Jacek Pawłowski

Życie jak Miłość

© Jacek Pawłowski, 2016

Tryptyk, składający się z trzech zbiorków: Życie jak Miłośc, Widzisz, Samoukrzyżowanie. Główne tematy to: miłośc, wiara, literatura; z czegóż innego, prócz pracy, winno składac się każde, może w naszych czasach — ponadprzeciętne, życie. Spełnione, niechciane marzenie. Dzięki Ridero…

ISBN 978-83-8104-074-7

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Życie jak Miłość

2. Na końcu dnia

3. Nowy wiersz Johna Ashberego

4. W obronie życia

5. Porozumienie

6. List do pisarza przy pracy

7. Historia nie do opowiedzenia

8. Poemat o słońcu w końcu marca

9. Spotkanie

10. Przeżycie

11. Opis domu

12. W nocy

13. Próba rozmowy z Frankiem O’Harą

14. Zabawa

15. Krótkie połączenia

16. Equinox

17. Martwa obietnica

18. Pamiątka z Zakopanego

19. Impresja wschód słońca

20. Jaskinia światła

21. Zmierzch

22. Dzień czwarty

23. Po Franku O’Harze

24. Poezja ujarzmiana

25. Ostatni dzień

26. Pierwsza wizyta

27. Pierwsza msza

28. Koniec i początek

29. Niewypowiedziane

30. Co to miłość

31. Dar

32. Nasz dom

33. Po co wiersz

34. Czas na nas

35. Los

36. Jedyne więzy

37. Twoja miłość

38. Spowiedź

39. Naturalne przebudzenie

40. Widok na jezioro

41. Woda i powietrze

42. Ostatnia misja

43. Bóg z nami

44. W Wielki Piątek

45. Testament miłości

46. Obowiązek

47. Dziecko Króla

48. „Nigdy nie rezygnuj!”

49. Pomiędzy

50. Funkcja poezji

51. Szczęście

52. Koniec drogi

53. Ostatnie Przymierze

54. Widzisz

1. Wstęp

2. Wierność

3. Słowo

4. Widzisz

5. Nad Adriatykiem

6. Popatrz

7. Sięgnąć

8. Chrzest

9. Magiczny zeszyt

10. Metamorfozy

11. Co po chrześcijaństwie?

12. Urlop

13. Zyski i marże

14. Biblia i Ocalenie

15. Meta — fizyka

16. Licencja — Poetica

17. Święte Słońce

18. Egipcjanka w barze „Eternity”

19. Acqua Vita

20. Szczęście

21. Creatio ex nihilo?

22. Czas pożegnania

23. Luksusy

24. Panie Boże

25. Jak małe dzieci

26. Wierzyć

27. Na via Alighieri

28. Post scriptum

29. Niemcy

30. Do Polski…

31. SOS w Alpach

55. Samoukrzyżowanie

1. Bez tytułu

2. Poranek

3. Tak dużo

4. Samoukrzyżowanie

5. Zwykły list

6. Kocham

7. Cud

8. Znaczenie

9. Dosłowność

10. Słaby

11. Poeta Miłości

12. Widzenie

56. Poszukiwania

1. Poszukiwania

2. Globalne ocieplenie

3. Pragnąc

4. Na kaca

5. Psychiczny stan

6. Jak dobrze

7. Świętokradztwo

8. Relikwie

Zamiast na dwóch stronach wiersz jest w końcu między dwiema osobami

Frank O’Hara

Jak bronić się przeciw nicości?

Jaka moc przechowuje, co było,

jeśli nie trwa pamięć?

Czesław Miłosz

Na końcu dnia

Dzień kończy się zanikiem

Wszystkich okołoziemskich sfer

Nie ma prądów ani wiatrów tylko

Na gałęziach moich okien ptaki

Plotkują o lecie nie jestem

Jasnowidzem ani królem nie będę

Więc niczego zmieniał ulepszenia

Potrzebuje innych czas który początek

Bierze z wierzeń o których ja dawno zapomniałem

Dzień układa się pośród moich życzeń

Bez skazy wieczności wchodzę w historię

Tej ziemi struny wiosny i jesieni

Co czynicie z nas poetów pamiętacie

Jeszcze o tych co oddali wam swe życie

Bez skargi zamieniając słowa na nadzieję

Nie chcę być błogosławionym

W trawie gubi się mój talent

Odkrywania waszych ciał

I nie mogę doczekać się nocy.

