Egzamin na doradcę podatkowego
Testy

Stan prawny: czerwiec 2013, zawiera zmiany na 1.1.2014 r.

Wydawca: Joanna Ziemiecka

Projekt okładki i stron tytułowych: GRAFOS

Skład i łamanie: Wydawnictwo C.H. Beck

© Wydawnictwo C.H. Beck 2013

ISBN 978-83-255-5388-3

Wydawnictwo C.H. Beck Sp. z o.o.
ul. Bonifraterska 17, 00-203 Warszawa

Konwersja: eLitera s.c.

Wstęp

Opracowanie, które oddajemy w Państwa ręce zawiera odpowiedzi na pytania testowe do egzaminu na doradcę podatkowego, zgodne z uchwałą Nr 12/V/2011 Państwowej Komisji Egzaminacyjnej do Spraw Doradztwa Podatkowego z 5.4.2011 r. w sprawie wykazu pytań i zadań egzaminacyjnych do egzaminu na doradcę podatkowego. Egzamin ten jest sprawdzianem teoretycznego i praktycznego przygotowania kandydatów na doradców podatkowych i składa się z dwóch części: pisemnej oraz ustnej. Egzamin pisemny polega na rozwiązaniu testu składającego się ze 100 pytań, co jest przedmiotem niniejszego opracowania, a następnie rozwiązaniu zadania polegającego na sporządzeniu projektu wystąpienia w imieniu klienta do organu podatkowego lub sądu administracyjnego.

Regulamin przeprowadzania egzaminu sprawdzającego kwalifikacje kandydatów na doradców podatkowych zawiera Rozdział 6 rozporządzenia Ministra Finansów z 2.11.2010 r. w sprawie Państwowej Komisji Egzaminacyjnej do Spraw Doradztwa Podatkowego i przeprowadzania egzaminu na doradcę podatkowego (Dz.U. Nr 212, poz. 1390).

Część pisemną egzaminu przeprowadza się w wydzielonej sali, w warunkach umożliwiających kandydatom samodzielną pracę. Przed wejściem na salę egzaminacyjną kandydat jest obowiązany okazać dowód osobisty lub paszport. Przed rozpoczęciem części pisemnej egzaminu kandydaci są informowani o:

1) sposobie przeprowadzania egzaminu;

2) przepisach porządkowych obowiązujących w trakcie egzaminu;

3) zasadach dokonywania oceny udzielonych odpowiedzi;

4) terminie ogłoszenia wyników egzaminu;

5) czasie rozpoczęcia i zakończenia egzaminu.

Przed rozpoczęciem części pisemnej egzaminu kandydat powinien sprawdzić kompletność testu i zadania.

W przypadku stwierdzenia jakichkolwiek nieprawidłowości kandydat powinien niezwłocznie powiadomić o tym przewodniczącego składu egzaminacyjnego. Po zakończeniu egzaminu kandydat zwraca pracę egzaminacyjną, która jest oznaczana przez członka składu egzaminacyjnego kodem nadawanym na potrzeby oceny części pisemnej egzaminu.

Część testowa egzaminu pisemnego trwa 100 minut i polega na rozwiązaniu testu składającego się ze 100 pytań. Każde pytanie testowe oceniane jest w następujący sposób:

1) odpowiedź prawidłowa – dwa punkty;

2) odpowiedź nieprawidłowa – minus jeden punkt;

3) brak odpowiedzi – zero punktów.

Warunkiem zdania części testowej egzaminu pisemnego jest uzyskanie co najmniej 80% maksymalnej liczby punktów za rozwiązanie testu.

Nie podlegają ocenie prace egzaminacyjne:

1) zawierające elementy pozwalające na identyfikację autora pracy;

2) niezawierające kompletnych arkuszy z testami egzaminacyjnymi oraz z zadaniami;

3) rozwiązane w sposób nietrwały lub nieczytelny.

Wyniki części pisemnej egzaminu są ogłaszane, przy wykorzystaniu indywidualnego numeru kandydata, w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych, w terminie 14 dni od dnia przeprowadzenia egzaminu.

Forma niniejszego opracowania została przygotowana w sposób zapewniający Korzystającemu jak najlepsze przygotowanie się do prawidłowego rozwiązania testu. W tym celu pod każdym pytaniem testowym zamieszczony został odnoszący się do niego przepis prawa, co powinno umożliwić Czytelnikowi próbę samodzielnego wskazania prawidłowej odpowiedzi i skrócić czas jej poszukiwania w zakresie skomplikowanej materii prawa podatkowego.

Należy również podkreślić, że w związku z zakresem przedmiotowym egzaminu na doradcę podatkowego oraz przytoczoną powyżej formą opracowania, praca niniejsza nie powinna być traktowana wyłącznie jako opracowanie służące kandydatom na doradców podatkowych. Może być ona również z powodzeniem wykorzystana podczas przygotowań do egzaminu na inspektora kontroli skarbowej.

Wydanie 6. zawiera zaktualizowane podstawy prawne na 1.6.2013 r., uwzględnia również przepisy VAT, które zaczną obowiązywać od 1.1.2014 r. Mamy nadzieję, że kolejne wydanie naszej publikacji spotka się ponownie z przychylnym przyjęciem z Państwa strony, służąc jako materiał pomocniczy podczas przygotowań do egzaminu na doradcę podatkowego.

Życzymy powodzenia!

Autorzy

Wykaz skrótów

1. Źródła prawa

AkcyzaU

ustawa z 6.12.2008 r. o podatku akcyzowym (tekst  jedn. Dz.U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.)

DorPodU

ustawa z 5.7.1996 r. o doradztwie podatkowym (tekst jedn. Dz.U. z 2011 r. Nr 41, poz. 213)

EwidPiPU

ustawa z 13.10.1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 1314 ze zm.)

EwPrzŚTRR

rozporządzenie Ministra Finansów z 17.12.2002 r. w sprawie prowadzenia ewidencji przychodów i wykazu środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (Dz.U. Nr 219, poz. 1836 ze zm.)

GHazU

ustawa z 19.11.2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.)

GospNierU

ustawa z 21.8.1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz.U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.)

KC

ustawa z 23.4.1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.)

KKS

ustawa z 10.9.1999 r. – Kodeks karny skarbowy (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r. poz. 186)

KKW

ustawa z 6.6.1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz.U. Nr 90, poz. 557 ze zm.)

