Cezary Andrzej

Krajewski

Lila

Strona redakcyjna

Projekt okładki

Michał Bobrowski

Korekta

Agnieszka Brach

Skład i łamanie

Krzysztof Szporak

© Copyright by Cezary Andrzej Krajewski

ISBN 978-83-948375-1-8

Wszelkie prawa zastrzeżone. Rozpowszechnianie i kopiowanie całości lub części publikacji zabronione bez pisemnej zgody autora.

Druk i oprawa

TOTEM

ul. Jacewska 89

88-100 Inowrocław

Kontakt:

www.rozpisani.pl

info@rozpisani.pl

Publikację elektroniczną przygotował:

Ojcu

Prolog

Prawdziwa historia oparta na faktach, będąca dramatem wojennym, przedstawiająca wydarzenia z lat 1925-1945, obrazująca przełomowe momenty w dziejach narodu polskiego. Główną i tytułową bohaterką jest młoda dziewczyna (Lila) zmagająca się z rzeczywistością, w której się znalazła. Uczestniczka tajnych kompletów w zakresie szkoły średniej. W wieku szesnastu lat wstępuje w szeregi Podziemnego Państwa Polskiego — Armii Krajowej. W konspiracji od 1942 roku. Zaprzysiężona jako łączniczka AK, pseudonim „Lilka”.

ROZDZIAŁ I. Dwudziestolecie międzywojenne

ROZDZIAŁ I

Dwudziestolecie międzywojenne

Centrum Warszawy. Upalny lipcowy dzień 1925 roku. Ulicą Chmielną podąża dwudziestoczteroletni mężczyzna — Wincenty Krajewski. Znika w bramie kamienicy. Nie korzystając z windy, szybkim i zdecydowanym krokiem pokonuje schody. Kiedy znajduje się przed drzwiami z tabliczką imienną „Saturnin Krajewski”, przekręca dźwignię dzwonka z wygrawerowanym napisem „Proszę kręcić”. Z mieszkania dobywa się głos.

— Chwileczkę... Kto tam? — Po chwili drzwi otwiera Saturnin, trzydziestoparoletni postawny mężczyzna. Na widok młodszego brata nie ukrywa swojego zadowolenia. — Witaj, braciszku. — Uśmiech pojawia się na twarzy Saturnina. — Już ciebie armia zwolniła z obowiązku? — Saturnin wyciąga dłoń w kierunku chłopaka.

— Tak. Jestem już cywilem.

Bracia się obejmują.

— Wejdź, proszę. Tak się cieszę, że jesteś. — Saturnin zamyka drzwi.

Słoneczny salon z dużymi oknami, na środku stoi wielki, biały, drewniany stół, oświetlony wiszącym nad nim kryształowym żyrandolem. Z kuchni wychodzi Saturnin, niosąc wazę z gorącą zupą, którą stawia przed siedzącym przy stole Witkiem.

Koniec wersji demonstracyjnej.

ROZDZIAŁ II. Konspiracja wojenna

ROZDZIAŁ II

Konspiracja wojenna

Niedostępne w wersji demonstracyjnej.

ROZDZIAŁ III. Pacyfikacja Opatowca

ROZDZIAŁ III

Pacyfikacja Opatowca

Niedostępne w wersji demonstracyjnej.

Epilog

Epilog

Niedostępne w wersji demonstracyjnej.