O książce

Ponura wizja nieodległej przyszłości, w której w świecie kontrolowanym przez reżim zwany Nowym Ładem największe zagrożenie dla władzy stanowią młodzi ludzie. Porywani z domów, przetrzymywani w więzieniach aż do osiągniecia pełnoletności, muszą pod groźbą śmierci wyrzec się wszystkiego: wolności, przeszłości, nawet swoich rodziców. Tajemnicze proroctwa zapowiadają nadejście wyzwolicieli, młodych czarodziei, Whita i Wisty.

Od kiedy Wisty i Whit zostali w środku nocy porwani ze swego rodzinnego domu i umieszczeni w więzieniu, zwolennicy totalitarnego rządu zawzięcie próbują złamać ich opór. Oskarżają ich o „spiskowanie, konspirowanie i eksperymenty z ciemnymi sztukami magicznymi”, za co grozi śmierć. Ale ta dwójka niesłychanie utalentowanych młodych czarodziejów nie zamierza się poddać. Uciekają z więzienia i podejmują walkę przeciwko brutalnym rządom Nowego Ładu, aby ocalić cywilizację przed totalną zagładą.

W drugiej części trylogii Czarodzieje władze Nowego Ładu są o krok od zawładnięcia mocami natury i uzyskania najgłębszej kontroli nad człowiekiem – poprzez jego umysł. Aby ostatecznie zatriumfować, potrzebują jeszcze tylko jednego – DARU, który posiadają Wisty i Whit. I nic nie powstrzyma ich przed jego zdobyciem. A jeśli tych dwoje nie przyjdzie do nich z własnej woli, zwrócą się przeciwko tym, których Wisty i Whit kochają najbardziej…

JAMES PATTERSON

Czołowy amerykański autor powieści sensacyjnych i młodzieżowych, według rankingu „Forbesa” najlepiej zarabiający pisarz świata. W swoim dorobku ma ponad 100 książek wydanych w kilku seriach kryminalnych (Alex Cross, Kobiecy Klub Zbrodni, Private, Michael Bennett) i młodzieżowych (Maximum Ride, Czarodzieje, Daniel X). Wiele z nich zostało sfilmowanych. Patterson jest liderem światowych statystyk sprzedaży; łącznie sprzedano ponad 220 milionów egzemplarzy jego powieści.

NED RUST

Amerykański autor książek dla młodzieży. Z Jamesem Pattersonem współpracował przy trzech powieściach: Daniel X: Watch the Sky, Daniel X: Game Over oraz Dar.

www.jamespatterson.com

C Z A R O D Z I E J E

CZAROWNICA
DAR
OGIEŃ
POCAŁUNEK

Tytuł oryginału:
WITCH & WIZARD: THE GIFT (Book #2)

Copyright © James Patterson 2010
All rights reserved

Polish edition copyright © Wydawnictwo Albatros Andrzej Kuryłowicz s.c. 2014

Polish translation copyright © Izabela Matuszewska 2014

Redakcja: Maria Białek

Zdjęcie na okładce: © different_nata/Shutterstock

Projekt graficzny okładki: Andrzej Kuryłowicz

ISBN 978-83-7985-100-3

Wydawca
WYDAWNICTWO ALBATROS ANDRZEJ KURYŁOWICZ S.C.
Hlonda 2a/25, 02-972 Warszawa
www.wydawnictwoalbatros.com

Niniejszy produkt jest objęty ochroną prawa autorskiego. Uzyskany dostęp upoważnia wyłącznie do prywatnego użytku osobę, która wykupiła prawo dostępu. Wydawca informuje, że publiczne udostępnianie osobom trzecim, nieokreślonym adresatom lub w jakikolwiek inny sposób upowszechnianie, kopiowanie oraz przetwarzanie w technikach cyfrowych lub podobnych – jest nielegalne i podlega właściwym sankcjom.

