Korekta

Anna Raczyńska

Agnieszka Deja

Projekt graficzny okładki

Małgorzata Cebo-Foniok

Zdjęcie na okładce

© PrinceOfLove/Shutterstock

Tytuł oryginału

Sinners at the Altar

Copyright © 2014 Olivia Cunning

All rights reserved.

Wszelkie prawa zastrzeżone.

Żadna część tej publikacji nie może być reprodukowana

ani przekazywana w jakiejkolwiek formie zapisu

bez zgody właściciela praw autorskich.

For the Polish edition

Copyright © 2016 by Wydawnictwo Amber Sp. z o.o.

ISBN 978-83-241-5800-3

Warszawa 2016. Wydanie I

Wydawnictwo AMBER Sp. z o.o.

02-954 Warszawa, ul. Królowej Marysieńki 58

tel. 620 40 13, 620 81 62

www.wydawnictwoamber.pl

Konwersja do wydania elektronicznego

P.U. OPCJA

juras@evbox.pl

Dla wszystkich fanek Sinnersów, które stęskniły się za „grzesznymi” rockowymi gwiazdami tak bardzo jak ja.

Za Sceną Namiętności

Rozdział 1

Promyk światła przebił się przez okienne żaluzje i dosięgnął powiek Briana. Krzywiąc się na widok oślepiającej jasności, Brian schował twarz w poduszce. Coś tego ranka mu nie grało.

Rozpoznał łóżko na tyle autokaru Sinnersów, więc to nie poranek w nieznajomym pokoju hotelowym.

Był przyzwyczajony do życia w drodze i budzenia się każdego dnia w innym mieście, więc dlaczego coś mu nie pasowało?

Było zbyt cicho. Brakowało kołysania autokaru i szumu silnika. Tak bardzo przyzwyczaił się do tych dźwięków, że czuł się dziwnie, gdy nie słyszał ich po obudzeniu.

Z sennym uśmiechem potarł twarzą o poduszkę, usiłując się rozbudzić. Wzdrygnął się, gdy nagły ból rozszedł się po grzbiecie jego nosa. Cholera, twarz go bolała. I nie dlatego, że znów spał na brzuchu. Miał wrażenie, jakby ktoś z całej siły walnął go pięścią między oczy.

Pewnie tak było.

Nagle uzmysłowił sobie, dlaczego tego ranka autokar stał w miejscu i dlaczego miał wrażenie, jakby we śnie uderzał nosem w ścianę. Byli w Las Vegas. Vegas. Myrna zgodziła się wyjść za niego w Vegas. Jego wczorajszy spontaniczny wieczór kawalerski był powodem fatalnego stanu twarzy, co oznaczało, że…

Dzisiaj bierze ślub.

Jasna cholera!

Brian natychmiast się obudził i nerwowo wysunął rękę, lecz jedyne, co poczuł, to pusty materac. Czy to był tylko sen? Kobieta od tygodni odrzucała jego oświadczyny, więc może jednak wyśnił sobie jej miłosne wyznanie. Wyśnił, że zgodziła się zostać jego żoną.

Brian poczuł nieprzyjemne ukłucie w sercu.

Sięgnął dalej, chcąc znaleźć namacalny dowód – jej skórę. Lecz ponownie poczuł zimne i puste prześcieradło. Czy Myrna zmieniła zdanie i go zostawiła? Czy wkurzyła się, kiedy wczoraj zjawił się z podbitymi oczami?

Nie mógł jej winić za to, że ma wątpliwości po tym, jak wdał się w bójkę w klubie ze striptizem. W klubie ze striptizem, do którego nawet nie chciał iść, ale…

Wyprostował rękę na całą długość i jego palce wyczuły ciepłą, miękką skórę. Odetchnął z ulgą i wtulił się w jej plecy, wdychając delikatny zapach. To nie był sen. Ani wyobraźnia. Lecz słodka rzeczywistość.

Myrna wyszeptała przez sen jego imię. Brian uniósł kąciki ust i poczuł ciepło zalewające jego serce. Wtulił się jeszcze mocniej i złożył czuły pocałunek za jej uchem.

– Kocham cię – szepnął.

Dobrze było móc jej to otwarcie powiedzieć, nie martwiąc się, czy się zdenerwuje. Tylko jedna rzecz przebijała możliwość wyznania jej miłości: usłyszenie tych słów od niej. Pewnie powinien pozwolić jej spać – przez seks na zgodę nie spali przez całą noc – ale musiał zobaczyć miłość lśniącą w jej orzechowych oczach i usłyszeć miłosne zapewnienia. Za kilka godzin zostanie jego żoną, panią Myrną Sinclair. Jak dla niego miesiąc miodowy właśnie się zaczął.

