Barbara Keesling

Porady bezwstydnej dziewczyny

Rozkosze niegrzecznego seksu

Tłumaczenie: Joanna Józefowicz-Pacuła i Jerzy Malinowski

Tytuł oryginału: The Good Girls’ Guide to Bad Girl Sex. An Indispensable Guide to Pleasure and Seduction

Pierwsze wydanie w Stanach Zjednoczonych przez MJF Books w porozumieniu z M. Evans and Company, Inc.

Tłumaczenie: Joanna Józefowicz-Pacuła i Jerzy Malinowski

Projekt okładki: Krzysztof Kiełbasiński

Zdjęcia na okładce: © eli_asenova / Istockphoto; Photoevent / Istockphoto

Redakcja: Kinga Karasiewicz

Korekta: Jaga Miłkowska

Skład: Perpetuum

Copyright © Barbara Keesling, 2001

Copyright © for this edition by Grupa Wydawnicza Foksal sp. z o.o., 2014

Wydawca:

Grupa Wydawnicza Foksal sp. z o.o.

ul. Foksal 17, 00-372 Warszawa

tel. 22 828 98 08, 22 894 60 54

biuro@gwfoksal.pl

www.gwfoksal.pl

ISBN 978-83-280-1625-5

Skład wersji elektronicznej: Michał Olewnik / Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o.
i Marcin Kapusta / Virtualo Sp. z o.o.

Wszystkim Grzecznym Dziewczynkom gotowym na odrobinę NIEGRZECZNOŚCI

Wprowadzenie

Każda grzeczna dziewczynka, jaką kiedykolwiek znałam, w głębi duszy pragnęła być mniej grzeczna. Marzyła, żeby kilka męskich głów odwróciło się za nią, gdy idzie ulicą, kilka brwi uniosło się lub zmarszczyło, gdy zabiera głos… Chętnie podwyższałaby temperaturę panom, wchodząc do pokoju, a wychodząc zostawiała ich bez tchu.

Ale cóż, nie tak nas wychowano. Jeśli jesteś podobna do większości znanych mi kobiet – a podejrzewam, że jesteś – najprawdopodobniej od dziecka musiałaś robić to, co wypada i mówić to, co wypada. Wpajano ci, że masz być posłuszna. I miła. I przyzwoita. I skromna. I zawsze, ale to zawsze zachowywać się „jak dama”. Innymi słowy, wychowano cię na Grzeczną Dziewczynkę.

Podkreślam, grzeczną zawsze i wszędzie – ale zwłaszcza w zaciszu sypialni, w ramionach mężczyzny. To właśnie tam, zgodnie z tym wychowaniem, powinnaś być samym wcieleniem grzeczności, dobroci, łagodności… i to tam ukazanie choćby cienia innej, „złej” natury uchodzi za najbardziej ryzykowne. Dlaczego? Ano dlatego, że miłość fizyczna powinna być oddaniem – miękkim, słodkim, intymnym i bardzo, bardzo kobiecym – czymś do dzielenia się czule i dyskretnie z ukochanym, bez pośpiechu, pod osłoną nocy i najlepiej w świętym związku małżeńskim. Taki wyidealizowany obraz społeczeństwo podsuwa większości z nas, a żeby wcielić ów ideał w życie, musisz być grzeczną dziewczynką, czytaj: porządną kobietą.

Czy Grzeczne Dziewczynki uprawiają seks? Oczywiście. Grzeczne Dziewczynki mogą to nawet lubić, pod warunkiem, że nie lubią za bardzo. Ale Grzeczne Dziewczynki nie łakną seksu nade wszystko. Nie mają obsesji na punkcie seksu i z pewnością nie emanują seksem. Grzeczne Dziewczynki nie żyją seksem. To zarezerwowane dla Niegrzecznych.

Ach, te Niegrzeczne Dziewczynki! Znasz je bardzo dobrze. Od lat słuchasz ich opowieści i patrzysz, jak przyciągają męskie spojrzenia. Jak to robią, żeby mieć w sobie tyle seksapilu? Jak mogą być tak namiętne? Tak wolne? Tak niegrzeczne? I jak to smakuje? Jeśli jesteś podobna do mnie, muszą nurtować cię takie pytania. Postawiłam sobie za cel pomóc ci w znalezieniu na nie odpowiedzi – odpowiedzi, z którymi będziesz mogła szczęśliwie żyć i kochać.

Nazywam się Barbara Keesling i jestem terapeutką seksualną z prywatną praktyką w Południowej Kalifornii. Zajmuję się poradnictwem od ponad dziesięciu lat, a wcześniej, przed uzyskaniem doktoratu, przez wiele lat pracowałam jako profesjonalna „surogatka”, czyli zastępcza partnerka – ktoś, kto asystuje terapeucie w warunkach klinicznych, aby pomóc pacjentom pokonać ich seksualne blokady. Poświęciłam mnóstwo czasu sprawom związanym z seksem, ale bardzo cię proszę, nie myśl, że urodziłam się do szpiku kości „zepsuta”. Jak większość kobiet, nie od razu i nie bez trudu odkryłam własną seksualną moc. Przez długie lata byłam tak jak ty: naprawdę Grzeczną Dziewczynką, której marzyła się niegrzeczność. Sama musiałam się nauczyć wszystkiego, co i ty powinnaś poznać, tak więc możesz uznać mnie za wyjątkowo kompetentną przewodniczkę. Dzisiaj jestem zupełnie inną kobietą niż kiedyś – jestem na tyle niegrzeczna, na ile chcę. Mam nadzieję, że w mojej osobistej historii, tudzież wielu innych przytoczonych w tej książce, znajdziesz wsparcie i autentyczną inspirację.

Jeśli przez całe życie byłaś Grzeczną Dziewczynką, zapewne nie zmienisz się jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki. Masz jednak w sobie to „coś” – każda kobieta ma to coś specjalnego, bez dwóch zdań. Być może potrzeba będzie nieco czasu, żeby to coś odszukać, i nieco praktyki, żeby nauczyć się robić z tego czegoś użytek, ale z całą pewnością to nastąpi. Znajdziesz swoje „coś”. Poczujesz je. Bardzo szybko odkryjesz, jak je wykorzystać. Stanie się tak niedługo po tym, jak zaczniesz szukać – a możesz zacząć zaraz, po prostu czytając ten poradnik.

Skoro sięgnęłaś po tę książkę, jesteś gotowa na zmianę i potrzebujesz jej niezwłocznie! Potrzebujesz odkryć swój seksapil. Nieprzyzwoitość. Namiętność. Dzikość, taką dzikość, by wydawać nieartykułowane dźwięki. Co najważniejsze, potrzebujesz niegrzeczności. Musisz być „niedobra”, żeby poznać dobry seks. Więcej niż dobry: cudowny. Upajający. Gorący jak… piekło. Jesteś to winna samej sobie – i czas, żebyś dostała to, na co zasługujesz.

Napisałam ten poradnik właśnie dla ciebie. Nieważne, ile masz lat, dwadzieścia pięć czy pięćdziesiąt pięć. Nieważne, czy jesteś mężatką czy singielką. Nieważne, czy akurat jesteś zakochana czy nie. Ważne jest tylko to, że tego pragniesz. Wiem, co cię niepokoi i krępuje, ale wiem również, czego ci potrzeba. Życie jest za krótkie, żeby marnować je na bycie grzeczną. Czas skosztować zakazanych owoców, znanych wszystkim Niegrzecznym Dziewczynkom. Teraz twoja kolej.

Rozdział 1
Niegrzeczne Dziewczynki lubią być niegrzeczne

Fakt: Seks nie jest dla grzecznych.