kwiecień 1988, Warszawa

Nowy wiersz Johna Ashberego

Całe miasto dziś zjeździłem

Na rowerze w poszukiwaniu najnowszego wydania

Literatury Na świecie mieli być sami amerykanie

Z tą swoją nigdy nie wyczerpaną dozą poczucia

Humoru i mnóstwem dziwnych wielkomiejskich

Słów tak lubię jak w swoich wierszach chodzą

Po ulicach na każdym skrzyżowaniu nawołując się

I rozmawiają o miłości która nigdy nie minęła

W ich żyłach płynie metro środkiem Manhattanu

I pewnie mają brązowe plamy na spodniach

Po rozlanych w nocy kawach rozpięte koszule

Powiewają rankiem na progu wiatru

I jestem ciekaw o czym tak naprawdę wtedy

Rozmawiają na przykład O’Hara z Riversem

Gdy ich ostatni wiersz ma z górą 30 lat

Niestety żyję w kraju na dalekim wschodzie

Gdzie przywiązanie i tradycja są ogromne

Ale nakłady wciąż mrożą krew w żyłach i wywołują

Podświadomy niepokój narkomana śpieszącego

W kierunku porannej dostawy

Ktoś taki jak ja może liczyć tylko na siebie

By móc się w to wszystko raz na kilka lat zaopatrzyć

Dziś przestałem mieć nadzieję

Gdzieś za ósmym czy dziewiątym razem

Patrząc jak dawno głęboko nie patrzyłem

Kioskarom w oczy

Teraz wciąż spragniony

Popijam z butelki zimną oranżadę

Słucham deszczu i próbuję wyobrazić sobie

Nowy wiersz Johna Ashberego.

sierpień 1987, w Gdyni

W obronie życia

Chyba po raz pierwszy tak ostro

Wzięliśmy się za nasze życia

Starczało odwagi ale nigdy na podobne

Przedsięwzięcie można powiedzieć że zrobiliśmy

Skok nie wiedząc na jaką wysokość nas stać

Wszystko zniosę byle nie te nagłe napady

Nieodwzajemnionego przeżycia pełni

Uczucie z jakim stajesz przy materacu

I patrzysz jakbyś się zastanawiała

Którą część mojego ciała objąć najpierw

Jest dla mnie od pewnego czasu ważniejsze

Od Ciebie

Czy nie za wiele ryzykujesz?

Nie chcesz o tym nie zawracaj mi głowy mówisz

Jest tyle możliwości planów niemożliwych

Do spełnienia ale przecież równie ważne jest podniecenie

Duchem jak i ciałem twoje mieszka w gwieździe

Mojego szaleństwa gdy nie mam już sił a nie czuję

Przesytu myśl moja mieszka w głowie starożytnego

Mędrca który przez siebie osiągnął spokój

Tak na mnie działasz

I do tego ta Twoja łatwość przekraczania

W nocnej koszuli progów nieskończoności

Świadomość tak często przeszkadza żyć

Więc pozwolisz że dorównam Tobie

Bo muszę się w razie czego obronić

Swoim życiem.

lipiec 1987, w Gdyni

Porozumienie

Gdy odchodzę od pisania

Które znowu daje tyle

Płynnie jak światło

Rozchodzącej się satysfakcji

Odpoczywam i blisko trwam

O tobie

Nie czuję że jesteś daleko

A wychodząc na pierwszą tego dnia

Przechadzkę w pełni czerpię

Z twojego ukrytego jeszcze

Istnienia

Wiem przecież jak niewiele trzeba

I ptaki znowu wracają na szczyty drzew

Teraz i ja podnoszę głowę

Nie zazdroszcząc im jesteś przecież

Poważna i to mnie uspokaja tak dobrze

Nieznana i to znowu oddala mnie

W nadzieję że wystarczy miłości

Na ten jeden jeszcze raz

Ostrożnie wyglądasz pragnieniem na wiatr

Ja otwieram nocne okno i czuję powietrze

Jak wchodzi we mnie

Cichą jedynie oczekiwaną

Odpowiedzią.

13 kwietnia 1987 roku, w Gdyni

List do pisarza przy pracy

Czy w końcu odgrzebałeś mnie

Spod swoich strumieniem świadomości

Wzburzonych myśli zmęczenie rozbudowuje

Swoje poziomy piętra zapomnianych zdarzeń

Obsypujesz je następną zimą czasu

W związku z tym wysłałem do ciebie kilkanaście

Listów twoje zagmatwane odpowiedzi

Hausty niedorzecznych myśli wystarczy ci

Odpisać byś wiedział o czym nie potrafisz myśleć

Gdy piszesz mówisz że nadchodzi nowa fala

Współczesnego nadrealizmu i władza entropii

Bezhołowie czystego rozumu i słowa jak plamy

Rzucane na płótno

Mój list nawet gdyby miał w szczegółach

Przypomnieć większość naszych wspólnych wypraw

Lub wznieść się ponad oceanem

Nic nie znaczących teraz wymówek

I tak nie odwróci biegu wypadków

Twojego rozejścia ze światem

Wszystkiego najlepszego

Po tamtej stronie.

