Tę opowieść dedykuję
moim Czytelnikom!
Inspirujecie mnie!

Rozdział 1

To była największa impreza, jaką w życiu widziałam. Posiadłość pękała w szwach od gości. Przez otwarte drzwi tłum wylewał się na trawnik przed domem. Do fontanny, wokół której zakręcał podjazd, weszło kilka dziewczyn. Ich koszulki były przemoczone do suchej nitki, a włosy rozczochrane, przez co one same wyglądały jak miss mokrego podkoszulka. Widziałam, że chłopcom stojącym z boku z drinkami w rękach bardzo podobał się ten widok. Więcej niż kilku miało w oczach niemoralną obietnicę. Chcieli seksu i pragnęli go teraz. Jedna z dziewczyn zapiszczała, kiedy jakiś chłopak uniósł ją w powietrze.

Przewróciłam oczami i poszłam dalej.

Imprezy Publicznego uważano za najlepsze, ale to była zupełnie nowa jakość.

Kiedy weszłam na frontowe schody, ze środka uderzyła mnie fala gorąca. Wszędzie byli ludzie. Przecisnęłam się przez tłum do tylnego dziedzińca. Za nim rozciągało się podwórze z basenem, boiskiem do koszykówki i kortem tenisowym. Działo się tam zdecydowanie za dużo, żeby wszystko ogarnąć wzrokiem, ale widać było, że miejsce jest nieprzeciętne.

Jakieś dziewczyny przebiegły obok mnie z chichotem, uciekając przed kilkoma chłopakami.

Wtedy ktoś wpadł na moje plecy.

– Och, przepraszam – usłyszałam, jeszcze zanim się odwróciłam i zobaczyłam, kto to. Patrzyłam teraz w niebieskie oczy Adama Quinna, którego ledwie parę miesięcy temu uważałam za przyjaciela.

– O. – Ściszył głos i stał w milczeniu. Po chwili odwrócił wzrok i wsunął dłonie do przednich kieszeni jeansów.

Uśmiechnęłam się złośliwie. Ubrany był stosownie do okazji, w szyte na miarę jeansy i luźno opadającą, rozpiętą koszulę. Pod spodem miał obcisłą białą koszulkę, podkreślającą umięśniony brzuch i klatę. Zauważyłam, że więcej pakował, ale mało mnie to obchodziło. Dwa miesiące temu Adam zerwał nasze kontakty i od tego czasu był ulubieńcem całej Akademii Fallen Crest, a wszyscy poszli za jego przykładem. Nikt już ze mną nie rozmawiał, nawet jego sąsiadka, jedyna osoba, którą uważałam za prawdziwą przyjaciółkę.

– Co u Becky? – zapytałam, chociaż może nie powinnam była.

Wzdrygnął się.

Przeszło mnie uczucie triumfu, chociaż tak niewielkie, że natychmiast zniknęło.

– Eee. – Odwrócił wzrok, zaciskając szczękę, po czym znów spojrzał mi w oczy. Tym razem nawet nie mrugnął. – W porządku. Chyba spotyka się z kimś z twojej szkoły.

– Mojej szkoły?

– LPFC. Wiesz, co mam na myśli. Ich szkoły, a skoro jesteś teraz jedną z nich, to… twojej szkoły.

– Przecież chodzę do Akademii Fallen Crest.

Zacisnął zęby.

– Słyszałem co innego.

W głowie zapaliła mi się lampka ostrzegawcza. Wiem, o czym mówił, ale nie zdawałam sobie sprawy, że już krążą o tym plotki. Niedobrze.

– Co słyszałeś?

Wzruszył ramionami i odwrócił wzrok. Czyli wszystko pozamiatane. To była kwestia czasu. Adam nie potrafił zbyt długo być ze mną szczery.

– Co słyszałeś?

– Daj spokój, Sam.

– Z czym mam dać spokój? – Wiedziałam, że zaraz sobie pójdzie. Wyczułam to i chwyciłam go za rękę, kiedy zaczynał się wycofywać. – Co słyszałeś?