KontrSkarbU

ustawa z 28.9.1999 r. o kontroli skarbowej (tekst jedn. Dz.U. z 2011 r. Nr 41, poz. 214 ze zm.)

KPA

ustawa z 14.6.1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r. poz. 267)

KPK

ustawa z 6.6.1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz.U. Nr 89, poz. 555 ze zm.)

KSH

ustawa z 15.9.2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz.U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.)

ObrIFinU

ustawa z 29.7.2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (tekst jedn. Dz.U. z 2010 r. Nr 211, poz. 1384 ze zm.)

OpłSkarbU

ustawa z 16.11.2006 r. o opłacie skarbowej (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 1282 ze zm.)

OrdPU

ustawa z 29.8.1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.)

PCzyCywU

ustawa z 9.9.2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (tekst jedn. Dz.U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm.)

PDOFizU

ustawa z 26.7.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.)

PDOPrU

ustawa z 15.2.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.)

PLasU

ustawa z 30.10.2002 r. o podatku leśnym (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r. poz. 465)

PLokU

ustawa z 12.1.1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn. Dz.U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm.)

PodKsPrzRozR

rozporządzenie Ministra Finansów z 26.8.2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.)

PostEgzAdmU

ustawa z 17.6.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm.)

PrCel

ustawa z 19.3.2004 r. – Prawo celne (Dz.U. Nr 68, poz. 622 ze zm.)

PrDew

ustawa z 27.7.2002 r. – Prawo dewizowe (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 826)

PRolU

ustawa z 15.11.1984 r. o podatku rolnym (tekst jedn. Dz.U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969 ze zm.)

PrPostSAdm

ustawa z 30.8.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.)

PSpadDarU

ustawa z 28.7.1983 r. o podatku od spadków i darowizn (tekst jedn. Dz.U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768 ze zm.)

PTonU

ustawa z 24.8.2006 r. o podatku tonażowym (Dz.U. Nr 183, poz. 1353 ze zm.)

RachU

ustawa z 29.9.1994 r. o rachunkowości (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r. poz. 330)

RWKC

rozporządzenie Komisji (EWG) Nr 2454/93 z 2.7.1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. UE L 253 z 11.10.1993 r., s. 1)

RyczałtU

ustawa z 20.11.1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. Nr 144, poz. 930 ze zm.)

SamGminU

ustawa z 8.3.1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.)

SwobDziałGospU

ustawa z 2.7.2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn. Dz.U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447 ze zm.)

TFUE

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.Urz. UE C 115 z 9.5.2008 r., s. 47)

TWE

Traktat Ustanawiający Wspólnotę Europejską (Dz.Urz. UE C 321 z 29.12.2006 r., s. 37)

VATU

ustawa z 11.3.2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.)

WKC

rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 2913/1992 z 12.10.1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. UE L 302 z 19.10.1992 r., s. 1)

2. Organy orzekające

ETS

Europejski Trybunał Sprawiedliwości (obecnie TSUE)

NSA

Naczelny Sąd Administracyjny

SN

Sąd Najwyższy

TK

Trybunał Konstytucyjny

TSUE

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dawniej ETS)

WSA

Wojewódzki Sąd Administracyjny

3. Publikatory

Dz.U.

Dziennik Ustaw

Dz.Urz.

Dziennik Urzędowy

M.P.

Monitor Polski

ONSAiWSA

Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjnych

OTK

Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego

4. Inne skróty

art.

artykuł

MSR

Międzynarodowe Standardy Rachunkowości

Nr

numer

pkt

punkt

poz.

pozycja

tekst jedn.

tekst jednolity

UE

Unia Europejska

ust.

ustęp

ze zm.

ze zmianami

Dział I. Źródła prawa i wykładnia prawa

1. Zgodnie z Konstytucją RP:

a) źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są na obszarze działania organów, które je ustanowiły, akty prawa miejscowego,

b) źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są na obszarze działania organów, które je ustanowiły wyłącznie ustawy i rozporządzenia,

c) źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są na obszarze działania organów, które je ustanowiły uchwały rad gmin.

Art. 87 ust. 2 Konstytucji RP:

Źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są na obszarze działania organów, które je ustanowiły, akty prawa miejscowego.

Prawidłowa odpowiedź: a

2. Zgodnie z Konstytucją RP rozporządzenia są wydawane:

a) tylko przez organy imiennie wskazane w ustawach,

b) przez organy wskazane w Konstytucji, na podstawie szczegółowego upoważnienia zawartego w ustawie i w celu jej wykonania,

c) wyłącznie przez upoważnionych Ministrów.

Art. 92 ust. 1 Konstytucji RP:

Rozporządzenia są wydawane przez organy wskazane w Konstytucji, na podstawie szczegółowego upoważnienia zawartego w ustawie i w celu jej wykonania. Upoważnienie powinno określać organ właściwy do wydania rozporządzenia i zakres spraw przekazanych do uregulowania oraz wytyczne dotyczące treści aktu.

Prawidłowa odpowiedź: b

3. Według przepisów Konstytucji podmiot podatku, jego przedmiot i stawka podatkowa, a także zasady przyznawania ulg i umorzeń oraz kategorie podmiotów zwolnionych od podatków powinny być uregulowane:

a) w ustawie i rozporządzeniach,

b) w ustawie,

c) w rozporządzeniach.

Art. 217 Konstytucji RP:

Nakładanie podatków, innych danin publicznych, określanie podmiotów, przedmiotów opodatkowania i stawek podatkowych, a także zasad przyznawania ulg i umorzeń oraz kategorii podmiotów zwolnionych od podatków następuje w drodze ustawy.

Prawidłowa odpowiedź: b

4. Jednostki samorządu terytorialnego mają prawo ustalania podatków i opłat lokalnych:

a) w zakresie określonym w ustawie,

b) na podstawie upoważnienia ministra właściwego do spraw finansów publicznych,

c) bez ograniczeń.

Art. 168 Konstytucji RP:

Jednostki samorządu terytorialnego mają prawo ustalania wysokości podatków i opłat lokalnych w zakresie określonym w ustawie.

Prawidłowa odpowiedź: a

5. Rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych są publikowane w:

a) Monitorze Skarbowym,

b) Monitorze Polskim,

c) Dzienniku Ustaw.

