Czy wiesz, że można oblecieć Europę za kilkadziesiąt złotych? A wakacje mogą trwać cały rok? Wystarczy dzień lub dwa dni wolnego i co tydzień możesz ruszać w nową podróż. Czasami nie ma co liczyć na wygody, ale zawsze jest bardzo ciekawie. I na pewno możesz sobie na to pozwolić. Przeczytaj, poleć i przekonaj się, że Polska to drogi kraj. Wakacyjny urlop to piękna rzecz. Ale jeszcze piękniejszy jest urlop CO TYDZIEŃ.

Autor: Jakub Porada

Tytuł: Porada da redę

Redakcja: Ewa Kosiba

Korekta: Katarzyna Zioła-Zemczak

Projekt okładki: Paweł Panczakiewicz / PANCZAKIEWICZ ART.DESIGN

Zdjęcia na okładce: Tomasz Banasik, Photographybabak/Dreamstime.com,
Lindenblade/Dreamstime.com, Daniel Chrobak

Zdjęcia: Hanna Jewsiewicka, Jakub Porada,
Dreamstime.com Tomasz Banasik

Fotoedycja i opisy zdjęć: Hanna Jesiewicka

Redakcja techniczna:

Koordynatorzy projektu: Kamila Trusiewicz, Małgorzata Jasińska-Kowynia, Łukasz Wolak

Redaktor naczelna: Agnieszka Hetnał

Copyright © Jakub Porada

Copyright for this edition © Wydawnictwo Pascal sp. z o.o.

Inspirowane serią nadawaną w „Dzień Dobry TVN”

Wydawnictwo Pascal sp. z o.o.
ul. Zapora 25
43-382 Bielsko-Biała

www.pascal.pl

pascal@pascal.pl

Bielsko-Biała 2014

ISBN 978-83-7642-342-5

eBook redaktor i konwersja: Dominik Trzebiński Du Châteaux
atelier@duchateaux.pl

Zamiast wstępu

Słowa lotne i ulotne

Podróż za grosze. Wolność, nieskrępowana grubością portfela i limitem kilometrów. Któż o tym nie marzy? Nieprzypadkowo większość ludzi pytanych, co by zrobili z olbrzymią wygraną w lotto, powtarza jak mantrę, że oprócz kupienia dobrego samochodu i domu, ruszyłaby w podróż dookoła świata. Ale tak jak w lotto wygrywają nieliczni, tak marzenia oparte na kruchych podstawach najczęściej przegrywają z prozą życia. Brak pieniędzy? Być może. Brak odwagi? Na pewno.

Ciekawe, że nie brakowało jej w czasie wakacji za młodu. Wakacyjne wspomnienia, które przechowujemy w zakamarkach pamięci, są dowodem na to, że był czas, kiedy mogłeś, drogi czytelniku, ruszyć w najdalszą podróż bez oglądania się na trudy wyprawy. Co się z tobą stało? Spoważniałeś, czy nie masz czasu? A może po prostu boisz się, że cię na to nie stać? Miło jest powspominać, jak to kiedyś hulało się pod namiotami. Znacznie mniej przyjemnym uczuciem jest zakończenie takich wspomnień brutalnymi słowami: „było, minęło”.

Nieprawda. Nie minęło.

Jeśli chcesz, możesz wrócić do tego okresu – to nic, że inna rzeczywistość. Wiadomo, że nie wchodzi się dwa razy do tej samej rzeki, ale czy kąpiel jest przez to mniej przyjemna? Oczywiście, że nie. I wcale nie oznacza uszczerbku na życiu rodzinnym czy zawodowym. Wręcz przeciwnie – daje większego kopa do zmierzenia się z nim po powrocie. Jesteś wyluzowany, pewny siebie, pachnący przygodą i przyciągający innych do siebie. Tryskasz energią i dowcipem, a opowiadane przez ciebie historie znajdują kolejnych naśladowców, którzy chcą iść w twoje ślady. Oni dopiero się uczą, a ty już jesteś szczęśliwym człowiekiem, jak po orzeźwiającej kąpieli. Wystarczy tylko się zanurzyć. A to jest bardzo proste. I udowodnię to czarno na białym.

Nie wierzysz? Bo nie wiesz. A kto nic nie wie, musi wierzyć wszystkiemu. Dostaniesz jednak dowody. Dzięki tej książce dowiesz się, w jaki sposób otworzyć się na świat za niewielkie pieniądze. Takie, na których wydanie możesz sobie pozwolić. Po prostu za małą kasę.

Myślisz, że mówię o kilku tysiącach? W końcu określenie „mała kasa” dla każdego oznacza co innego. Nie, takich przykładów tu nie ma. To może za tysiąc? Też nie. Przecież to spory wydatek, a chodzi o to, żeby podróżować często i bez uszczerbku dla domowego budżetu.

No to za ile? 500 zł, 300 zł, 250 zł?

Odpowiem w następujący sposób:

Jeździsz czasem do Krakowa? Albo do Poznania czy Gdańska? Na pewno. A zdarzyło ci się spędzić weekend na Mazurach lub nad morzem? Pojechałeś poza urlopem na imprezę, zjazd klasowy czy wyjazd integracyjny? Nocowałeś tam? Żywiłeś się na mieście? Jeśli na któreś z pytań odpowiedź brzmi „tak”, udowodnię ci, że możesz to samo zrobić w dowolnym miejscu w Europie.

ZA TYLE SAMO ALBO TANIEJ.

Tak, taniej, bo choć za granicą pewne rzeczy są droższe, inne kosztują mniej, więc opłaca się i mieszkać, i zwiedzać, i robić zakupy. A po powrocie opowiadać o tym w szkole lub w pracy. Dzielić się tą wiedzą, żeby inni też mogli skorzystać. Tak jak ktoś podzielił się ze mną i sprawił, że opadły mi nie tylko klapki z oczu, lecz także łuski z serca.

