Copyright © Amy Thomas 2012
Copyright for the Polish edition © Wydawnictwo Pascal.
Wszelkie prawa zastrzeżone.

Autor:

Amy Thomas

Tytuł:

Paryż, mój słodki

Tytuł oryginału:

Paris, my sweet

Tłumaczenie:

Anna Bereta-Jankowska

Redakcja:

Jolanta Olejniczak-Kulan

Korekta:

Justyna Tomas

Projekt okładki:

Aleksandra Zimoch
Zdjęcie na okładce:
Letterberry/Shutterstock.com,
Danicek/Dreamstime.com

Ilustracje w książce:

Dreamstime.com

Redaktor prowadząca:

Barbara Filipek

Redaktor naczelna:

Agnieszka Hetnał

Bielsko-Biała 2014
ISBN 978-83-7642-310-4

Wydawca:

Wydawnictwo Pascal sp. z o.o.
ul. Zapora 25
43-382 Bielsko-Biała
tel. 338282828, fax 338282829
pascal@pascal.pl
www.pascal.pl

eBook redaktor i konwersja:

Dominik Trzebiński Du Châteaux
atelier@duchateaux.pl

„Wyrusz w ślady Amy Thomas na wędrówkę po Paryżu. Przemierz Atlantyk, by odkryć najpyszniejsze czekoladki, wielowarstwowe gâteaux i boskie makaroniki. Jak smakowita paryska czekoladka, ta książka ma nadzienie pełne słodkich niespodzianek”.

David Lebovitz, autor Słodkiego życia w Paryżu,
bestsellera Empiku

„Słodka i czarująca opowieść o Paryżu pisana z perspektywy miłośniczki wypieków. To Willy Wonka dla dorosłych, a ponadto przewodnik po najsłodszych miejscach Miasta Świateł”.

Karen Wheeler, autorka Samej słodyczy

„Przygody Amy, głównej bohaterki książki Paryż, mój słodki, mają wymiar baśniowy. Jej historia jest na wiele sposobów odurzająca, zaraźliwa i przywołuje mnóstwo wspomnień moich własnych wędrówek po tych samych ulicach, osłodzonych jedynymi w swoim rodzaju paryskimi smakołykami. Książka wywołała uśmiech na mojej twarzy”.

Johnny Iuzzini, laureat Nagrody Jamesa Bearda,
autor Dessert Four Play, sędzia główny
w programie Top Chef Just Desserts

„Od nowojorskich wojen babeczkowych po doskonałe paryskie makaroniki zapał panny Thomas jest wręcz namacalny, a jej zamiłowanie do słodyczy – nieujarzmione”.

Elizabeth Bard, autorka Lunchu w Paryżu

„Miłośnicy deserów pochłoną tę książkę… Amy Thomas kusi czytelnika, by wkroczył w kojący świat słodyczy – pyszny świat fantazji – pozornie dostępnych na wyciągnięcie ręki na rogu każdej paryskiej uliczki. Ten przewodnik po deserach Nowego Jorku i Paryża będący dziełem samozwańczej cukroholiczki to rzadko spotykana nostalgiczna przyjemność, której składnikami są w równej ilości urok, styl i błyskotliwe poczucie humoru”.

Pichet Ong, szef kuchni oraz autor The Sweet Spot

„To więcej niż smakowity kąsek – Paryż, mój słodki w dużej mierze przypomina wyborną czekoladę – głęboki w smaku, intensywny, niejednolity”.

Jamie Cat Callan, autorka Francuzki nie sypiają same
i Bonjour, Happiness!

„Amy Thomas kusi nas dokładnie tak, jak ją samą uwodził Paryż – po jednym, wyśmienitym kęsku…”

Nichole Robertson, autorka Paris in Color

„To taka urocza, serdeczna książka. Paryż, mój słodki wykwint- nością i dekadencją nie ustępuje pudełku pastelowych makaroników. To urzekająca opowieść o miłości młodej kobiety do dwóch kultowych miast i kryjących się w nich pyszności”.

Ann Mah, autorka Miłości w pięciu smakach

„Sposób, w jaki Amy Thomas opisuje cukierkowe cuda Paryża i Nowego Jorku, sprawił, że z trudem powstrzymywałam się od polizania stron”.

Rachel Khoo, autorka Little Paris Kitchen

„Dziewięć na dziesięć osób mówi, że uwielbia czekoladę. Dziesiąta kłamie”.

