Copyright © by Wydawnictwo W.A.B., 2005 Wydanie I Warszawa 2005 Redakcja: Marianna Sokołowska Korekta: Maciej Korbasiński, Maria Fuksiewicz, Joanna Młodzińska Redakcja techniczna: Alek Radomski

Projekt okładki i stron tytułowych:

Magdalena Bartkiewicz-Podgórska, na podstawie koncepcji graficznej Macieja Sadowskiego

Fotografia na I stronie okładki:

© Magdalena Bartkiewicz-Podgórska Fotografia autora z archiwum Sławomira Shutego

Wydawnictwo W.A.B.

02-502 Warszawa, Łowicka 31 tel./fax (22) 646 01 74, 646 01 75, 646 05 10, 646 05 11 wab@wab.com.pl www.wab.com.pl

ISBN 83-7414-129-8

Konwersja do formatu EPUB: Virtualo Sp. z o.o.
virtualo.eu

Motto

Cukier jest zero.

Cukier jest dobry.

Cukier mi super wyszedł. Cukier w normie, panie! Ale cholesterol wysoki, Mój ty Boże…

Z tysiąca i jednej choroby

– Kiedy folgujemy zbytnio rozkoszom podniebienia, wątroba ma bardzo dużo roboty, zadaniem tego narządu jest bowiem trawienie tłuszczów i odtruwanie organizmu. Warto zatem pospieszyć mu z pomocą. Gdy wątroba intensywnie pracuje, przepływa przez nią duża ilość krwi… – Jacek zamyślił się.

– I co się wtedy dzieje, tatusiu? – Justynka, patrząca na niego z takim oddaniem i ufnością, wyglądała jak aniołek. Jacek pocałował ją w czoło i zaczął opowiadać dalej.

– Przekrwiona wątroba się powiększa, co objawia się uciskiem z prawej strony, pod żebrami, któremu towarzyszy tępy ból. Nasila się zwykle po jedzeniu, szczególnie gdy jest ono obfite, tłuste, mocno przyprawione, a dania popijaliśmy alkoholem. Dzieje się tak przeważnie w okresie świąt.

– A u nas na święta też tak będzie? – spytała dziewczynka.

– Oczywiście, kochanie, oczywiście, podoba ci się?

– Bardzo, a co było dalej?

– Ból wzmaga się przy ucisku, toteż „wątrobowcy” często rozluźniają w pasie spódnicę czy spodnie, ale i to nie pomaga.

– To tak jak wujek Łukasz, prawda, tatusiu?

– Prawda, ty moja królewno, jesteś taka słodziutka, że tatuś z chęcią by cię zjadł. – Przez moment zobaczył w myślach wspaniałe pieczyste i do tego kilka pikantnych sosów, mniam, mniam…

– Może chcesz już spać?

– Nie, nie, opowiadaj dalej, tatusiu…

– Na czym stanęliśmy? Wujek rozpina spodnie, ale to nie pomaga. Nigdy też nie kładzie się na prawym boku, ponieważ jego wątroba nie znosi tej pozycji. Nieleczone powiększenie wątroby może przejść w stan chorobowy i doprowadzić do trwałych zmian tego narządu. Gdy dolegliwości nie są zbyt dokuczliwe, można jeszcze im zaradzić…

– Ale jak, jak? – niecierpliwiło się dziecko. – Jak, tatusiu?

– Ogranicz tłuszcze – odpowiedział. – Jedz mniejsze porcje, odstaw alkohol, ratuj się ziółkami, używaj przypraw wspomagających trawienie – kminku, majeranku, jałowca, na czczo wypij filiżankę mleka z miodem, rób ciepłe okłady – recytował. – Dobrze, ale ty już naprawdę musisz iść spać, cukiereczku.

– Tatooo…

– Naprawdę już najwyższa pora, jutro na dobranoc opowiem ci inną bajkę.

– A o czym będzie?

– O kłopotach z pęcherzem – odpowiedział i pocałował ją w czoło.