Brian musnął językiem płatek ucha Myrny i zaczął go ssać. Jej namiętny oddech doprowadził go do szału. Zawsze tak na niego działała. Wzbudzała w nim nienasycone seksualne pożądanie. Tak wiele rzeczy w niej go podniecało. Jej otwartość na seksualne doświadczenia była niesamowita i zmuszała go do wymyślania wciąż nowych zabaw. Jej zapach, smak i seksowne jęki, jakie wydawała, kiedy ich ciała były złączone, dotyk jej skóry, to, jak światło tańczyło na jej kasztanowych włosach, nieprzyzwoity błysk w orzechowych oczach, jej ponętne usta błagające go o pocałunki… Jej całe ciało działało na niego. Muzyka, którą komponował, kiedy się z nią kochał, inspirowała jego duszę. Jej zaufanie, które z trudem zdobył, rozpalało jego serce. Kochał w niej wszystko, nawet jej upór. Nie była łatwą kobietą, ale była dla niego jedyną. Wiedział to, odkąd po raz pierwszy się kochali. I teraz ona też to wiedziała. A przynajmniej tak powiedziała. Doszedł do wniosku, że przyda się jej przypomnieć, żeby o tym nie zapomniała.

Ssąc i przygryzając jej ucho, ujął w dłoń jej pierś. Wygięła ciało w łuk, a jej twardy sutek przycisnął się do jego skóry.

– Brian! – wydyszała.

To właśnie jego imię będzie do końca życia krzyczała w ekstazie Nie wyobrażał sobie, żeby kiedykolwiek znudziło mu się słuchanie jej.

Przesunął dłoń niżej, wzdłuż jej bioder i brzucha, szukając centrum jej przyjemności przy złączeniu ud. Palcami musnął włosy między jej nogami, wprawiając jej ciało w drżenie. Wiedział, co chce z nią robić. Będzie masował jej łechtaczkę, aż dojdzie, a wtedy przyciśnie ją do materaca, przesunie się nad jej plecy i powoli zerżnie od tyłu. Będzie poruszał biodrami i zanurzał się głęboko w niej. Drażnił jej łechtaczkę swoimi jajami, aż zacznie go błagać, żeby pozwolił jej dojść.

Myrna złapała jego rękę, zanim doszła do celu.

– Nie – powiedziała stanowczo.

– Nie? – Jak mogła powiedzieć „nie”? Nigdy mu nie odmawiała. Nigdy.

– Nie, aż do miesiąca miodowego.

Uśmiechnął się szeroko.

– Właśnie zdecydowałem, że miesiąc miodowy się zaczął.

Obróciła się do niego i skrzywiła.

– Kochanie, twoja twarz! A ja myślałam, że wczoraj źle wyglądałeś.

– Dzięki.

Bójki w barze nigdy nie kończą się dobrze, nawet jeśli zwyciężysz. Wdanie się w burdę podczas wieczoru kawalerskiego nie było najmądrzejszym pomysłem, ale jej inicjator, Eric Sticks, nie jest znany z mądrych pomysłów. Spontaniczne pomysły? Oczywiście. Pomysły przysparzające kłopotów? Jak najbardziej. Ale na pewno nie mądre. A powód bójki: panna Jessica Chase. No cóż, nie chciał, żeby wspomnienia laski lecącej na kasę zepsuły mu poranek.

Przez kilka trudnych chwil Brian sądził, że Myrna odwoła ich ślub. Sądził, że jego świat się skończy. Ale po zruganiu go pozwoliła mu wszystko wytłumaczyć. Wysłuchała go.

I mimo że nie pochwalała ani jego, ani Erica idiotycznego zachowania, wybaczyła mu. Dołożył wszelkich starań, żeby nocą z całego serca podziękować jej ciału.

Myrna pocałowała go w grzbiet nosa. Jego rana zapulsowała w proteście. Krzywiąc się, nabrał powietrza przez zęby.

– Boli? – spytała, muskając jego policzek kciukiem.

– Trochę. Oczy mam równo podbite?

– Oczywiście. Jesteś najseksowniejszym rockmanem na świecie.

Uśmiechnął się szeroko.

– Jeśli tak uważasz…

– Zawsze. – Pocałowała go i odsunęła się, żeby spojrzeć mu w oczy.

Wpatrywał się w nią. Jego serce biło miłością, pożądaniem i czystą radością. Nie mógł uwierzyć, że Myrna jest jego. Że chce zostać jego żoną. Dzisiaj.

Jasna cholera!

– Kocham cię – powiedziała i zanurzyła palce w jego włosach. – Kocham cię – powtórzyła pewniejszym głosem. – Wierzysz mi?

– Tak – odparł, mimo że jej słowa były wciąż dla niego nowością.

– Chyba zakochałam się w tobie, kiedy zobaczyłam cię czekającego na mnie na lotnisku w Portland. Pamiętasz to?

– Tak, ale wtedy mnie nie kochałaś. Zapytałem, czy otwierasz przed nami nowe możliwości, a ty powiedziałaś, że tylko te seksualne. A potem dałaś mi swoje majtki, żeby się upewnić, że dokładnie zrozumiałem, o czym mówisz. – Wciąż gdzieś miał te majteczki.

– No cóż, byłam głupia. I tak, Brian, kochałam cię, ale po prostu wtedy nie chciałam się do tego przyznać. Bałam się.

– A teraz już się nie boisz?

Pokręciła głową.

– I obiecujesz, że nie złamiesz mi serca? – spytał.