Art. 9 ust. 1 ustawy z 20.7.2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (tekst jedn. Dz.U. z 2011 r. Nr 197, poz. 1172 ze zm.):

W Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, zwanym dalej „Dziennikiem Ustaw”, ogłasza się:

1) Konstytucję,

2) ustawy,

3) rozporządzenia z mocą ustawy wydane przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,

4) rozporządzenia wydane przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Radę Ministrów, Prezesa Rady Ministrów, ministrów kierujących działami administracji rządowej, przewodniczących określonych w ustawach komitetów, będących członkami Rady Ministrów, oraz Krajową Radę Radiofonii i Telewizji (...).

Prawidłowa odpowiedź: c

6. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego:

a) jest źródłem prawa,

b) nie jest źródłem prawa,

c) niekiedy jest źródłem prawa.

Art. 87 Konstytucji RP:

1. Źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia.

2. Źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są na obszarze działania organów, które je ustanowiły, akty prawa miejscowego.

Prawidłowa odpowiedź: b

7. Reguły kolizyjne służą do usuwania:

a) luk w prawie,

b) niejasności w prawie,

c) sprzeczności w prawie.

Teoria i wykładnia prawa:

Reguły kolizyjne – reguły mające na celu usunięcie sprzeczności norm w systemie prawa. Zbiór zasad, które umożliwiają dokonanie wyboru normy rzeczywiście obowiązującej, uchylając stosowanie w konkretnej sytuacji pozostałych norm ze sobą sprzecznych.

Prawidłowa odpowiedź: c

8. Która z podanych formuł umieszczona w akcie normatywnym byłaby klauzulą derogacyjną:

a) traci moc rozporządzenie ministra właściwego do spraw finansów publicznych z 23.4.2010 r.,

b) rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1.5.2010 r.,

c) minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb zwrotu akcyzy w eksporcie.

Teoria i wykładnia prawa:

Klauza derogacyjna (łac. derogatio – uchylać) – norma prawna uchylająca odpowiedni przepis, bądź cały akt. Stosowana w celu uniknięcia sprzeczności lub kolizji w prawie.

Prawidłowa odpowiedź: a

9. Która z podanych formuł nie jest regułą kolizyjną:

a) lex superior derogat legi inferiori,

b) lex posterior derogat legi priori,

c) lex retro non agit.

Teoria i wykładnia prawa:

Reguły kolizyjne – reguły mające na celu usunięcie sprzeczności w systemie prawa. Zbiór zasad, które umożliwiają dokonanie wyboru normy rzeczywiście obowiązującej, uchylając niejako stosowanie w konkretnej sytuacji pozostałych norm ze sobą sprzecznych.

Prawidłowa odpowiedź: c

10. W myśl Konstytucji:

a) każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie,

b) nakładanie podatków i innych danin publicznych może nastąpić w drodze ustawy lub rozporządzenia,

c) Rada Ministrów może uznać uchwalony przez siebie projekt ustawy podatkowej za pilny.

Art. 84 Konstytucji RP:

Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie.

Prawidłowa odpowiedź: a

11. Klauzula stand still na gruncie Dyrektywy VAT oznacza:

a) brak możliwości wprowadzenia do ustawy nowych ograniczeń odliczenia podatku VAT,

b) brak możliwości ustawowego rozszerzenia zakresu zwolnień od podatku przewidzianych w Dyrektywie,

c) możliwość utrzymania przez Państwo Członkowskie stawek obniżonych, jeżeli były one przewidziane przez przepisy wewnętrzne przed dniem akcesji.

Art. 176 Dyrektywy Rady 2006/112/WE:

Stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, Rada określa wydatki, które nie dają prawa do odliczenia VAT. W żadnym przypadku prawo do odliczenia VAT nie dotyczy wydatków, które nie są ściśle związane z działalnością gospodarczą, takich jak wydatki na artykuły luksusowe, rozrywkę lub wydatki reprezentacyjne.

Do czasu wejścia w życie przepisów, o których mowa w akapicie pierwszym, państwa członkowskie mogą utrzymać wszystkie wyłączenia przewidziane w prawie krajowym w dniu 1 stycznia 1979 r. lub, w odniesieniu do państw członkowskich, które przystąpiły do Wspólnoty po tym terminie, przepisy obowiązujące w dniu ich przystąpienia.

Prawidłowa odpowiedź: a

12. Z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wystąpić może:

a) wyłącznie Naczelny Sąd Administracyjny,

b) Naczelny Sąd Administracyjny lub Wojewódzki Sąd Administracyjny,

c) Naczelny Sąd Administracyjny, Wojewódzki Sąd Administracyjny lub strona postępowania.

Art. 267 (dawny art. 234 TWE) TFUE:

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest właściwy do orzekania w trybie prejudycjalnym:

a) o wykładni Traktatów;

b) o ważności i wykładni aktów przyjętych przez instytucje, organy lub jednostki organizacyjne Unii.

W przypadku gdy pytanie z tym związane jest podniesione przed sądem jednego z Państw Członkowskich, sąd ten może, jeśli uzna, że decyzja w tej kwestii jest niezbędna do wydania wyroku, zwrócić się do Trybunału z wnioskiem o rozpatrzenie tego pytania.

W przypadku gdy takie pytanie jest podniesione w sprawie zawisłej przed sądem krajowym, którego orzeczenia nie podlegają zaskarżeniu według prawa wewnętrznego, sąd ten jest zobowiązany wnieść sprawę do Trybunału.

Jeżeli takie pytanie jest podniesione w sprawie zawisłej przed sądem krajowym dotyczącej osoby pozbawionej wolności, Trybunał stanowi w jak najkrótszym terminie.

Nota informacyjna dotycząca składania przez sądy krajowe wniosków o wydanie orzeczeń w trybie prejudycjalnym (2005/C 143/01, Dz.Urz. UE C 143 z 11.6.2005 r., s. 1):

7. Zgodnie z art. 234 Traktatu WE i art. 150 Traktatu EWEA, każdy sąd Państwa Członkowskiego, którego zadaniem jest orzekanie w postępowaniu, które ma zostać zakończone wydaniem orzeczenia sądowego, może co do zasady skierować do Trybunału pytanie prejudycjalne. Pojęcie sądu jest interpretowane przez Trybunał jako autonomiczne pojęcie prawa wspólnotowego.

Wniosek o dokonanie wykładni:

11. Każdy sąd może skierować do Trybunału pytanie dotyczące wykładni przepisu prawa wspólnotowego, jeżeli jego zdaniem odpowiedź na nie jest niezbędna do rozstrzygnięcia zawisłego przed nim sporu.