Przygotowanie wydania elektronicznego: 88em

Spis treści

Księga pierwsza

Mapa

Rozdział 1

Rozdział 2

Rozdział 3

Rozdział 4

Rozdział 5

Rozdział 6

Rozdział 7

Rozdział 8

Rozdział 9

Rozdział 10

Rozdział 11

Rozdział 12

Rozdział 13

Rozdział 14

Rozdział 15

Rozdział 16

Rozdział 17

Rozdział 18

Rozdział 19

Rozdział 20

Rozdział 21

Rozdział 22

Rozdział 23

Rozdział 24

Rozdział 25

Rozdział 26

Rozdział 27

Rozdział 28

Rozdział 29

Rozdział 30

Rozdział 31

Rozdział 32

Rozdział 33

Rozdział 34

Rozdział 35

Rozdział 36

Rozdział 37

Rozdział 38

Rozdział 39

Rozdział 40

Księga druga

Rozdział 41

Rozdział 42

Rozdział 43

Rozdział 44

Rozdział 45

Rozdział 46

Rozdział 47

Rozdział 48

Rozdział 49

Rozdział 50

Rozdział 51

Rozdział 52

Rozdział 53

Rozdział 54

Rozdział 55

Rozdział 56

Rozdział 57

Rozdział 58

Rozdział 59

Rozdział 60

Rozdział 61

Rozdział 62

Rozdział 63

Rozdział 64

Rozdział 65

Rozdział 66

Rozdział 67

Rozdział 68

Rozdział 69

Rozdział 70

Rozdział 71

Księga trzecia

Rozdział 72

Rozdział 73

Rozdział 74

Rozdział 75

Rozdział 76

Rozdział 77

Rozdział 78

Rozdział 79

Rozdział 80

Rozdział 81

Rozdział 82

Rozdział 83

Rozdział 84

Rozdział 85

Rozdział 86

Rozdział 87

Rozdział 88

Rozdział 89

Rozdział 90

Rozdział 91

Rozdział 92

Rozdział 93

Rozdział 94

Rozdział 95

Rozdział 96

Rozdział 97

Rozdział 98

Epilog

Rozdział 99

Rozdział 100

Fragmenty materiałów propagandowych Nowego Ładu

Przypisy

Jackowi, dzięki któremu zacząłem po tym,
jak on zaczął dzięki mnie.
J.P.

Ruth za to,
że śmieje się w odpowiednich chwilach.
N.R.

OGŁOSZENIE O PUBLICZNEJ EGZEKUCJI

UWAGA, WSZYSCY OBYWATELE:

WISTERIA RÓŻA WSZECHDOBRA, przywódczyni i ostatnia nadzieja zgubnego i podstępnego Ruchu Oporu, która zakłóciła spokój naszych obywateli i naraziła ich na straty finansowe i moralne, została schwytana i zginie podczas PUBLICZNEJ EGZEKUCJI na PLACU SPRAWIEDLIWOŚCI dziś O TRZYNASTEJ. Nadal poszukiwany za zmowę i spiskowanie, a także praktykowanie sztuk nieczystych pozostaje WHITFORD P. WSZECHDOBRY.

Na mocy dekretu Tego Który Jest Jedyny,
dwieście trzydziestego piątego dnia
pierwszego roku
władzy Nowego Ładu.

Księga pierwsza
Dziewczyna z Darem

Rozdział 1

Whit

Posłuchajcie mnie. Mamy niewiele czasu.

Nazywam się Whit Wszechdobry. Pewnie słyszeliście o mnie i o mojej siostrze Wisty, a także o zwariowanych rzeczach, które się nam przydarzyły. Niestety, sytuacja przedstawia się znacznie gorzej, niż sądzicie.

Możecie mi wierzyć, kiedy mówię, że żyjemy w najgorszych czasach, że dobre czasy zostały dalekim wspomnieniem, ludzie zaś sprawiają wrażenie, jakby nie widzieli, co się dzieje. A wy?

Czy wy widzicie?

Wyobraźcie sobie, że wszystko, co na świecie kochacie — i prawdopodobnie uważacie za oczywiste — zostaje zakazane. Książki, muzyka, filmy, sztuka… Wszystko wam odbierają. Palą. Tak wygląda życie pod rządami Nowego Ładu. Rządami tylko z nazwy, bo w rzeczywistości na świecie panuje bezwzględny, totalitarny reżim. Na każdym kroku musimy walczyć o najmniejszy łyk wolności, jaka nam jeszcze pozostała. Niebezpieczeństwo grozi nawet naszej wyobraźni. Czy może się wam pomieścić w głowie, że ktoś chce wam odebrać nawet to, o czym myślicie?