– Puść mnie. – Jego spojrzenie było teraz chłodne, patrzył ponad moim ramieniem. – Raczej nie powinienem z tobą gadać.

– O czym ty mówisz… – powiedziałam, ale w tym samym momencie czyjaś ręka owinęła mi się wokół talii i przyciągnęła mnie do muskularnej klaty.

Mason położył brodę na moim barku i wypuścił powietrze, które pieściło moją szyję. Chyba chciał w ten sposób zaznaczyć swój teren. Przeszył mnie dreszcz, kiedy przesunął dłoń z talii na biodro, a potem znów przycisnął mnie do siebie. Czułam teraz każdy centymetr jego ciała i starałam się nie zamykać oczu, gdy pożądanie zaczęło przejmować nade mną kontrolę.

– Chyba powinienem iść – wymamrotał Adam i już chciał się odwrócić, jednak zatrzymał się jeszcze. Twarz miał skrzywioną. – Dzięki za zaproszenie wszystkich na imprezę.

– To nie moja impreza. – Mason wyprostował się za mną. Wciąż pewnie trzymał mnie w objęciach, ale wyczułam jego chłód.

Adam tylko się wyprostował i nie odwracał wzroku ani na chwilę. Czegoś się nauczył. A potem, zanim w końcu popatrzył w bok, spojrzał mi przelotnie w oczy. Ciarki przeszły mi po plecach. Dostrzegłam jego gniew, ale on tylko odpowiedział:

– Chata twojego najlepszego kumpla. Twoja impreza.

– To impreza Nate’a? – Odwróciłam się, ale Mason mnie nie puścił. Ściskał mocno moje biodra. Wciąż patrzył przed siebie, ponad moim ramieniem, więc położyłam mu rękę na szyi i skierowałam jego głowę w dół. Niemal się rozpłynęłam pod łagodnym spojrzeniem jego zielonych oczu. Uśmiechnął się nieznacznie. Uniósł dłoń i przesunął nią po moich ustach, a ja zacisnęłam powieki. Zajęczałam, zanim zorientowałam się, co robię. Chwyciłam go za rękę.

– Przestań.

– Co mam przestać? – Był wyraźnie rozbawiony.

– To impreza Nate’a? – To oznaczało tylko jedno. To był jego dom, ale czy on… – Czy Nate przenosi się z powrotem?

Wtedy ktoś objął nas ramionami i przycisnął do siebie jeszcze ciaśniej.

– Cześć, swojaki! – Oddech Logana śmierdział alkoholem, kiedy nas ściskał. – Kocham was i wiecie, co jeszcze kocham?

Mason skrzywił się, walcząc, żeby kąciki jego ust nie powędrowały w uśmiechu do góry.

– Cipkę Nate’a? – zapytał ze śmiertelną powagą.

Logan odchylił głowę do tyłu i zawył. Głupi uśmieszek nie schodził mu z ust. Nawet nie starał się go ukryć.

– No, może. – Teraz skierował wzrok na mnie i przyglądał mi się uważnie. W jego oczach, chociaż nieco przyćmionych przez alkohol, dostrzegałam niezwykłą dla niego szczerość. Już od bardzo dawna nie widziałam u niego takiej poważnej miny. Wyglądał jak mały, pięcioletni chłopiec ze zmierzwionymi brązowymi loczkami i ciemnobrązowymi oczami, które roztapiały serca tak wielu dziewczyn.

– Mason ci mówił? Nate wraca na ostatnie pół roku. Czy to nie zajebiście wspaniałe?

Rzeczywiście. Nate był czwartym członkiem naszej grupy, ale trochę mnie to zabolało. Mason nie wspomniał mi o tym nawet słowem, a teraz tylko się szczerzył do Logana, więc stwierdziłam, że lepiej nie poruszać tego tematu. Nate wracał. Tylko to się liczyło. Rozejrzałam się wokół. Czyli ta wielka rezydencja należała do jego rodziny.

