Sue Bentley

Konkurs marzeń

Magiczny Kotek

Ilustracje
Angela Swan

Nazwa oryginalna serii: Magic Kitten

Tytuł oryginalny: Picture Perfect

First published in Great Britain in the English language by Penguin Books Ltd. in 2008

Text copyright © Susan Bentley, 2008

Illustrations copyright © Angela Swan, 2008

Copyright © for the Polish edition by Grupa Wydawnicza Foksal, Warszawa 2014

Tłumaczenie: Michał Zacharzewski

Redakcja: Joanna Liczner

Korekta i skład: Dolina Literek

ISBN 978-83-280-1673-6

Grupa Wydawnicza Foksal sp. z o.o.

ul. Foksal 17, 00-372 Warszawa

tel. 22 828 98 08, 22 894 60 54

e-mail: biuro@gwfoksal.pl

www.gwfoksal.pl

All rights reserved

Wszelkie prawa zastrzeżone

Skład wersji elektronicznej: Michał Olewnik / Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o.
i Marcin Kapusta / Virtualo Sp. z o.o.

Spis treści

- Dedykacja

- Prolog

- Rozdział pierwszy

- Rozdział drugi

- Rozdział trzeci

- Rozdział czwarty

- Rozdział piąty

- Rozdział szósty

- Rozdział siódmy

- Rozdział ósmy

Wszystkie rozdziały dostępne w pełnej wersji książki.

Dla Mowgliego – szaro-białego drapichrusta

Prolog

Młody lew o imieniu Płomyk wbiegł w dolinę, ocierając brzuchem o wysokie źdźbła trawy. Zatrzymał się, uniósł lekko łepek i wciągnął zapach czerwonej ziemi oraz rozgrzanego, zakurzonego powietrza.

Oj, jak to dobrze znowu być w domu!

Nagle gdzieś w pobliżu rozległ się przerażający ryk.

– Heban!

Kiedy potężny, mroczny kształt wyłonił się z cienia ciernistych drzew, Płomyczek znieruchomiał. Mógł się domyślić, że w jego ojczyźnie wciąż jest niebezpiecznie. Teraz musi się jak najszybciej schować. I to przed swoim wujem!

Nagły błysk rozświetlił dolinę, a w miejscu, gdzie jeszcze przed chwilą stał młody biały lew, pojawiły się iskry. Zamiast potężnego zwierzęcia kulił się tam teraz puchaty, czekoladowobrązowy kociak. Serduszko malucha biło jak szalone. Futrzak wyciągnął się na brzuszku i ostrożnie wczołgał się pod powalone drzewo.

Czyjaś potężna łapa wyłoniła się jak spod ziemi. Była wielka niczym Płomyczek w swojej obecnej postaci i bez trudu go chwyciła.

Kotek jakimś cudem powstrzymał się od pisku. Ktoś ciągnął go coraz głębiej między splątane gałęzie. Najwyraźniej dopadł go wuj Heban! Maluch pomyślał, że jest już po nim, kiedy nieoczekiwanie ujrzał przed sobą łagodny, choć przecięty szramą pysk.

– Książę Płomyku! Tak się cieszę, że cię widzę! Obawiam się jednak, że wróciłeś w niewłaściwym momencie. Wciąż jest tu niebezpiecznie! – warknął duży, stary lew.

– Chmurek! – zawołał i westchnął z ulgą kotek. – Miałem nadzieję, że wuj zdecyduje się oddać tron, który mi ukradł!

Lew pokręcił smutno łbem.

– On nigdy tego nie zrobi. Heban zamierza rządzić tą krainą po wsze czasy. Wysłał szpiegów, żeby cię odnaleźli!

– A zatem stanę z nim do walki! – miauknął Płomyczek, a jego szmaragdowe ślepia zaświeciły.

– Odważne słowa! – Uśmiechnął się Chmurek, obnażając wytarte zębiska. – Na razie Heban jest dla ciebie zbyt silnym przeciwnikiem. Ukryj się więc w innym świecie. Najlepiej pod tą postacią. Wrócisz, kiedy nabierzesz sił i rozwagi. Wtedy na pewno zdołasz wyrwać tę krainę z łap wuja.

Na tle ciernistych drzew pojawił się potężny, czarny lew. Uniósł wysoko łeb i spojrzał w stronę miejsca, w którym ukryli się Płomyk i Chmurek.

– Płomyczku! Wyjdź! Dokończmy nasze sprawy! – zawarczał.

Potem napiął mięśnie i ruszył w ich stronę. Swoimi olbrzymimi łapami młócił wyschniętą ziemię.

– Uciekaj, książę! Ratuj się! – ponaglił przyjaciela Chmurek.

Na czekoladowobrązowym futerku kociaka pojawiły się srebrne iskry. Płomyczek zapiszczał cichutko, czując, jak rośnie w nim potężna moc. Potem odniósł wrażenie, że szybko gdzieś spada…

Rozdział pierwszy

Tata Oli machał gazetą jak wachlarzem. Podmuchy wiatru mierzwiły włosy dziewczynki.

– Tato! Daj spokój! Film właśnie się rozkręca! Lada chwila kosmici przejmą władzę nad Ziemią – zajęczała, wpatrując się w telewizor.

– Sądząc po programach, które oglądasz, przejęli kontrolę nad twoim mózgiem! – zażartował mężczyzna i rzucił gazetę na jej kolana.

– Ha, ha, bardzo śmieszne – odpowiedziała i niechętnie sięgnęła po pilota, żeby wyłączyć odtwarzacz DVD.

Potem spojrzała na artykuł, który jej tata zakreślił czarnym długopisem.

– Zachęcamy do wzięcia udziału w konkursie fotograficznym dla miłośników dzikiej przyrody, przeznaczonym dla dzieci do dziesiątego roku życia. Główną nagrodą jest nowoczesny aparat cyfrowy, choć przewidziano również wiele nagród pocieszenia – przeczytała na głos.

Ponieważ nowy aparat przyciągnął jej uwagę, tata szeroko się uśmiechnął.

– Aha! Wiedziałem, że taka nagroda cię zainteresuje. To co, zamierzasz wziąć udział w konkursie?

Ola wzruszyła ramionami.

– To nie ma sensu. Mój aparat jest stary i beznadziejny.

– Nic nie szkodzi. Pożyczę ci swój – zaproponował mężczyzna. – I dam ci kilka rad, jak zrobić dobre fotki.

– Naprawdę? – ucieszyła się dziewczynka.

Pomysł bardzo jej się spodobał.

– W piątek wybierasz się z klasą na wycieczkę do Wilczych Dołów, prawda? To idealne miejsce, żeby zrobić kilka zdjęć – podpowiedział z entuzjazmem tata.

– Sądzisz, że mogłabym…