Korekta

Halina Lisińska

Renata Kuk

Zdjęcie na okładce

© vita khorzhevska/Shutterstock

Projekt graficzny okładki

Małgorzata Cebo-Foniok

Tytuł oryginału

Falling Into Us

Copyright © 2013 by Jasinda Wilder

All rights reserved.

For the Polish edition

Copyright © 2014 by Wydawnictwo Amber Sp. z o.o.

ISBN 978-83-241-5092-2

Warszawa 2014. Wydanie I

Wydawnictwo AMBER Sp. z o.o.

02-952 Warszawa, ul. Wiertnicza 63

tel. 620 40 13, 620 81 62

www.wydawnictwoamber.pl

Konwersja do wydania elektronicznego

P.U. OPCJA

juras@evbox.pl

BECCA

Pocięte ręce i zamknięte drzwi

Listopad

Nell siedziała naprzeciwko mnie. Ręce chowała w rękawach płaszcza. Nie patrzyła mi w oczy, tak jak przy kilku poprzednich spotkaniach.

Uciekła w połowie swojego przemówienia w domu pogrzebowym, a potem, kiedy znów ją zobaczyłam, na cmentarzu, była ze starszym bratem Kyle’a. W każdym razie podejrzewałam, że to on. Nie widziałam go, odkąd miałam dziesięć czy jedenaście lat. Był od nas o jakieś pięć lat starszy i tak też wyglądał. Był ogorzały i onieśmielający, zwłaszcza w garniturze, choć musiałam przyznać, że był też zjawiskowy. Miał ciemne włosy, długie i trochę rozczochrane, i przenikliwe niebieskie oczy przesycone dojrzałością i czymś znacznie głębszym.

Tylko kilka razy słyszałam, żeby Kyle o nim mówił. Pamiętam, że był samotnikiem. Większość czasu spędzał w swoim pokoju albo w starej szopie, która służyła mu za warsztat. W liceum miał kłopoty. Tyle pamiętałam, a raczej tyle słyszałam. Wyjechał z Michigan w dniu ukończenia szkoły. Zostawił wszystko. Pamiętam, jak Kyle o tym opowiadał. Nic nie rozumiał i czuł się dotknięty, chociaż miał dopiero jedenaście lat. Colton wyjechał i już.

A potem pojawił się na pogrzebie, a Nell wysiadła z jego wielkiego pick-upa. Co z nim robiła? Trzymałam Jasona za rękę, staliśmy przy grobie, pod zadaszeniem i nie wiedziałam, co się dzieje. Czemu przyjechał? Przecież zostawił rodzinę, młodszego brata i z tego, co wiedziałam, rzadko się odzywał. A teraz Nell trzyma się z nim w dniu pogrzebu jej chłopaka? Starałam się nie czuć zdradzona. Nie patrzyła na mnie. Na nikogo. Stała przed trumną z drewna czereśniowego z mosiężnymi okuciami. Mokra trawa wokół grobu przykryta była sztucznym trawnikiem. Nell wyglądała, jakby chciała wskoczyć do tej głębokiej, ciemnej dziury i zostać tam z Kyle’em.

Kiedy się zachwiała, Colton ją złapał. Nie chciałam, żeby jej dotykał. Ona należy do Kyle’a. Odbierałam emanujący z Jasona gniew i wiedziałam, że czuje mniej więcej to co ja.

Kiedy urzędnik wygłaszał nic nieznaczące słowa, usiadła na krześle i pustym wzrokiem wpatrywała się w przestrzeń. Płakałam cicho, tak jak matka Kyle’a i pani Hawthorne. Jak bardzo wielu ludzi, z wyjątkiem Nell. Ona nie płakała, przynajmniej ja nie widziałam.

Kiedy wszystkie słowa zostały już powiedziane, wrzuciła do grobu kwiat, a potem odwróciła się i odbiegła. Chwiała się na szpilkach, więc zrzuciła je z nóg, a gips obijał się o jej bok. Kto za nią pobiegł? Colton. Słyszałam szepty. Ludzie zadawali na głos te same pytania, które ja stawiałam sobie w głowie.

Teraz siedziała naprzeciwko mnie z kubkiem kawy i nieuważnie mieszała ją wyszczerbioną łyżeczką. Poszłyśmy na obiad u mnie, w Ann Arbor. Przyjechała tu, bo ja byłam uziemiona zajęciami i pracami domowymi. Zgodziła się, kiedy zadzwoniłam rano i spytałam, czy znajdzie kilka godzin na spotkanie, ale głos miała apatyczny i zrezygnowany.

Łyknęłam kawy i patrzyłam, jak wprawia w niekończący się wirowy ruch karmelowe odmęty.

– Nell? Widziałaś się z kimś?

– Z kim? – Spojrzała na mnie przelotnie, ale zaraz wróciła do mieszania. Z rękawów szarej polarowej bluzy North Face wystawały tylko koniuszki jej palców.

Wzruszyłam ramionami.

– Z kimś. Z terapeutą. W sprawie tego, co się stało.

Pokręciła głową, a koniuszek luźnego warkocza podskoczył jej na ramieniu.

– Nie. Nic mi nie jest.

– Nie wydaje mi się

W końcu popatrzyła mi w oczy i widziałam, że jest zła.