Jako nastolatka Jane często chodziła bez stanika. Była dumna ze swoich małych, kształtnych piersi; przyjemność sprawiał jej też kontakt ubrania z nagą skórą, prześlizgiwanie się bawełny po sutkach czy subtelna pieszczota ulubionej satynowej bluzki.

Ten mały, acz istotny zwyczaj wystarczał Jane do podtrzymywania więzi z własnym ciałem i rozwoju świadomości siebie jako istoty seksualnej. Chociaż była jeszcze dziewicą, zaczynała zdawać sobie sprawę z siły swojej kiełkującej kobiecości, w czym utwierdzały ją łapane od czasu do czasu spojrzenia kolegów z klasy, zaciekawione i pełne uznania.

Wszystko to jednak skończyło się brutalnie pewnego dnia, gdy mama, zabrawszy córkę na zakupy, odkryła w przymierzalni karygodny brak stanika. „Czyś ty oszalała? – usłyszała Jane. – Pomyślałaś, jaki komunikat wysyłasz w ten sposób? Chcesz zwracać na siebie uwagę chłopców? Chcesz, żeby uważali cię za łatwą dziewczynę? Za puszczalską? Natychmiast marsz do działu z bielizną i przynieś mi tu stertę biustonoszy! Coś podobnego – bez stanika!” I tak to matka w porę zawróciła córkę na drogę Grzecznej Dziewczęcości. Ta ostra reprymenda latami brzmiała w uszach Jane, determinując jej zachowanie. Miała wpływ na wybór kupowanych przez nią ubrań, ale nie tylko: również filmów, jakie oglądała, języka, jakiego używała, nawet sposobu, w jaki patrzyła na siebie w lustrze. Komentarz matki był tak naładowany złowróżbnym podtekstem, że Niegrzeczna Dziewczynka w Jane przez dziesięć lat nie śmiała podnieść głowy!

Chociaż okoliczności i detale mogą być inne, założę się, że i ty miałabyś do opowiedzenia historyjkę z bardzo podobnym morałem. Czy przypominasz sobie pierwszy raz, kiedy to twoja pączkująca seksualność spotkała się z analogiczną niechęcią, negacją, wręcz potępieniem? Tak wiele kobiet idzie przez życie, przepraszając za swoje seksualne porywy i zagłuszając własne pragnienia. Uczucia pozostają. Potrzeby pozostają. Popęd pozostaje. Ale wszystko to razem budzi niepokój i dyskomfort. Dlaczego? Ano dlatego, że „grzecznej dziewczynce nie przystoi być istotą aż tak seksualną”. To się nam powtarza, a my, grzeczne małe dziewczynki, dostosowujemy się bez szemrania.

Czy jesteś najgorszym wrogiem własnej seksualności?

W wieku dziecięcym jesteśmy czyste i niewinne, i tak też traktują nas (a przynajmniej powinni) dorośli w naszym otoczeniu: rodzice, starsze rodzeństwo, nauczyciele, sąsiedzi, duchowni itp. Cały problem w tym, że w miarę dorastania nie mamy przy sobie nikogo, kto „z obowiązku” pomógłby się nam zmienić w istoty seksualne. To wręcz zabawne, jak łatwo mówić młodym dziewczętom, czego nie powinny, jeśli chodzi o prowokacyjne stroje, makijaż i tak dalej – a o ileż trudniej wpoić im zachowania atrakcyjne, przemyślne i seksowne; innymi słowy, wychować je na zdrowe seksualnie kobiety. Zazwyczaj musimy dojść do tego same, metodą prób i błędów.

Seksualność jest zawsze mile widziana w świecie Niegrzecznych Dziewczynek

Niegrzeczne Dziewczynki nie mają wstydu. Radzę ci zapamiętać to zdanie już teraz, ponieważ będzie jedną z twoich nowych osobistych mantr. Niegrzeczne Dziewczynki nie mają wstydu. Co to oznacza? Właśnie to: że nie wstydzą się siebie i swoich uczuć. Gorzej, są dumne ze swojej niegrzeczności, przepadają za nią i nie zamierzają jej ukrywać. Nie wstydzą się własnych pragnień ani podążania za ich głosem. I co ty na to? Czy nie kusi cię przypadkiem zawołać: „Ja też tak chcę!”?

Niegrzeczne Dziewczynki zdradzają swoje zamiary. Więcej, anonsują je każdym szczegółem i gestem: chodem, mową, strojem, sposobem siadania i wstawania, poruszaniem ustami przy jedzeniu, uśmiechem. A jakie są zamiary Niegrzecznych Dziewczynek? Kochać namiętnie, czuć całą sobą, żyć pełnią życia seksualnego ku radości własnej i partnera. No, przyznaj, brzmi to bardzo, ale to bardzo niegrzecznie. A jednak Niegrzeczne Dziewczynki nie wyrażają tego bynajmniej w sposób wulgarny, tani lub kiczowaty. Nie muszą: czują się seksowne, ponętne, godne pożądania. Po prostu nie udają skromniś – za dobrze im we własnej niegrzecznej skórze.

Przyjrzyjmy się jeszcze raz powyższym intencjom: kochać namiętnie, czuć całą sobą, żyć pełnią życia seksualnego ku radości własnej i partnera. O czym w tej chwili myślisz? Czy nie mówisz sobie w duchu: „Ja też chcę kochać namiętnie, chcę czuć całą sobą, chcę żyć pełnią życia seksualnego…”? Przypuszczam i mam nadzieję, że tak – wiemy jednak dobrze, jak daleka droga dzieli skryte zamiary od ogłaszanych wszem i wobec, nie mówiąc o zrealizowanych. Niegrzeczne Dziewczynki przeżywają swoje zamiary na głos – na tym właśnie polega różnica. Ale niech cię to nie zniechęca. Mam wszelkie powody wierzyć, że jesteś gotowa podkręcić swoją osobistą głośność. Może nie od razu na pełny regulator, może najpierw tylko trochę, a po pewnym czasie znowu i znowu, w miarę jak poczujesz się coraz pewniej. Wierzę, że jesteś gotowa zacząć. I już wkrótce zaczniesz – ale zanim pokrzyczymy razem, chciałabym omówić jeszcze kilka kwestii.

Niegrzeczne Dziewczynki występują we wszystkich kształtach, rozmiarach i kolorach. Najbardziej liczy się to, co w środku. „Zepsuta” do szpiku kości dziewczyna czy kobieta nie musi być niewolnicą mody i nosić na sobie wyłącznie jej „ostatnich krzyków”. Niegrzeczność sięga znaczniej głębiej niż zewnętrzna powłoka, jest bardziej pewna siebie, lepiej zakotwiczona… Pomogę ci znaleźć tę kotwicę.

Niegrzeczności nie można kupić ani udawać przez dłuższy czas. Można za to odkryć ją w sobie, wydobyć, odkurzyć, wypolerować i wzmocnić. Niegrzeczność ma poczucie humoru. Niegrzeczność jest giętka, zmienna, zwinna, w razie potrzeby umie płynąć z prądem. A co najwspanialsze, niegrzeczności raz zdobytej i naprawdę wziętej w posiadanie nikt już ci nie odbierze – stanie się immanentną częścią ciebie, jak zmysł orientacji, upodobanie do czarno-białych filmów czy umiejętność zwijania języka w trąbkę.

Ale niegrzeczność ma też w sobie coś z mięśnia i jak każdy mięsień wymaga ćwiczeń, żeby zachować masę i siłę. Nieużywana, stłumiona, zepchnięta do lamusa podświadomości zapadnie w drzemkę, później w śpiączkę, a z czasem grozi jej wręcz uwiąd. Zbutwieje niczym zawartość starych kufrów latami pozbawiona światła dziennego.