12. Natomiast sąd, którego orzeczenia nie podlegają zaskarżeniu według prawa wewnętrznego jest co do zasady zobowiązany skierować do Trybunału takie pytanie, chyba, że Trybunał orzekał już w tej kwestii (a jakikolwiek nowy kontekst nie rodzi poważnych wątpliwości co do możliwości stosowania jego wcześniejszego orzecznictwa) lub właściwa wykładnia przepisu wspólnotowego jest oczywista.

Prawidłowa odpowiedź: b

13. Ustawa została uchwalona przez Sejm w dniu 5.7.2010 r. Które z podanych sformułowań przepisu o jej wejściu w życie nie przewiduje vacatio legis:

a) ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia,

b) ustawa wchodzi w życie z dniem 1.1.2011 r.,

c) ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Teoria i wykładnia prawa:

Vacatio legis (łac. vacatio – zwolnienie, lex, legis – prawo), okres przewidziany w akcie normatywnym, który upływa między jego ogłoszeniem (promulgacja) a dniem wejścia w życie wszystkich lub wybranych jego postanowień. Vacatio legis stwarza możliwość, by wszyscy zainteresowani mogli zapoznać się z treścią aktu normatywnego, zanim zacznie on obowiązywać. O wprowadzeniu vacatio legis decyduje na ogół organ, który dany akt prawny stanowi. W Polsce akty prawne ogłaszane w Dzienniku Ustaw RP i Dzienniku Urzędowym RP „Monitor Polski” wchodzą w życie po 14 dniach od ich ogłoszenia, chyba że same stanowią inaczej.

Wyrok TK z 12.6.2002 r., P 13/01, OTK-A 2002, Nr 4, poz. 42:

Vacatio legis jest okresem między ogłoszeniem aktu normatywnego a jego wejściem w życie. Wymóg ustanowienia odpowiedniej vacatio legis oraz należytego formułowania przepisów przejściowych wynika z ogólnej zasady ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa oraz zasady przyzwoitej legislacji.

Prawidłowa odpowiedź: c

14. Trybunał Konstytucyjny orzeka w sprawach:

a) ważności wyborów do Sejmu i Senatu,

b) ważności wyboru Prezydenta,

c) zgodności ustaw i umów międzynarodowych z Konstytucją.

Art. 188 Konstytucji RP:

Trybunał Konstytucyjny orzeka w sprawach:

1) zgodności ustaw i umów międzynarodowych z Konstytucją,

2) zgodności ustaw z ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi, których ratyfikacja wymagała uprzedniej zgody wyrażonej w ustawie,

3) zgodności przepisów prawa, wydawanych przez centralne organy państwowe, z Konstytucją, ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi i ustawami,

4) zgodności z Konstytucją celów lub działalności partii politycznych,

5) skargi konstytucyjnej, o której mowa w art. 79 ust. 1.

Prawidłowa odpowiedź: c

15. Ze skargą do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej można wystąpić:

a) bez względu na etap postępowania w przypadku ewidentnej niezgodności przepisu krajowego z dyrektywą lub rozporządzeniem unijnym,

b) po wydaniu decyzji kończącej postępowanie jako alternatywa dla postępowania sądowoadministracyjnego,

c) po wykorzystaniu wszystkich dostępnych w kraju środków odwoławczych, przewidzianych prawem dla sprawy, której skarga dotyczy.

Art. 263 TFUE:

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej kontroluje legalność aktów prawodawczych, aktów Rady, Komisji i Europejskiego Banku Centralnego, innych niż zalecenia i opinie, oraz aktów Parlamentu Europejskiego i Rady Europejskiej zmierzających do wywarcia skutków prawnych wobec podmiotów trzecich. Kontroluje również legalność aktów organów lub jednostek organizacyjnych Unii, które zmierzają do wywarcia skutków prawnych wobec osób trzecich.

W tym celu Trybunał jest właściwy do orzekania w zakresie skarg wniesionych przez Państwo Członkowskie, Parlament Europejski, Radę lub Komisję, podnoszących zarzut braku kompetencji, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych, naruszenia Traktatów lub jakiejkolwiek reguły prawnej związanej z ich stosowaniem lub nadużycia władzy.

Trybunał jest właściwy, na tych samych warunkach, do orzekania w zakresie skarg wniesionych przez Trybunał Obrachunkowy, Europejski Bank Centralny i Komitet Regionów, zmierzających do zapewnienia ochrony ich prerogatyw.

Każda osoba fizyczna lub prawna może wnieść, na warunkach przewidzianych w akapitach pierwszym i drugim, skargę na akty, których jest adresatem lub które dotyczą jej bezpośrednio i indywidualnie oraz na akty regulacyjne, które dotyczą jej bezpośrednio i nie wymagają środków wykonawczych.

Akty tworzące organy i jednostki organizacyjne Unii mogą przewidywać wymogi i warunki szczególne dotyczące skarg wniesionych przez osoby fizyczne lub prawne na akty tych organów lub jednostek organizacyjnych zmierzające do wywarcia skutków prawnych wobec tych osób.

Skargi przewidziane w niniejszym artykule wnosi się w terminie dwóch miesięcy, stosownie do przypadku, od daty publikacji aktu lub jego notyfikowania skarżącemu lub, w razie ich braku, od daty powzięcia przez niego wiadomości o tym akcie.

Prawidłowa odpowiedź: a

16. Wydane przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia zwane interpretacyjnymi są:

a) ostateczne,

b) podlegają dalszej wykładni,

c) nie są ostateczne.

Art. 190 ust. 1 Konstytucji RP:

Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego mają moc powszechnie obowiązującą i są ostateczne.

Prawidłowa odpowiedź: a

17. Zasady i tryb ogłaszania aktów normatywnych określa:

a) ustawa,

b) zarządzenie,

c) decyzja.

Art. 88 ust. 2 Konstytucji RP:

Zasady i tryb ogłaszania aktów normatywnych określa ustawa.

Prawidłowa odpowiedź: a

18. Zgodnie z przyjętą w Polsce praktyką legislacyjną wspartą orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego, vacatio legis w przypadku ustaw podatkowych powinno wynosić przynajmniej:

a) 14 dni,

b) 30 dni,

c) 90 dni.

Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego:

Trybunał Konstytucyjny dekodował konkretne wymagania czasowe w odniesieniu do vacatio legis, łącząc je z funkcją danej ustawy w systemie prawa, z jej charakterem i rodzajem relacji społecznych, które ona regulowała, przy czym niejednokrotnie chodziło o znalezienie właściwych ram czasowych, które czyniłyby zadość kryterium „odpowiedniości” vacatio legis na gruncie art. 2 Konstytucji. Tak stało się w przypadku określenia minimalnej vacatio legis, dotyczącej zmiany w systemie podatkowym (publikacja ustawy nie krócej niż na miesiąc przed końcem danego roku podatkowego). W odniesieniu do tej kwestii linia orzecznicza Trybunału Konstytucyjnego jest na tyle utrwalona, że można tu mówić o precyzyjnie zdekodowanym standardzie. (...) Zob. „Proces prawotwórczy w świetle orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego”:

http://www.trybunal.gov.pl​/​epublikacje​/​download​/​proces_​prawotworczy.pdf, a także wyrok TK z 15.2.2005 r., K 48/04, OTK-A 2005, Nr 2, poz. 15; wyrok TK z 29.10.2009 r., K 32/08, OTK-A 2009, Nr 9, poz. 139.

Prawidłowa odpowiedź: b

19. Akty prawa miejscowego obowiązują:

a) na obszarze działania organów, które je ustanowiły,

b) wszystkich obywateli, bez względu na obszar działania organów je stanowiących,

c) na obszarze działania wszystkich organów, niezależnie który je ustanowił.

Art. 94 Konstytucji RP:

Organy samorządu terytorialnego oraz terenowe organy administracji rządowej, na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawie, ustanawiają akty prawa miejscowego obowiązujące na obszarze działania tych organów. Zasady i tryb wydawania aktów prawa miejscowego określa ustawa.

Prawidłowa odpowiedź: a

20. W polskim systemie prawa podstawą tworzenia prawa jest:

a) wyrok sądu,

b) ustawa zasadnicza,

c) precedens.

Art. 87 Konstytucji RP:

1. Źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia.

2. Źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są na obszarze działania organów, które je ustanowiły, akty prawa miejscowego.

Prawidłowa odpowiedź: b

21. Upoważnienie do wydania aktu wykonawczego zawarte w ustawie powinno określać właściwy organ do wydania rozporządzenia:

a) w każdym przypadku,

b) tylko w wyjątkowych sytuacjach,

c) tylko wtedy gdy nakłada na obywateli obowiązki.

Art. 92 ust. 1 Konstytucji RP:

Rozporządzenia są wydawane przez organy wskazane w Konstytucji, na podstawie szczegółowego upoważnienia zawartego w ustawie i w celu jej wykonania. Upoważnienie powinno określać organ właściwy do wydania rozporządzenia i zakres spraw przekazanych do uregulowania oraz wytyczne dotyczące treści aktu.

Prawidłowa odpowiedź: a

22. Organ upoważniony do wydania rozporządzenia swoje kompetencje w zakresie jego wydania:

a) może przekazać innemu organowi,

b) nie może przekazać innemu organowi,

c) może przekazać innemu organowi, w szczególnie uzasadnionym przypadku.

Art. 92 ust. 1 i 2 Konstytucji RP:

1. Rozporządzenia są wydawane przez organy wskazane w Konstytucji, na podstawie szczegółowego upoważnienia zawartego w ustawie i w celu jej wykonania. Upoważnienie powinno określać organ właściwy do wydania rozporządzenia i zakres spraw przekazanych do uregulowania oraz wytyczne dotyczące treści aktu.

2. Organ upoważniony do wydania rozporządzenia nie może przekazać swoich kompetencji, o których mowa w ust. 1, innemu organowi.

Prawidłowa odpowiedź: b

23. Zarządzenia wydawane na podstawie ustaw:

a) nie mogą stanowić podstawy decyzji wobec obywateli,

b) mogą stanowić podstawę decyzji wobec obywateli,

c) mogą stanowić podstawę decyzji wobec obywateli, jeśli organ je wydający tak postanowi.

Art. 93 ust. 2 Konstytucji RP:

Zarządzenia są wydawane tylko na podstawie ustawy. Nie mogą one stanowić podstawy decyzji wobec obywateli, osób prawnych oraz innych podmiotów.

Prawidłowa odpowiedź: a

24. Uchwały Rady Ministrów mają charakter:

a) wewnętrzny,

b) powszechnie obowiązujący,

c) powszechnie obowiązujący, jeśli organ je wydający tak postanowi.

Art. 93 ust. 1 Konstytucji RP:

Uchwały Rady Ministrów oraz zarządzenia Prezesa Rady Ministrów i ministrów mają charakter wewnętrzny i obowiązują tylko jednostki organizacyjnie podległe organowi wydającemu te akty.

Prawidłowa odpowiedź: a

25. Uchwały Rady Ministrów i zarządzenia Prezesa Rady Ministrów podlegają kontroli, co do ich zgodności:

a) tylko z prawem wewnętrznym,

b) z powszechnie obowiązującym prawem,

c) z prawem obowiązującym na danym obszarze.

Art. 93 ust. 3 Konstytucji RP:

Uchwały i zarządzenia podlegają kontroli co do ich zgodności z powszechnie obowiązującym prawem.

Prawidłowa odpowiedź: b

26. Zasady i tryb wydawania aktów prawa miejscowego określa:

a) ustawa,

b) rozporządzenie,

c) zarządzenie.

Art. 94 Konstytucji RP:

Organy samorządu terytorialnego oraz terenowe organy administracji rządowej, na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawie, ustanawiają akty prawa miejscowego obowiązujące na obszarze działania tych organów. Zasady i tryb wydawania aktów prawa miejscowego określa ustawa.

Prawidłowa odpowiedź: a

27. Akty prawa miejscowego ustanawiają:

a) Sejm,

b) organy samorządu terytorialnego,

c) Senat.

Art. 94 Konstytucji RP:

Organy samorządu terytorialnego oraz terenowe organy administracji rządowej, na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawie, ustanawiają akty prawa miejscowego obowiązujące na obszarze działania tych organów. Zasady i tryb wydawania aktów prawa miejscowego określa ustawa.

Prawidłowa odpowiedź: b

28. Zasady oraz tryb zawierania umów międzynarodowych określa:

a) ustawa,

b) rozporządzenie,

c) zarządzenie.

Art. 89 ust. 3 Konstytucji RP:

Zasady oraz tryb zawierania, ratyfikowania i wypowiadania umów międzynarodowych określa ustawa.