– To jego chata?

Zadałam to pytanie, ale i tak znałam odpowiedź. Żaden z braci nie odpowiedział, kiedy się rozglądałam. Na imprezie było bardzo wielu gości. Rozpoznałam kilka osób z mojej szkoły, z Adamem na czele, wiedziałam też, że jest sporo uczniów Liceum Publicznego Fallen Crest. Zobaczyłam kilku znajomych Masona i Logana, więc na pewno było ich jeszcze więcej, ale tłum gości świadczył o tym, że część musiała być też spoza tych dwóch szkół. Kto jeszcze się tu pojawił?

– Brachu, powiedz jej.

Mason przytaknął Loganowi z krzywym uśmieszkiem.

– Nate ma sporo znajomych ze świecznika.

Dokładnie w tym momencie minął nas znany aktor, obejmując dwie dziewczyny.

Szczęka mi opadła i nie mogłam w to uwierzyć, chociaż powinnam. Rodzice Nate’a byli reżyserami filmowymi. Jeśli nie kombinował czegoś z Masonem i Loganem, starali się mieć go przy sobie tak często, jak było to możliwe. Oczywiste, że musiał znać więcej niż kilku celebrytów z Hollywoodu. Ale i tak nie mogłam uwierzyć.

Ścisnęłam dłoń Masona.

– Mama się w nim podkochuje.

Cofnął rękę i odsunął się ode mnie. Logan podniósł obie ręce.

– Hej, hola. Za dużo informacji, panienko.

– Co?

Mason się skrzywił.

– Nie chcemy wiedzieć, przy kim twoja mama robi sobie dobrze.

– Co? – O nie. Oni myślą… – Nie, nie chodziło mi o… ja… NIE!

Próbowali stłumić parsknięcie, ale w końcu nie byli w stanie opanować drżenia ramion od powstrzymywanego chichotu.

Zawstydzili mnie. Byłam wściekła i zażenowana. Kiedy uniosłam rękę, żeby chlasnąć Masona w ramię, złapał ją i obrócił tak, że znów wylądowałam w jego objęciach. Przycisnął moje plecy do swojej piersi, otaczając mnie ramieniem. Odwrócił się tak, że teraz patrzyłam na Logana, po czym opuścił dłonie na moje biodra i zaczął się o mnie ocierać.

Logan zrobił zakłopotaną minę.

– No błagam. Ja z wami mieszkam.

Mason pochylił się do przodu tak, że jego usta były tuż przy moim uchu. Poczułam, że wyginają się w uśmiechu. Jego oddech muskał moją skórę.

– Nie mam nic przeciwko, bracie, żebyś teraz sobie poszedł.

– Poprawka. – Logan rzucił nam grobowe spojrzenie. – Ja muszę z wami mieszkać. I muszę to jak najszybciej naprawić. – Zasalutował nam w powietrzu dwoma palcami i odszedł. Po kilku krokach jego chód zmienił się diametralnie. Wsunął ręce do przednich kieszeni, ramiona opadły mu lekko do przodu i przybrał całkiem inną postawę. Nie zdziwiło mnie, kiedy obskoczyła go cała grupa dziewczyn. Lekko zgarbiony, wyglądał tak, że aż trudno było mu się oprzeć, zwłaszcza w połączeniu z jego reputacją.

Mason zachichotał tuż przy moim uchu, które chwycił zębami i delikatnie ugryzł.

Przeszły mnie dreszcze i stanęłam na palcach, kiedy przesunął zębami po płatku mojego ucha. Pociągnął go delikatnie i czule. Zmysłowo. Poczułam uderzenie gorąca między nogami i znajome mrowienie gdzieś w głębi mojego ciała. Gdy poruszył biodrami do przodu, czułam jego bliskość i z rozkoszy zamknęłam oczy. Pulsujące mrowienie było teraz aż nazbyt intensywne. Ogarnęło mnie to samo pożądanie, co zwykle, i powoli przejmowało nade mną kontrolę.