Zakochałem się w podróżach do tego stopnia, że teraz tydzień w jednym miejscu to dla mnie za dużo. A po dwunastu latach spędzonych w studiu TVN24 stwierdziłem, że muszę wyjść na powietrze. Tak jak robiłem to za młodych lat, gdy jeszcze nie wiedziałem, że będę dziennikarzem. Przeszedłem przemianę i już nie muszę tylko wspominać. Mogę czynnie tworzyć proces, który pachnie rewolucją. I wzywam do niej każdego, kto czuje, że chciałby pokazać dziewczynie, żonie, mężowi, dzieciom, ale przede wszystkim sobie, że można cieszyć się życiem, a świat jest w zasięgu ręki. I kilku kliknięć myszką. Dlatego korzystam z każdej okazji, żeby podróże propagować, przeprowadzać, przeżywać, w ogóle robić wszystko, co zaczyna się na P.

Z tego samego powodu pewnego dnia wystąpiłem w Dzień Dobry TVN, który to program był właśnie poświęcony tej kwestii. Krótko wcześniej odkryłem, że jeśli dobrze przyjrzę się promocjom, to w wolny dzień mogę wyskoczyć do nieznanego miejsca za złotówkę. I to nie przysłowiową. Okazało się, że istnieją bilety tak tanie, że aż opłaca się nawet za nie NIE jechać. A jeszcze bardziej pojechać, bo frajda jest nieziemska. Mistrzowie latają do Fezu w Marrakeszu na sok pomarańczowy, który kosztuje niecałe 2 złote, a za kilkadziesiąt minut wracają do kraju. Piłem ten sok, jest znakomity, ale w każdej podróży mam ambicję, żeby zaliczyć trochę kultury i nieco chałtury. Nigdy nie przepuszczam okazji, by odwiedzić ciekawe muzeum i spenetrować sklep z ciuchami. A to wszystko dzięki tanim podróżom. Po co przepłacać, skoro można to mieć za mniejsze pieniądze? Obiad w Budapeszcie za 14 złotych, stół szwedzki w Glasgow za 25 zł, ciuchy na Sardynii za 18 zł czy muzea w Londynie za darmo. Kusząca perspektywa.

Dlatego tak mi zależało w programie, żeby opowiedzieć i o „ucieczkach” z nastoletnich czasów, i „ucieczkach” jako duży chłopiec, kiedy budzi się potrzeba pójścia w świat, żeby przeżyć reset. Wypić warsteinera za jedno euro przed tureckim sklepem w Berlinie, przejechać się kolejką za 40 koron w największym szwedzkim lunaparku w Göteborgu, poczytać książkę na plaży Ada Ciganlija w Belgradzie.

Zależało mi także, żeby jak najwięcej osób wiedziało o możliwości przemieszczania się z pozoru najdroższym środkiem transportu, który, o dziwo, okazuje się najtańszy. Nie przejęzyczyłem się – samolot to najoszczędniejsza forma podróżowania. I najszybsza. W dwie, trzy godziny jest nas w stanie przenieść zarówno na daleką Północ, jak i na krańce Afryki. I mam na to dowody. Zdziwienie rozmówców – bezcenne. Za wszystko inne można zapłacić kartą Visa albo MasterCard.

Tak się złożyło, że moje wynurzenia usłyszała Hania Jewsiewicka, przedsiębiorcza reporterka o dużym zmyśle organizacyjnym. Zadzwoniła do mnie po emisji programu i przedstawiła propozycję, której nie mogłem odrzucić.

– Pokażmy to w kamerze. Podróż za grosze, miejsca, które warto odwiedzić, wszystko, co dowodzi, że każdy może w ten sposób zwiedzać świat.

Czy można było wymyślić lepszy sposób głoszenia rewolucji? Dlaczego nie zaprezentować czarno na białym, że co tydzień da się wyskoczyć na kawę do Szwecji albo zwiedzanie muzeum do Liverpoolu? Hania nie musiała mnie przekonywać. Obawiałem się jedynie, czy uda się przedstawić cały proces kupowania i podróżowania w jednym felietonie?

Dało się.

Dzięki koronkowej robocie na montażu Pawła Kielara okazało się, że każdy odcinek zmienia się w dobre sensacyjne kino, a akcja rozwija się z szybkością rollercoastera. To również zasługa zdjęć Krzyśka Poczopki, który potrafi dźwigać kamerę jak żołnierz piechoty karabin maszynowy, Tomka Szymoniuka, składającego się do ujęcia z szybkością, której pozazdrościć mu może Chuck Norris, Piotrka Siwka, umiejącego tak skadrować drzwi od stodoły, że wyglądają na Wrota Niebios, oraz Wojtka Filipczaka, który oprócz zawodowych fotek dał mi dowód na to, że jest ktoś, kto pali więcej ode mnie. Razem stworzyliśmy drużynę. A ja zostałem jej Frodem.

Zaczęliśmy podróżować niemal co tydzień, łącząc dziennikarską robotę z zaangażowaniem pasjonatów. Staraliśmy się latać przynajmniej dwa razy w miesiącu. Zawsze tam, gdzie nas jeszcze nie było. Zawsze tam, gdzie jest tanio. Ta książka to właśnie zapis wypraw w trakcie jednego sezonu. Po nim przyszły kolejne. Mam nadzieję, że pojawią się też następne inspiracje dla ciebie w wersji papierowej. Tak jak przychodzą dla nas.