– Obiecuję.

– I zawsze będziesz mnie kochała?

– Zawsze.

– I możemy już zacząć miesiąc miodowy?

Roześmiała się.

– Nie mam mowy.

– To przez podbite oczy, prawda?

Zamrugał w jej kierunku, wiedząc, że okropnie wygląda. Czuł się okropnie. Nie miał pojęcia, dlaczego pozwolił się namówić kumplom z kapeli na wieczór kawalerski w klubie ze striptizem. Nie uwierzyli mu, jak powiedział, że woli spędzić swoją ostatnią noc wolności z Myrną. Miał dość kawalerskiego życia; ciągle to samo. Miłość, jaka łączyła go z Myrną, była czymś nowym i ekscytującym. Właśnie jej pragnął. Potrzebował. Swojej mądrej i seksownej Myrny. Jej serca.

– Nie, to nie wina podbitych oczu, ale świadomość, jak mocno mnie zerżniesz, kiedy przez cały dzień będę się z tobą drażniła.

Posłała mu szelmowski uśmiech, a jego fiut zadrżał z ekscytacji.

– Jesteś pewna, że nie karzesz mnie za wczorajszą bójkę?

– Hm, może troszeczkę. – Znów go pocałowała. – Ale i tak cię kocham. – Wpatrywała się w niego z taką intensywnością, że musiał odwrócić wzrok. – Kocham cię – powiedziała z przekonaniem, a on znów na nią spojrzał. – Kocham cię. Kocham cię. Jak chcesz, żeby do ciebie mówić?

– Nie ważne jak, byle często i szczerze.

Nie przestawała wpatrywać się w jego oczy.

– Biorę ciebie za męża. Biorę ciebie za męża. Biorę ciebie za męża. Jak mam to powiedzieć na ślubie?

Uśmiechnął się.

– Wystarczy, jak powiesz raz.

Uśmiechnęła się. Nie miał wątpliwości, że była równie szczęśliwa jak on.

– Czeka nas ciężki dzień – powiedziała. – Pierścionek. Obrączki. Sukienka. Makijaż. Ślub. Koncert Sinnersów. Miesiąc miodowy. Powinniśmy wstać.

– Albo możemy zostać w łóżku, zapomnieć o sukience i wziąć ślub w trakcie miesiąca miodowego. Jestem zagorzałym zwolennikiem wielozadaniowości. – Uśmiechnął się pełen nadziei i skinął, zachęcając ją, aby zgodziła się na jego idealny plan.

Jej uniesiona brew powiedziała mu, że nie ma na to szans.

Cholera.

Pokonany wypuścił powietrze i wysunął się z jej ramion.

– Chodźmy wybrać pierścionek. Ma być duży i drogi i nie chcę słyszeć „nie”.

Otworzyła usta, ale zakrył je ręką.

– Nic nie mówię.

Uniosła kąciki ust przy jego dłoni. Doskonale wiedział, że kupi jej taki pierścionek, jaki jej się spodoba.

– Rozumiemy się?

Skinęła i odsunęła rękę, żeby mógł pocałować jej usta.

– Gotowa na zakupy?

Pragnął włożyć na jej lewy palec serdeczny fizyczny symbol swojej miłości. Szczupły palec wyglądał przeraźliwie nago. Przysunął jej dłoń do swoich ust i pocałował w miejscu, na którym wkrótce znajdzie się kamień.

Odsunęła kołdrę.

– Najpierw muszę wziąć prysznic.

– Pójdę z tobą.

Przez chwilę wpatrywała się w niego, przesuwając wzrokiem po jego nagim ciele, a zwłaszcza po środkowej jego części. Kiedy stwardniał pod jej pełnym zachwytu spojrzeniem, oblizała usta.

– Zapraszam – powiedziała.

Rozdział 2

Myrna zarzuciła na siebie gruby, czerwony szlafrok i otworzyła drzwi, które prowadziły do głównego korytarza autokaru. Nagi, boski i twardy Brian szedł za nią.

Łazienka znajdowała po jej lewej. Kiedy chciała otworzyć drzwi, okazało się, że są zamknięte.

– Zajęte, amigo! – ze środka zawołał Eric Sticks.

– Pośpiesz się. Musimy przygotować się do wesela! – krzyknął Brian i walnął dłonią w drzwi.

– Już kończę! – odkrzyknął Eric.

– Pewnie wali konia – stwierdził Brian.

Myrna obróciła się i objęła swojego przyszłego męża. Kiedyś obiecała sobie, że nigdy więcej nie weźmie ślubu. Nie po tym, jak jej pierwsze małżeństwo zakończyło się klęską. Ale gdy mury, które zbudowała wokół siebie, skruszały, nie mogła się doczekać, aż zacznie wspólne życie z tym cudownym mężczyzną. Długo go zniechęcała i z niezachwianym – a z perspektywy czasu niedorzecznym – uporem walczyła z jego uczuciem. Teraz czuła, że musi mu to wynagrodzić. Chciała, żeby Brian był szczęśliwy. Chciała, żeby czuł się kochany. Jej były mąż nigdy nie wzbudzał w niej takich uczuć. Nigdy nie chciała przełożyć szczęścia Jeremy’ego ponad swoje. To, co łączyło ją z Brianem, było wyjątkowe. Idealne. Wieczne. Żałowała, że tak późno sobie to uświadomiła.