– Mason – wychrypiałam, wyginając plecy w łuk. Uniosłam rękę i położyłam dłoń na jego karku. Kiedy tak go trzymałam, zaczął wędrować ustami w dół mojej szyi i nawet nie zauważyłam, że obrócił mnie w swoich ramionach, przyciągnął do siebie i uniósł moją nogę tak, żeby lepiej wpasować się między moje uda. Wygięłam się, przyciśnięta do niego, z trudem łapiąc powietrze, kiedy zakrył mi usta swoimi wargami.

Przejął kontrolę.

Otworzyłam się dla niego, bezradna wobec jego zdecydowania. Wsunął język do moich ust, a ja przesunęłam po nim swoim. Zamruczał, budząc tym we mnie pokłady nieokiełznanej energii. Chciałam więcej i nasze języki znów się spotkały, tym razem dotykając się powoli. A potem oderwałam się od niego, zdążyłam jednak jeszcze musnąć jego górną wargę czubkiem języka. Kiedy uniosłam ciężkie od pożądania powieki, w jego oczach dostrzegłam równie silną żądzę. Po chwili zmieniła się w determinację i wiedziałam, że już niedługo Mason będzie we mnie, głęboko i mocno.

Przeszedł mnie dreszcz. Niczego nie pragnęłam tak bardzo.

– Wiem, że jesteście napaleni jak króliki, zakochani i tak dalej, ale chyba nie chcecie zostać bohaterami jakiegoś amatorskiego pornosa.

Odskoczyliśmy od siebie, oddychając ciężko, i zobaczyliśmy uśmiechniętą twarz Nate’a. Wskazał ręką tam, gdzie zebrała się spora grupka ludzi. Co najmniej kilku z nich trzymało w powietrzu aparaty nastawione na nagrywanie.

– Cześć, Nate – wychrypiałam. Moje policzki były aż gorące z zażenowania. Nie mogłam uwierzyć, że prawie straciłam nad sobą panowanie, podobnie jak Mason. Z reguły to on przejmował inicjatywę. Ufałam mu, ale na samo wspomnienie jego pomruku czułam, jak wypełnia mnie ta uzależniająca energia. Był mną oczarowany tak samo, jak ja nim.

Mason zaklął pod nosem, ale przesunął się tak, że teraz stał tyłem do grupy i chronił mnie przed spojrzeniami.

– Cześć, Sam.

Wzdrygnęłam się, słysząc, jak radosny wydaje się Nate. Mason przesunął dłoń w dół, zanim przycisnął moją twarz do swojego ramienia. Czułam napięcie, kiedy głos rozbrzmiewał w jego klatce piersiowej.

– Dzięki, stary.

– Nie ma sprawy. – Nate był rozbawiony. A potem poczułam na czole jego wargi. Zanim odszedł, wyszeptał: – Dobrze cię widzieć, Sam. Dbaj o mojego przyjaciela.

Mason zamruczał, odgarniając włosy z mojej twarzy, i popatrzył mi w oczy. Odchyliłam głowę i w jego spojrzeniu zobaczyłam ciepło. Serce aż stanęło mi na moment. Nie mogłam w to uwierzyć. Ujawniliśmy się dwa miesiące temu, ale nasz związek wcale mi nie spowszedniał. Mason nigdy nie miał mnie dość. Nie byłam pewna, co bym zrobiła, gdyby to jednak się stało, gdyby sprawdził się któryś z tych koszmarów.

Kiedy Mason przyciskał mnie do siebie, wiedziałam tylko jedno. Nie mogłam go stracić. Kogo, do cholery, chciałam oszukać? Nie mogłam stracić żadnego z nich – Masona, Logana ani Nate’a. To jedyni przyjaciele, jakich kiedykolwiek miałam.

Poczułam, jak wzbiera we mnie panika, ale zmusiłam się, żeby ją opanować. Musiałam. Nie mogłam się jej poddać, nie przy nim. Nigdy w jego ramionach.