– A uważasz, że powinno mi nic nie być? On umarł trzy miesiące temu. Kochałam go. Co mi na to pomoże terapeuta? Powie, że to nie moja wina? Będzie truł o zaakceptowaniu wszystkich etapów żałoby? Nie potrzebuję słuchać tych bzdur. – Odwróciła wzrok. Przez okno patrzyła na chłodne, pochmurne październikowe popołudnie. – Chcę go mieć z powrotem.

– Wiem.

– Nic nie wiesz. – Ostatnie słowa wypowiedziała syczącym szeptem, a w jej oczach widziałam wwiercający się we mnie ból.

– Nell… – Chciałam jej pomóc, zmusić do mówienia.

Ale nie dała się. Od tamtego pierwszego dnia w jej pokoju nie powiedziała ani słowa na temat wypadku. Nie poszła na żadną z uczelni, na które została przyjęta. Mieszkała z rodzicami, chodziła do szkoły pomaturalnej w Oakland i pracowała w biurze u ojca. Wydawało się, że podejmuje jakieś działania, ale ja czułam, że przestała żyć.

– Muszę iść – powiedziała. Dopiła kawę i wstała.

– Dopiero przyszłaś.

– Przepraszam. Muszę iść.

Położyłam na stole pieniądze za kawę. Burczało mi w brzuchu, bo w intencji lunchu z nią nie jadłam śniadania.

– W porządku.

Chyba usłyszała w moim głosie irytację.

– Przepraszam, Beck. Po prostu… Nie umiem być teraz dobrą przyjaciółką.

– Nie o to chodzi. – Wyszłam za nią na chłodne jesiennie powietrze i po drodze zapięłam płaszcz. – Martwię się o ciebie.

Zatrzymała się, odwróciła i popatrzyła na mnie.

– Wiem. Wszyscy się martwią. Nie wiem, co powiedzieć. Muszę przez to przejść, ale nie wiem jak i nikt nie może mi pomóc. Idę do domu. Chcę być sama. – Drapała się przez polar po prawej ręce, jakby w nerwowym odruchu.

Przyjrzałam się jej.

– Nell, nic sobie nie wstrzykujesz, prawda?

Wzdrygnęła się i opuściła rękę.

– Nie! Oczywiście, że nie.

– Pokaż mi rękę. Tę, w którą się drapałaś.

Splotła ramiona pod biustem.

– Nie. Nie martw się o mnie. Przysięgam ci na grób Kyle’a, że nie ćpam.

Słyszałam, że mówi szczerze i nie miałam innego wyjścia, jak tylko uwierzyć. Nachyliłam się, żeby ją objąć i wyczułam w jej oddechu alkohol.

– Ale pijesz. – Objęłam ją mocno, nie chciałam puścić.

Popatrzyła na mnie.

– Trochę, od czasu do czasu. To mi pomaga i tyle. Lepiej daję sobie radę, ale panuję nad tym. – Wątpliwości musiałam mieć wypisane na twarzy. – Jestem dorosła. Mogę pić, jeśli mam ochotę.

– Nie masz jeszcze prawa do picia. – Zmrużyłam oczy.

Parsknęła.

– Nie bądź takim sztywniakiem. Gdyby to się nie stało i tak piłabym w college’u. Teraz po prostu okoliczności są inne. – Sięgnęła do torebki po kluczyki. – Zobaczymy się kiedy indziej, dobrze?

– Możesz prowadzić? – spytałam.

– Jezu! Tak! Nic mi nie jest. Jesteś gorsza niż moi rodzice. Oni przynajmniej dają mi święty spokój.

– Może nie powinni – odgryzłam się. – Może powinni się o ciebie martwić. Ja się martwię. Przerażasz mnie.

– Jesteś moją przyjaciółką. Powinnaś mnie rozumieć i wspierać.

– Rozumiem. I wspieram. Ale to nie znaczy, że będę siedzieć bezczynnie i patrzeć, jak nikniesz w o-oczach. – Zacisnęłam zęby, kiedy zająknęłam się na ostatnim słowie. Zamknęłam oczy i skupiłam się. Już się nie jąkałam, a na pewno nie publicznie. – Wiem, że minęło dopiero kilka miesięcy, ale tobie się nie poprawia, jest coraz gorzej.

Wzruszyła ramionami.

– Nie wiem, czego ode mnie chcesz. On był nie tylko moim chłopakiem, ale też najlepszym przyjacielem. Znałam go całe życie. Widywałam go codziennie przez osiemnaście lat. – Ręka jej zadrżała, więc zacisnęła ją w pięść, a niepomalowane paznokcie zatopiła w skórze. – Był wszystkim. A teraz go nie ma. Jakim cudem miałoby mi być lepiej?

– Nie wiem, Nell. Nie wiem. Wiem, że nie potrafię zrozumieć, przez co przechodzisz.

– Więc przestań próbować.

– Ale…

Nachyliła się i pocałowała mnie w policzek.

– Jadę. Dzięki za kawę. Odezwę się. – Nie odwracając się za siebie, wsiadła za kierownicę lexusa swojej matki.