Brzmi znajomo? Czy nie przypominasz sobie w tym momencie sytuacji, w których i ty musiałaś stłumić swoją niegrzeczność? Na pewno nie? Zastanów się jeszcze raz. Idę o zakład, że tak było. W jakimś momencie życia, w tej czy innej formie, ty też byłaś Niegrzeczna. Skąd wiem? Po prostu, w przeciwnym razie nie tęskniłabyś teraz za swoją niegrzecznością – a musisz tęsknić, skoro próbujesz ją odzyskać. Zgoda, może chodziło tylko o epizod, może Niegrzeczna Dziewczynka w tobie przebudziła się tylko na chwilę, niemniej zdążyłaś ją dostrzec i spodobało ci się to, co zobaczyłaś. Spodobało ci się, jak się wtedy czułaś i kim byłaś.

Czas upomnieć się o Niegrzeczną Dziewczynkę w tobie

Seksualność może być wielkim zagrożeniem dla tych ludzi z twojego otoczenia, którzy najchętniej widzieliby cię stale w roli Grzecznej Dziewczynki. Objawiając się po raz pierwszy na rodzinnych salonach, Niegrzeczna nie została więc powitana z otwartymi ramionami – co do tego nie mam wątpliwości. Podejrzewam, że spotkało ją to co zwykle: krytyka, groźby, zawstydzanie. Co mogła zrobić, jak się nie spłoszyć i nie cofnąć? Być może widywałaś ją od czasu do czasu w wyuzdanych snach, zakazanych fantazjach albo pewnych eksperymentalnych praktykach, jakim oddawałaś się w sekrecie (i o jakich bardzo chciałaś zapomnieć). Tak to zwykle wygląda, gdy Niegrzeczna Dziewczynka jest zmuszona do odwrotu i życia w konspiracji.

Co zatem zrobić, żeby zechciała się ujawnić? Prawdę mówiąc, myślę, że już zaczęłaś negocjować jej powrót. Jak? Po prostu, czytając aż dotąd i nie wzbraniając się przed moimi sugestiami. Gratulacje: masz już za sobą pierwszy krok. W dalszej części tego rozdziału zrobimy więcej takich milowych pierwszych kroków, abyś mogła wejść na ścieżkę zdrowego pożądania – tam, gdzie wstyd nie powinien mieć wstępu. Na razie musimy dotrzeć do źródła twoich oporów; to nasz najbliższy cel. Musimy zrobić przegląd dawnych szkodliwych, lękowych komunikatów, przekonań i zachowań, a następnie zastąpić ów bagaż czymś nowym, seksownym, ożywczym, ekscytującym… Nie możesz się stać Niegrzeczną Dziewczynką wbrew własnej woli i chęci – a punkt wyjścia leży głęboko w tobie, gdzie jeszcze nadal stoją obronne zasieki.

Czas więc zweryfikować wdrukowane w ciebie ograniczające programy seksualne i zrzucić skórę Grzecznej Dziewczynki. Pożądanie nie jest niczym wstydliwym, nawet jeśli (i zwłaszcza jeśli) okazuje się w pełni nieokiełznane. Libido zasługuje na celebrację, a impreza właśnie się zaczyna.

Dość szaleństwa!

Fakt: Zdrowy apetyt seksualny jest czymś naturalnym i pięknym.

Patrząc wstecz na moje własne dojrzewanie seksualne, mogę tylko dziękować losowi, że pozwolił mi wejść w wiek młodzieńczy w wyjątkowym i bardzo wąskim przedziale czasu, jakim były lata 70. XX wieku. Dlaczego uważam ten okres za wyjątkowy? Z jednej strony, moje pokolenie załapało się na zdobycze poprzedniej dekady (emancypację kobiet, rozluźnienie obyczajów, głębokie przemiany społeczne), z drugiej, żyliśmy w błogiej nieświadomości zagrożeń, jakie ujawniły się dopiero w następnej dekadzie. Za mojej młodości nikt jeszcze nie bał się AIDS, a mężczyzn bardziej pasjonowały miłosne podboje niż Wall Street i grubość portfela akcji (ukłony dla Michaela Douglasa!).

W beztroskich latach 70. swoboda seksualna kobiet była czymś zupełnie naturalnym. Mogłyśmy sypiać z kim tylko chciałyśmy i kiedy tylko chciałyśmy. I zapewniam cię, nie przypominałam żadnej ze Spice Girls. To w ogóle nie wchodziło w grę – nie z moimi wielkimi okularami, siedmiokilogramową nadwagą i lekką, acz zauważalną wadą zgryzu. Nie mogę też powiedzieć, że byłam autentycznie niegrzeczna – owszem, uprawiałam seks, ale szczerze mówiąc, bardziej z przypadku niż z przekonania.

W wieku 24 lat zostałam fachową „surogatką seksualną” – asystentką wspomagającą terapeutę w rozwiązywaniu problemów życia intymnego, z jakimi zgłaszają się pacjenci płci obojga. To wtedy po raz pierwszy uchyliły się przede mną drzwi do niegrzeczności, na chwilę odsłaniając świat niewyobrażalny w najśmielszych snach. Wyniosłam z tej pracy znajomość pewnych specyficznych technik, ale jej ubocznym, zaskakującym dla mnie samej efektem okazał się lepszy wgląd w moją własną seksualność. Miałam rzadką okazję obcować ze starszymi, bardziej doświadczonymi koleżankami po fachu, które akurat w pełni zasługiwały na miano Niegrzecznych Dziewczynek. Oczywiście, w pracy były profesjonalistkami, przestrzegającymi bardzo ścisłych reguł postępowania, ale po godzinach… to już inna historia. Wiele z tych kobiet zdradzało apetyt seksualny w sposób równie naturalny, żywiołowy i bezwstydny jak ochotę na dobre jedzenie. Zatrzymajmy się na chwilę przy tym porównaniu. Czy wiesz, co się robi z niejadkami? To proste: trzeba pobudzić ich apetyt, najlepiej smakowitą, aromatyczną przekąską. Skąpe i nieregularne posiłki skutkują obkurczeniem się żołądka, co zmniejsza jego pojemność – w efekcie jesz coraz mniej i niechętnie. Zwłaszcza mdłe, pozbawione smaku danie nasyci cię bardzo szybko, ale z pewnością nie pobudzi i nie usatysfakcjonuje twoich kubków smakowych. Z apetytem seksualnym jest podobnie – w istocie rzeczy bardzo przypomina on apetyt w najbardziej potocznym rozumieniu. A zatem:

Aby pobudzić apetyt seksualny, potrzebujesz odpowiednich „przystawek” – fantazji, wizualizacji i gry wstępnej.

Twój seksualny ogień wymaga regularnego podsycania – w przeciwnym razie będziesz tracić zdolność do radości z seksu.

Jest seks i Seks przez duże „S”. Stuprocentowej Niegrzecznej Dziewczynce wystarczy dziesięć minut, żeby przeżyć coś upajającego, podczas gdy kobieta zakuta w Grzeczność jak w pas cnoty może się męczyć w łóżku przez godzinę… i daremnie.

Czy przepraszasz za swój apetyt na jedzenie? Za to, że chcesz i potrzebujesz jeść? Oczywiście nie. Uważasz to za swoje naturalne prawo i integralną część ciebie jako istoty ludzkiej. Apetyt jest dla ciebie nie tylko warunkiem przetrwania, ale również, mam przynajmniej taką nadzieję, źródłem przyjemności i radości życia.