Nie zobaczyliśmy jeszcze wszystkiego. Całe szczęście. Za to poznaliśmy schemat i sposoby umiejętnego przygotowania podróży, żeby jej koszt był najniższy z możliwych. Ta wiedza czeka na ciebie na kolejnych stronach. Korzystaj z niej i podróżuj – sam, z dziewczyną, chłopakiem, przyjaciółmi. Nie tylko się uzależnisz, lecz także wcale nie będziesz chciał się leczyć.

A zatem nie zwlekaj i szykuj się do podróży.

Wciąż nieprzekonany? Nie dziwię się, to wygląda zbyt kolorowo.

To też normalne, tak reaguje 99 procent ludzi.

– Tanie loty? Za kilka złotych? Akurat, chyba we śnie. Po doliczeniu opłat wyjdzie drożej niż linią regularną.

Milion razy odpowiadałem na te pytania. Znam te teksty na pamięć. Mało tego – sam tak mówiłem, kiedy pierwszy raz usiadłem, by wyszukać przelot z Warszawy do Anglii. Szukałem i nic nie mogłem znaleźć. „Gdzie te ceny? – powtarzałem. – Przecież tu jest jakiś kosmos”. W końcu poszedłem do biura ajenta i kupiłem przelot do Londynu za ponad tysiąc złotych. Dlatego przypominając sobie swoje niedowierzanie, jestem gotów tłumaczyć kolejnym zainteresowanym do upadłego. Przed podaniem konkretów zachęcam jednak do uspokojenia emocji.

Po pierwsze: odrzuć uprzedzenia!

Kiedy w Dzień Dobry TVN pojawiły się pierwsze relacje z podróży, najczęściej pojawiające się komentarze na forach dyskusyjnych brzmiały:

„Jak to możliwe, że bilet kosztuje tylko złotówkę? Przecież to nielogiczne. To jakaś ściema. Na pewno ostateczna cena jest wyższa”.

„Szukałem i szukałem i nic nie znalazłem. Ceny wyglądają dobrze tylko w reklamie, w rzeczywistości okazało się, że lepiej lecieć linią regularną. To nie jest zabawa dla oszczędnych. Ściema na bank”.

Oszustwa nie ma, bo niektóre bilety kosztują złotówkę, a inne kilkaset złotych. Przewoźnik na jednych biletach traci, ale na innych zyskuje z nawiązką. Zadaniem podróżnika jest przede wszystkim odnieść korzyść. Poza tym tanie linie dostają haracz od lotnisk za to, że łaskawie decydują się na nich lądować. W przypadku Ryana jest to nawet kilka milionów złotych rocznie. Opłaca mu się latać z pustym samolotem. Nie twoje zmartwienie – nawet lepiej, bo masz szanse na trzy miejsca w cenie jednego.

Po drugie: nie myśl, że to jest trudne!

Wystarczy spełnić zaledwie kilka warunków, żeby nauczyć się, jak wyszukiwać tanie połączenia. A na dodatek proces ten nie jest skomplikowany, wręcz przeciwnie, zaczyna pasjonować. To tak jak z prawem jazdy – osobie, która nigdy nie siedziała za kółkiem, jego zdobycie może się wydawać ciężkim zadaniem, ale wystarczy, że ma dobrego nauczyciela, a po krótkim czasie prowadzenie samochodu staje się przyjemnością. W najgorszym wypadku okazja ucieknie ci sprzed nosa. Znajdziesz jednak kolejną.

Po trzecie: nie bój się i nie denerwuj!

Jeśli nawet teraz żachniesz się i pomyślisz sobie: „Jak ten Porada śmie, ja się boję? Bzdura. Nie takie rzeczy się robiło”, posłuchaj, co dokładnie miałem na myśli. Wielu podróżników już na starcie rezygnuje, bo obawia się nieznanego miasta. Zwłaszcza mając problemy językowe. W Polsce koniec języka za przewodnika, za granicą – niekoniecznie.

Płonne obawy. Oczywiście znajomość języka pomaga i nie jest to żadne odkrycie Ameryki, ale często podróżuję do krajów frankofońskich, gdzie z nikim nie mogę się dogadać, bo cała moja znajomość francuskiego ogranicza się do półsłówek. W Holandii nie umiałem wymówić poprawnie nazwy ulicy, więc pokazałem kierowcy kartkę z wydrukowanym adresem, w Paryżu rozkładałem ręce jak strach na wróble, pytając ludzi, czy pociąg do danej stacji odchodzi z tej strony czy z drugiej. Z kolei w republikach nadbałtyckich można na upartego dogadać się po polsku. Podobnie jak na Bałkanach. W Serbii i Bośni próbowałem tego wielokrotnie, za każdym razem z dobrym skutkiem. Nie pamiętałem słówek, ale nie zapomniałem języka w gębie. I o to chodzi.

Każdą sprawę da się jakoś załatwić. Nikt się nie będzie z ciebie śmiał. Musisz tylko uwierzyć, że to jak z pływaniem – dopóki nie wejdzie się do wody, dopóty można szusować po piasku, ale zamiast łyknąć słonej piany z glonami, udławisz się muszelką. A ty masz być jak Adam Małysz przestworzy. Nie zawsze wygrywał, ale zawsze robił wszystko, by ten cel osiągnąć.

Dzięki temu podróżowanie daje jeszcze jedną rzecz, niemal równie bezcenną jak możliwość poznania życia w innych rejonach, a mianowicie umiejętność radzenia sobie w nieznanym miejscu. Szkoła latania łączy się ze szkołą życia.

I wreszcie po czwarte:
nie bój się wydatków na miejscu.