Rozdział 2

Reszta wieczoru upłynęła bez żadnych dramatów i dzięki temu poczułam ulgę. Mason trzymał się blisko mnie, jak zawsze, kiedy szłam z nim na jakąś imprezę, ale zdawałam sobie sprawę z tego, że wielu jego znajomych chciało, żeby poświęcił im trochę uwagi. W większości byli to koledzy ze szkoły, którzy trzymali się razem. Nie należałam do ich grupy. Mimo że chodziłam z Masonem, wciąż mieli mnie za Akademitkę, jak nazywali zarozumiałe, bogate dzieciaki. Nie przeszkadzało mi to. Nawet nie zbliżałam się poziomem zamożności do innych uczniów mojej szkoły, ale wiedziałam, że nie byłam mile widziana w ich grupie z zupełnie innych powodów. Ojciec Masona i Logana należał do najbogatszych ludzi w mieście, a mimo to bracia nie byli wykluczeni z żadnego kręgu.

Nie byłam głupia.

Dziewczyny nie lubiły mnie dlatego, że miałam Masona, który był uważany za niedostępnego, z wyjątkiem tych kilku razów, kiedy zdecydował się z kimś przespać. A teraz miał dziewczynę, co strasznie je wkurzało. Laski z ich najbliższego kręgu wyklinały mnie, obrażały, a kilka razy nawet popchnęły na ścianę, zawsze kiedy Masona i Logana nie było w pobliżu. Jeśli chodzi o chłopaków, to kilku z nich zerkało na mnie, a pozostali trzymali się ode mnie z daleka. Podczas jednej ze swoich wizyt Nate zdradził mi, że kilku z nich martwiło się, że zmienię Masona.

Postawiłam sobie za punkt honoru, żeby tego nie robić.

Nigdy się nie sprzeciwiałam, kiedy Mason mówił, że idzie na imprezę. Po trzecim naszym wyjściu, w trakcie którego dziewczyny popychały mnie albo boleśnie potrącały łokciami, przestałam mu towarzyszyć. Był zdziwiony, ale tylko wzruszyłam ramionami, kiedy zapytał dlaczego. Powiedziałam mu, że wolę w tym czasie pobiegać, i więcej nie dopytywał. Nie skłamałam. Kochałam biegać i nigdy nie lubiłam imprez. Kiedyś chodziłam na nie tylko dlatego, że wyciągały mnie moje dwie najlepsze przyjaciółki i chłopak. Ale już się z nimi nie zadawałam. W swojej szkole nie miałam nikogo; nie zapraszano mnie na imprezy, nawet te zwykłe, nie mówiąc już o tych, które organizowali uczniowie Liceum Publicznego Fallen Crest. Te były zawsze najlepsze.

A impreza Nate’a przeszła wszelkie oczekiwania.

Kiedy czekałam w kolejce do toalety, jakaś dziewczyna powiedziała, że widziała ludzi z czterech różnych szkół. Nie byłam zdziwiona. Mason i Logan rządzili w swojej szkole. Dzieciaki z Akademii Fallen Crest zabiegały o ich uwagę, a dodając do tego znajomości Nate’a, było oczywiste, że pojawili się też uczniowie innych szkół. Nawet po tym, jak Nate był zmuszony się wyprowadzić, bo zbyt często wpadał w tarapaty razem z Masonem, przyjeżdżał w odwiedziny na tyle często, że miałam wrażenie, iż wciąż tu mieszka. A teraz wrócił na ostatni semestr w liceum. Skończy go razem z Masonem, a potem znów zaczną się razem uczyć. Mason nie mówił zbyt wiele o college’u, ale wiedziałam, że złożył już podanie na uniwersytet, który zapewniał mu dalszą grę w futbol. Nate też się tam wybierał. Chcieli zamieszkać razem i miałam wrażenie, że przez to Logan czuł się odstawiony na boczny tor. On i ja mieliśmy przed sobą jeszcze jeden rok w liceum, ale nie wykraczałam myślami tak daleko.