Teraz następne pytania: Czy przepraszasz za swój apetyt seksualny? Czy negujesz, że go odczuwasz? Jeśli tak, to dlaczego? Czy znasz wielu mężczyzn, którzy czuliby się w obowiązku przepraszać za to tak jak ty? W rzeczywistości mężczyzna deklarujący, że często potrzebuje seksu – powiedzmy raz albo i kilka razy dziennie – zyskuje opinię ogiera, budząc podziw i respekt innych mężczyzn (tudzież kobiet). A gdyby podobne wyznanie zaryzykowała kobieta, jak wyobrażasz sobie reakcję jej znajomych? Ja obstawiam krzywe uśmieszki, zgorszenie, zdumienie, wątpliwości co do jej zdrowia psychicznego, nie wspominając o reputacji – i to nawet gdyby była szczęśliwą mężatką! Pomyśl, niby dlaczego kobieta powinna być mniej „głodna” niż mężczyzna? Z biologicznego punktu nie ma to najmniejszego sensu, nie więcej niż negowanie kobiecego głodu w obliczu niedostatku pożywienia.

Podkreślam tę analogię: ważne jest, żebyś zaczęła postrzegać swój apetyt seksualny podobnie jak apetyt na jedzenie. Oba są równie naturalne, równie przyrodzone, równie niezbędne. Zaraz, zaraz, powiesz mi na to, czy można umrzeć z braku seksu godnego Niegrzecznej Dziewczynki? No, może nie dosłownie, niemniej w moim przekonaniu za każdym razem, gdy nie znajdujesz w seksie takiego ognia, namiętności i pikanterii, jak byś chciała, tracisz bezpowrotnie pewną cząstkę siebie. Twój apetyt seksualny, twój wigor i satysfakcja mają zasadnicze znacznie dla poczucia, że żyjesz pełnią życia. Jest równie oczywiste, jak fakt posiadania łechtaczki, że seks powinien być dla ciebie potężnym źródłem przyjemności i radości.

A skoro tak, pytam cię po raz drugi: co cię hamuje? Co za przeszkoda stanęła na twojej drodze? Dlaczego nie jesteś Niegrzeczna? Jak podpowiada mi intuicja, odpowiedzialność za ten stan rzeczy ponosi coś, co nazywam „blokadą Niegrzecznej Dziewczynki”.

Mity i nieporozumienia: blokada Niegrzecznej Dziewczynki

Z czym w pierwszej kolejności kojarzy ci się „Niegrzeczna Dziewczynka”? Jaki obraz powstaje w twojej głowie na to hasło? Bądź szczera wobec siebie samej, gdyż pomoże ci to odkryć drugą stronę twojej seksualności. A więc, widzisz wtedy kobietę:

Rzucającą się w oczy jaskrawym czy ekstrawaganckim strojem?

Skłonną do nadużywania alkoholu lub innych substancji, nie do końca zorientowaną, z kim kończy kolejny upojny wieczór?

„Łatwą”, bezkrytyczną, niezdolną odmówić komukolwiek?

A może zakompleksioną i niedowartościowaną, która poprawia sobie samoocenę licznymi przygodami seksualnymi?

Ewentualnie notoryczną podrywaczkę, „dla sportu” uwodzącą cudzych mężów?

Jeśli któraś z takich kobiet uosabia w twoich oczach Niegrzeczną Dziewczynkę, nic dziwnego, że unikasz jej w sobie samej. Moja mała lista zawiera tylko kilka typowych negatywnych stwierdzeń, jakie stale słyszę od studentek i pacjentek w odpowiedzi na tę samą prośbę: żeby opisały mi Niegrzeczną Dziewczynkę. Ale wiesz co? Mamy tu do czynienia z klasycznym pomyleniem pojęć. Żadna z powyższych definicji nie dotyczy Niegrzecznej Dziewczynki. Wszystkie dotyczą kobiet zaburzonych, uzewnętrzniających poprzez seks różnego rodzaju problemy emocjonalne i wymagających fachowej pomocy (wcale nie ze strony terapeuty seksualnego). To smutne, a nie niegrzeczne – a jednak we wszystkich tych stwierdzeniach pobrzmiewają stereotypy na temat Niegrzecznej Dziewczynki, mocno zakorzenione i zadziwiająco żywotne.

Największe wyzwanie dla mnie jako autorki i dla ciebie jako adeptki niegrzeczności polega na eliminacji tych stereotypów i otwarciu głowy na kilka nowych, zdrowych a w dodatku prawdziwych informacji. Ot, chociażby takich: Być Niegrzeczną Dziewczynką, to czerpać z życia pełnymi garściami. Albo: Grzeczna Dziewczynka równa się znudzona dziewczynka (a między nami mówiąc, gdy jesteśmy znudzone, same często robimy się nudne!).

Czy wszystko jasne jak dotąd? Super! Przejdźmy zatem do krótkiej, ale bardzo ważnej listy zachowań nietypowych dla autentycznej Niegrzecznej Dziewczynki.

Bycie Niegrzeczną Dziewczynką nie oznacza:

postępowania w sposób niemoralny czy sprzeczny z prawem,

rozwiązłości,

zachowań pornograficznych bądź obscenicznych na oczach innych,

zachowań niebezpiecznych i ryzykownych,

uprawiania akrobatyki seksualnej,

karania czy poniżania samej siebie przez zachowania seksualne,

bezkrytycyzmu i niewybredności wobec partnerów seksualnych.

Jakie inne negatywne zachowania czy cechy charakteru kojarzą ci się z Niegrzeczną Dziewczynką? Ważne jest, żebyś wymazała te plamy z jej portretu. Cofnij się myślą w przeszłość: czy w okresie dorastania miałaś wokół siebie choćby jedną Niegrzeczną Dziewczynkę? Przypomnij ją sobie: jaka była? Emocjonalnie rozchwiana czy tylko (i aż) niegrzeczna? Skąd wiedziałaś o jej niegrzeczności? Czy chodziły takie słuchy, czy też sama wyczuwałaś w niej coś szczególnego? Jak się nazywała? Założę się, że pamiętasz do dzisiaj... Fascynowała cię i odpychała w równym stopniu, intrygowała i niepokoiła, nieprawdaż? Była tajemnicza i zarazem na wskroś jednoznaczna. Może była prawdziwą Niegrzeczną Dziewczynką, zdrową i silną osobowością, a może nie. Tak czy inaczej, wiedziałaś, że łamie tabu. Że ma dostęp do pewnej sekretnej części samej siebie. Przeczuwałaś te zaklęte rewiry również w sobie… ale nikt z twoich bliskich nie zachęcał cię do ich eksploracji – założę się, że było wprost przeciwnie.

W takim razie nazwij mnie swoją dobrą wróżką, albowiem chcę cię tam zabrać. Razem, zgodnie i ramię w ramię, odkryjemy bogactwa twojej niegrzecznej natury. Za pośrednictwem tej książki niczym czarodziejskiej różdżki obiecuję ci i pozwolenie, i zachętę, i przewodnictwo w drodze na spotkanie z twoją osobistą Księżniczką Achów i Ochów, twoją zapomnianą Boginią Westchnień i twoją wewnętrzną Królową Niegrzeczności.

A więc, załóż te zabójcze czerwone szpilki, stuknij trzy razy obcasami i powtarzaj za mną: Nie ma nic złego w byciu złą, nie ma nic złego w byciu złą, nie ma nic złego w byciu złą, zepsutą Niegrzeczną Dziewczynką.

Próbuję wywołać uśmiech na twojej twarzy, ale jednocześnie mówię zupełnie serio. Dorosła kobieta uwięziona w Grzecznej Dziewczynce nie jest zresztą w nastroju do żartów. Brak dostępu do wewnętrznej niegrzeczności obniża jakość jej życia. Podcina skrzydła. Może wreszcie kłaść się cieniem na jej relacjach – w łóżku i wszędzie indziej.