To nieludzkie.

A tymczasem… to nas nazywają przestępcami!

Tak jest. Wisty i ja figurujemy jako kryminaliści na tym nieszczęsnym plakacie propagandowym, który rozpowszechnia Nowy Ład. Na czym polega nasza zbrodnia? Na niezależnym myśleniu, na inwencji twórczej… ach, i jeszcze na „praktykowaniu sztuk nieczystych”, czyli magii.

Nie nadążacie? W takim razie pozwólcie, że cofnę się trochę w czasie.

Pewnej nocy, nie tak dawno temu, moją rodzinę wyrwali ze snu żołnierze szturmujący nasz dom. Wisty i mnie brutalnie uprowadzono i wtrącono do więzienia, które w istocie jest zwyczajnym obozem śmierci dla dzieci. Za co?

Nowy Ład oskarżył nas o to, że jesteśmy czarodziejami.

I jak się okazało, miał rację. Wtedy jeszcze o tym nie wiedzieliśmy, ale Wisty i ja naprawdę mamy magiczne zdolności. A teraz skazano nas i naszych rodziców na publiczną egzekucję.

Jak na razie ta makabryczna uroczystość jeszcze się nie zaczęła, ale się odbędzie. Obiecuję tym, którzy nie mogą się doczekać dreszczyku emocji, przygody i rozlewu krwi. Będziecie jej świadkami, jeśli jesteście podobni do reszty „obywateli” tego świata, którzy przeszli pranie mózgu.

Jeśli jednak należycie do nielicznych, którzy wyrwali się ze szponów Nowego Ładu, powinniście wysłuchać tej historii. Mojej, Wisty i Ruchu Oporu. Aby, kiedy nas zabraknie, ktoś ocalił prawdę od zapomnienia. I dalej toczył walkę w słusznej sprawie.

Opowieść rozpoczynamy zaś relacją z innej publicznej egzekucji: smutnego, niefortunnego wydarzenia, dzieła przypadku lub przeznaczenia, które można nazwać słowem, jakiego nie znoszę używać w żadnych okolicznościach: tragedią.

Rozdział 2

Whit

Oto co się wydarzyło, zgodnie z tym, co podpowiada mi moja nadwerężona pamięć.

Pamiętam dobrze, że nigdy w życiu nie czułem się równie zagubiony i samotny, jak wtedy, wędrując ulicami szarego, zatłoczonego i przeklętego miasta. Gdzie jest moja siostra? Gdzie się podziali pozostali z Ruchu Oporu? — kołatało mi się po głowie, może nawet mamrotałem do siebie te słowa niczym bezdomny szaleniec.

Nowy Ład zdążył już oszpecić to piękne miasto nie do poznania. Przypomina teraz gnijące zwłoki, nabrzmiałe od bezrozumnych czerwi. Przytłaczające, nisko wiszące niebo, nijakie budynki, nawet twarze rzeki nerwowych, spieszących się gdzieś przechodniów są pozbawione koloru i życia niczym beton pod moimi stopami.

Wiem, że wszyscy przeszli skuteczne pranie mózgu pod rządami Nowego Ładu, lecz ci ludzie wydają się aż nazbyt cisi, zbyt pilni, nieco zbyt zaaferowani ulotkami propagandy, które ściskają w dłoniach niczym książeczki do nabożeństwa.

Nagle mój wzrok pada na wytłuszczone litery: EGZEKUCJA.

W tym samym momencie włączają się telebimy wiszące nad bulwarem i wszystko staje się jasne. Piesi zatrzymują się i patrzą w górę, jakby niespodziewanie nastąpiło zaćmienie Słońca.

Na ekranach widać drobną, kruchą sylwetkę więźnia w kapturze, który zasłania twarz. Klęczy na jasno oświetlonym podeście.