1988, Warszawa

Historia nie do opowiedzenia

Nad ciemno zastawionym stołem

Twój głos płynie do mnie niepewnie

Jak do nieokreślonego zawczasu brzegu

Mówisz że bywają i takie chwile

Historia twojego życia zna takie przypadki

Że spada ci przed oczy jak odruchowo popełniona

Zbrodnia teraz w jasnym świetle dnia przenika cię

Pewność że znalazłeś się tam przypadkowo

I zacząłeś się bronić jak w poszarpanej sieci

Niepewny przeszyty głębokością nocy ruch dłoni

Zakończonej ostrzem życia przerażony zostałeś sam

O trzeciej nad ranem jak mówisz nie było innego wyjścia

A życie jakie zawsze chciałeś prowadzić nic nie miało

Do rzeczy twój żądny zrozumienia głos jak nigdy

Potrzebny ci akt przebaczenia ja jestem

Zbyt blisko i jak ty wiem że wszystko odbyło się

Tak jakby nas w ogóle nie było

Teraz tylko nieznośnie przeciągająca się potrzeba

Wydostania odwrotu za wszelką cenę odwrócenia

Biegu wypadków jeszcze jeden utajony zaniechaniem dzień

Nie ma winy tylko w nas zakodowana historia przodków

Nieustannego trwania podświadomie namacalna przyszłość

Och mówisz że mimo wszystko wiersz

Nie działa na ciebie jak maska

Że po tylu razach nawet wciąż tak samo

Potrafi zadziałać i doprowadzić do zawarcia pokoju

Nieustannie przechowywany dar

Otrzymywany w kruchej formie

Ostrożnie rysującej się przyszłości.

kwiecień 1988, w Warszawie

Poemat o słońcu w końcu marca

To takie logiczne na wiosnę albo

Już w połowie marca wprowadzam się

W stany pradawne jak do kiedyś wynajmowanych pokoi

Od progu nie mieszcząc się z walizkami

W szczelinie między szafką na buty a szafą na płaszcze

Utknęła mi maszyna i nie mogę przez sekundę pisać

W tym pokoju pachnie lipcem a może i sierpniem

Kiedy to słońce świdruje skórę a ja po cichu otwieram spiżarnię

Lokując w niej niezbędne na zimę pokłady ciepła

To takie logiczne w styczniu wszystkim jest zimno

Jak na biegunie wynoszą na plecach niedźwiedzie skóry

Z nieufnością spoglądając na pędzące w śniegu pługi

Gdy ja odkręcam pierwszy słoik z napisem

Promienie słoneczne sierpień ale teraz znowu

Feria wschodzącego słońca promieniuje żywa kula

I spokojnie jak na stole leżąca nisza ziemi

Napełnia się całymi dniami pragnień wymyślanych

Po kolana w śniegu na nie odśnieżonych plażach

Dopełnia się również ufność w fenomen przebaczenia

I dar długiego dnia podtrzymuje wszystkie zamiary

Którymi chcemy oszołomić i wedrzeć się do księgarń

O jakże jestem całym sercem przy tobie! mówi Twoja miłość

A ja się czerwienie ze wstydu na myśl jak mało zrobiłem

Wystarcza mi zapach ptak i zamglony ciemny dotyk

Na moich półprzymkniętych oczach

By nabrać pewności że nie poprowadzi mną żaden

Ciemny grudniowy marsz

bo

zaczynam się powoli nagrzewać

Jak wystawiona na gorący blaszany blat studni butelka

Rozszerzają się pragnienia pęcznieją odczucia

Chciałbym tak leżeć na słońcu przez wszystkich zapomniany

Jak skórka od banana albo stary korsarski but

Na dnie jakiegoś morza

To tylko nam ludziom z północy tak źle się powodzi

Że musimy płacić za słońce dwudziesto-stopniowym mrozem

I przechowywać je pod skórą jak foczy tłuszcz

Ale teraz czuję się jak na największym lotnisku świata

Tuż po bezpiecznym lądowaniu słońca i wszystko mi jedno

Darmowy fragment

Spotkanie

Darmowy fragment

Przeżycie

Darmowy fragment

Opis domu

Darmowy fragment

W nocy

Darmowy fragment

Próba rozmowy z Frankiem O’Harą

Darmowy fragment

Zabawa

Darmowy fragment

Krótkie połączenia

Darmowy fragment

Equinox

Darmowy fragment

Martwa obietnica

Darmowy fragment

Pamiątka z Zakopanego

Darmowy fragment

Impresja wschód słońca

Darmowy fragment

Jaskinia światła

Darmowy fragment

Zmierzch

Darmowy fragment

Dzień czwarty

Darmowy fragment

Po Franku O’Harze

Darmowy fragment

Poezja ujarzmiana

Darmowy fragment

Ostatni dzień

Darmowy fragment

Pierwsza wizyta

Darmowy fragment

Pierwsza msza

Darmowy fragment

Koniec i początek

Darmowy fragment

Niewypowiedziane

Darmowy fragment

Co to miłość

Darmowy fragment

Dar

Darmowy fragment

Nasz dom

Darmowy fragment

Po co wiersz

Darmowy fragment

Czas na nas

Darmowy fragment

Los

Darmowy fragment

Jedyne więzy

Darmowy fragment

Twoja miłość

Darmowy fragment

Spowiedź

Darmowy fragment

Naturalne przebudzenie

Darmowy fragment

Widok na jezioro

Darmowy fragment

Woda i powietrze

Darmowy fragment

Ostatnia misja

Darmowy fragment

Bóg z nami

Darmowy fragment

W Wielki Piątek

Darmowy fragment

Testament miłości

Darmowy fragment

Obowiązek

Darmowy fragment

Dziecko Króla

Darmowy fragment

„Nigdy nie rezygnuj!”

Darmowy fragment

Pomiędzy

Darmowy fragment

Funkcja poezji

Darmowy fragment

Szczęście

Darmowy fragment

Koniec drogi

Darmowy fragment

Ostatnie Przymierze

Darmowy fragment

Widzisz

Darmowy fragment

We wnętrzu człowieka mieszka prawda

Darmowy fragment

Wstęp

Darmowy fragment

Wierność

Darmowy fragment

Słowo

Darmowy fragment

Widzisz

Darmowy fragment

Nad Adriatykiem

Darmowy fragment

Popatrz

Darmowy fragment

Sięgnąć

Darmowy fragment

Chrzest

Darmowy fragment

Magiczny zeszyt

Darmowy fragment

Metamorfozy

Darmowy fragment

Co po chrześcijaństwie?

Darmowy fragment

Urlop

Darmowy fragment

Zyski i marże

Darmowy fragment

Biblia i Ocalenie

Darmowy fragment

Meta — fizyka

Darmowy fragment

Licencja — Poetica

Darmowy fragment

Święte Słońce

Darmowy fragment

Egipcjanka w barze „Eternity”

Darmowy fragment

Acqua Vita

Darmowy fragment

Szczęście

Darmowy fragment

Creatio ex nihilo?

Darmowy fragment

Czas pożegnania

Darmowy fragment

Luksusy

Darmowy fragment

Panie Boże

Darmowy fragment

Jak małe dzieci

Darmowy fragment

Wierzyć

Darmowy fragment

Na via Alighieri

Darmowy fragment

Post scriptum

Darmowy fragment

Niemcy

Darmowy fragment

Do Polski…

Darmowy fragment

SOS w Alpach

Darmowy fragment

Samoukrzyżowanie

Darmowy fragment

+

Darmowy fragment

Bez tytułu

Darmowy fragment

Poranek

Darmowy fragment

Tak dużo

Darmowy fragment

Samoukrzyżowanie

Darmowy fragment

Zwykły list

Darmowy fragment

Kocham

Darmowy fragment

Cud

Darmowy fragment

Znaczenie

Darmowy fragment

Dosłowność

Darmowy fragment

Słaby

Darmowy fragment

Poeta Miłości

Darmowy fragment

Widzenie

Darmowy fragment

Poszukiwania

Darmowy fragment

„Czy ocalać religię przez odwoływanie się do uczuć, dźwigających się z ciemności, jaką jest każda dusza ludzka, nie jest zadaniem zbyt ryzykownym? Czy pewien narzucony przez rozum ład nie jest bardziej godny polecenia niż echa podświadomości?”

Darmowy fragment

Poszukiwania

Darmowy fragment

Globalne ocieplenie

Darmowy fragment

Pragnąc

Darmowy fragment

Na kaca

Darmowy fragment

Psychiczny stan

Darmowy fragment

Jak dobrze

Darmowy fragment

Świętokradztwo

Darmowy fragment

Relikwie

Darmowy fragment