Prawidłowa odpowiedź: a

29. Do ustalania powszechnie obowiązującej wykładni ustaw umocowany jest:

a) Sąd Najwyższy,

b) Trybunał Konstytucyjny,

c) żaden z powyższych organów.

Art. 239 Konstytucji RP:

1. W okresie 2 lat od dnia wejścia w życie Konstytucji orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją ustaw uchwalonych przed dniem jej wejścia w życie nie są ostateczne i podlegają rozpatrzeniu przez Sejm, który może odrzucić orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego większością 2/3 głosów, w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby posłów. Nie dotyczy to orzeczeń wydanych w następstwie pytań prawnych do Trybunału Konstytucyjnego.

2. Postępowanie w sprawach o ustalenie przez Trybunał Konstytucyjny powszechnie obowiązującej wykładni ustaw, wszczęte przed wejściem w życie Konstytucji, podlega umorzeniu.

3. Z dniem wejścia w życie Konstytucji uchwały Trybunału Konstytucyjnego w sprawie ustalenia wykładni ustaw tracą moc powszechnie obowiązującą. W mocy pozostają prawomocne wyroki sądu oraz inne prawomocne decyzje organów władzy publicznej, podjęte z uwzględnieniem znaczenia przepisów ustalonego przez Trybunał Konstytucyjny w drodze powszechnie obowiązującej wykładni ustaw.

Prawidłowa odpowiedź: c

30. W prawie podatkowym obowiązuje zakaz stosowania rozszerzającej wykładni przepisów, prowadzącej do:

a) zwiększenia obowiązków podatkowych podatników,

b) zmniejszenia obowiązków podatkowych podatników,

c) zwiększenia uprawnień podatników.

Teoria i wykładnia prawa:

W demokratycznym państwie prawnym jedną z podstawowych zasad prawa podatkowego powinno być dokładne, niebudzące wątpliwości, określanie przez ustawę przedmiotu opodatkowania. Z zasady tej wynika zakaz interpretacji rozszerzającej na niekorzyść podatnika. W swoich poprzednich orzeczeniach Trybunał Konstytucyjny zwracał już uwagę na to, że specyfiką prawa daninowego jest m.in. szczególnie mocno zarysowana władczość państwa (np. orzeczenie TK z 29.3.1994 r., K 13/93, OTK 1994, Nr 1, poz. 6; orzeczenie TK z 11.4.1994 r., K 10/93, OTK 1994, Nr 2, poz. 7). Obywatel tylko wyjątkowo i w bardzo ograniczonym zakresie może mieć wpływ na treść stosunku prawnego. Dlatego należy kłaść nacisk na bezpieczeństwo prawne i ekonomiczne podatnika (zob. uchwała TK z 26.4.1994 r., W 11/93, OTK 1994, Nr 1, poz. 22).

Prawidłowa odpowiedź: a

31. Reguły wnioskowań a contrario oznaczają:

a) wnioskowanie z podobieństwa,

b) wnioskowanie z przeciwieństwa,

c) wnioskowanie przez analogię.

Teoria i wykładnia prawa:

Wnioskowanie a contrario (z przeciwieństwa), jest odwrotnością wnioskowania per analogiam (z podobieństwa).

Prawidłowa odpowiedź: b

32. Wykładnia funkcjonalna polega na odwołaniu się do:

a) celu przepisu,

b) umiejscowienia przepisu w akcie prawnym,

c) zakresu zastosowania przepisu.

Teoria i wykładnia prawa:

Reguły wykładni funkcjonalnej wskazują, że znaczenie przepisów uzależnione jest od faktów o charakterze politycznym, społecznym, ekonomicznym, moralnym i obyczajowym. Reguły wykładni funkcjonalnej nakazują uwzględniać cele regulacji, funkcje prawa oraz jego społeczno-gospodarcze przeznaczenie.

Prawidłowa odpowiedź: a

33. Normy prawne bezwzględnie obowiązujące określane są jako:

a) ius cogens,

b) ius dispositivum,

c) semiimperatywne.

Teoria i wykładnia prawa:

Ius cogens (łac., dopełniacz: iuris cogentis, stąd niekiedy używane pol. „norma kogentna” lub „norma kogentalna”) – norma prawna bezwzględnie obowiązująca.

Normy prawne bezwzględnie obowiązujące znamionuje to, że ich zastosowanie nie może być wolą stron wyłączone lub ograniczone – w przeciwieństwie do norm względnie obowiązujących (ius dispositivum).

Prawidłowa odpowiedź: a

34. Definicje ustawowe określają znaczenie terminów:

a) zawartych wyłącznie w danej ustawie,

b) zawartych w ustawie i w rozporządzeniach wydanych na jej podstawie,

c) dla których Ordynacja podatkowa nie zawiera definicji.

Teoria i wykładnia prawa:

Definicje ustawowe – definicje legalne zawarte w ustawie, zasadniczo wiążące w ramach całej ustawy. Co do zasady, nie jest możliwe posługiwanie się pojęciem zdefiniowanym w słowniczku ustawowym w innym znaczeniu niż określone.

Prawidłowa odpowiedź: b

35. Wykładni autentycznej dokonuje organ, który:

a) ustanowił interpretowany przepis,

b) stosuje interpretowany przepis,

c) został upoważniony do dokonywania takiej wykładni.

Teoria i wykładnia prawa:

Wykładnia autentyczna prawa – dokonywana jest przez ten sam organ, który ustanowił daną normę i zarazem przyjmuje się, że ma ona moc prawną równą mocy prawnej aktu normatywnego, który został poddany interpretacji. Jest to wykładnia o mocy powszechnie obowiązującej.

Prawidłowa odpowiedź: a

36. Na gruncie prawa podatkowego pierwszeństwo ma wykładnia:

a) systemowa,

b) językowa,

c) funkcjonalna.

Teoria i wykładnia prawa:

„W procesie wykładni pierwszeństwo mają dyrektywy językowe. Oznacza to, że odwoływanie się do innych reguł wykładni dopuszczalne jest tylko wtedy, gdy wykładnia językowa nie daje jednoznacznego wyniku, tzn. gdy z językowego punktu widzenia możliwe jest co najmniej dwojakie rozumienie tekstu prawnego” (zob. wyrok SN z 7.4.2004 r., V KK 337/03, Prok. i Pr. 2004, Nr 12, s. 5).