Nie chciałam myśleć o czasie, kiedy nie będzie Masona. Cholera, nie miałam nawet ochoty zastanawiać się nad moim dylematem związanym z najbliższym semestrem.

– Ale jesteś zamyślona – zamruczał Mason tuż obok mojego ucha, obracając mnie i obejmując. Sięgnął do mojej talii i znów przycisnął mnie do siebie, po czym przesunął nogę tak, że czułam się bezpiecznie otoczona.

Uśmiechnęłam się, kiedy znów poczułam to mrowienie. Wystarczyło, że mnie dotknął, a ja od razu myślałam o tym, co nas czeka. Gdy spojrzałam mu w twarz, dostrzegłam błysk w jego oczach. Uśmiechał się nieznacznie, wpatrując się we mnie z pożądaniem. Uniosłam dłoń i dotknęłam jego policzka. Oblizałam wargi, kiedy poczułam suchość w gardle, i mocniej do niego przywarłam.

Wciąż było mi go mało.

– Sam – wychrypiał.

– Hmmm? – Moje dłonie zaczęły błądzić po jego piersi, a potem jedną ręką objęłam go za wąską talię. Przesunęłam palcami po jego mięśniach – były tak idealnie ukształtowane, jakby wyretuszował je grafik. Wciągnął powietrze, kiedy jeden z moich palców wsunął się pod gumkę jego bokserek. Uśmiechnęłam się pod wpływem niecierpliwego wyczekiwania i mojego uzależnienia od niego. Uwielbiałam go dotykać. Kochałam dawać mu rozkosz i kiedy przewracałam go na plecy i górowałam nad nim, kochałam patrzeć, jak nie może się oprzeć mojemu dotykowi. Ze mną było dokładnie tak samo.

– Kurde, kobieto – zamruczał chrapliwie. Położył dłonie na moich udach, którymi teraz go obejmowałam. Wbił w nie swoje palce, kiedy pochyliłam się i polizałam go po szyi. Zaczęłam schodzić niżej, a on ściskał moje nogi coraz mocniej. Bawiłam się właśnie gumką jego bokserek, kiedy odezwał się jego telefon i oboje zamarliśmy w bezruchu.

Komórka zadźwięczała jeszcze raz.

Spojrzeliśmy na siebie, bo dobrze wiedzieliśmy, kto dzwoni. Przedyskutowaliśmy to poprzedniego wieczoru, gdy postanowiłam wyłączyć swój telefon. Jako że impreza odbywała się w chacie Nate’a, a raczej jego rodziców, Mason chciał zostać tu na noc. Decyzja była raczej oczywista. Mogliśmy nocować albo tutaj, albo w posiadłości Kade’ów, gdzie moja matka bojkotowała nas, jeśli tylko Mason spał w moim łóżku. Nie trzeba było nawet nic ustalać. Musieliśmy jednak przedyskutować to, co zrobimy, jeżeli mama zacznie wydzwaniać. Nie byłam zwolenniczką wyłączania swojego telefonu. Nie dostawałam wielu SMS-ów i prawie nikt do mnie nie dzwonił, ale czasem Masonowi albo Loganowi przytrafiało się coś złego. Raz nie odebrałam telefonu, kiedy Mason uczestniczył w dosyć poważnej bójce. Przysięgłam sobie, że nigdy nie wpadnę w taką panikę, jak wtedy. Ale Mason obiecał, że jeśli wyłączę moją komórkę, to on weźmie na klatę poranną rozmowę z moją mamą i swoim ojcem.

Telefon zadzwonił po raz trzeci.

Mason jednocześnie warknął i zaklął, gramoląc się spode mnie. Kiedy wstawał, jednym szybkim ruchem podniósł komórkę i wyszedł do łazienki.

– O co chodzi?