– Już nie mogę się doczekać – zawołała, kiedy gasił światło. I śniła jej się potem kraina pełna przekrwionych, smutnych wątrób, a ona biegała od jednej do drugiej i szeptała: – Wiem, jak ci pomóc. – I pomagała, robiła kompresy, zmniejszała porcje, dosypywała do jedzenia przyprawy wspomagające trawienie, a potem wszyscy razem byli weseli i wątroby powiedziały, żeby została ich królową. To był taki miły sen.

Jacek zszedł po schodach, minął salon i wszedł do kuchni. Wyjął z lodówki wielki kawał wołowiny, polał patelnię suto tłuszczem i smażył, aż się mocno zarumieniła.

– Co robisz? – krzyknęła żona poprzez szum odbiornika.

– Aaa… zrobiłem się jakiś taki z czegoś głodny.

– Smażysz?

– Ehmn… troszkę wołowiny.

– Wiesz, że może być zainfekowana prionami?

– No – przytaknął. – Ale to już naprawdę ostatni raz.

– Zawsze tak mówisz, a potem leżysz przez dwa tygodnie jak martwy, i ja ci muszę usługi…

Jacek kopnął drzwi – zatrzasnęły się lekko. Iwona dalej gadała. Na szczęście już jej nie słyszał. Włączył muzykę. Patrzył na skwierczącą porcję wołowiny i myślał o maleńkiej córce. Musi o nią dbać. Będzie o nią dbał. Będzie pilnował jak oka w głowie. Jak podrośnie, jak już będzie duża, nie pozwoli nikomu się do niej zbliżyć. Nie mógł sobie nawet tego wyobrazić bez odruchów wymiotnych, że jakiś obcy mężczyzna bałamuci ją miłymi słówkami i dotyka czule, by wreszcie wprowadzić swój obrzydliwy członek w jej aksamitne ciało. Nie pozwolę! Jacek szarpnął patelnią, parząc się gorącym olejem w palce. Dopóki zdrowy i silny będę. Nikt nigdy nie zbruka mojego kwiatuszka!

Zjadł ze smakiem posiłek i poczuł się po tej spóźnionej kolacji tak wyczerpany i ciężki, że zdołał tylko doczołgać się przed ekran telewizora i legł na kanapie jak długi. Zasypiając, obserwował migające w rozbłyskach bomb postacie bezbronnych cywilów. Cywile ewakuowali się w pośpiechu, co nie przeszkadzało im głośno zachwalać zalet kuracji, która sprawi, że twoje włosy i paznokcie będą lśniły blaskiem, a dusza jasnością.

Jaka to wojna? A raczej – jaka to kuracja? Jacek chciał o to zapytać wpatrzoną nieprzytomnie w film Iwonę, ale wycharczał tylko coś niezrozumiale i zapadł w sen. Śnił, że zarazki dostały się do cewki moczowej i powędrowały dalej, do pęcherza i nerek. Mnożyły się z nieopisaną szybkością, a on bezradnie patrzył, jak się kłębią, i wył z wściekłości. Nieee!

Obudził się zlany zimnym potem w kłębowisku zmierzwionych koców, przed migoczącymi na ekranie pornograficznymi reklamówkami. Otarł ręką zroszone zimnym potem czoło i rozpiął pasek. Myśl o czekającej go wizycie u specjalisty wywołała nieznośny wzwód.

O Wandzie, co Niemca nie chciała

Wanda Niemca nie chciała i rzuciła się w kurorcie nad morzem w wir nocnego życia. Prawdę mówiąc, nie tyle nie chciała, co się tylko wahała, a nawet nie to.

No bo z jednej strony taki Niemiec. Ustawiony, bogaty, rzetelny, praca pewna, wysportowany, uczciwy, słowem, wszystko. Już się tam widziała: willa z basenem na przedmieściach dużego miasta. To jest dobre. Wygoda – z życia kulturalnego nie trzeba rezygnować. Blisko jest, więc zawsze można podjechać i spotkać się ze znajomymi. Pewnie, że znajomi to się sami nie zrobią, z nieba nagle nie spadną, ale w miarę upływu czasu kogoś się pozna, zresztą nigdy nie była z tych nieśmiałych, co na widok ludzi szczekają. Języka się jakoś nauczy szybko, a pewnie on też ma jakichś przyjaciół w pracy, którzy będą przychodzić na party w ogrodzie.