Zmiany obserwowane przeze mnie u kobiet, które pozbyły się przestarzałych, szkodliwych i krępujących zachowań na rzecz „nowego porządku” opartego na prawie do pełnej ekspresji własnej seksualności, wykraczają daleko poza sypialnię. Te zmiany mają wpływ na wszelkie aspekty życia: dodają sił do pracy, poprawiają komunikację z innymi ludźmi, sprzyjają rozwijaniu różnorodnych talentów. Chciałabym takich pozytywnych zmian również dla ciebie. Bycie „złą”, Niegrzeczną Dziewczynką jest dla ciebie po prostu dobre i zamierzam ci to udowodnić.

Dlaczego tak dobrze być Niegrzeczną Dziewczynką?

No właśnie, wiemy już, na czym wbrew obiegowym poglądom nie polega niegrzeczność. Teraz przyjrzyjmy się jej z drugiej strony, aby zidentyfikować, czym dokładnie jest.

Bycie Niegrzeczną Dziewczynką oznacza:

przepadanie za seksem,

seksualną pewność siebie,

brak zahamowań fizycznych,

duży apetyt seksualny wraz z umiejętnością jego podsycania i zaspokajania,

asertywność i odporność na zawstydzanie,

w pełni integralną osobowość,

intensywne orgazmy.

I co, teraz już nie wygląda to tak strasznie, prawda? Chyba nawet dość kusząco! Chętnie przykleiłabym tę listę na twoim ulubionym lustrze w charakterze codziennego memento. Bo tak właśnie przedstawia się rzeczywistość seksualna Niegrzecznych Dziewczynek. Zgodzisz się, że nie ma w tym zestawieniu żadnego fałszu, pozorów, zakłamania, ale nie ma też niczego wbrew naturze czy niewykonalnego. W najgorszym razie brzmi ci to wszystko obco, jak opis dalekiego kraju, w którym nigdy nie byłaś, chociaż słyszałaś o nim co nieco. Spieszę więc z dobrą wiadomością: masz już paszport, trzymasz go w rękach, a ja właśnie wbijam ci wizę. Jedyna zła wiadomość jest taka, że nie przeniesiesz się tam z dnia na dzień – przeciwnie, czeka cię prawdziwa, długa podróż. Obiecuję ci za to wspaniałe widoki po drodze, mnóstwo wrażeń i wspomnień na całe życie. Jesteś gotowa? No to weź głęboki oddech, rozsiądź się wygodnie… Ruszamy do Krainy Czarów.

Po drugiej stronie lustra

Czy kiedykolwiek zastanawiałaś się nad swoją seksualnością? Skąd się wzięła? Co ją ukształtowało? Dlaczego jest taka a nie inna? To bardzo ważne pytania, a mimo to wiele kobiet – większość – nie poświęca im nawet chwili namysłu. Po prostu uprawiają seks. A tymczasem myślenie ma przyszłość: samo zadanie sobie tych pytań wraz z analizą przywołanych nimi wspomnień może otworzyć ci oczy na pewne aspekty twojej seksualności, z których wcześniej nie zdawałaś sobie sprawy.

Ale jak nie byłyby ważne pytania, i tak najważniejsze są twoje odpowiedzi. Twoje własne, nie moje czy kogokolwiek innego. Mam wielką nadzieję, że twoje odpowiedzi przynajmniej zaskoczą ciebie samą. A niektóre może rozbawią, inne wprawią w zakłopotanie, jeszcze inne nawet przerażą, bo i to nie jest wykluczone. Najbardziej liczę jednak na to, że wśród tych emocji znajdzie się też gniew, poryw świętego oburzenia, tak silny, że zmotywuje cię do zrzucenia jarzma Grzecznej Dziewczynki. Że tym goręcej zapragniesz przemiany i seksualnie narodzisz się na nowo, w swojej najbardziej niegrzecznej wersji.

Przypomnij sobie Alicję…

…w Króliczej Norze, dziwnym świecie rządzącym się niezrozumiałymi, nieraz absurdalnymi prawami. Nie sądzisz, że i my począwszy od wieku dojrzewania, wpadamy w taką Króliczą Norę zmieniających się w zawrotnym tempie kanonów, stylów, trendów, mód, obyczajów, jawnych i zawoalowanych przekazów, nakazów, zakazów? Chcąc nie chcąc, jesteśmy na ich łasce i niełasce. Od młodości aż do śmierci padamy łupem przeróżnych Cosmo, Vogue, Glamour, Seventeen i ich chaotycznych pomysłów. W jednym sezonie ideałem piękna jest apetyczna blondynka „z dużymi niebieskimi oczami”, ale w rok później detronizuje ją ciemnoskóra egzotyczna piękność, którą z kolei zmiatają z okładek modelki płaskie jak deski, chłopięce, wręcz anorektyczne. Jak Alicja miotasz się między pigułkami o przeciwstawnym działaniu, aby cyklicznie się zwiększać i zmniejszać. Cała uwaga Króliczej Nory skupia się na tym, jak wyglądasz, a mało kogo obchodzi, jak się czujesz.

Skoro, co ustaliłyśmy już wcześniej, twoje pragnienia seksualne są równie naturalne jak apetyt, co może blokować ich naturalną ekspresję? Wyłącznie czynniki kulturowe, mentalna manipulacja i programowanie. Na pewno słyszałaś o nieszczęsnych młodych Chinkach, którym ongiś krępowano stopy, żeby zahamować ich wzrost – bo tylko małe, dziecięce stópki były atutem w oczach Chińczyków. Czy nie nasuwa ci się analogia, że i nas zmusza się do krępowania naturalnych rozmiarów, kształtów i potencji naszej seksualności? Czy to cię nie oburza? Nie wydaje ci się krzywdzące, okrutne, barbarzyńskie? Czy nie budzi się w tobie ochota, żeby zerwać absurdalne okowy, pozbyć się ich raz na zawsze i rozprostować palce w piasku wolności?

Z pewnością tak. Nikt nie ma prawa wtłaczać nas w wymyśloną przez siebie formę i przykrawać do własnej wizji. Również w kwestii seksualności. Nasza seksualność powinna rosnąć i rozwijać się równie swobodnie jak stopy. A dzieje się, niestety, zupełnie inaczej.

Czas powiedzieć: dość tego! Czas na bunt! Dzisiaj już same wiemy lepiej, jakie mamy być. Ogłośmy początek końca stłumionej seksualnie, nienaturalnej i nieszczęśliwej Grzecznej Dziewczynki. Zróbmy to razem, w jedności ze wszystkimi dzielnymi, silnymi kobietami, które tak jak ty czytają tę książkę i uczą się niegrzeczności. Wiemy już, że to straszliwe „zło” spędzające sen z powiek moralistom, jest naturalne, zdrowe i zdecydowanie lepsze dla nas niż ich rzekome dobro.

Od tej chwili odrzucamy wszelkie cudze idee, opinie i zakusy sprzeczne z naszym doświadczaniem siebie jako Niegrzecznych Dziewczynek – kobiet stworzonych do niegrzeczności i uprawnionych do niegrzeczności. Niegrzeczne Dziewczynki biorą sprawy w swoje ręce. Niegrzeczne Dziewczynki nie poddadzą się nikomu, kto próbowałby je poniżyć, stłamsić czy w jakikolwiek sposób podkopać ich wiarę w siebie. Niegrzeczne Dziewczynki znają swoją wartość. Wiem, że chcesz być jedną z nich, i ty też już wiesz, że chcesz. Więc na co czekać? Do dzieła!