Anthelme Brillat-Savarin

„Jestem święcie przekonany, nie tylko na podstawie własnych przeżyć, ale i wiedzy o doświadczeniach innych osób, że gdy podąża się za swoim szczęściem, drzwi stają otworem tam, gdzie nawet nie spodziewalibyśmy się ich znaleźć, tam, gdzie dla kogoś innego rzeczywiście by ich nie było.

Idąc śladem swojego szczęścia, wkraczasz na pewną ścieżkę, która istniała już jakąś chwilę, oczekując twojego nadejścia, a wówczas okazuje się, że wiedziesz właściwe życie”.

Joseph Campbell

„Twoja przyjaciółka właśnie wyjęła ze śmieci kawałek ciasta i zjadła go. Pewnie przyda ci się ta informacja, kiedy będziesz mnie rejestrowała w klinice dla otyłych Betty Crocker”.

Miranda do Carrie, Seks w wielkim mieście

Mojej kochanej rodzinie i przyjaciołom w Stanach, którzy zawsze mnie wspierali i wyrażali entuzjazm dla mojego życia na obczyźnie, a jednocześnie wabili mnie swoją miłością, bym wróciła.

Moim nowym przyjaciołom w Paryżu, którzy utrzymywali mnie przy zdrowych zmysłach i sprawili, że doświadczenie, jakie zdobyłam, przerosło swoim bogactwem moje najśmielsze oczekiwania.

Wszystkim, którzy poprzez blog towarzyszyli mi w moich przygodach, kibicowali, ofiarowali wsparcie i pisali do mnie przez lata. Wasze słowa znaczą dla mnie więcej, niż kiedykolwiek uda mi się wyrazić.

Wszystkim genialnym piekarzom, pâtissiers, cukiernikom, i chocolatiers, producentom czekolady, którzy poświęcili czas, by podzielić się ze mną swymi opowieściami i zaspokoić moją ciekawość.

Jessice Papin i Shanie Drehs, które dzięki niespotykanej sile woli sprawiły, że ta książka powstała.

A także Allyson i Fredowi, bez których w ogóle nie miałabym o czym opowiadać.

Merci.

Nota od autora

Imiona i nazwiska niektórych osób zostały zmienione w trosce o ich prywatność.

Przedmowa

Le tour du chocolat

Chyba można powiedzieć, że moja historia zaczęła się od roweru i nadziewanych czekoladek. Wtedy wydawało mi się, że to po prostu wspaniałe wakacje – było lato 2008 roku, a ja zamieniłam się mieszkaniem z paryżaninem. Byłam tam już raz tamtego roku, ale cóż mogę rzec? Kiedy zaproszenie do Miasta Świateł (i Czekolady) puka do drzwi, na usta ciśnie się natychmiast: pourquoi pas, dlaczego nie?

Zawsze byłam „jedną z tych dziewczyn”. Podczas studiów spędziłam semestr w Paryżu i to wtedy zapałałam miłością do urody i wdzięku tego miasta – no dobrze, i do sprzedawanych na ulicy crêpes, naleśników z nutellą. Po powrocie do Stanów nosiłam jedwabne apaszki i czarny beret, aby wyglądać jak stereotypowa paryżanka, brakowało mi jedynie paczki papierosów Gauloises.

Namiętnie oglądałam francuskie filmy, pogłębiając wiedzę na temat reżyserów należących do Nouvelle Vague, Nowej Fali – serce oddałam Éricowi Rohmerowi. Potem dałam się uwieść współczesnym dziełom, takim jak Miasto zaginionych dzieci czy Amelia. Zagłębiłam się w pisarstwie straconego pokolenia, sięgając po Hemingwaya, Fitzgeralda i Janet Flanner, i stworzyłam minibiblioteczkę, żeby ani na chwilę nie oddalać się od Paryża. Miałam książki o kotach w Paryżu, psach w Paryżu, ekspatriantach w Paryżu; całe tomy o paryskich wnętrzach, ogrodach i paryskiej kuchni, posegregowane osiedlami; opracowania o bistrach w Paryżu, o pâtisseries, cukierniach, i zakupach we francuskiej stolicy. Kiedy mieszkałam w San Francisco, zostałam stałą klientką osiedlowej kawiarni tylko dlatego, że serwowali café au lait w miseczkach zamiast w kubkach. Poza tym drobiazgów w kształcie wieży Eiffla miałam tyle, że wstyd się przyznać.