No i jeszcze kino, sklepy, może coś innego… fryzjer, dyskoteka? Pełna kultura. Czyli masz to pod ręką, ale mieszkasz sobie z dala od hałasu i pyłu. Spokojnie, bez wścibskich sąsiadów. Rano se wstajesz, pod prysznic, potem szklanka soku z pomarańczy, małe śniadanko dietetyczne i można się opalać. Trochę popływać w basenie, poczytać czasopisma, wybrać coś z katalogów, może jakiś fitness, żeby się nie spaść za szybko… O, pewnie w telewizji są lepsze niż u nas rzeczy. A wieczorem do restauracji na kolację. Do kolacji lampka czerwonego wina i dyskretne światło świec. Może też lukratywna kariera modelki lub aktorki na boku na pół etatu? Nie żeby się przemęczać, ale świata eleganckiego liznąć. I może jeszcze z dwa psy na ogrodzie, a jak już będą, to się jednego na pewno nazwie Sony, na pamiątkę tej firmy, a drugiego to jeszcze nie wiadomo jak.

No, żyć, nie umierać. Z drugiej strony jednak, taki Niemiec czarny. Nie taki strasznie czarny, bo z krajów przecież arabskich, a z jakich, Wanda nie całkiem wiedziała. Na „S” czy na „G”. Trudno powiedzieć. Nieważne. W każdym razie czarny tylko trochę, ale przecież zawsze. A w Polsce taki zabobon, że to nie wypada. Ustawiony jest i nawet chyba przystojny, to czemu nie. O uczucia się potem będziemy martwić. Zresztą co mi z tych uczuć, jakby w garnku pusto było? A garnek swój Wanda widziała ogromny.

Jak w domu oglądała z rodzicami relacje z tych krajów afrykańskich, to tak próbowała wysondować rodziców: – A ci Murzyni to wcale tacy brzydcy nie są i bardzo wysportowani, w USA to oni zajmują często wysokie stanowiska, tak samo jest w Niemczech, bardzo bogaci i uprzejmi, to chyba nieprawda, co się o nich mówi… A wiecie, Kaśka poznała tam chłopaka, z krajów arabskich, i wszystko ma u niego, mieszka w willi, mąż o nią dba, jest bardzo zadowolona… – Wanda, jak nad tym sobie myślała, to w tej chwili chyba też jednak by chciała Niemca.

Ale ojcu to nie było w smak. – Coo? Ta Kaśka od Głubiszów za Araba? Jezusie Nazarej-ski… to się w głowach poprzewracało! Mało ma na miejscu młodych, ładnych chłopców, że se musiała znaleźć takiego? Ja bym jej dał za Murzyna wyjść… pańskie jaja! To tyle lat ją chowali rodzice, a ona teraz taki im prezent na starość zgotowała? Stary jestem i ręka nie ta, ale lołbym po dupie, ino by krew sikała, ino by piszczała. Co ludzie powiedzą? Że dziwka. Co innego?

Mama dodała: – Ani mi nawet nie mów o tym.

– A co ja w tej Polsce będę robić, w Zusie pracować? – zdenerwowała się Wanda. – Nie będę sobie marnowała życia!

– Co, tobie też się marzy za Murzyna?

Wanda zbladła na moment, a matka w ten deseń: – A przecież przychodził do ciebie ten Bartek? To czemu teraz nie przychodzi? Już ci zbrzydł czy co?

– Bartek – żachnęła się Wanda. – A co on mi może zaoferować? Kawalerkę i poloneza kombi na gaz z kompletem opon zimowych, co?

Powiedziała zresztą to kiedyś Bartkowi, jak ją odprowadzał po zabawie, a że była lekko drinknięta, to łatwiej było to z siebie wyrzucić.

– Dobra, Bartek, ale co ty mi możesz zaoferować? Wyjdę za ciebie i co? W kawalerce będziemy mieszkać? – Bartek się wówczas zmieszał i tylko pomruczał, że kocha i że w przyszłości… – A na co mi przyszłość? Ja chcę teraz! I co z tych uczuć zresztą, z tej miłości, jak nie ma co do garnka włożyć?

Rzeczywiście, nie wiadomo, co ten Bartek, co z niego jest – pomyślał tata i powiedział takim lekko podenerwowanym tonem do żony: – Jakbyś pomyślała trochę, tobyś głupio nie mówiła, a tak to gadasz, byle ino gadać.