Wspominałem, że w wielu krajach ceny są wyższe niż w Polsce, ale też masa towarów kosztuje mniej niż u nas. Nie mówiąc o zarobkach. To jest tzw. efekt cappuccino, którym podpierają się ekonomiści. A straszenie nim zostawmy politykom. Niech się biorą za łby, żeby dostać się na Wiejską czy do Brukseli. Cytując bohaterów Maklakiewicza i Himilsbacha z Wniebowziętych, my lecimy dalej. Zresztą zawsze można zajrzeć na stronę www.cenynaswiecie.pl, gdzie podawane są ceny produktów w dowolnym kraju, i zestawić je z polskimi realiami.

Jeśli doczytałeś do tego miejsca i oburzenie zniknęło jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, przeczytaj jeszcze jedno, najistotniejsze zdanie, które mnie, faceta po czterdziestce, popchnęło do podróżowania tak często, jak to możliwe.

To nie jest przewodnik turystyczny. W każdym razie nie w klasycznym rozumieniu. To przewodnik po wolności. Wolności podróżowania. Dla wszystkich, bez względu na wiek i stan posiadania. Nie każdego stać na wyprawę za kilka czy kilkanaście tysięcy, każdy natomiast może wydać od kilku do kilkunastu złotych. My zaczęliśmy latać od września, ty możesz na przykład od października. Albo od marca. Kiedy ci pasuje. Ta książka jest dla ciebie tylko ściągawką.

Brzmi patetycznie, ale to nie przesada. Jako obywatel kraju, w którym przez pierwsze pół życia musiałem mieć specjalny paszport, żeby wyjechać do krajów kapitalistycznych, a przez drugie zbierałem pieniądze, by raz w roku wyrwać się do Bułgarii czy Egiptu, wiem, co to znaczy tęsknota za wolnością.

Pamiętasz, ile miesięcy zostało ci do wymarzonego urlopu? I kiedy będziesz miał następny? Ja ci go proponuję nawet co tydzień.

Anglosasi ukuli na takie wyjazdy specjalne pojęcie: citibreaks. Brzmi nieźle, ale strasznie korporacyjnie. A mnie zależy na tym, żeby właśnie poczuć się z dala od wszelkiej korporacyjności. Świat zna odpowiedzi na wiele pytań. Jeśli będziemy wiedzieli, jak je zadać, staniemy się pod każdym względem bogatsi.

Dobra, więcej nie nudzę. Podsumowując, z tej książki dowiesz się między innymi:

– jak szukać i kupować tanie bilety;

– jak omijać pułapki zastawiane przez przewoźników, którzy za wszelką cenę chcą namówić cię do wykupienia dodatkowych usług;

– jak się pakować, przygotowując się do krótszej i dłuższej podróży, żeby nie przekroczyć limitu bagażu i nie przepłacać na lotnisku;

– w jaki sposób znaleźć nocleg w korzystnej cenie;

– jak zwiedzać za darmo, a jeśli to czasem niemożliwe, przynajmniej jak nie przepłacać;

– jak jeść, modlić się i kochać, nawiązując do słynnego filmu z Julią Roberts (kochać podróże i kochać taki styl życia).

Nie zwlekaj zatem i pakuj się. W końcu, jak mawiał święty Augustyn, świat jest książką, a ci, którzy nie podróżują, czytają tylko jedną jej stronę. Ach, nie wiesz jeszcze, jaki bagaż wybrać. Ani jak go zapakować, by zawierał wszystko, co potrzeba, a jednocześnie zajął jak najmniejszą przestrzeń. Czytaj zatem dalej, a po lekturze zaczniesz działać.

I pamiętaj: nie sztuka wydawać pieniądze, jak się je posiada. Jeśli nie brakuje ci kasy, to znaczy, że masz za mało wyobraźni. A poza tym podróż to jedyny zakup, który czyni cię bogatszym. To moje słowa lotne i ulotne na początek twojej podróży. Bo Porada da radę. I ty też możesz.

Wysokich lotów.

Jakub Porada

Jak być zalatanym

Czyli jak tanio podróżować?

Częste podróże diametralnie zmienią twoje postrzeganie świata. Nie wywrócą jednak życia do góry nogami. Moje propozycje zawarte w tej książce to wypady w granicach dwóch, trzech godzin lotu. Jakbyśmy jechali pociągiem na wycieczkę z Warszawy do Krakowa. Przelot będzie dłuższy, jeśli nie uda ci się znaleźć dobrej ceny na samolot, jednak i wtedy wyrobisz się w weekend i nie będziesz musiał prosić szefa o urlop albo martwić się o to, z kim zostawić kota. Wiem, co mówię, bo urlop zachowuję sobie na czas wakacji, a mój kot akurat spokojnie zostaje na dwa dni, mając zapas jedzenia i picia oraz czystą kuwetę.

Takie wycieczki nie zrujnują nam budżetu, a przede wszystkim nie okroją urlopu. Umówmy się, że trwają najkrócej jeden dzień, a maksymalnie trzy. Zatem w najdłuższym przypadku można polecieć w piątkowy wieczór po pracy i wrócić w poniedziałkowy ranek przed pracą. Albo powtórzyć ten sam wariant w środku tygodnia, jeśli ktoś pracuje w innym systemie. Nawet lepiej, bo wtedy łatwiej zdobyć bilet na połączenie – urzędnicy są w pracy, a studenci na studiach.

Niektóre wyjazdy zawierają cenę noclegu, w innych nocowanie jest gratis. Wszystko zależy od sumy kosztów. I planowania.

To trochę jak z koleją. Jeśli mam zamiar jechać pociągiem, staram się nigdy nie wybierać InterCity – ma najwyższe ceny i najczęściej się spóźnia. Wolę jechać Przewozami Regionalnymi, czyli dawnymi pośpiesznymi, które ceny mają najniższe i prawie zawsze są punktualne. Minusem jest to, że jadą kilkadziesiąt minut dłużej niż ekspresy, za to oferują darmowy Internet, czego nigdy w dwójce InterCity nie uświadczyłem.