Prawidłowa odpowiedź: b

37. Moc zasad prawnych uzyskują uchwały:

a) pełnego składu Sądu Najwyższego,

b) Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego orzekającego w sprawach podatkowych,

c) Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Art. 61 § 6 ustawy z 23.11.2002 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U. Nr 240, poz. 2052 ze zm.):

Uchwały pełnego składu Sądu Najwyższego, składu połączonych izb oraz składu całej izby z chwilą ich podjęcia uzyskują moc zasad prawnych. Skład siedmiu sędziów może postanowić o nadaniu uchwale mocy zasady prawnej.

Prawidłowa odpowiedź: a

38. Zasada clara non sunt interpretanda oznacza iż:

a) poddaje się interpretacji każdy przepis,

b) nie interpretuje się przepisu, jeśli nie budzi wątpliwości,

c) każdą interpretację przepisu należy uzasadnić.

Teoria i wykładnia prawa:

Clara non sunt interpretanda (łac.) – jasne przepisy prawa nie wymagają interpretacji. Istotne znaczenie dla pojęcia wykładni prawa ma ustalenie sytuacji wykładni, tj. momentu, od którego można uznać jej występowanie w procesie stosowania prawa. W przypadku przyjęcia stanowiska, iż przepis prawny może być rozumiany bezpośrednio, bez dokonywania wykładni, sytuacja wykładni wystąpi dopiero wówczas, gdy przepis jest niejasny, zgodnie z zasadą clara non sunt interpretanda – klaryfikacyjna koncepcja wykładni prawa. Natomiast stanowisko, że rozumienie przepisu uzyskiwane jest zawsze w drodze wykładni, prowadzi do tego, iż występuje ona przy każdym odczytaniu tekstu prawnego – derywacyjna koncepcja wykładni prawa. Wykładnia polega zatem albo na przypisywaniu znaczenia zwrotom językowym tylko wówczas, gdy ich znaczenie jest wątpliwe, albo też występuje przy każdym zetknięciu się z tekstem prawnym (zob. M. Zieliński, Wykładnia prawa. Zasady. Reguły. Wskazówki, Warszawa 2002, s. 80 i n.).

Prawidłowa odpowiedź: b

39. Rodzaj wykładni, który nie ma mocy wiążącej nazywany jest w literaturze wykładnią:

a) sądową,

b) doktrynalną,

c) językową.

Teoria i wykładnia prawa:

Wykładnia doktrynalna jest dokonywana przez prawników, najczęściej naukowców. Nie ma ona mocy wiążącej, wskazuje jedynie, jak należy rozumieć dany tekst prawny. Prawnicy wypowiadają swoje poglądy, nie zawsze znajdujące odzwierciedlenie w poglądach sędziów czy ustawodawcy.

Prawidłowa odpowiedź: b

40. Które z podanych znaczeń odnosi się do wykładni literalnej:

a) interpretatio declarativa,

b) interpretatio extensiva,

c) interpratatio restrictiva.

Teoria i wykładnia prawa:

Wykładnia literalna, dosłowna (interpretatio declarativa) – ma miejsce wtedy, gdy spośród różnych znaczeń uzyskanych za pomocą odmiennych dyrektyw interpretacyjnych, wybrane zostaje to rozumienie, które zostało ustalone za pomocą dyrektyw językowych.

Prawidłowa odpowiedź: a

41. Do zadań Naczelnego Sądu Administracyjnego nie należy:

a) podejmowanie uchwał mających moc zasad prawnych,

b) sprawowanie nadzoru nad działalnością wojewódzkich sądów administracyjnych, w tym rozpoznawanie środków odwoławczych od ich orzeczeń,

c) podejmowanie uchwał wyjaśniających zagadnienia prawne.

Art. 15 PrPostSAdm:

§ 1. Naczelny Sąd Administracyjny:

1) rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, stosownie do przepisów ustawy;

2) podejmuje uchwały mające na celu wyjaśnienie przepisów prawnych, których stosowanie wywołało rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych;

3) podejmuje uchwały zawierające rozstrzygnięcie zagadnień prawnych budzących poważne wątpliwości w konkretnej sprawie sądowoadministracyjnej;

4) rozstrzyga spory, o których mowa w art. 4;

5) rozpoznaje inne sprawy należące do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego na mocy odrębnych ustaw.

§ 2. Do rozstrzygania sporów, o których mowa w art. 4, oraz do rozpoznawania innych spraw należących do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego na mocy odrębnych ustaw stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Spory, o których mowa w art. 4, Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga na wniosek postanowieniem przez wskazanie organu właściwego do rozpoznania sprawy.

Prawidłowa odpowiedź: a

42. Wykładnia wiążąca w danej sprawie ma miejsce w przypadkach wykładni dokonywanej przez:

a) adresata danej normy prawnej,

b) organ stosujący prawo,

c) wyspecjalizowaną kancelarię prawną.

Teoria i wykładnia prawa:

W przypadku gdy organ interpretując przepisy prawne ma uprawnienie do wydawania dyrektywy, zgodnie z którą interpretacja dokonana przez organ jest wiążąca dla adresatów tych przepisów można mówić o mocy wiążącej wykładni.

Prawidłowa odpowiedź: b

43. Norma prawna jest regułą postępowania skierowaną do:

a) wskazanego adresata normy,

b) do organu, który ją tworzył,

c) tylko do sądów.

Teoria i wykładnia prawa:

Norma prawna jest popartą przymusem państwowym ogólną regułą postępowania skierowaną do abstrakcyjnego adresata, określającą jego postępowanie w przewidzianej tą normą sytuacji. Każda norma prawna określa, jak mają zachować się ci, do których jest skierowana, jeżeli znajdą się w sytuacji określonej w danej normie.

Prawidłowa odpowiedź: a

44. Uchwała Rady Gminy zmieniająca stawki podatku od nieruchomości została wydana w czerwcu 2010 r. i została opublikowana 14.7.2010 r. Nowe stawki podatku będą mogły być zastosowane:

a) od 15.7.2010 r.,

b) od 1.8.2010 r.,

c) od 1.1.2011 r.

Art. 20a ust. 1 PLokU:

W przypadku nieuchwalenia stawek podatków lub opłat lokalnych, o których mowa w art. 5 ust. 1, art. 10 ust. 1 oraz art. 19 pkt 1 lit. a–d, stosuje się stawki obowiązujące w roku poprzedzającym rok podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2.

Art. 5 ust. 1 PLokU:

Rada gminy, w drodze uchwały, określa wysokość stawek podatku od nieruchomości (...).

