Krzysztof Jan Derda Ewa Szwarc

EWA

Liryki i erotyki

Projektant okładki Ewa Szwarc

© Krzysztof Jan Derda, 2017

© Ewa Szwarc, 2017

© Ewa Szwarc, projekt okładki, 2017

Autorka jest sublimacją uniesień i tego wszystkiego co związane jest z pięknem miłości dlatego warto otworzyć strony tej książki

ISBN 978-83-8104-594-0

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. EWA

2. Autor Krzysztof Jan Derda

1. Liryk Ewa i Róże

2. Zwątpienie

3. Wiatr

4. Moja modlitwa

5. Wolność

6. Cztery pory życia

7. Łzy rosy

8. Czas

9. Solista

10. Marzenie o świcie

11. Zwierciadło duszy

12. Łzy jarzębiny

13. Realia

14. Kasztany

15. Smutek duszy

16. Wiatr

17. Wiara

18. Dla Ciebie i do Ciebie

19. Chryzantema

3. Wiersze autorstwa Ewy Szwarc i przypiskach Krzysztofa Derdy

1. Łzy i modlitwa

2. Rachunek życia

3. Rozterka

4. Autor Krzysztof Jan Derda

1. Liryk EWA

Autor Krzysztof Jan Derda

Liryk Ewa i Róże

Czasami przychodzą takie dziwne dni, że nieraz

rozum odmawia całkowicie posłuszeństwa

lub odmawia go na zawsze, jeśli tylko we własnym wspólnym z nią domu, i przy swoim boku

masz zawsze swoj ideał i piękno nieopisane

Jak ja, oto moja dziewczyna to Ewa, jak ze snu jak ze spełnionego marzenia, patrzy jak anioł niewinny

z kaskadą lekko rudobląd włosów z wstążką zalotnie oplatającą jej piękną delikatną głowę

Niebieskozielone oczy patrzą uważnie jak

zwinny i pragnący pieszczoty kot, i jak on niepojęty

Dziś, dzień zakochanych mówię jej, nie wiedząc co powiedzieć, jak zwykle oszołomiony jej pięknem,

wyjąłem z za siebie, pęk krwisto czerwonych róż

Popatrzała na mnie jak by, za chwilę omdleć miała

To dla mnie? Pyta, a dla kogo? Mówię cicho

Dla ciebie ukochanie moje, dla twoich oczu zielonych

dla twoich włosów, rozrzuconych w nieładzie,

Dla twych ust, całowanych codziennie, dla całej ciebie

takiej jaką umiłowałem i ukochałem na zawsze

Właśnie w takich chwilach, pryskało opamiętanie, gdy

powiedziała mi z niebiańskim uśmiechem

Dziękuję ci kochany, ty mi dziękujesz za co?

Za róże, za pamięć. Mój ty kwiatuszku najmilszy

To ja tobie dziękuję że jesteś, tutaj ze mną codzienne

że mogę całować twoje oczy, usta jak te róże pachnące

tulić twoje cudne włosy, kiedy ciebie dotykam

Ja ci dziękuję, za wszystkie chwile z tobą

za każde twoje słowo, delikatne jak mgiełka

To ja ci dziękuję, za noce przy tobie codzienne

za rozkosz jaką, mi dajesz całą sobą i duszą twoją

Całym swoim zwiewnym jak, duch niezimski ciałem

ja ci dziękuję za wszystko, za poezję twoją dla mnie

chociaż jestem pisarzem nie poetą, za słowa do mnie

paskudo ty, kiedy mówisz bardzo zagniewana

Ja ci dziękuję, nie ty ukochana, za nic dziękować

Nie musisz. A kochasz mnie? Pyta różą mi wodząc

po nosie, nie widzisz jak? Jesteś moim wszystkim

co mam i posiadam, nie pojmujesz? że porwał bym cię

i uwiózł gdybyś moja nie była? Dalej odpowiadać już jej nie chciałem.Całować musiałem te oczy,

te usteczka karminowe, i całą jej postać

opanowany miłością, aż przyszła noc i wspólne nasze szczęście spełniło się, jak film na który chciałem pójść.

Reszta niech zostanie za parawanem, jak ta miłość

spełniona, powiedziałem jej tylko amen, i nad ranem

zasnąłem, kochając ją we śnie jak i na jawie, jeszcze bardziej i więcej, więcej i więcej, aż do utraty zmysłów

Współczuję tym którzy nie mają takiego cudu, jak ja u siebie, w moim sercu i naszym domu

Ewie Krzysztof

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.