Przesunęła dłonie po gładkiej skórze pleców Briana i złożyła serię pocałunków na jego obojczyku.

– Ile godzin dzieli mnie od zostania panią Sinclair?

– Najpierw musimy uzyskać pozwolenie na zawarcia małżeństwa, co powinno zająć około dwudziestu minut. – Zanurzył dłonie w jej włosach i odchylił jej głowę, aby delikatnie pocałować jej usta. – A potem? Jak tylko będziesz gotowa.

– Powiedziałabym, że natychmiast, ale chcę pięknie dla ciebie wyglądać.

– Pani profesor, w tym szlafroku wygląda pani cholernie dobrze.

– A pan, panie Sinclair, wygląda cholernie dobrze nago.

Jego ciepła skóra i napięte mięśnie pod jej dłońmi kazały zastanowić się nad wcześniej podjętą decyzją, żeby przetrzymać go do nocy. Jego bestia też nie chciała czekać; fiut Briana stwardniał, muskając ją po brzuchu. Złapała pośladki narzeczonego i obiema rękami przysunęła go bliżej. Wydał z siebie pół jęk, pół warkot, który sprawił, że jej spragniona cipka zaczęła pulsować.

– Włożę spódnicę i przez cały dzień nie będę miała pod nią majtek – wyszeptała mu do ucha.

– Nie możesz oczekiwać, że będę się kontrolował, wiedząc o tym.

Jej dłoń przesunęła się po jego biodrze. Jego udzie. I powędrowała w górę po wewnętrznej stronie nogi. Musnęła jego jądra, aż cały się spiął.

– Jeśli nie przestaniesz, zerżnę cię tu – powiedział.

Powtórzyła pieszczotę.

– Czyżby?

Przycisnął ją do cienkiej ściany przy drzwiach. Jego fiut pocierał wnętrza jej uda, aż zadrżała.

Tak, Brian, weź mnie teraz.

– Chyba żartujecie – mruknął Sed ze swojego łóżka tuż przy drzwiach do łazienki.

– Przepraszam, obudziliśmy cię? – szepnęła Myrna.

Brian całował jej szyję i pocierał fiutem o wzgórek łonowy.

– Kto by zasnął, mając kilka metrów od siebie napaloną parę? – Jego łagodny baryton był tego ranka niezwykle chrypiący, a zachowanie jeszcze bardziej zrzędliwe niż zawsze.

– Na przykład Jace – odparł Brian.

Myrna zachichotała. Młody basista Sinnersów miał twardy sen.

Zerknęła przez ramię Briana i zobaczyła Jace’a śpiącego na górnym łóżku. Jego przystojna twarz z lekkim zarostem była wciśnięta w materac, a rozjaśnione włosy leżały bezwładnie, zamiast sterczeć jak zawsze. Uroczy, tego słowa użyłaby do opisania Jace’a Seymoura. I perwersyjny. A przynajmniej tak uważała na podstawie strzępków informacji od fanek i zawartości jego walizki z cielesnymi rozkoszami.

– Chyba miał ciężką noc – mruknął Sed i odchrząknął z grymasem. – Późno wrócił i zasnął, nawet nie zdejmując butów.

Ani nie ściągając skórzanej kurtki, z uśmiechem zauważyła Myrna.

Przysunęła się do Briana, opierając podbródek na jego ramieniu, gdy czekali na wolną łazienkę. Miała wrażenie, że tutaj zawsze ktoś na nią czekał.

– Powinniście zastanowić się nad nocowaniem w hotelu, kiedy autokar stoi na parkingu – powiedziała. – W mieście jest z milion hoteli.

Przyzwyczaiła się do małej przestrzeni autokaru, kiedy była w trasie z kapelą i zbierała materiały do badania. Ale za dzielenie łazienki z pięcioma facetami powinna dostać medal.

Para zielonych oczu spojrzała na nią z dolnego łóżka z drugiego końca autokaru. Ucieszyła się, że Trey się obudził. Martwiła się o niego. Jakiś nadgorliwy ochroniarz uderzył go wczoraj kijem w tył głowy, ale rano wyglądał lepiej niż Brian, więc pewnie nic mu nie jest. Uśmiechnęła się do niego, jednak nie odwzajemnił uśmiechu. Nie patrzył na nią.

Jego wzrok był wbity w goły tyłek Briana. Oblizał górną wargę. Myrna mogła się jedynie domyślić, co chodziło mu po głowie. Poczuła ukłucie zazdrości i przesunęła dłońmi po gładkich pośladkach Briana. Uśmiechnęła się triumfalnie, kiedy jego gotowy do akcji fiut otarł się o jej brzuch.

Brian był jej. Każdy kawałek jego ciała. Więc niech Trey o tym nie zapomina.

Trey zamknął oczy i przewrócił się na drugi bok, odwracając się do niej plecami.

Drzwi do łazienki otworzyły się i ich oczom ukazał się Eric.