To jest przykład planowania. Nawet w trakcie banalnej z pozoru podróży z Warszawy do Katowic staram się sprawdzać i porównywać ceny, używając aplikacji Bilkom, którą wgrałem do telefonu. Korzystam też ze stron poszczególnych przewoźników: www.przewozyregionalne.pl i www.intercity.pl, ale raczej po to, żeby zobaczyć, czy nie ma jakiejś promocji. O tym, jak ważna jest wiedza o niej, niech zaświadczy proste ćwiczenie.

Wybierz w Internecie połączenie z Warszawy do Berlina i porównaj cenę z tym samym połączeniem, na ten sam pociąg, ale ze strony Deutsche Bahn: www.bahn.com/i/view/POL/pl/index.shtml. Niemiecka strona, po wybraniu polskiej wersji językowej, powinna ci zaoferować trasę o około 100 zł tańszą. Im się opłaca wieźć pasażerów za mniejsze pieniądze, polskim kolejom – nie bardzo.

Zastanów się, czy chcesz płacić więcej, czy mniej? I zdecyduj.

Powyższy przykład stanowi esencję rozumienia, jak działa podróżniczy biznes. Jeśli nie zależy ci na pieniądzach, wybierzesz najdroższy ekspres – kto bogatemu zabroni? Nie ma to jak płacić podwójnie, i podróżować jeszcze dłużej… Jeżeli jednak mądrze zaplanujesz trasę, wsiądziesz do pociągu Twoich Linii Kolejowych (TLK) i zbijesz koszty, co najmniej o połowę. Być może ruszysz jedną z tras autobusowych, kupując bilet w promocji za złotówkę? Albo dosiądziesz się do innego kierowcy, dorzucając mu się do benzyny? Są takie strony, coraz bardziej popularne, choćby www.blablacar.pl.

Wszystko można kupić po najwyższych kosztach. Ale jak mawiał Ryszard Ochódzki z Misia: „Nie bądźmy Pewexami”. W oszczędnym podróżowaniu dla każdego chodzi o to, żeby zdobyć bilet!

No właśnie: zdobyć. Czyli jak działać sensownie i szybko, aby mieć satysfakcję z udanych zakupów? To jest mur, o który rozbija sobie głowę najwięcej chętnych. Słomiany zapał równie szybko ustępuje miejsca rezygnacji. Znów padają zniechęcające stwierdzenia:

– nie mogę nic znaleźć;

– nie wiem, jak kupić bilet w Internecie, a bez tego przecież nie rozpocznie się żadna podróż;

– nie ma tanich biletów, wszystko to ściema i wina Tuska.

Może jego, a może nie. Kompletnie mnie to nie obchodzi. Ja po prostu wiem, że na początku wszystko wydaje się bardzo skomplikowane. Jednak po pierwszym przejściu procesu rejestracyjnego okazuje się, że nie święci garnki lepią. Jeśli ja mogłem przebrnąć zawiłości, może to zrobić każdy. Hania też dała radę i śmiga po stronach przewoźników z zamkniętymi oczami. Potrafi znaleźć promocję nawet z rocznym wyprzedzeniem. Robi cuda samymi palcami dłoni. Warto brać z niej przykład. I ze mnie oczywiście, bo ja też mam zwinne ręce.

A zatem bez obaw – pomożecie? No to zaczynajmy.

Na początek, gdzie szukać informacji o tanich połączeniach? Poniżej przestawiam listę stron, z których najczęściej korzystam:

– www.mlecznepodroze.pl

– www.fly4free.pl

– www.loter.pl.

Tam właśnie znajduję najważniejsze informacje o promocjach na bilety. Jak w każdych mediach, strony rywalizują między sobą i podkradają sobie wzajemnie newsy. Nie trzeba zatem sprawdzać wszystkich po kolei. Możesz odetchnąć – sam sobie wybierzesz portal, który wyda ci się najbardziej przyjazny.

Warto jednak zaglądać na fora internetowe podpięte do konkretnych podróży. Tam kryje się prawdziwe bogactwo informacji, pozwalające zaoszczędzić fortunę. Jak przetrwać w miejskiej i wiejskiej dżungli, czyli jak przeżyć dzień w piekielnie drogiej Norwegii? Jak wygląda nocleg na lotnisku, zwłaszcza że niektóre są przecież zamykane na noc? Gdzie znaleźć darmowy Internet, a gdzie rogalik za grosze?

Moc pożytecznych informacji pozwala uzupełnić trasę o najtańszy dojazd do miasta lub nocleg. To będzie twoja biblia, której, tak jak oryginał, nie musisz czytać od deski do deski. Wystarczy, że przyjrzysz się lokalizacji i sprawdzisz, jakim transportem dojechać do centrum, gdzie się stołować na mieście i chłonąć wszelkie ciekawostki, które mogą się przydać w trakcie podróży.

Zanim to jednak nastąpi, musi być początek.

BJN, czyli Bilet Jest Najważniejszy.

