Kolędy

Strona redakcyjna

ISBN: 978-83-63625-77-1
Licencja: 0
Opracowanie tej wersji elektronicznej: © Masterlab, 2014.
Język i pisownia mogą być miejscami archaiczne - zachowane w brzmieniu zgodnym z oryginalnym wydaniem.
Zdjęcie na okładce: Wong Mei Teng

MASTERLAB
Wydawanie i konwersja ebooków
E-mail: biuro.masterlab@gmail.com
www.masterlab.pl

Białobrzegi
Białobrzegi

Poland
Polska

Spis treści

Strona redakcyjna

A cóż z tą Dzieciną…

Anioł pasterzom mówił…

Bracia, patrzcie jeno…

Chicha noc…

Do szopy, hej pasterze…

Dzisiaj w Betlejem…

Gdy śliczna Panna…

Gdy się Chrystus rodzi…

Hej, w dzień narodzenia…

Jezus malusieńki

Lulajże, Jezuniu…

Mędrcy świata…

Mizerna, cicha…

Oj Maluśki, Maluśki…

Pójdźmy wszyscy do stajenki…

Przybieżeli do Betlejem…

Wśród nocnej ciszy

W żłobie leży…

Z Narodzenia Pana…

A cóż z tą Dzieciną…

A cóż z tą Dzieciną będziem czynili,

Pastuszkowie mili, że się nam kwili?

Zaśpiewajmy Jej wesoło

I obróćmy się z Nią w koło,

Hoc, hoc, hoc, hoc.

Podobno Dzieciątko że głodne, płacze;

Dlatego tak z nami nierado skacze:

Więc ja Mu dam kukiełeczkę

I masełka osełeczkę,

Pa, pa, pa, pa.

Czy bez Matuleńki płacze Dziecina

Więc Ją do miłego zaprośmy Syna:

Mama, mama do Dziecięcia,

Utul tego płacz Panięcia,

Ma, ma, ma, ma.

Czy dlatego płacze ma Złota Duszka,

Że nie ma Józefa w domu staruszka:

Wiec Józefa zawołajmy,

I ciesząc Je, zaśpiewajmy:

Ta, ta, ta, ta.

Albo Pacholęciu w dudki zagrajmy,

I na piszczałeczkach rozweselajmy:

Li li li li moje dudki,

Skacz, Robaczku mój malutki.

Li, li, li, li.

Nie tak, nie tak cieszcie miłą Dziecinę,

Ja Mu wnet laleczkę piękną uwinę:

Lala, lala moje Dziecię,

Lala, lala moje życie.

La, la, la, la.

Jeszcze i kąpiołkę Mu nagotujmy,

Na kąpiel serdecznych łez nie żałujmy;

O, Dziecino, hul hul hul hul,

Ja już płaczę, Ty się utul.

Hul, hul, hul, hul.

Jużci nie chce płakać Dziecina dłużej,

Ale ukojone oczęta mruży:

Wiec Ją włóżmy w kolebeczkę,

Zaśpiewajmy Jej piosneczkę.

Lu, lu, lu, lu.

Ale drżysz od zimna, mój Aniołeczku,

Leżąc w tym kamiennym, zimnym żłóbeczku:

Więc z osiołkiem oraz z wołem,

Chuchać bedziem na Cię społem.

Chu, chu, chu, chu.

Pókiż tego będzie? Dość tego dzieci;

A czemuż nie idzie spać drugi, trzeci?

Dosyć osieł i wół beczy,

Budzą Dziecię, nie do rzeczy.

Spać, spać, spać, spać.

Koniec wersji demonstracyjnej