Zmiana biegów

Jak dotąd zdążyłam tylko zarysować przed tobą nowy styl życia, w moim mniemaniu ze wszech miar godny przyswojenia. Chciałam pobudzić twoją ciekawość i ekscytację perspektywą, że stanie się on twoim udziałem. Ale co dalej? Jak ustrzelić tego ptaszka i ściągnąć tutaj, z nieba na ziemię i na twój talerz?

Jest takie angielskie przysłowie You can lead a horse to water but you can’t make it drink – dosłownie: możesz zaprowadzić konia do wody, ale nie możesz zmusić go do picia. Metafora trafia, moim zdaniem, w samo sedno wszelkich procesów przemian, a już zwłaszcza przemiany w Niegrzeczną Dziewczynkę. Mogę podprowadzić cię do „wodopoju” – w tym przypadku zbiornika seksualnych uczuć, mocy i namiętności, który już w tobie istnieje. Nie ja jestem tym wodopojem i nie ja ugaszę twoje pragnienie. Mogę za to odegrać rolę różdżkarza, który pomoże ci zlokalizować zbiornik w tobie samej, a następnie pokaże, jak pochylić się nad nim i czerpać pełnymi garściami życiodajny napój.

A dojdziemy do twojego zbiornika seksualności drogą ćwiczeń. Całej serii ćwiczeń – niektórych umysłowych, innych bardziej fizycznych. Wszystkie one mają na celu pomóc ci przedrzeć się przez grube warstwy przekonań innych ludzi, narastających w tobie latami i blokujących jak kleista maź twoją Niegrzeczną Dziewczynkę. Narzędzia i umiejętności zdobyte dzięki tym ćwiczeniom pozwolą ci najpierw usłyszeć, a następnie wydobyć z siebie twój prawdziwy seksualny „głos” (nie masz pojęcia, jak seksowny! Sama zobaczysz…). Przygotuj zatem nóż i widelec, gdyż „gołąbek” jest już na twoim celowniku i wkrótce zasiądziesz do uczty.

ALE NAJPIERW JEDNO WAŻNE ZASTRZEŻENIE

Zanim przejdziemy do pierwszego ćwiczenia, muszę krótko poruszyć kwestię molestowania seksualnego. Jeśli padłaś ofiarą gwałtu, kazirodztwa czy jakiejkolwiek innej formy przemocy seksualnej, gorąco zachęcam cię do konsultacji z terapeutą PRZED wdrożeniem dowolnego programu samopomocy, włącznie z proponowanym przeze mnie. Chociaż ćwiczenia zawarte w tej książce są pomyślane jako lekkie i przyjemne (i oczywiście instruktażowe), również one mogą obudzić złe wspomnienia i złe emocje u kobiety obciążonej traumą molestowania. Jeśli jeszcze nie skorzystałaś z fachowej pomocy, zrób to teraz, jak najszybciej. Wzdragam się na myśl, że ofiary przemocy seksualnej mogą pozostać same ze swoim cierpieniem.

Ćwiczenie 1

Napisz swoje „credo”

Zaczniemy program ćwiczeń od tego, co robi każda Niegrzeczna Dziewczynka: ogłoszenia twoich niegrzecznych zamiarów.

Potrzebujesz długopisu i papieru. A że czeka cię więcej pisemnych ćwiczeń, w tym wiele o bardzo poufnym charakterze, radzę ci przeznaczyć na nie raczej specjalny notes niż luźne kartki. I notes, i jego zawartość nie powinny wpaść w obce ręce – aby skutecznie odrabiać te „lekcje”, musisz być pewna ochrony swojej prywatności.

Nie potrzebujesz bowiem nikogo z zewnątrz – przynajmniej na razie – aby zwrócić się do najważniejszej osoby w twoim seksualnym kosmosie: samej siebie. Czy pamiętasz, co mówiłam o intencjach Niegrzecznej Dziewczynki? Kochać namiętnie, czuć całą sobą, żyć pełnią życia seksualnego ku radości własnej i partnera. Chcę, żebyś napisała to dużymi literami na stronicy otwartej przed tobą. Napisz oczywiście od siebie, w pierwszej osobie: chcę kochać namiętnie, chcę czuć całą sobą, chcę żyć pełnią życia seksualnego dla mniej samej i mojego partnera. To twoja seksualna przyszłość, twój program i wyznanie wiary. Przeczytaj sobie te słowa, najpierw po cichu, później na głos. Przeczytaj i uwierz w nie. Jesteś już bliżej celu, niż ci się wydaje.

Ćwiczenie 2

Kluczowe momenty w twojej historii Grzecznej Dziewczynki

Lubisz podróże w czasie? Oto okazja: teraz cofniesz się w przeszłość w poszukiwaniu tych okoliczności i sytuacji, które w jakikolwiek sposób zraniły, stłumiły czy onieśmieliły twoją seksualność. Pora odtworzyć te kluczowe momenty, namierzyć rozpadliny w twojej drodze; wszystko to, co oddaliło cię od twojej prawdziwej seksualnej natury.

I ponownie, potrzebne będzie pióro i papier.

Zamknij oczy i weź kilka głębokich oddechów, wciągając powietrze nosem, a wypuszczając ustami. Nie spiesz się, nie popędzaj. Twoim celem jest odprężenie przy zachowanej w pełni bystrości i jasności umysłu. Upewnij samą siebie, że twoja pamięć funkcjonuje bez zarzutu i że przypomnisz sobie wszystko, co potrzeba.

Teraz uruchom w głowie wehikuł czasu. Masz znów dwadzieścia, piętnaście, dwanaście lat. Jesteś na studiach, w liceum, w gimnazjum. Kiedy po raz pierwszy dostałaś komunikat, że twoje seksualne myśli, doznania i/ lub zachowania są czymś niestosownym? Spróbuj nie cenzurować, nie osądzać i nie komentować tych wspomnień. Ogranicz się do roli detektywa skupionego na samym zebraniu faktów. Gdy natrafisz na odpowiednie wspomnienie, zapisz je możliwie dokładnie, z największą liczbą szczegółów. Jeśli wspomnienie jest fragmentaryczne lub sprowadza się do nieokreślonego uczucia, mimo wszystko postaraj się je uściślić i również zapisz.

Teraz opowiedz sobie na następujące pytania: Kto wysłał ci ów komunikat? Jak się wtedy poczułaś? Czy wpłynęło to na twoje zachowanie w tamtym momencie? Jeśli tak, to w jaki sposób?

A następny kluczowy moment z twojej przeszłości seksualnej? I jeszcze jeden? I kolejny? Kontynuuj drogę wzdłuż tej osi czasu, aż do dnia dzisiejszego. Niektóre z twoich wspomnień mogą być tak żywe, że odtworzysz je w całości bez żadnego wysiłku. Ale z pewnością są też inne, subtelniejsze – jakiś artykuł w prasie, który zrobił na tobie wrażenie, jakaś przypadkowa uwaga z ust nauczyciela, koleżanki, kolegi z klasy… Nie lekceważ i nie odsiewaj niczego – cokolwiek wynurzy się z twojej pamięci, zapisz to. Później, mając już wszystko czarno na białym, zawsze możesz wykreślić pewne punkty, które ostatecznie uznasz za nieistotne.

Być może nie uda ci się spisać wszystkich wspomnień za jednym posiedzeniem. Niektórym kobietom uniemożliwia to ich obfitość, innym brak czasu, trudności w koncentracji czy potrzeba dłuższego namysłu. Nie ma tu żadnych reguł, lepszej czy gorszej metody – rób tak, jak ci się podoba. Niedozwolone jest tylko jedno: jakiekolwiek samobiczowanie się w trakcie tego ćwiczenia. Jeśli o to chodzi, słuchaj doktora!