A Wanda poczuła wiatr w żaglach i ciągnęła dalej: – Nie chcę sobie życia marnować, wyjdę za mąż, pójdę pracować i co? Po czterdziestu latach nie będzie mnie stać na nic, ani mieszkania nie będę miała, ani nic, a teraz? Nic sobie nie mogę kupić firmowego, wstyd wyjść na miasto w tych łachach… I co wy macie z tego życia? – tu zwróciła się do rodziców. – Cały dzień przed telewizorem i tylko kłótnie, czy starczy na opłaty, a ja chcę poznawać świat, chcę podróżować, póki jestem młoda… – łkała prawie.

– To podróżuj, kto ci broni, jedź nad morze pod namioty, no kto ci broni, śpiwór masz, koleżanki jakieś masz przecież, to jedźcie razem…

– Ja już byłam nad morzem, a w Niemczech nie byłam.

– A po co ty do tych Niemczech chcesz jechać, powiedz mi?

– Męża se znaleźć – wypaliła.

– To pewnie sobie Murzyna jeszcze znajdziesz, co?

– Już sobie znalazłam. – Wanda nie zdawała sobie nawet sprawy, że to powiedziała, i jak zobaczyła, że ojciec wstaje z fotela i idzie na nią, a prawą ręką odpina pasek od spodni, to od razu powiedziała, że to tylko żart, że przeprasza i że pojedzie nad morze z Dominiką.

Już tam rodzice dopilnowali, żeby pojechała nad to morze. Jak chcą, to niech mają, jeszcze zobaczą! I Wanda rzuciła się nad morzem w wir nocnego życia. Jak wróciła po półtora mie – siąca, to z brzuchem. Na złość im. Teraz co zrobią? A do Niemiec puścić nie chcieli! Sąsiadki zaraz gadały do siebie w windzie: – Z bączkiem wróciła, a taka porządna się wydawała, taka cicha niby, takie to do rany przyłóż, a to się dopiero okazało, co z niej jest – gonicha! Nie pilnujesz, to masz teraz, babo, placek!

– Wiesz, kto jest ojcem? – dopytywali się tata i mama.

– A skąd mam wiedzieć? – Wanda odwróciła się obrażona na pięcie, poszła do pokoiku i dała taneczną muzykę na maksa.

– Tak żeś córkę wychowała! – darł się tata na mamę. – A ty żeś jak wychował?! – Odkrzykiwała mama do taty. Tymczasem Kaśka dzwoniła z Hamburga, że jest dobrze, że znalazła za granicą prawdziwe szczęście. Na początku co prawda musiała tą miłość, ten seks znaczy, z czterema naraz, ale teraz już wie dokładnie, co i jak, co ma robić, i Robin, bo tak ma na imię narzeczony, jest z niej bardzo zadowolony, że nawet pozwala jej wybierać sobie klienta. Żadnego bicia. I ona też jest zadowolona. Pieniążków sobie uskładała i możliwe, że będzie grać w filmach.

Jednak zostanie gwiazdą filmową! Wanda płakała w poduszkę.

Spis treści

Motto

Z tysiąca i jednej choroby

O Wandzie, co Niemca nie chciała

Podwójnie filtrowane

Komunia

Wizyta domowa

Jak to ze schowkiem było

Święta!

Dzieciaki, zwierzaki, pistoleciki i gry komputerowe

Się porobiło...

Pełni współczucia sąsiedzi

Czego nie robi się dla miłości

Po sąsiedzku

Za kulisami

Odwiedziny

Ostrożności nigdy za wiele

Nowe pożycie

Upadek

Lamenty pani Bednarkowej

Co złego, to nie ja

Jak Mirek został abstynentem

Nie samym chlebem człowiek żyje

Zdaję na prawo jazdy kategorii B

Ćpun

Ta szczególna sytuacja

Zwyczajni niezwyczajni

Idzie nowe!

Wersja z dreszczykiem

Ewolucja

Dead Brother

Szkolna wycieczka

Real i ty

Przeszczep

Drenaż limfatyczny

Widma wolności

Miejski kraul