Patrzyłam, jak odjeżdża, a serce pękało mi z żalu. Nie była pijana, ale niepokoiłam się, że okazałam się złą przyjaciółką, pozwalając jej prowadzić, mimo że wyczułam od niej alkohol. A to drapanie się po ręce? Ben tak robił i wiem na pewno, że wtedy ćpał. Ale nie okłamałaby mnie, nie przysięgałaby na grób Kyle’a. Znałam ją wystarczająco dobrze, żeby być tego pewna.

Prawda?

Jasona znalazłam w siłowni zarezerwowanej dla drużyny futbolowej. Siedział na ławeczce i ćwiczył nogi, podnosząc ciężar, który wydawał mi się niewiarygodny. Nie miał koszulki, a jego ciało lśniło od potu. Mięśnie nabrzmiały mu od ćwiczeń. Chociaż byłam przybita, nie mogłam powstrzymać pomruku pożądania, który się przeze mnie przetoczył. Obserwowałam, jak podkula nogi, aż kolana przylegają do piersi, potem powoli wypuszcza powietrze i prostuje. Kosztowało go to sporo wysiłku.

Był sam w sali, więc zaszłam go od tyłu. Nie słyszał mnie, bo maszyna trochę zgrzytała, a on głośno oddychał. Zaczekałam, aż zrobi przerwę, a potem położyłam mu ręce na piersi.

– Cześć, skarbie.

Wykrzywił głowę i popatrzył na mnie do góry nogami.

– Cześć, śliczna. Co tu robisz? Myślałem, że umówiłaś się z Nell. – Nachyliłam się, żeby go pocałować. Na wargach poczułam pot, a na języku napój Gatorade. – Jestem cały mokry, czy to nie obrzydliwe?

– A narzekałam kiedyś, że jesteś spocony? – Musnęłam palcami jego szczękę. – To seksowne. Kręci mnie patrzenie, jak ćwiczysz. – Chociaż byliśmy sami, mówiłam szeptem.

Uśmiechnął się, ale musiał zobaczyć w moich oczach troskę.

– Co jest, Beck? Gdzie Nell? – Zszedł z ławki i wstał.

Nie pozwoliłam mu się objąć. To, że lubiłam, kiedy był cały mokry i nie przeszkadzało mi to w całowaniu go, nie znaczyło jeszcze, że chcę mieć jego pot na ubraniu. Wiedział o tym, bo wziął mnie tylko za ręce.

– Poszła.

– Tak szybko? – Rozpinał mi płaszcz, guzik za guzikiem.

Pokiwałam głową.

– Tak. Martwię się o nią. Spóźniła się pół godziny, wypiła filiżankę kawy i pojechała. – Zsunął mi płaszcz i zawiesił na jednym z urządzeń. – Pokłóciłyśmy się. A my się nigdy nie kłócimy. Jest zamknięta w sobie, broni się.

– Przechodzi przez piekło, przecież wiesz. – Wyjął z torby ręcznik, otarł twarz, szyję, pierś i dopiero wtedy pozwoliłam mu się wziąć w ramiona.

Westchnęłam w jego skórę.

– Wiem. Ale… zachowywała się dziwnie. Cały czas drapała się po ręce i śmierdziało od niej alkoholem.

To go zdziwiło.

– Piła? O trzynastej w sobotę?

– No właśnie. Zaniepokoiło mnie to drapanie. Ben się tak drapał, kiedy ćpał.

Zmrużył oczy.

– Bierze jakieś prochy?

Pokręciłam głową.

– Już nie. W zeszłym roku był na odwyku i od tamtej pory jest czysty. Zrobił to dobrowolnie. Ale Nell? Myślałam, że w ogóle nie wie, co to narkotyki, nie mówiąc już o braniu ich.

– Pytałaś ją? – Muskał ustami moje włosy, skroń, ucho.

– Oczywiście. Przysięgła na grób Kyle’a, że to nie to.

Przez chwilę się zastanawiał.

– Sam nie wiem. Może to po prostu wysypka.

Pokręciłam głową.

– Przez cały czas chowała ręce w rękawach. Nie chciała mi pokazać.

– Ale co możemy zrobić? Powiedzieć jej rodzicom? Ma osiemnaście lat, nie mogą jej do niczego zmusić.

– Wiem. Po prostu się martwię. Nie jest sobą. Zmieniła się. Wiem, że wiele przeszła, że straciła Kyle’a, ale wszyscy go straciliśmy. I jakoś sobie radzimy.

– Myślisz, że poszłaby na terapię? – Masował mi ramiona, a potem zjechał w dół pleców. – Ja poszedłem i to mi pomogło. A znasz moje zdanie na ten temat.

Musiałam go zaszantażować, że przestanę z nim uprawiać seks, jeśli nie pójdzie do uniwersyteckiego terapeuty. Wciąż tam chodził raz w miesiącu i teraz terapia polegała na rozpracowywaniu związku z ojcem.

– Wiem. O to też ją spytałam. Powiedziała, że to jej nic nie da i że chce tylko dostać Kyle’a z powrotem.

Jason westchnął.

– Nie wiem, co powiedzieć. Nie brzmi to dobrze, ale… Możemy chyba tylko starać się jej pomóc i być, kiedy będzie nas potrzebowała. – Skinęłam głową i podniosłam usta do pocałunku. – Umyję się szybko i może pójdziemy coś zjeść? Słyszę, że ci burczy w brzuchu.