– Skończyłem! – oświadczył, jakby oczekiwał pochwały za swoje dokonanie.

Brian zajrzał do łazienki i ostrożnie powąchał wnętrze. Najwyraźniej uznał, że pomieszczenie nie jest toksyczne, bo pociągnął Myrnę do środka.

Jak tylko drzwi się zamknęły, szlafrok Myrny znalazł się na podłodze.

– Wreszcie sami. – Brian objął obie jej piersi i zaczął masować. Jego ciemne oczy lśniły pożądaniem, gdy wpatrywał się, jak jego kciuki masują jej twarde sutki. – Wiesz, że myśl o seksie z moją żoną wystarczy, żebym przestał się kontrolować. Nie musisz drażnić się ze mną przez cały dzień, żeby doprowadzić mnie do szaleństwa.

Uśmiechnęła się do niego i wskoczyła na umywalkę.

– To dobrze, bo nie zamierzam czekać cały dzień. Chcę poczuć w sobie twoje niezwykle szybkie palce. Teraz. – Oparła się o zimne lustro, zgięła nogi i położyła pięty na blacie umywalki, otwierając się szeroko przed swoim kochankiem. Narzeczonym. Przyszłym mężem. – Spraw, żebym doszła, kochanie. Niech moja cipka błaga, żebyś w nią wszedł.

– Czy mogę najpierw cię posmakować?

Nie odpowiedziała, jedynie chwyciła obiema dłońmi jego długie do ramion włosy i przyciągnęła jego głowę między swoje nogi.

Wziął głęboki oddech.

– O cholera, kochanie. Pachniesz seksem.

Jego język wsunął się w nią. Obserwowała, jak raz po raz przesuwa się wokół jej wejścia, aż musiała zamknąć oczy od tak mocnych doznań. Włożył w nią dwa palce. Naprężyła się wokół nich, pragnąc poczuć w sobie dużego, grubego fiuta. Wysunął palce, żeby rozsmarować jej wydzielinę po pulsującej cipce.

– Ach! – jęknęła.

Wziął jej łechtaczkę w usta, a następnie wbił dwa palce w jej zachłanne ciało, zagłębiając je coraz energiczniej i ssąc ją z obezwładniającą delikatnością. Zaczęła krzyczeć z przyjemności. Dźwięki wydawane przez jej mokrą cipkę i rozgorączkowane jęki odbijały się echem w maleńkiej łazience.

Brian wysunął palce i przeniósł je na jej łechtaczkę, pieszcząc ją mocnymi i szybkimi ruchami.

– Przygotuj się, kochanie.

Zmusiła się, aby spojrzeć między swoje nogi, gdzie Brian pracował nad nią. Doskonale wiedział, jak doprowadzić ją na szczyt rozkoszy.

Widok jego palców poruszających się w niej i myśli o tym, jak te palce wyglądają, gdy gra solówki, doprowadziły ją do szaleństwa.

Uniosła tyłek nad umywalkę. Brian odsunął rękę, żeby móc widzieć jej pulsującą cipkę. Potarł główką fiuta o jej dziurkę, a jej ciałem wstrząsały spazmy przyjemności. Chciała go przyjąć.

Z łatwością wsunął się w nią. Myrna wpatrywała się w miejsce, gdzie ich ciała się łączyły. To, jak jego fiut wypełniał ją, zapierało jej dech w piersiach. Jej ciało poddało się jego głębokim, stałym ruchom. Brian pracował biodrami, gdy oboje przyglądali się, jak jej ciało dopasowuje się do jego grubości. Powoli znów ogarnęła ją przyjemność. Idealnie ją wypełniał, pocierał tak, jak powinien.

– Brian. – Musiała poczuć jego imię na swoich ustach, tak bardzo jak on potrzebował wejść w nią swoim twardym fiutem.

Podniósł głowę, a ona spojrzała mu w oczy. Wpatrywali się w siebie, gdy ich ciała nieustannie się poruszały.

Rozczulające emocje zalały ją od stóp do głów. Z trudem łapała oddech, oczy ją piekły.

– Brian?

Fizyczne zbliżenie nie było niczym nowym. Ale otwarcie serca na Briana sprawiało, że seks był czymś więcej niż zwykłą przyjemnością.

– Tak, kochanie?

– Kocham cię – powiedziała.

Ujął jej twarz i delikatnie ją pocałował.

– Kocham cię. – Był głęboko w niej i wpatrywał się w jej oczy. – Naprawdę jesteś moja? – szepnął.

– Tak.

– Wreszcie to przyznałaś, pani profesor. – Uśmiechnął się szeroko i wyszedł z niej. Westchnęła w proteście, ale było za późno, żeby mogła go z powrotem wsunąć.

– Skończymy pod prysznicem – powiedział. – Jestem zdecydowany, żeby wziąć dziś z tobą ślub, więc musimy popracować nad wielozadaniowością, bo w przeciwnym razie stracimy cały dzień na pieprzeniu się w łazience autokaru.

– Nie powiedziałabym, że marnujemy dzień – odparła.