— Wisterio Wszechdobra — ryczy mrożący krew w żyłach głos — czy przyznajesz się do wykorzystywania czarnej magii do popełniania czynów niedopuszczalnych, mających na celu zburzenie wszystkiego, co jest w naszym społeczeństwie dobre i właściwe?!

To niemożliwe! Serce podchodzi mi do gardła jak wielka gruda. Wisty? Czy ten głos naprawdę powiedział: Wisterio Wszechdobra? Moja siostra stoi na szafocie?

Chwytam najbliższego, obojętnego przechodnia za klapy szarego, brzydkiego płaszcza.

— Gdzie się odbywa ta egzekucja?! No gadaj!

— Na placu Sprawiedliwości. — Mruga szybko rozdrażniony, jakbym wyrwał go z głębokiego snu. — A gdzieżby indziej?

— Plac Sprawiedliwości? Gdzie to jest? — pytam niecierpliwie.

Łapię go za gardło, niewiele brakuje, żebym stracił panowanie nad własną siłą. Słowo daję, że gotów jestem rzucić nim o ścianę, jeśli będę musiał.

— Pod łukiem triumfalnym — sapie. — Tam. — Wskazuje bulwar na lewo. — Puść mnie, bo wezwę policję!

Odpycham go i puszczam się biegiem w stronę wielkiego ceremonialnego łuku wznoszącego się niecały kilometr dalej.

— Hej, ty! — wrzeszczy za mną mężczyzna. — Czy ja ciebie skądś nie znam?

O tak, oczywiście, że mnie zna. Tak jak wszyscy inni — gdyby przyjrzeli mi się lepiej, zauważyliby, że biega między nimi poszukiwany przestępca.

Lecz obywatele nie odrywają oczu od ekranu. Są spragnieni złośliwych plotek, uwielbiają patrzeć na bezsensowną śmierć i zniszczenie.

Nawet jeśli skazańcami są niewinne dzieci.

Dochodzi mnie daleki ryk. Odgłosy głodu… „sprawiedliwości”. Krwi.

Przedzieram się przez tłum niczym przez stado żałosnych, bezwolnych baranów. Nie pozwolę im zabić mojej siostry, w każdym razie nie poddam się bez walki. Do końca.

Skręcam za róg i nad głowami ludzi widzę… Czy to ona, czy to Wisty stoi na szafocie? Jest w kapturze, ubrana na czarno, ale dumnie wyprostowana, odważna jak zawsze.

Razem z nią na rusztowaniu stoi mężczyzna. Jeśli można go tak nazwać. Opiera się na zakrzywionej lasce. Nienaganny czarny garnitur wisi na nim dziwnie nieruchomo, chociaż nad placem zerwał się wiatr. Kwadratowa twarz promienieje samozadowoleniem, jakby właśnie pożarł cały słój bitej śmietany.

Znam go i gardzę nim. To Ten Który Jest Jedyny, kto wie, czy nie największy zbrodniarz w całej historii ludzkości.

Ile czasu zostało do tej okropnej egzekucji? Minuty? Sekundy? Nie mam pojęcia.

Roztrącam ludzi na boki, przepychając się przez gęstniejący, wstrętny tłum gapiów. Dostępu do rusztowania bronią uzbrojeni żołnierze. Gdyby udało mi się jednego obezwładnić i wyrwać mu pistolet…

Podnoszę głowę w samą porę, aby zobaczyć, jak Jedyny z triumfalną miną podnosi sękatą, czarną laskę i potrząsa nią groźnie w kierunku mojej siostry.

— Nie! — krzyczę, ale w ryczącym tłumie nikt mnie nie słyszy.

Wszyscy wiedzą, co ma się wydarzyć. Ja też. Nie mam pojęcia, jak mogę temu zapobiec. Musi być jakiś sposób…

— Nieee! — wrzeszczę na całe gardło. — Nie możesz tego zrobić! To morderstwo z zimną krwią!

Coś błyska, nie światło, a raczej przeciwnie — jakby ciemność. I już jej nie ma. Nie ma Wisty. Mojej najlepszej przyjaciółki.

Moja mała siostrzyczka nie żyje.