Prawidłowa odpowiedź: c

45. W razie sprzeczności prawa krajowego (ustawy, rozporządzenia) z jasnym i bezwarunkowym przepisem dyrektywy unijnej:

a) na dyrektywę może się powołać wyłącznie podatnik (jednostka) wywodząc z niej prawa,

b) na dyrektywę może się powołać zarówno podatnik (jednostka) wywodząc z niej prawa, jak i organ podatkowy, nakładając na podatnika obowiązki,

c) dyrektywa nie może naruszać prymatu ustawy i nie ma ona wówczas zastosowania.

Orzecznictwo TSUE:

Możliwość powoływania się bezpośrednio na przepisy dyrektyw w przypadku sprzeczności przepisów prawa krajowego z przepisami dyrektyw wynika z orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości – m.in.: orzeczenie z 19.1.1982 r. w sprawie Ursula Becker v. Finanzamt Münster-Innenstadt, C-8/81, Legalis.

Prawidłowa odpowiedź: a

46. W marcu 2010 r. (wejście w życie – 15.4.2010 r.) Parlament uchwalił ustawę wprowadzającą zwolnienie podatkowe w podatku dochodowym z mocą od 1.1.2010 r. Przepis powyższy – biorąc pod uwagę jego zgodność z Konstytucją RP – powinien być stosowany:

a) od 1.1.2010 r.,

b) od 15.4.2010 r.,

c) od 1.1.2011 r.

Art. 88 ust. 2 Konstytucji RP:

Zasady i tryb ogłaszania aktów normatywnych określa ustawa.

Art. 5 i 4 ustawy z 20.7.2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (tekst jedn. Dz.U. z 2011 r. Nr 197, poz. 1172 ze zm.):

Art. 5

Przepisy art. 4 nie wyłączają możliwości nadania aktowi normatywnemu wstecznej mocy obowiązującej, jeżeli zasady demokratycznego państwa prawnego nie stoją temu na przeszkodzie.

Art. 4

1. Akty normatywne, zawierające przepisy powszechnie obowiązujące, ogłaszane w dziennikach urzędowych wchodzą w życie po upływie czternastu dni od dnia ich ogłoszenia, chyba że dany akt normatywny określi termin dłuższy.

2. W uzasadnionych przypadkach akty normatywne, z zastrzeżeniem ust. 3, mogą wchodzić w życie w terminie krótszym niż czternaście dni, a jeżeli ważny interes państwa wymaga natychmiastowego wejścia w życie aktu normatywnego i zasady demokratycznego państwa prawnego nie stoją temu na przeszkodzie, dniem wejścia w życie może być dzień ogłoszenia tego aktu w dzienniku urzędowym.

3. Przepisy porządkowe wchodzą w życie po upływie trzech dni od dnia ich ogłoszenia. W uzasadnionych przypadkach przepisy porządkowe mogą wchodzić w życie w terminie krótszym niż trzy dni, a jeżeli zwłoka w wejściu w życie przepisów porządkowych mogłaby spowodować nieodwracalne szkody lub poważne zagrożenia życia, zdrowia lub mienia, można zarządzić wejście w życie takich przepisów z dniem ich ogłoszenia.

Prawidłowa odpowiedź: a

47. Rozporządzenie unijne:

a) obowiązuje w Polsce bezpośrednio i ma charakter powszechnie obowiązującego źródła prawa,

b) wymaga uprzedniej implementacji w prawie krajowym,

c) nie wiąże jednostek, a jedynie organy administracji rządowej.

Art. 288 TFUE:

W celu wykonania kompetencji Unii instytucje przyjmują rozporządzenia, dyrektywy, decyzje, zalecenia i opinie.

Rozporządzenie ma zasięg ogólny. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Dyrektywa wiąże każde Państwo Członkowskie, do którego jest kierowana, w odniesieniu do rezultatu, który ma być osiągnięty, pozostawia jednak organom krajowym swobodę wyboru formy i środków.

Decyzja wiąże w całości. Decyzja, która wskazuje adresatów, wiąże tylko tych adresatów.

Zalecenia i opinie nie mają mocy wiążącej.

Prawidłowa odpowiedź: a

48. Dniem wejścia w życie ustawy podatkowej jest:

a) dzień podpisania ustawy przez Prezydenta RP,

b) dzień opublikowania ustawy w Dzienniku Ustaw,

c) dzień wskazany w ustawie.

§ 14 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 20.6.2002 r. w sprawie „Zasad techniki prawodawczej” (Dz.U. Nr 100, poz. 908):

Ustawa zawiera:

1) tytuł;

2) przepisy merytoryczne;

3) przepisy o wejściu ustawy w życie.

§ 43 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 20.6.2002 r. w sprawie „Zasad techniki prawodawczej”:

W ustawie zamieszcza się przepis określający termin jej wejścia w życie, chyba że termin ten określają odrębne przepisy ustawy wprowadzającej.

Prawidłowa odpowiedź: c

49. Umowa międzynarodowa ratyfikowana za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie:

a) ma pierwszeństwo przed przepisami ustawy i rozporządzenia,

b) ma pierwszeństwo stosowania przed przepisami ustawy i rozporządzenia, ale mogą się na nią powołać tylko podatnicy, a nie organy podatkowe,

c) nie ma pierwszeństwa, ani przed ustawą, ani przed rozporządzeniem.

Art. 91 ust. 2 Konstytucji RP:

Umowa międzynarodowa ratyfikowana za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie ma pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową.

Prawidłowa odpowiedź: a

50. Minister Finansów może wydawać rozporządzenia:

a) tylko na wyraźnej podstawie ustawowej, nie przekraczając zakresu delegacji,

b) jeśli upoważni go do tego Prezes Rady Ministrów,

c) także bez podstawy ustawowej, jeśli zagrożona jest płynność budżetu państwa.

Art. 92 Konstytucji RP:

1. Rozporządzenia są wydawane przez organy wskazane w Konstytucji, na podstawie szczegółowego upoważnienia zawartego w ustawie i w celu jej wykonania. Upoważnienie powinno określać organ właściwy do wydania rozporządzenia i zakres spraw przekazanych do uregulowania oraz wytyczne dotyczące treści aktu.

2. Organ upoważniony do wydania rozporządzenia nie może przekazać swoich kompetencji, o których mowa w ust. 1, innemu organowi.

Prawidłowa odpowiedź: a

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki