Wcale nie za siedmioma górami i wcale nie za siedmioma morzami, wręcz przeciwnie – całkiem blisko ciebie – mieszka Fioletka Fioletowa. Chcesz ją poznać? Ona ciebie bardzo! To niezwykle urocza i przyjazna osóbka. Ma pięć lat i jest prawdziwą księżniczką, chociaż nie każdy o tym wie, bo wygląda jak zwyczajna dziewczynka z przedmieścia. Nie szkodzi – najważniejsze, że wiedzą o tym jej rodzice, siostra i brat. Brat Fioletki, Kostek, który chodzi już do pierwszej klasy, jest prawdziwym księciem. Nie lubi jednak, kiedy ktoś tak się do niego zwraca. Czasem tylko pozwala nazywać siebie rycerzem. Za to młodsza siostrzyczka, Lilusia, nie ma nic przeciwko byciu księżniczką. Podobnie jak Fioletka, ona także bardzo lubi zakładać diadem i piękne suknie. Tatuś Fioletki – Król Jegomość – to zdaniem dziewczynki najlepszy tatuś na świecie, a mamusia jest najpiękniejszą Królową, jaką można sobie wyobrazić. Dom Fioletki, a raczej pałac, jak mówi ona sama, znajduje się na samym końcu ulicy Lubianej i jest otoczony przez zaciszny różany ogródek. Pałac jest przytulny i niezbyt duży. No dobrze – jak na pałac, to nawet bardzo nieduży, ale przecież dla pięciu osób większy nie jest potrzebny, prawda? W swoim ogródku Fioletka najbardziej kocha róże: miniaturowe i o wielkich, pełnych kwiatach, niskie i te pnące, wszystkie w przeróżnych barwach. Dziewczynka mogłaby podziwiać je godzinami, gdyby nie to, że… zabrakłoby jej wtedy czasu na zabawę! A przecież lubi też swoją huśtawkę, drabinki i piaskownicę. A tak naj, naj, najbardziej to uwielbia bawić się tam z bratem i siostrą!

1. Kto się z kim ożeni

Niedawno Fioletka z rodziną była na weselu swojej cioci Anetki. W długiej sukni z welonem ciocia była tak śliczna, że dziewczynka cały czas myślała tylko o tym, jak ona sama będzie pięknie wyglądała w dniu swojego ślubu. Ale najpierw trzeba przecież znaleźć męża… To musi być ktoś, kogo się bardzo lubi.

– Kostek, ożeń się ze mną – powiedziała Fioletka pewnego dnia, wycinając gwiazdkę z kolorowego papieru.

Cała rodzina siedziała właśnie przy dużym stole w salonie, gdzie przygotowywała świąteczne ozdoby na choinkę. Rodzice spojrzeli na swoją starszą córkę nieco zdziwieni, po czym ich wzrok przeniósł się na syna. Kostek z poważną miną wpatrywał się w nożyczki, które trzymał w ręce.

– Fioleta, nie mogę się z tobą ożenić…

– No właśnie, córciu – wtrąciła się mama. – Twój brat nie może być twoim mężem.

– Nie mogę się z tobą ożenić, bo ja się ożenię z mamusią – dokończył Kostek i zabrał się za wycinanie następnej gwiazdki.

Tatuś chyba zamierzał coś powiedzieć, ale zadławił się orzeszkiem, którego właśnie chrupał, i szybko wyszedł do kuchni. Mamusia natomiast, starając się nie zranić uczuć chłopca, wytłumaczyła, że nie może wziąć z nim ślubu, bo ma już męża, a jest nim przecież tatuś, Król Jegomość! Tatuś, który właśnie wrócił do salonu, poważnie pokiwał głową, choć usta wciąż mu trochę drżały. Wspólnie z mamusią opowiedzieli o tym, jak poznali się dawno temu i pokochali tak mocno, że wzięli ślub. Od tamtej pory mieszkają już razem. Pokazali też dzieciom film na dvd ze ślubu i wesela. Fioletka, oglądając go, pomyślała, że mama miała taką wytworną, białą suknię i welon, jak najpiękniejsza królowa.

– To było wesele jak w bajce… Tylko szkoda, że mnie tam nie było – westchnęła.

Mamusia wytłumaczyła Fioletce, że przyszła na świat kilka lat później. Wyjaśniła także, dlaczego nie można wziąć ślubu ze swoim bratem albo siostrą. Tatuś zauważył, że jego córeczka jakby posmutniała, dlatego wziął ją na kolana, przytulił i powiedział:

– Jestem pewien, kochanie, że kiedyś spotkasz pięknego i dobrego królewicza, który cię pokocha, a ty jego. Tak bardzo, że nie będziecie mogli sobie wyobrazić dalszego życia bez siebie nawzajem. Wtedy się pobierzecie, czyli zostaniecie mężem i żoną. Tylko musisz jeszcze trochę podrosnąć, zanim to się stanie.

– W takim razie – powiedziała Fioletka – zrób mi dużo jajecznicy na kolację. Zjem wszystko, a ty zmierzysz, ile urosłam!

Podczas jedzenia pysznej kolacji Fioletce przyszła do głowy kolejna myśl:

– Skoro Kostek nie może się ze mną ożenić, to wyjdę za mąż za Dziadzia Jacusia! On też jest fajny…

Redakcja: Magdalena Śmiechewicz

Korekta: Monika Pruska

Ilustracje: Magdalena Politańska

Okładka: Krzysztof Szymański

Konwersja do EPUB/MOBI: InkPad.pl

© Małgorzata Kyc i Novae Res s.c. 2014

Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, reprodukcja lub odczyt jakiegokolwiek fragmentu tej książki w środkach masowego przekazu wymaga pisemnej zgody wydawnictwa Novae Res.

Wydanie pierwsze

ISBN 978-83-7722-791-6

NOVAE RES – WYDAWNICTWO INNOWACYJNE

al. Zwycięstwa 96/98, 81-451 Gdynia

tel.: 58 698 21 61, e-mail: sekretariat@novaeres.pl, http://novaeres.pl

Publikacja dostępna jest w księgarni internetowej zaczytani.pl.