– Teraz, kiedy się o ciebie powycierałam, też muszę wziąć prysznic, Panie Spocony i Napakowany.

Oczy mu zapłonęły i wbił mi palce w skórę nad pupą.

– Mój współlokator wyjechał na weekend.

– Moja współlokatorka też. – Włożyłam płaszcz.

– Mój pokój jest bliżej – zaznaczył i wygrał.

Włożył bluzę z kapturem na gołe ciało, w jedną rękę złapał torbę, drugą przycisnął mnie do siebie i ruszyliśmy. Normalnie droga zajmowała dziesięć minut, ale dotarliśmy w pięć. Jason obejmował mnie w pasie, a ja przyciskałam twarz do jego ramienia, żeby zamaskować chichot. Spieszył się i ja też się spieszyłam.

Objęłam go w tym samym miejscu co on mnie i czułam mięśnie, przesuwające się w czasie ruchu. Wyobraziłam sobie, jak będzie wyglądał, gdy tylko zamkniemy za sobą drzwi do jego pokoju. Bez koszulki, z potężnymi, nabrzmiałymi mięśniami, które mnie hipnotyzowały, z nastroszonymi jasnymi włosami i w mokrych od potu spodenkach, opuszczonych nisko na biodra i odsłaniających mięsień w kształcie litery V.

Wepchnęłam go do środka, kiedy tylko otworzył, a potem oparłam się o drzwi plecami. Przekręciłam zasuwkę i stałam tak, ze złączonymi nogami, przyciskając ręce do drzwi za mną, lekko odchylając głowę w tył. Czekałam.

Jason rozpoczął grę. Odstawił torbę na podłogę obok łóżka. Potem wyjął z kieszeni telefon, portfel i klucze i położył na biurku. Nie patrzył na mnie, nawet się nie odwrócił. Poruszał się najwolniej, jak się dało, wystawiał mnie na próbę, ile wytrzymam, zanim się na niego rzucę.

W ciągu ostatnich dwóch lat odkryliśmy, że w naszej seksualnej relacji często to ja przejmowałam rolę dominantki. Jemu to pasowało i mnie też.

Otworzył laptop, zalogował się, sprawdził pocztę i szybko coś odpisał koledze. Potem, z paraliżującą powolnością zdjął koszulkę, a ja patrzyłam na jego obłędnie muskularne plecy, na mięśnie naramienne i czworogłowe, rozkosznie przesuwające się pod skórą, kiedy składał koszulkę i wrzucał ją do kosza na brudną bieliznę. Potem, żeby się ze mną podroczyć, przeciągnął się i napiął ramiona. Wiedział, jak na mnie działają jego plecy. Powoli się odwrócił i wiedziałam, że napina mięśnie brzucha, które też uwielbiałam.

Miałam szczęście.

Uniósł brew, a ja odpowiedziałam tym samym. Rozpięłam płaszcz, zsunęłam go z ramion i pozwoliłam, żeby spadł na podłogę. Potem zagryzłam wargę i potrząsnęłam włosami jak w reklamie szamponu. Zawsze nas to bawiło. Jason starał się nie roześmiać, ale wyszło mu tylko częściowo, bo kąciki ust drżały mu w napięciu.

Oboje zdjęliśmy buty i skarpetki, stanęliśmy w odległości metra od siebie i wpatrywaliśmy się w siebie, czekając, kto pierwszy zrobi ruch. Ja się złamałam pierwsza. Wsunęłam palce pod rąbek koszulki i powoli ją ściągnęłam. Jason natychmiast popatrzył na moje piersi, uniesione w miseczkach prostego, zapinanego z przodu czerwonego stanika. Ja też go dręczyłam, zsuwając najpierw jedno ramiączko, a potem drugie. Zawahałam się przy zapięciu. Trzymałam miseczki złączone rękami. Nie puszczając ich, wysunęłam z ramiączka najpierw jedno ramię, potem drugie, następnie szybki ruch i już zakrywałam piersi tylko dłońmi. Jason głośno jęknął.

– Wykończysz mnie. – Zrobił krok w moją stronę i wpatrywał się wygłodniałym wzrokiem w ciało widoczne między moimi dłońmi.

Nie ruszałam się, tylko odchylałam głowę, kiedy się zbliżał.

– Zabiorę ręce, jak zdejmiesz spodenki.

– Ale wtedy ja będę nagi, a ty ciągle będziesz miała na sobie spodnie.

Niedbale wzruszyłam ramionami.

– Więc mi pomóż.

Zdjął spodenki i stanął przede mną tylko w obcisłych bokserkach, niebiesko-zielonych, pociemniałych od potu. Poszłam na kompromis i zasłaniałam palcami wskazującymi już tylko brodawki. Wciągnął ostro powietrze, zlikwidował dystans między nami i ukląkł przede mną, kładąc mi dłonie na biodrach, tuż nad paskiem obcisłych dżinsów. Patrzył mi w oczy, odpinając guzik i ciągnąc suwak w dół. Zaczął mi zdejmować spodnie, które utknęły w okolicy ud.

Zmarszczył czoło, popatrzył na nie, a potem na mnie.