Odkręcił kran pod prysznicem, a kiedy podeszłam do drzwi łazienki, zobaczyłam, że położył aparat na blacie, ignorując go, i wszedł pod strumień wody. Gdy zakręcił kurek, podniesiony głos jego ojca w telefonie wciąż był słyszalny. Brzmiał na bardzo rozgniewanego, ale wiedziałam, że bardziej wkurzona była mama. Zachowywała się jak pies szukający kości, kiedy coś sobie ubzdurała. Tym razem stwierdziła, że nie pozwoli na to, żebym cudzołożyła z przybranym bratem.

Mason nie przyjął tego dobrze i powiedział im obojgu, żeby się odpieprzyli. Potem było jeszcze więcej awantur, krzyków, gróźb, a raz nawet został wspomniany szantaż. Nic nie było w stanie poruszyć Masona. Stawiał temu wszystkiemu czoło, a ja codziennie biegałam coraz dłużej. Aż w końcu pewnego dnia, kiedy wróciłam po pięciogodzinnym biegu, mama zaskoczyła nas oboje. Powiedziała, że możemy się widywać, ale mamy nie sypać ze sobą. Już nigdy.

Nie posłuchaliśmy jej, lecz ona wciąż chciała to wyegzekwować. Gratuluję jej determinacji.

– …i powiedz Samancie, żeby oddzwoniła do niej. Analise wychodzi z siebie. Musieliśmy jechać do szpitala, żeby się uspokoiła. Nie mogła wczoraj spać.

Mason przewrócił oczami, kiedy skończył się wycierać ręcznikiem. Pocałował mnie w czoło i delikatnie popchnął pod prysznic. Potem puścił do mnie oko i dał mi klapsa w pupę, a następnie wymaszerował do pokoju z telefonem w ręce.

Kiedy wyszłam spod prysznica, sypialnia była pusta, więc ubrałam się i ruszyłam do kuchni. Nasz pokój był położony przy niewielkim korytarzyku, z którego wyszłam na większy, na planie koła. Idąc w kierunku schodów po drugiej stronie okrągłego korytarza, minęłam kilka sypialni. Cały dom był wybudowany na planie wielkiego koła, pośrodku którego, na parterze, znajdowała się fontanna. Zeszłam po schodach. Za rogiem za moimi plecami usłyszałam jakieś hałasy, więc skierowałam się w lewo. Do kuchni wchodziło się przez narożnik pokoju dziennego.

Wokół blatów i wyspy na środku pomieszczenia zgromadziła się spora grupa ludzi. Przy kuchence stał Nate. Do jego boku przytulała się jedna z jego koleżanek. Miała na sobie skąpy skrawek białego materiału, ledwie zasłaniający jej cycki bez stanika, i szorty z poszarpanego jeansu, które prawie nie przykrywały pośladków. Kiedy zobaczyłam, jak patrzy na Nate’a, ewidentnie starając się go uwieść, prawie się porzygałam.

Zakrztusiłam się głośno i wszystkie rozmowy ucichły.

Nie było tu Masona ani Logana, tylko grupa znajomych, którzy z trudem ukrywali swoją pogardę. Jeden z chłopaków wyprostował się z piwem w ręku i spojrzał na mnie.

– Masz jakiś problem?

Nate po kilku sekundach stał już przed nim.

– Ethan, stary, nie zaczynaj.

– Czego mam nie zaczynać? Nie słyszałeś jej?

– Właśnie. – Dziewczyna próbująca poderwać Nate’a położyła dłoń na biodrze, przybierając wyzywającą pozę. – Nie słyszałeś jej? To było niegrzeczne, Nate. Skierowane do mnie. Szydzi sobie ze mnie.

– A ty nie byłaś dla niej niegrzeczna?

Po plecach przeszedł mi dreszcz na wspomnienie wyrazu twarzy Nate’a, kiedy się pojawiłam. Był swobodny i wyluzowany. Potem stał się neutralny, ale teraz jego oczy ciskały gromy. Biła od niego moc autorytetu. Dziewczyna wycofała się, a wszyscy zamilkli. Po raz pierwszy widziałam tę stronę najlepszego kumpla Masona. Jeśli wcześniej miałam jakiekolwiek wątpliwości co do więzi, jaka ich łączyła, teraz wszystkie zniknęły. Gdyby podmienić ich ciała, spokojnie mogłabym go wziąć za Masona. Mieli w sobie tę samą aurę autorytetu. Nate po prostu nigdy wcześniej nie pokazał mi się od tej strony.