– Wezmę dziś z tobą ślub, Myrna Evans. Rozumiesz?

– Rozumiem – powiedziała, uśmiechając się promiennie.

Kiedy ustawił właściwą temperaturę wody, zeskoczyła z umywalki i stanęła za nim. Całowała jego plecy otwartymi ustami, językiem i zębami. Przesunęła dłońmi po jego jędrnym brzuchu, klacie i silnych ramionach. Wszedł pod prysznic, a ona za nim, przepełniona nienasyconym pragnieniem. Przyznanie się, że go kocha, nie zmniejszyło jej pożądania. Wręcz przeciwnie – podsyciło je. Jaka z niej szczęściara, że kocha i pożąda tego samego mężczyznę.

Obrócił się, żeby na nią spojrzeć, a jej wzrok powędrował do jego grubego fiuta, który dumnie zaznaczał swoją obecność między nimi. Chciała poczuć jego spermę w swoich ustach. Chciała, żeby pulsowała na tylnej ściance jej gardła. Chciała połknąć wszystko, co jej da.

Klęknęła przed nim, przesuwając dłońmi w górę jego ud. Ciepła woda z prysznica kapała na jej rozpostarte palce i spływała po ramionach. Brian odchylił głowę pod strumień, w tej samej chwili, kiedy wzięła jego fiuta do ust.

– Ach – jęknął.

Jedną ręką trzymała go u nasady, poruszając energicznie głową i ssąc go z zapałem, a drugą ścisnęła jego pełne i napięte jaja.

Chciała wynagrodzić mu jego dobroć. To, że ją kocha. Wiedziała, co lubi. Przesunęła rękę między swoje nogi i wsunęła palce w swoje aksamitne ciało, szukając wydzieliny, która ułatwi penetrację jej kochanka. Kiedy zebrała już wystarczającą ilość, uniosła rękę między jego nogi.

Jej lepkie palce przycisnęły się do jego odbytu. Warknął, zanim rozsunął nogi. Myrna wsunęła w niego dwa palce, delikatnie poruszając nimi w przód i tył, aż zaczął jęczeć. Wiedziała, że dochodził. Wiedziała, do jakiego stanu może go doprowadzić.

Ufał jej. Fakt, że pozwolił jej na to, wiele dla niej znaczył.

Puściła jego fiuta, żeby móc złapać jądra, przesunąć je do przodu i łagodnymi kolistymi ruchami masować nimi podstawę jego kutasa. W odbycie przekręciła palce drugiej ręki i pocierała nimi o jego gruczoł. Ona też umiała go rozpalić. Brian natychmiast zareagował. Zaczął krzyczeć z przyjemności, a jego ciałem wstrząsały dreszcze. Sperma spływała po jej gardle. Brian chwycił jej głowę, żeby zwolnić energiczne kołysanie, kiedy go ssała. Ale nie dała za wygraną, aż połknęła wszystko do ostatniej kropli.

Oparł się o ścianę prysznica, nabierając powietrza i trzęsąc się z rozkoszy, która wciąż przelewała się przez jego ciało. Myrna wyjęła jego fiuta z głośnym cmoknięciem i pieściła jego czubek językiem, wciąż pocierając go w odbycie, żeby przedłużyć jego przyjemność. Uwielbiała, jak masowanie prostaty wprawia go w drżenie. Uwielbiała, jak pozwalał jej na wszystkie perwersyjne zabawy. Uwielbiała, jak sprawiał, że czuła się seksowna i doceniona. Nie mogła doczekać się, żeby spędzić resztę życia na dowiadywaniu się, co jeszcze mają wspólnego, bo z seksem sprawa była oczywista.

– Boże, kochanie – jęknął. – Nie wiem, czym sobie na to zasłużyłem, ale z chęcią zrobię to znowu.

– Podobało ci się? Moje palce w tobie?

– Wiesz, że je lubię.

– Któregoś dnia włożę na siebie dildo i zerżnę cię w tyłek.

Wyciągnęła z niego palce i wstała.

Nie była pewna dlaczego, ale myśl o dominacji nad Brianem, o zerżnięciu go, naprawdę ją podniecała. Może dlatego, że Brian nigdy nie pozwolił Treyowi, żeby go wziął.

Westchnęła. Nie wiedziała, co się dzieje, ale dzisiaj była cholernie zazdrosna o kolesia. Może dlatego, że Trey od lat bezwarunkowo kochał Briana, a ona właśnie zaczynała czuć to samo.

No cóż, bez względu na powód nieuzasadnionych emocji, które znów powróciły, będzie musiała sobie z nimi poradzić. Wiedziała, że Brian nie żywi do Treya żadnych romantycznych uczuć, choć kumpel go pragnął. Jeśli Brian do dziś go nie pokochał, nie zrobi tego jutro… ani nigdy. Tak właśnie uważała.

Jego fiut zadrżał pod wpływem jakieś dzikiej myśli, która krążyła w jego cudownie zboczonej głowie.

– Brzmi interesująco. Może spróbujemy wieczorem?