– Jezu, jakie ciasne. Jak ty je w ogóle wkładasz?

– Wstaję godzinę wcześniej i zużywam dużo masła.

Roześmiał się głośno i schował twarz w moim brzuchu.

– Ale pytam serio. Jak się to zdejmuje?

– Pociągnij za nogawki.

Podniósł mi do góry jedną stopę i zdjął jedną nogawkę, a potem to samo zrobił z drugą nogą i stałam przed nim naga, tylko w stringach.

– Skąd masz taką bieliznę?! – Złapał mnie za biodra i odwrócił twarzą do drzwi. – Cholera, Beck, to kawałek szmatki i nić dentystyczna! – Dotykał moich pośladków, a potem złapał je i zaczął łapczywie masować.

Roześmiałam się, choć brakowało mi tchu.

– Kupiłam wczoraj. W Victoria’s Secret była wyprzedaż, więc wzięłam kilka par. – Wygięłam się tak, że wypchnęłam do przodu pierś, a pośladki do tyłu, jedną nogę odstawiłam w bok, a drugą napięłam. Mnie się ta pozycja wydawała głupia, ale Jasona doprowadzała do szaleństwa, sądząc po warkocie wydobywającym się z jego gardła i sposobie, w jaki jego dłonie dotykały moich ud i pupy. – Nie zakrywają zbyt wiele, co?

– Niezbyt wiele? Nic nie zakrywają! Masz całkiem goły tyłek!

– Czyli dobrze się składa, że tylko ty będziesz mnie w nich widywał. No, z wyjątkiem mojej współlokatorki.

– Chyba nie jest lesbijką?

Pytająco uniosłam brwi.

– A miałbyś coś przeciwko temu, gdyby była?

– Ogólnie rzecz biorąc, oczywiście nie. Ale jeśli chodzi o ciebie, to tak. Jesteś moja. Kobieta czy facet, nie ma znaczenia. Nikt inny nie ma do ciebie prawa.

Westchnęłam.

– Nie, nie jest lesbijką. Prawdę mówiąc, wiem to aż za dobrze. Prawie co noc przyprowadza do naszego pokoju jakiegoś kolesia i uprawiają seks bez względu na to, czy jestem w pokoju, czy mnie nie ma. Czasem nawet nie okrywają się kocem. To obrzydliwe. – Coś mi przyszło do głowy i spojrzałam na niego badawczo. – Myślałam, że facetów kręci myśl o dwóch kobietach.

Jason zaczepił palec o gumkę moich majtek i powoli je zdjął, potem podniósł i ku mojemu przerażeniu powąchał.

– Wydaje mi się, że to raczej kwestia wizualna – powiedział, a potem wstał i jego wyprężony członek wylądował między moimi pośladkami. Dłonie przesunął mi na biodra. – Jestem prawie pewien, że większości facetów nie chodzi o seks, który uprawiają dwie kobiety. Nie kręci ich homoseksualny aspekt całej sprawy, liczy się widok dwóch nagich kobiet, ich krągłości, ruch, ciało. Mnie patrzenie na ciebie z inną kobietą by nie kręciło. Wściekłbym się i byłbym zazdrosny i zaborczy tak samo, jakbyś była z facetem.

– Dobrze wiedzieć – wydyszałam.

Jego palce błądziły w okolicy złączenia moich ud, a ja z trudem powstrzymywałam się przed rozłożeniem nóg i błaganiem, żeby mnie dotykał. Wygięłam tylko pupę i ocierałam się o jego twardy jak kamień członek. Chciałam tego, ale postanowiłam wytrzymać. Albo on się złamie pierwszy, albo nic z tego nie będzie.

Wciąż zakrywałam dłońmi brodawki, a Jason próbował oderwać od nich moje ręce.

– O nie! Znasz zasady. Najpierw bielizna, potem dotykanie.

– Od kiedy mamy takie zasady?

– Od teraz.

Pocałował mnie w ramię i zjechał w dół po kręgosłupie, a każdy pocałunek przyprawiał mnie o dreszcze. Całował mnie i zdejmował majtki. Potem położył mi je na głowie. Pisnęłam i zrzuciłam je szybko.

– Fuj! Nie chcę mieć na głowie twoich przepoconych gaci!

Roześmiał się i wykorzystał moje rozproszenie, żeby objąć dłońmi moje piersi, które puściłam, by oprzeć ręce na biodrach w wyrazie oburzenia.

– Wygrałem – powiedział.

Starałam się nie wzdychać, kiedy przesuwał kciukami po brodawkach.

– Nie… Nie wygrałeś – jęknęłam. – Pozwoliłam ci.

– Na co? – Trzymał w palcach twarde, sztywne koniuszki moich piersi i pieścił je, aż straciłam zdolność myślenia.

– Pozwoliłam ci… wygrać. – Musiałam jakoś odzyskać kontrolę. Wiedziałam, że muszę, ale jego ręce aż za dobrze wiedziały, co zrobić, żebym nie mogła się skupić. Pochylił się i poczułam na piersiach jego usta, pokrywające mnie gorącymi pocałunkami. Już było po mnie. Nie umiałam się powstrzymać od wygięcia w łuk pod jego dotykiem. – O Boże, nie przestawaj.