Bez niego nie ma sensu planować dalej. A on leży i czeka, na dodatek w dobrej cenie. A właściwie czekał, bo cena przelotu nigdy nie jest stała i zmienia się w zależności od dnia i godziny. Kupowanie przypomina trochę giełdę, na której panuje nieustanny ruch. Hossa i bessa mieszają się z kolejnymi ogłoszeniami o zakupie i sprzedaży. Dlatego przeczytanie newsa o obniżce cen biletów do Londynu dwie godziny po jego opublikowaniu jest jak musztarda po obiedzie. Zdarzało się, że kupowaliśmy z Hanią bilety w tym samym czasie na dwóch laptopach i jej się udawało, a mnie system odrzucał, po czym, po ponownym zalogowaniu się, okazało się, że cena skoczyła o 100 procent. W ten sposób za przejazd do Liverpoolu i z powrotem zamiast 44 złotych zapłaciłem ponad 80. To i tak genialna cena, ale jednak żal serce ściska, bo za te 40 złotych miałbym chiński bar all inclusive. Szukanie tanich biletów uzależnia. Mógłbym mieć miliard dolarów na koncie, a i tak chętnie łapałbym okazję. To jak z zakupami. Lepiej się czujemy, kiedy widzimy dawną cenę przekreśloną na nową, obniżoną o kilkadziesiąt procent.

Oczywiście zawsze może się znaleźć oferta miesiąca, jak w Alitalii w październiku 2012 roku, kiedy to linia wrzuciła masę połączeń z rabatem wynoszącym aż 1000 złotych. W rezultacie jeśli ktoś brał termin na trasy europejskie, znacznie tańsze przecież od zagranicznych, mógł zarezerwować bilety za zero złotych.

Minusem był fakt, że promocja obowiązywała tylko na stronie japońskiej, co w normalnej przeglądarce stanowiłoby barierę nie do pokonania. Nikt nie byłby w stanie przebrnąć przez gąszcz „krzaczków”. Dlatego niezwłoczne było skorzystanie z Firefox albo Google Chrome. Tylko te przeglądarki radziły sobie z symultanicznym tłumaczeniem. Cóż jednak z tego, skoro kilka minut po pojawieniu się wiadomości strona odmówiła posłuszeństwa. Kto zdążył na sam początek, wygrał, kto się spóźnił, spędził bezsenną noc przy komputerze. Bywa i tak. To samo działo się w trakcie wielkiej promocji Przewozów Regionalnych, które pod koniec 2013 roku wrzuciły całą pulę biletów kolejowych od złotówki. Mimo że wiedziałem o akcji, nie dałem rady zalogować się przez pierwsze trzy dni, tak wielu było chętnych. Ponieważ jednak nie miałem wielkiego parcia, spokojnie poczekałem, aż serwer zacznie odpowiadać, i w końcu kupiłem bilet do Poznania za 9 złotych.

Trzeba działać szybko i zdecydowanie. Ale i wytrwale.

Na początku wchodziłem na lotnicze strony kilkanaście razy dziennie. Potem jednak stało się to nie do zniesienia, nie umiałem się skupić, wszystkie myśli biegły do portali. Co chwila sprawdzałem, czy nie pojawiła się nowa promocja, a i tak zgodnie z prawem Murphy’ego posty umieszczano wtedy, gdy akurat zajrzeć nie mogłem. Musiałem zmienić metodę, bo sam zacząłem się niebezpiecznie zmieniać w podróżniczego maniaka internetowych zakupów.

Stwierdziłem, że najlepszą metodą będą newslettery.

Wystarczy stworzyć profil i wiadomości same trafią do skrzynki. Zysk jest podwójny – jako że kilka lat temu zsynchronizowałem sobie maila z komórką, wiem o każdej promocji, decyduję też, czy jestem nią zainteresowany. Jeśli nie, wystarczy taką wiadomość wykasować, na pewno niczego wam nie zaśmieci.

Poza tym, z tego samego powodu, mogę niezwłocznie podjąć działania. A szybkość jest priorytetowa. Samolotu nie zrobiono z gumy, a amatorów lotu za kilka złotych nie brakuje. Podobnie jest z autobusem i pociągami. Oczywiście, bywa to frustrujące, jeśli czytam o kolejnej puli biletów za złotówkę, a prowadzę samochód albo stoję w ogonku do kasy. Przekonałem się jednak, że nawet dużo później, kiedy dotrę do domu albo do pracy, wciąż znajduję ciekawe oferty. Czasem są trochę droższe, bo za złotówkę klienci biorą w ciemno, ale już za kilkanaście złotych stają się ostrożniejsi. Mimo to, dalej mi się opłaca. Podobnie jak wertowanie Internetu.

Te trzy strony, które powinieneś już sobie zalinkować w komputerze, to początek, z pewnością jednak dorzucisz do nich kolejne. Ja zaglądam również na:

– www.pasazer.com

– www.lotnictwo.net

– www.fru.pl

Mimo że powyższe strony są poświęcone przede wszystkim zagadnieniom z dziedziny awiacji, zawierają także ciekawe opisy. To gratka dla większych pasjonatów, choć również łowcy okazji znajdą tam coś dla siebie. Na ostatniej z nich, w zakładce „Promocje” mam gotowce, czyli zaznaczone trasy z podaniem terminu i ceny. Nie kupuję tu, ale zapisać na kartce nie zaszkodzi. Mogą się przydać, czasem nawet po miesiącach. No i podobnie jak w poprzednim rzucie, także w przypadku tej triady warto czytać fora.

– W jaki sposób zapłacić kartą?

– Jak sprawić, żeby cena dalej była niska?

Każde pytanie, które przychodzi wam do głowy, zostało już przez kogoś zadane. Chwila poszukiwań i na pewno znajdzie się odpowiedź. Jeśli nie, warto umieścić pytanie, jako swoje. Użytkownicy pozornie są chętni do pomocy i pozornie dzielą się wiedzą z narodem. Kiedy jednak przyjdzie do konkretów, szybko się irytują i zaczynają się obawiać, że udzielanie zdobytych informacji każdemu wcale nie jest takie dobre. W końcu tanich biletów jest określona liczba i jeśli wszyscy zaczną z nich korzystać, niepotrzebnie robi się konkurencję. Na szczęście przeważa jednak próżność ludzkiej natury i chęć bycia nauczycielem. „Patrzcie, jak latam, zazdrośćcie mi”. Na tej próżności można, a nawet trzeba skorzystać.