Spodziewała się, że będzie stawiał lekki opór, ale była zachwycona, że się zgodził. Facet był niezwykle otwarty na seksualne eksperymenty; otwarty na wszystko. To była jedna z rzeczy, które w nim kochała, i element, którego jej brakowało w poprzednich związkach, dopóki nie znalazła swojej seksualnej drugiej połówki w osobie Briana. Początkowo ich łóżkowa kompatybilność wystarczała, aby zatrzymać ją przy nim, ale wkrótce zdała sobie sprawę, że mimo iż jego ciało było cudownym prezentem, to otwarte i kochające serce mężczyzny stanowiło prawdziwą nagrodę. I w przeciwieństwie do niej Trey prawdopodobnie uświadomił to sobie, zanim Brian wzbudził w nim pożądanie.

Cholera. Dlaczego nie może dziś przestać myśleć o Treyu? Czy znów zastanawiała się nad tym, jak wyglądał, kiedy skradł pocałunek Brianowi? Nie mogła zaprzeczyć, że przepełnione miłością i tęskniące spojrzenie Treya wciąż nawiedzało jej myśli i sny.

Jej kochanek zdawał się kompletnie niewzruszony pocałunkiem, którego była świadkiem. Więc jeśli dla Briana nie miało to żadnego znaczenia, dlaczego, do cholery, jej nie dawało spokoju?

– Po wybraniu obrączek wpadniemy do sex shopu – powiedziała, z trudem wyrzucając z głowy myśli o Treyu. Jej niedorzeczna zazdrość była jej problemem, nie Briana, i nie pozwoli, żeby dręczące ją dawne zajście między dwójką pijanych, pełnych testosteronu nastolatków zniszczyło jej ślub.

Kompletnie nieświadomy jej wewnętrznej walki Brian objął ją mocno.

– Boże, kocham cię, kobieto – powiedział. – Moja kolej, żeby doprowadzić cię do orgazmu.

– O tak, zgadza się.

Jego pomysłowe palce przesunęły się wzdłuż jej nóg, aż doszły do łechtaczki. Pod wpływem dotyku kolana się pod nią ugięły, a myśli o zauroczeniu Treya rozpłynęły się w nicość.

Rozdział 3

Myrna schowała dłoń za plecy, kiedy Brian podszedł do niej z ogromnym brylantem. Platynowy pierścionek zaręczynowy był ozdobiony mniejszymi brylantami o szlifie księżnej, które otaczały okrągły kamień, wystarczająco wielki, aby zabić szarżującego słonia.

– Jest za duży – zaprotestowała Myrna.

Zakochała się w olśniewającym pierścionku, dopóki nie zerknęła na cenę. Aż zakręciło się jej w głowie. Pierścionek był wart więcej niż jej ukochany thunderbird.

– Przymierz, zanim podejmiesz decyzję – zaproponował Brian.

Powie mu, jak bardzo nie podoba jej się wygląd pierścionka na palcu. Z tym postanowieniem uniosła lewą rękę i zmusiła się, żeby nie rozpłynąć się pod wpływem zachwyconego uśmiechu na przystojnej twarzy Briana. Będzie musiała częściej mu na to pozwalać; praktycznie promieniował szczęściem ze swojego małego zwycięstwa.

Przyklęknął na jedno kolano.

Ścisnęło ją w sercu.

– Brian, co robisz? – szepnęła, nerwowo zerkając na sprzedawczynię, która uśmiechnęła się szeroko, i spojrzała na mężczyznę u jej stóp.

– Oświadczam się w należyty sposób – odparł Brian, wpatrując się w nią oczami błyszczącymi miłością.

Były przepełnione tak wielką nadzieją i takim szczęściem, że prawie nie zauważyła sińców.

– Myrna Evans, kocham cię całym sobą, kochałem i zawsze będę kochać. Zostaniesz moją żoną?

– Już ci powiedziałam, że tak – wydusiła przez ściśnięte gardło.

– Powinnaś odpowiedzieć w należyty sposób – odparł. – W obecności świadka, który zarobi olbrzymią prowizję.

Myrna roześmiała się. Była cholernie szczęśliwa. Jedyną alternatywą był płacz… z tego samego powodu.

– Tak, Brianie Sinclair, zostanę twoją żoną – powiedziała.

Sprzedawczyni z radością klasnęła w dłonie, a Brian wsunął pierścionek na lewy palec Myrny.

– Skoro go przyjęłaś – powiedział z cwanym uśmiechem – nieważne, ile kosztuje.

– Dupek – odparła Myrna. Uśmiechnęła się, spoglądając na swoją dłoń, i jej serce zaczęło walić jak szalone. Na widok pierścionka na palcu łzy napłynęły jej do oczu, zamazując obraz. – Ty kochany, cudowny, uroczy dupku!

Praktycznie przewróciła go na ziemię, kiedy rzuciła się w jego ramiona i desperacko zaczęła go całować. Śmiał się przy jej ustach, zacieśniając uścisk i przyciągając ją bliżej. Po chwili spojrzał w kierunku lady, a Myrna zaczęła go całować po szczęce i szyi.

– Chcielibyśmy także kupić obrączki – powiedział do sprzedawczyni. – Jak pani widzi, nie możemy się doczekać miesiąca miodowego.