Byłam zwyczajnym frankofilem jak ty. Aż nastało lato 2008 roku.

Mój pierwszy pobyt w Paryżu w okresie letnim okazał się absolutnie oszałamiający. Byłam zachwycona, że zmrok nie zapada przed dwudziestą drugą, bo dawało mi to kilka dodatkowych godzin na buszowanie po ukrytych uliczkach i przesiadywanie nad Sekwaną. Z wypiekami na twarzy odkrywałam nowe osiedla – Bercy czy Canal Saint-Martin. Poznawałam także zalety „bistronomii”, odwiedzając restauracje takie jak Le Verre Volé i Le Comptoir du Relais. Dałam się wciągnąć odbywającym się co pół roku wyprzedażom, czyli les soldes, i na okrągło korzystałam z publicznego systemu wynajmu rowerów – Vélib’.

No i ci wszyscy chocolatiers.

W tamtym okresie byłam już zarówno uzależniona od słodyczy, jak i samego Paryża. W gazecie „Metro” prowadziłam kolumnę „Sweet Freak” (Słodka Idiotka), pisałam też blog pod tą samą nazwą. Znałam każdą piekarnię, cukiernię, lodziarnię, herbaciarnię i manufakturę czekolady w Nowym Jorku. Plany podróży zaczynałam budować wokół związanych ze słodyczami miejsc, które koniecznie trzeba odwiedzić.

W ciągu tygodnia spędzonego w Paryżu zbadałam najznakomitsze manufaktury czekolady w mieście – wyznaczyłam na mapie trasę, po czym objechałam rowerem osiem z nich. Kosztowało mnie to mnóstwo wysiłku, ale było rozkoszne i takie dekadenckie! To była przejażdżka marzeń czekoladoholiczki. Opisałam mój Tour du Chocolat, Czekoladowy Szlak, dla „New York Timesa” i reportaż trafił na listę dziesięciu najlepszych opowieści z podróży. Gdy potajemnie snułam plan, który umożliwiłby mi spędzenie większej ilości czasu na spożywaniu czekolady w Mieście Świateł, do mojego biura jakby nigdy nic wkroczyła dziewczyna z kadr agencji reklamowej, dla której pracowałam, i spytała, czy nie miałabym ochoty przeprowadzić się do Paryża. Chcieli, żebym pisała reklamy dla kultowej w świecie mody marki Louis Vuitton. Wszystko potoczyło się tak szybko i wydawało się takie bajkowe, że nie mogłam odegnać pytania: czy Paryż jest mi przeznaczony, czy też jest owocem potęgi mojej woli?

To chyba dowodzi, że nigdy nie można mieć pewności, dokąd zaprowadzi nas życie. Szukamy odpowiedzi. Głowimy się nad znaczeniem otaczającego nas świata. Potykamy się, a potem szybujemy. A jeśli los się do nas uśmiechnie, wyjeżdżamy na jakiś czas do Paryża. Oto, co mnie tam spotkało.

Rozdział 1

Darmowy fragment

więcej słodkich punktów na mapie

Darmowy fragment

Rozdział 2

Darmowy fragment

więcej słodkich punktów na mapie

Darmowy fragment

Rozdział 3

Darmowy fragment

więcej słodkich punktów na mapie

Darmowy fragment

Rozdział 4

Darmowy fragment

więcej słodkich punktów na mapie

Darmowy fragment

Rozdział 5

Darmowy fragment

więcej słodkich punktów na mapie

Darmowy fragment

Rozdział 6

Darmowy fragment

więcej słodkich punktów na mapie

Darmowy fragment

Rozdział 7

Darmowy fragment

więcej słodkich punktów na mapie

Darmowy fragment

Rozdział 8

Darmowy fragment

więcej słodkich punktów na mapie

Darmowy fragment

Rozdział 9

Darmowy fragment

więcej słodkich punktów na mapie

Darmowy fragment

Rozdział 10

Darmowy fragment

więcej słodkich punktów na mapie

Darmowy fragment

Rozdział 11

Darmowy fragment

więcej słodkich punktów na mapie

Darmowy fragment

Rozdział 12

Darmowy fragment

więcej słodkich punktów na mapie

Darmowy fragment

Rozdział 13

Darmowy fragment

więcej słodkich punktów na mapie

Darmowy fragment

Adresy

Darmowy fragment

O autorce

Darmowy fragment