© Copyright by Wydawnictwo Poligraf, 2017

© Copyright by Krystyna Baran, 2017

Wszelkie prawa zastrzeżone.

Żaden fragment tekstu nie może być publikowany ani reprodukowany bez pisemnej zgody wydawcy.

Opieka redakcyjna: Klaudia Dróżdż

Korekta: Jagoda Zagrodnik, Monika Doskocz-Kupis

Skład: Aleksandra Mikołajko, Wojciech Ławski

Na okładce obraz Migracja Adriany Laube

Konwersja do EPUB/MOBI: InkPad.pl

Książka wydana

w Systemie Wydawniczym Fortunet™

www.fortunet.eu

ISBN: 978-83-7856-934-3

Wydawnictwo Poligraf

ul. Młyńska 38

55-093 Brzezia Łąka

tel./fax (71) 344-56-35

www.WydawnictwoPoligraf.pl

I znów żyję wierszem.

Jest to piękne życie.

Ja

Mieszkam na skraju świata na brzegu

gdzie nie ma nawet przełęczy

ni zejść łagodnych

ni dolin miękkich zielonych i cichych

i marzę już tylko o tym

by sfrunąć łagodnym lotem

niespiesznym bo przecież wracam

leniwym machnięciem skrzydeł

tak jak machnięciem ręki

skwitować wszystkie pytania

bo przecież wkrótce się dowiem

urwisko skłębione aż do dna

i ja ni ptak ni człowiek

Inaczej

Bywają poetki z dużymi brzuchami

i księżniczki których groch nie uwiera

bywają także naiwni książęta

którzy są skłonni pocałować żabę

niestety niestety

wymogi świata są inne

poetki eteryczne z wszystkimi zębami

księżniczki malowane

prosto z Disneylandu

a co do książąt

właśnie przejechali żabę

i tylko chmura nad nią zapłacze

Dla A.

Nikły uśmiech to wiele

gdzie byłam w t e d y

a gdzie jestem teraz

mówią światy równoległe

czy można wpaść do czarnej dziury

jak do króliczej nory

na ścięcie

cóż ścięcie to rzecz nie najgorsza

są jeszcze tortury

umysłowe żmije

w niewielkich łebkach

jedna myśl gorsza od drugiej

a poskromienie

tylko czyste serce

dające bez proszenia

i wracam do żywych

Potem

Pochwalone łąki Pana

gdzie odpoczywają strudzeni wędrowcy

poeci i bezdomni

ci którym ból otwierał rany

jak zamki na hasło

a łzy dosypywały soli

zamiast ukojenia

pochwalona cisza nad łąkami

w której niespiesznie rodzą się dźwięki

cisza obejmująca miłosiernie

bezdroża myśli i huczące wodospady

a ponad łąkami i ciszą

liliowa przestrzeń

jak westchnienie ulgi

Psalm I

Byłam wyschniętą pustynią

łaknącą deszczu

Twoja łaska nasyciła

moje pragnienie

i odżyłam

tylko spójrz

cała zieleń oazy

to Twoje dzieło

i wiem że już nigdy

nie zaznam pragnienia

albowiem to co nas łączy

jest spełniające i wieczne