© Copyright by Wydawnictwo Poligraf, 2016

© Copyright by Joanna Ciężarek, 2016

Wszelkie prawa zastrzeżone. Żaden fragment ani ilustracja nie mogą być publikowane ani reprodukowane bez pisemnej zgody wydawcy.

Projekt okładki: Izabela Surdykowska-Jurek

Ilustracje: Daria Stolarz

Skład: Wojciech Ławski

Korekta: Klaudia Dróżdż, Agnieszka Mańko

Konwersja do EPUB/MOBI: InkPad

Książka wydana

w Systemie Wydawniczym Fortunet™

www.fortunet.eu

ISBN: 978-83-7856-991-6

Wydawnictwo Poligraf

ul. Młyńska 38

55-093 Brzezia Łąka

tel./fax (71) 344-56-35

www.WydawnictwoPoligraf.pl

Czy dobrze jest, czy źle.

Czy żyję tu, czy we mgle.

Jedno na pewno wiem,

moje życie przeplata się ze snem.

CZŁOWIEK

Kim jesteś istoto przez Boga stworzona,

wciśnięta w materię i uduchowiona?

Jestem wybrańcem i skazańcem zarazem,

naznaczonym śmiercią Boga obrazem.

Odgrywam rolę, której nie chciałam,

jest ona bolesna i jakże mała.

Ogromna scena świat mój otacza,

wabi, przyciąga, to znów przytłacza.

Wszyscy aktorzy stoją w szeregu

cicho, spokojnie, gotowi do biegu.

Na starcie stoi Ojciec Niebieski,

jakże szczęśliwy i jakże rześki.

Każdy w pośpiechu wytęża swe siły,

biegnij, człowieku, nie patrz na tyły!

Światełko w tunelu metę zwiastuje,

wielu odpadło, lecz jeden próbuje,

odbija się, skacze i dorównuje Bogu, by potem

runąć na ziemię z wielkim łoskotem.

Ojciec podchodzi do dziecka swego,

głupca przez niego poniżonego

i w te odzywa się słowa:

„Nie mogłeś zwyciężyć, gdy na starcie

pozostało twe serce i twa głowa”.

Człowiek powstał z Bożej dobroci

i szatańskiej przewrotności.

PODRÓŻ

Gdy dzisiaj w nocy leżałam skulona

jak mała jaskółka w skrzydła uderzona,

udawałam, że jestem w świecie moich marzeń,

pełnym piękna, radości i niesamowitych zdarzeń.

Łza jak rubin czerwona spływała mi po twarzy,

nie mogąc tak żyć, lecz jedynie marzyć,

uczyłam się obrazów, które we śnie głęboko tkwią,

będąc mej duszy powierniczką złotą.

Jak małe dziecię stawiałam swe kroki,

poznając baśniowego życia uroki.

Umiałam latać, stąpać po chmurach,

kochać swe ciało, w ocean dać nura.

Wszystko, co było moim marzeniem,

teraz było prawdą w jedno oka mgnienie.

ŁKANIE

Bóg płacze kwaśnym deszczem,

ile trzeba jeszcze,

by zrozumiał ojciec, brat,

że niewiele trzeba lat,

żeby przestał istnieć świat?

Mamy świat wirtualnych marzeń,

pozbawiony duszy i pełny niezdrowych wrażeń.

KOŁYSANKA

Mój mały aniołku, maleństwo moje,

tańczymy na wietrze wtuleni oboje,

kołysze nas cisza, a nuci nam wiatr,

nic nie jest ważne, nie istnieje świat.

Mój mały aniołku, maleństwo moje,

chodzimy po chmurach jak bogowie we dwoje,

tulisz się maleństwo w mych silnych ramionach

i wiesz, że matczynej miłości nikt nie pokona.

Mój mały aniołku, maleństwo moje,

wiem, że zawsze będziemy we dwoje,

czy nadzieja umrze, czy istnieć będzie,

będziemy zawsze i razem wszędzie.

GROBOWIEC

Pieśń średniowiecznych rycerzy

rozbrzmiewa w ciemnym grobowcu,

dla nich hańba to przeżyć,

a śmierć oznacza wolność.

Ich głos twardy jak skała

rozbija ściany przeszłości,

czy można w nich nie uwierzyć,

gdy mówią o wolności?