– Podobało ci się? – przestał na chwilę, żeby uśmiechnąć się do mnie z triumfem, bo wiedział, że wygrał.

– Wiesz, że tak.

– Chcesz więcej? – Zdołałam tylko pokiwać głową, bo resztę uwagi skupiałam na tym, żeby nie przestać oddychać.

Mieliśmy tyle nauki, że kochaliśmy się pierwszy raz od tygodnia i oboje byliśmy wygłodzeni. Ja potrzebowałam więcej i on to wiedział, ale chciał, żebym powiedziała to na głos.

– Tak, chcę więcej – szepnęłam, trzymając jego głowę. Palce wplotłam mu we włosy.

– Czego chcesz?

Wciągnęłam gwałtownie powietrze, kiedy objął moją brodawkę ustami, odciągnął ją od mojej piersi, a potem wypuścił. Musiałam odzyskać kontrolę. Sprężyłam umysł, a potem się uśmiechnęłam, bo wpadłam na pomysł.

– Weź mnie – wymruczałam.

Wyprostował się i poczułam jego erekcję na udzie, a potem na brzuchu, gorącą i twardą. Przycisnął mnie do siebie, pocałował, a potem schylił się, żeby mnie wziąć w ramiona i zanieść do łóżka.

Odepchnęłam go.

– Nie, nie tam.

Zdziwił się.

– To gdzie?

Odwróciłam się od niego, stanęłam twarzą do drzwi, oparłam o nie dłonie, stopy rozstawiłam szeroko, lekko wygięłam się w pasie i zerknęłam na niego przez ramię, patrząc przez zasłonę czarnych loków.

– Tutaj.

– Żartujesz? – Złapał mnie za biodra i znieruchomiał, ale zaraz dopasował się do mojej sylwetki.

– Teraz i tutaj.

Sięgnął mi między nogi, przesunął palcem między wilgotnymi wargami, zanurzył we mnie środkowy palec, a potem podjechał nim w górę, żeby zataczać kręgi wokół łechtaczki.

– Skłamałem – szepnął, biorąc wyprężony członek w dłoń i nakierowując go do mojego wejścia. – Ty wygrałaś.

– Zapamiętaj sobie! – zdołałam jeszcze powiedzieć, zanim straciłam zdolność mówienia, bo powoli zagłębiał się we mnie, wchodząc coraz dalej, aż napierał biodrami na moją pupę.

Jedną rękę oparł mi na biodrze, drugą przesuwał po moich plecach, powoli się wysunął, a potem znów we mnie wszedł. Jęknął. Zrobił to dwa razy, potem trzeci, a ja ledwie wytrzymywałam, żeby nie opaść w dół, gnana przyjemnością, jaką dawała mi jego obecność we mnie. Opanowałam się jednak. Chciałam skończyć z nim, zacisnąć się wokół niego, kiedy będzie tracił nad sobą panowanie.

Zaczął poruszać się szybciej i chociaż tego właśnie potrzebowałam, spowolniłam go, szepcząc:

– Nie tak szybko. Zwolnij. Poruszaj się najwolniej, jak potrafisz.

Zatrzymał się w pół pchnięcia i resztę drogi pokonał nienaturalnie powolnym ślizgiem.

– Tak? – Wycofał się w tym samym tempie, które niemal nie zasługiwało na miano ruchu.

– Tak – wydyszałam. – Właśnie tak. Powoli.

– Czemu?

Jedną ręką ucisnęłam swoją brodawkę i przez moje ciało przeleciał jakby piorun, równocześnie z jego powrotem we mnie.

– Żebym czuła każdy centymetr ciebie tak długo, jak to możliwe.

Objął dłonią moją pierś, pieścił, uciskał, momentami nawet za mocno, kiedy w tym samym momencie wchodził we mnie. Westchnęłam i schyliłam głowę, bo spełnienie już mnie zalewało, budowało się napięcie. Czułam też, że zbliża się i jego orgazm. Świadczyło o tym drżenie, lekko spazmatyczny ruch, kiedy wchodził we mnie.

Zaczął tracić kontrolę, trzymał mnie teraz za biodra obiema rękami, wchodził i wysuwał się, a potem znów we mnie znikał. Uwielbiałam, kiedy tracił nad sobą panowanie. Zachwycało mnie, że mogę mu to zrobić, sprawić, że będzie się czuł tak dobrze, aż nie zapanuje nad sobą. Musiałam zacząć się ruszać. Podnosiłam się na palcach i opadałam, żeby zgrać się z jego pchnięciami. Pochylałam się niżej i odpychałam rękami od drzwi, żeby mógł nacierać coraz gwałtowniej. Wkrótce w pokoju słychać było odgłosy zderzających się ciał, nasze westchnienia i jęki. Potem poczułam, że moje ciało zaciska się i drży, a w moim wnętrzu otworzyła się tama, zwalniająca całe napięcie. Spełnienie wybuchło jak bomba. Zagryzłam skórę na swoim ramieniu i krzyknęłam, a potem poczułam, jak on napina się za mną i wbija mi palce w biodra.

– Boże, jak genialnie – wymruczał.