Złóżmy puzzle w całość

Tak czy inaczej, w końcu masz to za sobą – rzetelnie odgrzebałaś i przelałaś na papier swoje wspomnienia. Teraz pora odsunąć się o kilka kroków i spojrzeć na to wszystko z twojej dzisiejszej perspektywy. Czy odstęp czasu wpływa na twój sposób postrzegania tych epizodów sprzed lat? Czy dostrzegasz w nich dzisiaj coś, czego nie dostrzegałaś wtedy? Kto próbował cię kontrolować? Kto posuwał się do manipulacji? I dlaczego? Dlaczego osobisty kalendarz tych ludzi nie uwzględniał dojrzewania twojej zdrowej seksualności?

Jak myślisz, czy i dzisiaj zareagowałabyś tak samo, słysząc po raz pierwszy podobne komunikaty? Najprawdopodobniej nie. Niektóre z nich skwitowałabyś śmiechem, inne złością, jeszcze inne zwykłym machnięciem ręki. Jestem pewna, że nawet najmocniejsze nie miałyby aż takiej siły rażenia, gdybyś usłyszała je dopiero teraz, już nie jako dziewczynka/nastolatka/dziewica. Dorosłaś. Może jeszcze czasami czujesz się jak dziecko, zwłaszcza wtedy, gdy inni dorośli nadal próbują kontrolować twoją seksualność, ale fakt dokonany: jesteś inną osobą niż wtedy. W istocie rzeczy dojrzałość zdobyta od czasu tamtych wydarzeń mogła obudzić w tobie współczucie wobec dziewczynki/nastolatki/młodej kobiety, o której właśnie pisałaś. Oburza cię, że musiała tyle wycierpieć za sprawą ignorancji i lęków innych ludzi. Tak, nazwijmy rzeczy po imieniu: to ignorancja i lęki innych ludzi były przyczyną jej – czyli twoich – cierpień. A w takim razie zadam ci następne pytanie: Czy widzisz najmniejszy powód, żeby pozwalać tamtym doświadczeniom nadal sterować twoim życiem seksualnym?

Przypomina mi to historyjkę, jaką terapeuta szkolący mnie w studenckich czasach lubił opowiadać nowym pacjentkom, aby uświadomić im potęgę najwcześniej odebranych życiowych lekcji:

Treserzy zwierząt przeznaczonych do cyrku zaczynają pracę z małymi słoniątkami od przywiązywania ich łańcuchem – odpowiednikiem psiej smyczy – do wbitej w ziemię belki. Jeszcze nieszkolone słoniątka próbują oczywiście zerwać się z uwięzi i szarpią łańcuch z całych sił. Po kilku tygodniach tracą jednak ów zdrowy odruch, nauczone, że ich wysiłki idą na marne. „Palowanie” wchodzi im w nawyk, a bunt samoistnie wygasa. I chociaż słoń szybko osiąga siłę i rozmiary, które pozwoliłyby mu z łatwością wyrwać belkę z ziemi, jeszcze szybciej zaprzestaje prób. Dorasta w przekonaniu, że belka jest silniejsza od niego i poddaje się bez walki. Psycholodzy nazywają ten stan ducha „wyuczoną bezradnością”.

Wiele z nas nie różni się zbytnio od nieszczęsnych cyrkowych słoniątek. Nadal krępują nas więzy starych, anachronicznych zachowań, narzuconych nam w czasach, gdy byłyśmy młode i zależne. Nadal tkwimy mentalnie w tym okresie, nie zauważając, że zdążyłyśmy urosnąć i zmężnieć. Same nie czujemy naszej siły, wystarczającej, aby zerwać łańcuchy przeszłości i swobodnie wybierać własne przeznaczenie. A przecież jesteś duża i silna. Możesz się uwolnić. Możesz być, kim chcesz i robić, co chcesz. Powiedz to na głos:

Jestem duża i silna.

Mogę uwolnić się od przeszłości.

Będę, kim sama chcę i będę robić, co chcę.

Uczyń z tych stwierdzeń swój okrzyk bojowy. Możesz powtarzać je sobie od czasu do czasu w miarę dalszej lektury. Prawda, że dobrze ci to robi? Jeśli czujesz lekko przyspieszone bicie serca, to znak, że twoja Niegrzeczna Dziewczynka już zaczęła rozgrzewkę. Twoje słowa brzmią w jej uszach jak muzyka. Za każdym razem, gdy afirmujesz swoją siłę i prawo do samostanowienia, tak w sferze seksualnej jak każdej innej, Niegrzeczna Dziewczynka w tobie zdobywa odrobinę więcej przestrzeni do oddychania, do poruszania się, do życia.

Ale zanim zajmiemy się Niegrzeczną, jeszcze raz przyjrzyjmy się Grzecznej.

Czy twoja Grzeczna Dziewczynka robi coś dobrego?

Kiedy po raz pierwszy zaczęłam prowadzić warsztaty z seksualności, najgłębiej zapadła mi w pamięć jedna z kursantek, młoda kobieta o imieniu Ellen. Ellen była wręcz modelową Grzeczną Dziewczynką, po prostu chodzącą Grzecznością. Włosy zawsze spięte w skromny koczek. Zero makijażu, zero manikiuru, żadnej biżuterii poza ślubną obrączką. Bufiaste rękawki i deseń w drobną kratkę. Z czasem przestałam się dziwić, widząc ten typ kobiet wśród moich słuchaczek, ale wtedy nie posiadałam się ze zdumienia. Ellen intrygowała mnie do tego stopnia, że właśnie ze względu na nią zapytałam w końcu całą grupę o powody zgłoszenia się na moje zajęcia.

Ellen przyznała, że zrobiła to za namową męża, któremu, co również przyznała, bardzo zależało na poszerzeniu jej wiedzy w tym zakresie, jak twierdził mocno ograniczonej. Ellen zachowała dziewictwo aż do ślubu. Seks był dla niej tylko „obowiązkiem małżeńskim” wypełnianym niechętnie, nie częściej niż raz w tygodniu (w sobotę o 21.00) i sprowadzonym do stosunku płciowego w klasycznej, „misjonarskiej” pozycji. Nie potrzebowała niczego więcej – czy raczej tego też nie potrzebowała, ale jako dobra żona (czyli znów Grzeczna Dziewczynka) nie mogła odmówić.

Nasze kolejne sesje i wykonywane przez studentów ćwiczenia (z których wiele znajdziesz i w tej książce) wydobywały z historii Ellen coraz więcej interesujących szczegółów. Była najstarsza z trójki dzieci, a matka osierociła ją, gdy miała zaledwie jedenaście lat. Krótko trzymana przez ojca, „naturalną” koleją rzeczy przejęła matczyne obowiązki: gotowanie, sprzątanie, opiekę nad młodszym rodzeństwem. W jej napiętym planie dnia nie było zbyt wiele miejsca na zabawę i dzieciństwo jako takie. W miarę jak rosła, rósł też niepokój ojca, podsycany jego własnymi wspomnieniami z młodości. Ojciec stale przestrzegał Ellen, jak niebezpieczni są chłopcy, odwołując się jednocześnie do jej odpowiedzialności za rodzinę. „Dzisiaj pozwolisz się dotknąć, a jutro odkryjesz, że jesteś w ciąży”, powtarzał córce. (Tu akurat wiedział, co mówi, gdyż sam jako szesnastolatek był sprawcą ciąży u swojej pierwszej w życiu dziewczyny.) „Pamiętaj, Ellen, nie zadawaj się z chłopcami. Bądź Grzeczną Dziewczynką. Zachowuj się tak, żeby twoja świętej pamięci matka mogła być z ciebie dumna”.