Idźmy dalej. Kiedy już wgryziesz się w świat lotniczych promocji i opisów przygód tych, którzy na lataniu zjedli zęby, rozszerz swoje horyzonty. Ciekawie potrafią zaskoczyć również:

– www.gorest.pl

– www.supertanielatanie.pl..

– strony z biletami czarterowymi dużych biur podróży, jak TUI czy ITAKA.

Poza sezonem wakacyjnym znajduję tam często oferty przelotów po nieprzyzwoicie atrakcyjnych cenach. Szczególnie kusi mnie Maroko za niecałe 300 złotych w obie strony – tyle trzeba zapłacić za InterCity ze stolicy do Poznania i z powrotem. Sprawdzaliśmy z Hanką hotele w centrum Marrakeszu i okazało się, że kosztują około 80 zł od osoby, czyli mniej niż w Poznaniu. Im częstsze szukanie i sprawdzanie, tym większe prawdopodobieństwo, że łup będzie okazały.

Zacznij od dziś, wyrabiając sobie nawyk poszukiwacza. Dodatkowo odwiedzaj fanpage na Facebooku, z których korzystam jak z potężnego narzędzia do komunikacji. Jest tam zarówno strona „Tanie loty”, aktualizowana kilkanaście razy dziennie, jak i walle poświęcone poszczególnym lotniskom. Wyróżnia się Silesia, promująca transport pomiędzy lotniskami w Krakowie i Katowicach a Czechami. To nieprzebrane źródło informacji, nie lekceważ go.

Wreszcie grupery i groupony – wszystkie strony poświęcone okazyjnym zakupom. Często w wolnej chwili przeglądam „lasty” i „musty” w poszukiwaniu fajnego noclegu, zwłaszcza ze śniadaniem wliczonym w cenę, bo ciężko mi się obudzić bez porannej kawy. Wiele razy korzystałem z takich ofert. Oprócz biletów last minute śledzę również promocje noclegowe, zarówno za granicą, jak i w kraju. Nienawidzę przepłacania.

Na razie wystarczy.

Przedstawiłem początek listy, która nie ma końca. Ciągle pojawiają się nowe strony, bo tanie latanie zatacza coraz szersze kręgi. Dlatego spis trzeba spersonalizować – najlepszym sposobem jest rozejrzenie się na własną rękę. Jeśli wpiszesz w wyszukiwarce hasło „tanie loty” albo „tanie latanie”, znajdziesz furę odnośników. Na szczęście nie trzeba przeglądać wszystkich.

Uznajmy, że faza pierwsza została opanowana. Kolej na następny level.

Informacje o kierunkach i noclegach już mamy. Teraz trzeba się zająć programami do wyszukiwania tanich biletów – nie załatwią całej sprawy, ale pomogą w pracy. Najpopularniejszy to www.skyscanner.pl. Działa w sposób przejrzysty, wystarczy podać datę wylotu i powrotu. Ja często wybieram jako początek trasy „Polska”, a koniec – „wszędzie”.

W tym programie podoba mi się to, że można zobaczyć ceny biletów na przestrzeni miesiąca, a nawet roku. Łatwiej wtedy wybrać najtańszy termin. Irytuje jednak fakt, że uwzględnia on zaledwie kilka linii, a co gorsza, często cena w rzeczywistości różni się od tej wyświetlonej na ekranie. Niejeden raz skuszony klikałem pośpiesznie stronę przewoźnika, żeby z rozczarowaniem stwierdzić, że dane dawno są nieaktualne. Dlatego na początku korzystałem z niego codziennie, teraz sporadycznie. Gdy przylot do danego miasta, na przykład Londynu, jest za drogi, wybieram opcję „kraj”, w tym wypadku jest to Wielka Brytania, i patrzę, czy nie lepiej podjechać do Bristolu albo nawet Manchesteru.

Drugi program to Azuon. Nie jest darmowy, ale wersja demo wystarczy, żeby znaleźć większość połączeń. Przydaje się szczególnie do wyszukiwania lotów z przesiadką. Na szczęście nie jest już konieczne wpisywanie co chwila żądanych przez system dodatkowych kodów, zwanych captcha.

Jest jeszcze trzeci system, najprostszy i aż banalny, a jednak zarówno ja, jak i Hanka korzystamy z niego z powodzeniem do kupowania biletów dla całej ekipy.

Przeszukać system bezpośrednio u źródła!!!

Żadnych pośredników, żadnych prowizji płaconych komuś niepotrzebnie. Wszystko, co oferują, można zrobić samemu, przechodząc przez proces rejestracyjny jednej czy drugiej firmy. Na końcu książki znajdziesz dokładny przewodnik, w jaki sposób tego dokonać i na jakie pułapki zwrócić uwagę.

I to się opłaca najbardziej.

Za to pośrednicy, jak www.fru.pl, www.lataj.pl czy www.esky.pl, bardzo się przydają w znalezieniu lokalizacji. Czyli można najpierw wyszukać na wybranych stronach żądany kierunek albo przejrzeć zasoby w interesującym terminie, po czym wejść do systemu taniej linii już z konkretnymi namiarami, spisanymi na kartce, i kupić je bez prowizji.