Nie mogłam odpowiedzieć, tylko jęknęłam i oparłam się o niego, kiedy we mnie uderzał, teraz rozszalały i gwałtowniejszy niż kiedykolwiek wcześniej. Usłyszałam pomruk, po którym się wysunął, znieruchomiał i naparł raz jeszcze, najmocniej, a ja nie mogłam powstrzymać krzyku, kiedy się zanurzał, niemal sprawiając mi ból, a jednak nie. Nigdy nie trzeba było wiele, żebym odleciała, ale kiedy poczułam, jak traci nad sobą kontrolę, uderza we mnie raz za razem, za każdym razem jęcząc i zagarnia mnie całą dla siebie… doszłam po raz drugi. Zderzające się ze sobą ciała, on zanurzony głęboko we mnie, ocierający się tak doskonale, jego palce na moich biodrach, przyciągające mnie do siebie… Doszłam raz jeszcze, ale tym razem nie zdołałam stłumić krzyku.

– Boże, Jezu… – jęczałam. Czułam się jak sparaliżowana, jakby nie moje kości, tylko jego ręce i ciało utrzymywały mnie w pozycji pionowej. Cały czas napierałam na niego pośladkami, kiedy kontynuował swój najazd, zatracony w swoim zbliżającym się spełnieniu. – Dojdziesz teraz?

– Boże, tak. Zaraz – jęknął.

Pchnął po raz ostatni i poczułam w sobie gorącą powódź. Krzyknęłam, kiedy zanurzał się głębiej i głębiej, miażdżąc mnie, kiedy dochodził. Powtarzał moje imię.

Kiedy znieruchomiał, odsunęłam się od niego i chwiejnie podeszłam do łóżka, a potem padłam na nie, ciągnąc go ze sobą. Upadł przy mnie, ukrył twarz w moich piersiach i głęboko oddychał. Objęłam go, poczułam na miękkiej skórze drapiący zarost i nasze tętna, które dudniły w tym samym rytmie.

– Podobało ci się, co? – spytałam po kilku minutach ciszy.

Pokiwał głową.

– Boże… Na koniec trochę się zatraciłem, nie?

Zachichotałam.

– No jakby…

Podniósł się i spojrzał na mnie z troską.

– Nic ci nie zrobiłem?

Pokręciłam głową.

– Nie, skarbie, Możesz mnie tak pieprzyć, kiedy tylko będziesz chciał.

Roześmiał się i wturlał się na mnie.

– Mogę? Naprawdę? Wiedziałem, że może jestem za ostry, ale nie mogłem się powtrzymać. Przep…

– Nie przepraszaj. Powiedziałam ci, że mnie nie bolało. Lubię tak. Naprawdę. – Podrapałam go po plecach, a potem stopą pomasowałam jego pośladki, żeby przysunąć go bliżej.

– Następnym razem chcę cię na czworakach – powiedział.

Uniosłam brew.

– Co ty powiesz? Na pieska?

Opuścił głowę.

– Nie znoszę tego określenia. Jest takie uwłaczające.

Wzruszyłam ramionami.

– Mnie wszystko jedno, jak to się nazywa. Dobrze, następnym razem tak zrobimy.

Wyszczerzył zęby i przylgnął do mnie. Czułam, że znów robi się twardy i sięgnęłam pomiędzy nas, biorąc go do ręki i doprowadzając do pełnej erekcji. Chciał we mnie wejść, ale pokręciłam głową i uśmiechnęłam się. Przysunęłam jego główkę do swojej łechtaczki i użyłam jego naprężonego, ciepłego ciała, żeby się pieścić, najpierw powoli, a potem coraz szybciej, aż musiałam wygiąć plecy i zaczęłam jęczeć. Przez przymknięte powieki widziałam, że się spina i stara się powstrzymać, bo ruch mojej ręki, kiedy się zaspokajałam jego fiutem, doprowadzał go do szaleństwa.

Doszłam gwałtownie i żeby uciszyć pozbawiony tchu okrzyk, ugryzłam go w ramię. Kiedy pierwsza fala już się przeze mnie przetoczyła, przysunęłam jego rozognione ciało do mojego wejścia i objęłam go udami w pasie, tak że nie mógł się ruszyć. Poruszałam biodrami, nacierając na niego i zaciskając mięśnie pochwy najmocniej, jak mogłam. Ślizgałam się pod nim, mój pot mieszał się z jego potem. Odnalazłam jego usta i wyszeptałam „kocham cię” prosto w jego jęk, kiedy doznawałam kolejnego orgazmu. Gdy już przestałam się trząść, zwolniłam, rozluźniłam uścisk i pozwoliłam mu wysunąć się ze mnie trochę, ale potem zatrzymałam go w miejscu, uśmiechając się w czasie pocałunku. On też był blisko, ale nie byłam jeszcze gotowa, żeby pozwolić mu dojść. Chciałam mieć jeszcze jeden orgazm i byłam zdeterminowana do zdobycia go, zanim pozwolę mu na zaspokojenie. Wiedział już, czego chcę i zamiast po prostu wedrzeć się głębiej, napierał płytko. Uniósł biodra, żeby wejść pod innym kątem i teraz jego członek z każdym ruchem napierał na moją łechtaczkę. Jęknęłam w jego usta, bo czułam, że wzbiera we mnie kolejne spełnienie.

– Mówiłaś, że następnym razem spróbujemy inaczej? – wymruczał z uśmiechem.

Wzruszyłam ramionami i uśmiechnęłam się zadziornie:

– Skłamałam. Będziesz musiał zaczekać.

– Nieładnie.

– Zachowuję się ładnie przez całą resztę czasu – powiedziałam. – W łóżku już nie muszę. Teraz chcę być niegrzeczna.

Naparł mocniej, ale odsunęłam się, żeby powstrzymać go od zanurzenia się głębiej.

– Co robisz?

– Pilnuję, żebyś wchodził płytko.

– Dlaczego?

Wzruszyłam ramionami.

– Nie wiem. Robię to, co mi sprawia przyjemność. I zmuszam cię do czekania.

Wsunął mi ręce pod głowę i oparł się na łokciach.

– Czyli muszę czekać? – łobuzerski uśmieszek spoważniał. – Chcę robić wszystko, co ci sprawi przyjemność. Czegokolwiek zapragniesz.

Złapałam go za twardy tyłek i zmusiłam do ruchu.

– I za to cię kocham. No, między innymi. – Znaleźliśmy wspólny rytm. Spotykaliśmy się w połowie każdego płytkiego pchnięcia, które doprowadzały nas do szaleństwa.

– A jakie są inne powody?

– Mam ci pokadzić?

Uśmiechnął się, ale potem twarz mu spoważniała. Widziałam, że się koncentruje.

– Bezwstydnie dopominam się pochwał.

– Kocham cię za to, jak się ze mną kochasz. Kocham cię za twoje ciało. Za to, że jesteś wobec mnie taki zaborczy i że o mnie dbasz. – Zamilkłam i przymknęłam oczy, kiedy poprawiał pozycję i niechcący trafił koniuszkiem wyprężonego członka w mój najczulszy punkt. – Boże, tak, tak jak teraz, w tym miejscu! Nie przestawaj. Boże, jak cudownie!

Poruszył się kilka razy szybko i płytko, zmusił mnie do desperackiego przylgnięcia do niego. Wbijałam palce w jego mięśnie pleców.

– Jeszcze jakieś powody?

Zaśmiałam się, choć brakowało mi tchu.

– Hm. Kocham cię za talent fotograficzny. A szczególnie za to, co umiesz zrobić językiem. I na pewno za to, że kochasz mnie mimo zaburzenia mowy.

– Które już prawie nie istnieje.

Pokiwałam głową, bo nie mogłam już mówić. Przez moje ciało przetaczało się trzęsienie ziemi. Nie zmienił tempa ani głębokości i za to też go kochałam, ale nie byłam w stanie znaleźć słów, żeby mu o tym powiedzieć. Wciąż wchodził we mnie szybko i płytko, a fale rozkoszy układały się na wzór ostro zakończonych szczytów ekstazy. Nie doszły jeszcze do punktu szczytowego i napięcie wciąż się we mnie budowało z każdym dotknięciem tego cudownego punktu, który znalazł. Czułam, że moja klatka piersiowa się napina, serce mi wzbiera, a kiedy spojrzałam mu w oczy, w odmętach jaskrawej, jadeitowej zieleni zobaczyłam głębię miłości, która przeniosła mnie z poziomu fizycznego orgazmu w odmęty desperackiej, wzruszającej i wszechogarniającej miłości.

Minęło kilka chwil, napięcie się nawarstwiało, a ja nie mogłam się już doczekać orgazmicznego spełnienia. Wzdychałam w jego ramię i jęczałam, kiedy pochylił głowę, żeby possać moją pierś. Tego mi było trzeba. Dotyku gorących ust na wezbranej brodawce. Krzyczałam głośno, nie obchodziło mnie, czy ktoś usłyszy.

– Teraz, p-p-p-potrzebuję t-t-t-ego – wyjąkałam, dysząc mu do ucha.

Jęknął z ulgą i zanurzył się głęboko, mocno. Całym ciężarem ciała oparł się na mnie i wdarł do środka.

– Boże, Becco, to będzie masakra.

– D-d-dobrze, daj mi s-s-siebie. – Jąkałam się już tylko w takich sytuacjach, kiedy przeżywałam rozkosz z Jasonem i wydawało mi się, że on stawia sobie za punkt honoru doprowadzenie mnie do takiego stanu, żebym straciła płynność mówienia.

Trzymał usta na mojej piersi, lekko skubał zębami brodawkę i wchodził głębiej, choć łagodnie, z uczuciem, wsuwając się długimi, doskonałymi pchnięciami.

Doszłam i zapadłam się w tym. Łza popłynęła mi po policzku, a ciało wyzwoliło się spod mojej kontroli, wijąc się pod ciężarem Jasona, który spełniał się we mnie, szepcząc moje imię w niekończącej się mantrze rozkoszy.

Przytulaliśmy się, zapadaliśmy w sen i opuściły nas myśli o szkole, meczach i wszystkim innym. Moją ostatnią myślą, zanim zasnęłam, słysząc bicie jego serca, była Nell i to, jak jej pomóc.

Koniec wersji demonstracyjnej.

Table of Contents

Tytułowa

Redakcyjna

BECCA