Moralizatorskie zapędy ojca miały i inną, bardziej prozaiczną przyczynę: potrzebował córki do zajmowania się domem, młodszymi dziećmi, nim samym. Celowo posługiwał się przesadą, kłamstwem, prośbą i groźbą, byleby tylko opóźnić dojrzewanie seksualne Ellen i jak najdłużej utrzymać status quo. Nie próbuję go demonizować: w istocie rzeczy nie był złym człowiekiem. Z pewnością nie spodziewał się, że zostanie sam z trójką dzieci, ale podjął wyzwanie. Robił to, co uważał za najlepsze, z tym jednym drobnym zastrzeżeniem, że jego „najlepsze” nie okazało się wystarczająco dobre dla Ellen.

W trakcie naszych zajęć Ellen uświadomiła sobie w końcu, że chociaż nie mieszka już z ojcem, nie musi troszczyć się o brata i siostrę, ma kochającego męża, wykształcenie i dobrą pracę, nadal postępuje według ojcowskich zasad, nadal tańczy tak, jak jej kiedyś grał, nadal jest Grzeczna dla niego. Surowe nauki ojca ciągle trzymały ją w ryzach, oddzielając od jej własnej seksualności, własnych potrzeb i pragnień. Od dzieciństwa zaspokajała potrzeby ojca i co gorsza, wcale nie przestała. Dopiero odkrywszy manipulację, była w stanie zająć się sobą, zaakceptować siebie ze wszystkimi naturalnymi uczuciami, myślami i odruchami, seksualnymi i nie tylko. Z radością i dumą obserwowałam efekty mojej pracy dydaktycznej: rosnącą świadomość seksualną i jej wpływ na zachowanie, język, całe życie tej młodej kobiety.

A więc… komu służy TWOJA Grzeczna Dziewczynka? Kto nadal steruje nią z daleka? Jakie duchy przeszłości nawiedzają twoje obecne życie seksualne? Jeśli należysz do ogromnej większości znanych mi kobiet, Grzeczna Dziewczynka w tobie służy tylko duchom – ciągle wpatrzona w ludzi z przeszłości, których jej grzeczność czy niegrzeczność nie obchodzi już nic a nic. Jednocześnie, co jeszcze gorsze, oddajesz niedźwiedzią przysługę samej sobie. Jeśli zaś taki ktoś, kto miałby interes w utrzymaniu cię w roli małej czy Grzecznej Dziewczynki, realnie znajduje się w twoim otoczeniu, już wiesz, że czas przywołać go do porządku, utemperować, zmusić do milczenia. Mówimy tu o tobie i twoim życiu. Jeśli ów ktoś chce być wzorem wszelkich cnót, jego wybór, ale nie pozwól mu wybierać za ciebie.

Poczuj moc

Mam nadzieję, że zaczynasz rozumieć, jak kapitalne znaczenie ma twoja niegrzeczność i jak niezbędne jest uprawomocnienie się w tobie Niegrzecznej Dziewczynki. Powiedzmy sobie wprost: bycie Grzeczną nie przynosi ci nic dobrego, wręcz przeciwnie, osłabia, odbiera twoją immanentną moc dorosłej, seksualnej kobiety o zdrowych pragnieniach i impulsach. Pozbawia cię twojej autentycznej tożsamości. Grzeczna Dziewczynka jest najzwyczajniej oszukaną, niepełną i niespełnioną kobietą.

Co więcej, rezygnując z niegrzeczności, oddajesz całą władzę swojemu partnerowi!

To on decyduje, kiedy uprawiasz seks.

To on decyduje, jak uprawiasz seks.

To on decyduje, czy masz orgazm.

To on i tylko on decyduje o temperaturze waszego związku, tylko on wnosi do niego – lub nie – namiętność, siłę, piękno.

Powiedz mi, bardzo proszę, co jest w tym dobrego? Chyba sama widzisz: nic a nic.

Gdy wchodzisz do ciemnego pomieszczenia, nie czekasz przecież biernie, aż ktoś inny zapali ci światło. Skądże, macasz po omacku ściany w poszukiwaniu kontaktu i sama robisz z niego użytek. Chcę, żebyś podobnie myślała o procesie odnajdywania w sobie Niegrzecznej Dziewczynki. Bycie Grzeczną już dostatecznie długo – za długo – utrzymywało cię w mroku. Nie ma sensu dłużej czekać na „odpowiedniego mężczyznę” czy „odpowiednią porę”, żeby wyjść na światło i wolność. Musisz co prędzej wymacać kontakt, zapalić światło, znaleźć klucze do twojej celi zwanej Grzeczną Dziewczynką, a następnie objąć w posiadanie własną seksualność, integralność i moc. Czy masz partnera czy nie, nadszedł twój czas – czas dojrzewania do niegrzeczności i odkrywania jej nieskończonych uroków.

Witaj w moim świecie

Zatrzymajmy się na chwilę, aby złapać oddech. Dotarłyśmy prawie pod koniec rozdziału, ale zaledwie pierwszego – a  już tak bardzo się zmieniłaś! Przyjmij ode mnie wyrazy uznania za upór i wytrwałość w drodze do celu. I życzenia, niejako urodzinowe, gdyż właśnie odradzasz się w nowej skórze Niegrzecznej Dziewczynki. Zanim jednak przejdziemy do rozdziału 2, skorzystajmy z ostatniej okazji, aby przypomnieć i tobie samej, i całemu światu, twoje na wskroś złe zamiary.

Ćwiczenie 3

Przywołaj z niebytu Niegrzeczną Dziewczynkę

Stań przed lustrem, w którym możesz się zobaczyć się od stóp do głów. Popatrz na swoje odbicie. Eskimosi mają ponoć sto określeń na śnieg – pójdź ich tropem i znajdź jak najwięcej sposobów zadeklarowania, że chcesz być niegrzeczna.

Patrząc sobie głęboko w oczy, zacznij mówić...

Chcę być niegrzeczna.

Jestem niegrzeczna. Bardzo, bardzo niegrzeczna.

Zasługuję na bycie niegrzeczną.

Nie marzę o niczym innym jak o niegrzeczności.

Po to żyję, żeby być niegrzeczna.

Niegrzeczność jest piękna.

Niegrzeczność do mnie pasuje.

Do twarzy mi z niegrzecznością.

I tak dalej, i dalej…

I co, jak ci poszło? Dobrze wiem, że momentami nie mogłaś się powstrzymać się od chichotu. Należało się tego spodziewać. Grzeczna Dziewczynka w tobie jeszcze nie złożyła broni i nieprędko zmusimy ją do pełnej kapitulacji. Wierzę jednak, że im dalej w las, tym głębiej przyswoisz sobie powyższe zdania i będziesz wypowiadać je z rosnącym przekonaniem. Zapewniam cię również, że choćby jedna taka deklaracja z twoich ust – podkreślam, jedna jedyna – robi wielką różnicę. Każda celnie godzi w niechciany pancerz Grzecznej Dziewczynki, aby w końcu podziurawić go jak sito. Odtąd może być już tylko łatwiej.

A więc, dokąd ruszamy dalej? Już ustaliłyśmy, co powstrzymywało cię przed niegrzecznością. Już wiesz, dlaczego to się musi zmienić. Zdemaskowałyśmy tyranię grzeczności i zostawiły za sobą część balastu. To wszystko przeszłość – teraz czas zająć się przyszłością, przyszłością nie dla Grzecznych Dziewczynek. Chcesz być niegrzeczna? Znakomicie. Zaraz zobaczysz, jak się do tego zabrać.