Ryanair, Wizzair, Easyjet. Jeśli wiem, w jakim terminie chcę polecieć, biorę za punkt wyjścia Warszawę (ty wybierz sobie swoje miejsce zamieszkania) i sprawdzam alfabetycznie: Warszawa – Barcelona, Warszawa – Bruksela, Warszawa – itd. Jeśli znajdę dobrą cenę, wtedy upewniam się, czy powrót jest równie atrakcyjny cenowo i terminowo – w przeciwnym wypadku otwieram drugie okno, z drugą linią. Wtedy składak pozwala mi domknąć podróż. Oczywiście jeżeli nie znam wolnego terminu, również przeszukuję system, a gdy cena bije po oczach, biorę w ciemno, potem będę się martwił, czy uda mi się dopasować wolny dzień. A jeśli mimo najszczerszych chęci nic się nie trafi, wrócę tam jutro. Albo pojutrze. Codziennie jest nowy dzień i nowa cena.

Na koniec jeszcze nocleg.

Tu również jest masa stron. Ja korzystam z www.booking.com i www.trivago.pl – banalnie prostych w obsłudze i stanowiących bogatą bazę danych. Oferta obejmuje zarówno drogie hotele, jak i tanie pensjonaty za kilkadziesiąt złotych dziennie. Można płacić kartą albo na miejscu.

Dla miłośników całkowicie darmowego spania istnieje www.couchsurfing.com. Ludzie ludziom zgotowali ten los: użyczają bezpłatnie noclegów. Osobiście wolę tanie hotele, bo pasjami bywam samotnikiem i czasem potrzebuję prywatności, ale dobrze mieć taką możliwość.

Tak uzbrojony możesz powoli ruszać na poszukiwania. Proponuję na początek wybrać coś najtańszego, a wniosek generalny brzmi następująco: nie przejmować się. Kup to, co zdołasz kupić, a jeśli jakiś bilet stracisz, nie załamuj rąk. Na pewno uda się następnym razem. W końcu jest tyle miejsc, w których nie postała twoja noga, że kolejność nie ma specjalnego znaczenia.

Mimo to zachęcam do skorzystania z autorskich podpowiedzi, na przykład 12 podróży na 12 miesięcy, zawierających dokładny zapis tego, w jaki sposób odnajdywaliśmy się w nieznanym miejscu, do którego rzuciła nas kolejna promocja. Z adresami, namiarami i konkretami. Jeśli pójdziesz w nasze ślady, wkrótce zaczniesz wydeptywać własne. Potraktuj zatem opisane miejsca jako start do nowego życia – życia w chmurach, nawet jeśli jesteś aktualnie na ziemi.

Idź tą drogą. Bądź zalatanym.

Darmowy fragment

Darmowy fragment

Darmowy fragment

Darmowy fragment

Jest promocja do Wilna, można jechać za 67 złotych. Odjazd późnym wieczorem z Dworca Zachodniego.

Darmowy fragment

Darmowy fragment

Nieludzko wczesna pora. A do przejechania ponad 200 kilometrów. Białystok. Dlaczego Białystok? Bo cena czyni cuda. Wystarczy jeden wolny dzień – znakomity czas, żeby wybrać się na wycieczkę. A na miejscu na pewno znajdzie się niejedna atrakcja.

Darmowy fragment

Darmowy fragment

Przepraszam, gdzie znajduje się przystanek do Nyköping?

Darmowy fragment

Darmowy fragment

To dla mnie najtrudniejszy wyjazd. Logistycznie. Kilka dni wcześniej Hania łamie nogę. Na prostej drodze, w centrum Warszawy. Trudne do uwierzenia, ale prawdziwe. W moich rodzinnych Kielcach mawiano, że w parku Kościuszki w nocy żyletki same z drzew spadają, więc może i w drewnianym kościele spadnie na głowę cegła.

Darmowy fragment

Darmowy fragment

Dalej nie jesteśmy w komplecie. Mimo że Hania porusza się o kulach jak modliszka, i według mnie robi to z zadziwiającą biegłością, twierdzi, że nie jest w stanie dotrzymać nam kroku.

Darmowy fragment

Darmowy fragment

Z czym ci się kojarzą Węgry

Darmowy fragment

Darmowy fragment

Co my tu mamy? Londyn, w Londynie byłem. Sztokholm, też byłem. Eindhoven. Byłem także w Eindhoven… O, jest Bruksela. Warto sprawdzić, czy tylko Parlament Europejski się tam liczy.

Darmowy fragment

Darmowy fragment

No i co teraz zrobimy?

Darmowy fragment

Darmowy fragment

Wyprzedaże i zakupy. Masa ludzi leci do Włoch i wraca z pełnymi siatkami. Polecimy?

Darmowy fragment

Darmowy fragment

Ponownie w ciągu 48 godzin widzę dworzec w Mediolanie. Przed chwilą pogrążony w ciemności, z nastaniem świtu pokazuje światu monumentalne oblicze. Z tej perspektywy coraz bardziej kojarzy mi się z amerykańskim kinem. Dopiero potem czytam, że jego projekt był wzorowany na Union Station w Waszyngtonie. Stąd skojarzenie. Sporo filmów tam powstało.

Darmowy fragment

Darmowy fragment

A może zjemy coś dobrego?

Darmowy fragment

Darmowy fragment

Wszystkie drogi prowadzą co celu. Nie zawsze jednak najprostsza droga jest drogą najtańszą. Chcę się dostać do Kopenhagi. Wiele dobrego słyszałem o stolicy Danii, ale nie udało mi się do tej pory znaleźć metody na szybki wyskok. Samochód i prom to dłuższa wyprawa, no i nie ma bezpośrednich połączeń. Mimo że w Kopenhadze mieszka wielu Polaków, dotarcie do niej wiąże się ze sporym kosztem. Albo lot linią regularnego przewoźnika, co oznacza wydatek co najmniej kilkusetzłotowy, albo samochód, czyli nie tylko koszty benzyny, lecz przede wszystkim czas, który dla miłośników

Darmowy fragment

Darmowy fragment

Darmowy fragment

Darmowy fragment