Tu dzika Agnes, nadaję dla Burdel TV z Warszawy 1944. Moja babcia walczyła naprawdę w powstaniu, zbudowałam rolę na jej wspomnieniach. Artystyczny oddział schronił się na Barykadzie Kultury na Starówce. Zrobię wywiad z jego członkami. Kim byliście przed wojną?

ANIA Z POLSKI

Byłam tancerką i aktorką. Poszłam za impulsem i teraz jestem łączniczką.

PROJEKTANT

Byłem projektantem mody, to ja zaprojektowałem

tę barykadę.

PIEŚNIARKA

Byłam pieśniarką, chcę dać powstańcom moją sztukę. Kto idzie?

ANIA Z POLSKI

Hasło!

WIESŁAW

Biuro kultury.

WSZYSCY

Do wymiany.

WIESŁAW

Czy to oddział artystyczny?

Jestem Wiesław i jestem poetą.

CHARLOTTE

Jak Baczyński i Gajcy?

WIESŁAW

Byłem z nimi w jednym oddziale, niestety, zginęli.

Gruppenführer Wolfenstein zbliża się na Starówkę. Chce zniszczyć polską kulturę.

ANIA Z POLSKI

Gdyby tu był Ryan Gosling...

BURDELTATA

Ania, skup się, jaki Ryan Gosling, jesteśmy w 1944,

chcielibyśmy, żeby ten odcinek Burdelu był poważny. Trochę dbałości o realizm jednak!

ANIA Z POLSKI

Nie wiem, źle się czuje w tym powstaniu,

znowu gram debilkę.

DZIKA AGNES

Podtrzymuję realizm. Kule świszczą.

Co za gorąc, co za noc. Boje się, że wszyscy umrzemy. Słuchajcie, czy to, co robimy, ma sens?

7. WARSZAWSKA ŚMIERĆ
Agnes

Ludność cywilna w dupie nas ma

Powstanie artystów nic nie da

Jak porwać lud, jak porwać tłum

Gdy wokół nas medialny szum

Dość było klęsk. Czy to ma sens?

Dość było klęsk. Czy to ma sens?

Co znaczy dziś artysty los

Czy znaczy coś samotny głos

Choć wiemy, że nie damy rady

Bronić będziemy barykady

Nie dość nam klęsk. To ma swój sens

Nie dość nam klęsk. To ma swój sens

Już krąży wkoło warszawska śmierć

Odbiera do życia i walki chęć

Poświęcimy się bez złości

Dla Warszawy przyszłości

8. SCENY ZE STRZEŻONEGO OSIEDLA^5
Paula. Zdzisław

BURDELTATA

Piosenka Dzikiej Agnes to tango. Tańczyli kiedyś tango dzicy i nieokrzesani gauchowie z argentyńskiej pampy, niezrównani w ujeżdżaniu koni i przepędzaniu bydła. Tańczyli tango nożownicy i przemytnicy w burdelach Buenos Aires po podziwu i potępienia godnych czynach, jakich dokonywali w dzielnicy portowej. To  tłumaczy, czemu w burdelu artystycznym tak często tańczymy właśnie ten taniec. A teraz przenosimy się w czasie do Warszawy 2013, przed państwem kolejny odcinek serialu Sceny ze strzeżonego osiedla albo szepty i krzyki spod bazyliki.

ZDZISŁAW

Co za noc. Zrobię ci drinka, Paula.

PAULA

Mieliśmy razem spędzić wakacje w sierpniu.

ZDZISŁAW

Zrozum, Paula. Sytuacja w ratuszu jest niepewna.

Lecą głowy.

PAULA

Zdzisław, oddalasz się. Jesteś jakiś podziemny.

ZDZISŁAW

Jak tylko budowa metra się skończy,

wyjdę na powierzchnię.

PAULA

Nie chcesz mnie przedstawić rodzicom.

Wstydzisz się, że jestem słoikiem?

ZDZISŁAW

Za dużo wypiłaś. Stajesz się wtedy agresywna.

PAULA

Boisz się, że twoja rodzina mnie nie zaakceptuje?

ZDZISŁAW

Paula, histeryzujesz zawsze, jak twój terapeuta

jest na urlopie.

PAULA

Przestań sprzątać, Nadio. Zdzisław przepraszam...

Jak ty mnie dobrze znasz. Jestem taka niedobra.

9. HGW DOMAGA SIĘ KRWI
Paula, Zdzisław

PAULA

Tak mi się marzy

Wakacje na plaży

Wyjedźmy wreszcie

To nie lato, lato w mieście

ZDZISŁAW

Muszę zadbać o posadę

Na wakacje nie wyjadę

Przykro mi, HGW^6 domaga się krwi

Jak się utrzymać, zachodzę w głowę

Byle pretekst: zwolnienie gotowe

Straszno mi, HGW domaga się krwi

Smutno mi, HGW domaga się krwi

ZDZISŁAW

Wakacje w Warszawie też mogą być piękne, masz Zalew Zegrzyński, możemy pojechać tam na rowerach. Wpiszesz to w ajfona i wrzucisz na fejsa informację, ile przejechaliśmy. Z Wilanowa będzie z 50 km.

PAULA

Zdziś, chcę prawdziwych emocji. Pokaż mi je...

ZDZISŁAW

Nie znajdziesz ich na wakacjach.

Teatr Żebrowskiego^7 nic dziś nie wystawia.

Chyba że chcesz iść do Słobodzianka.

PAULA

Spierdalaj.