Po kupieniu niedorzecznie drogiego pierścionka zaręczynowego i obrączek poszli pieszo do pobliskiego sklepu ślubnego.

Brian szarpnął ramię Myrny, aż syknęła z bólu. Stanęła w miejscu i obróciła się, żeby spytać, co, do cholery, sobie myśli, kiedy zobaczyła, że omal nie weszła we framugę sklepu. Była tak pochłonięta wpatrywaniem się w pierścionek zaręczynowy, zauroczona jego blaskiem, że pewnie skończyłoby się na podbitych oczach, gdyby Brian jej nie zatrzymał. Może i pierścionek był zbyt kosztowny jak na jej gust, ale był olśniewający i, co ważniejsze, symbolizował, ile znaczyła dla Briana.

Z tą myślą spojrzała na ogromy kamień. Jasna cholera, musiał ją naprawdę kochać.

W sklepie Myrna wyjaśniła swoje tragiczne położenie konsultantce ślubnej, która wcisnęła w jej ramiona dziesięć sukienek, po czym pokazała drogę do przymierzalni. Myrna musiała znaleźć coś, co będzie pasowało, bo nie było czasu na poprawki.

Po niemal godzinie przymierzania narastająca sterta odrzuconych sukni zaczęła ją przygnębiać. Pierwsza nie pasowała. W następnej wyglądała jak płaska deska. Kolejne dwie były zwyczajnie brzydkie; czy wszystkie te kokardki na tyłku są naprawdę konieczne?! Nie mogła znaleźć niczego, co choć odrobinę byłoby w jej stylu.

Podczas siódmej próby zaczęła się zastanawiać, czy nie wziąć ślubu w służbowym stroju. Brian lubił, kiedy nosiła garsonki. Była pewna, że nie miałby nic przeciwko, aby włożyła jedną z nich na ceremonię. Jej asystentka ślubna, Carla – znajdziemy coś idealnego, kochanie, jeszcze nigdy nie zawiodłam – zapięła zamek ostatniej sukienki i cofnęła się, żeby ocenić efekt. Wstrzymała oddech i zasłoniła usta drżącymi palcami. Myrna uniosła wzrok, żeby obejrzeć się w trzyczęściowym lustrze, spodziewając się kolejnego rozczarowania. Nigdy nie pomyślałaby, że wybuchnie płaczem.

– To ta – powiedziała Carla. Przyciągnęła w swoje ramiona niekontrolowanie łkającą Myrnę i głaskała ją po plecach, aż ta zapanowała nad emocjami.

– Przepraszam. Nie wierzę, że płaczę. – Myrna odsunęła się i otarła oczy. Czuła się jak kompletna idiotka, rozczulając się nad głupią sukienką.

– To normalna reakcja – zapewniła ją Carla i uśmiechnęła się szeroko. – Czy w takim razie zostawia ją pani na sobie?

– Nie chcę, żeby narzeczony mnie w niej teraz zobaczył.

Brian siedział przed przymierzalnią i czekał.

– Ma pani kogoś, kto pomoże z zamkiem?

Pomyślała, że mogłaby poprosić jednego z chłopaków, żeby pomógł jej w autokarze.

– Coś wymyślę.

Obróciła się do lustra i przebiegła dłońmi po obcisłym, satynowym gorsecie.

Spódnica była luźna i długa, zebrana po jednej stronie ozdobnym wzorem wyhaftowanym srebrną nicią. Dół lekko muskał podłogę. Myrna obróciła się, żeby zobaczyć tył, który miał prosty tren ciągnący się kilka metrów za nią. Rządek perłowych guzików, który skrywał tylny zamek, był cudownym dodatkiem zakończonym kolejnym srebrnym haftem, z którego, tuż na jej kością krzyżową, rozchodził się tren. Chciała być piękna dla Briana, kiedy weźmie ją za swoją żonę, a w tej sukni czuła się piękna. Wyciągnęła ręce przed siebie i zakręciła biodrami, obserwując powabne kołysanie się sukni. Idealnie. Sukienka była idealna.

– Znalazłaś coś?! – zawołał Brian sprzed przymierzalni. – Robi się późno, kochanie. Po prostu coś wybierz.

– Po prostu coś wybierz – powtórzyła Carla, przewracając oczami. – Mężczyźni nic nie rozumieją.

Lecz Myrna wiedziała, że kiedy zobaczy ją w tej sukni, zrozumie.

Ponieważ jej mężczyzna był znacznie bardziej sentymentalny niż ona.

– Sądzę, że znalazłam coś odpowiedniego! – zawołała do swojego przejętego narzeczonego Myrna. – Tylko ją zdejmę i zaraz wychodzę.

– Chcę ją zobaczyć. – Klamka się poruszyła, ale drzwi były zamknięte.

– Będziesz musiał poczekać – powiedziała Myrna. – Chcę, żebyś miał niespodziankę.

Koniec wersji demonstracyjnej.

Table of Contents

Tytułowa

Redakcyjna

Za Sceną Namiętności

Rozdział 1

Rozdział 2

Rozdział 3