Uniósł wargę w złowieszczym uśmiechu, zbliżając się do Ethana, który wyprostował się przy blacie. Piwo rozlało się, kiedy zacisnął dłoń, miażdżąc puszkę w kulkę metalu.

Głos Nate’a był przerażająco chłodny.

– Wszyscy byliście dla niej niegrzeczni, a oni nic o tym nie wiedzą. – Przerwał na sekundę i przesunął wzrokiem po zgromadzonych gościach. – Może lepiej, gdybyście to sobie przemyśleli? Sądzicie, że puszczą płazem wasze nastawienie do niej? – Gwałtownie odwrócił wzrok i przeszył nim Ethana, który kurczowo zacisnął szczękę. – Chcesz, żeby ci dokopali? To bądź dla niej wredny. – Przerwał, biorąc głęboki wdech i wydech, po czym dodał: – A ona nawet słowem się nie odezwała. Nad tym też pomyślcie, dupowłazy.

– Kochanie – załkała dziewczyna. Wyciągnęła do niego rękę.

Nate ją zignorował i minął mnie, wychodząc. Wciąż zaciskał zęby, a zanim zniknął za rogiem, zauważyłam, że złożył dłoń w pięść. Ale potem już go nie było i zostałam sama z grupą ludzi, którzy mnie nienawidzili.

Wszyscy obrócili teraz na mnie wrogie spojrzenia.

Przełknęłam ślinę. O rany.

Wstrzymałam oddech, wyczekując. Zaatakowałam? O nie. Ale czy powinnam czekać, aż ktoś zaatakuje mnie? Wiedziałam, że to się stanie, i zgodnie z przewidywaniami usłyszałam ściszone warknięcie:

– Ty suko!

No i masz.

To niedoszła uwodzicielka Nate’a. Stanęła wprost przede mną, bezwstydnie roznegliżowana, i przerzuciła swoje długie brązowe włosy przez ramię. Coś się we mnie poruszyło. Pamiętałam już imiona kilku z nich. Kate była ich liderką. Byłam prawie pewna, że ona i Mason mieli układ „z korzyścią dla obojga”, zanim zaczął się spotykać ze mną, a ta dziewczyna była jej najlepszą przyjaciółką… Parker, o ile dobrze pamiętałam.

Otworzyłam buzię, gotowa zripostować jej obelgę. Nie byłam pewna, co powinnam powiedzieć, ale słowa same cisnęły mi się na usta. Miałam tylko nadzieję, że to, co powiem, będzie miało sens i nie wpędzi mnie w jeszcze gorsze tarapaty. Byłam już zmęczona tymi złośliwymi zagrywkami dziewczyn, a to z pewnością była jedna z nich.

Ale wtedy Ethan wrzucił zgniecioną puszkę po piwie do zlewu i mruknął:

– Daj jej spokój, Parks.

Otworzyła usta z sapnięciem i odwróciła się do niego. Od tego ruchu jej cycki zadyndały z boku na bok.

– Jaja sobie robisz?

Ethan westchnął i przesunął ręką po zmęczonej twarzy.

– Weź. Nate ma rację, siostro. Zostaw ją. Kade’owie ją lubią, więc lepiej daj jej spokój. Tak się jej nie pozbędziesz, a ja już mam tego szczerze dosyć. Nie chcę od nich dostać tak, że mi tyłek odpadnie, a dobrze wiesz, że tak się stanie. Jeśli powiesz cokolwiek w ich obecności, to rozpęta się piekło.

– Ale…

Odszedł od blatu i skrzyżował ręce na piersi. Podarta koszulka bez rękawów odsłaniała bicepsy, które teraz się napięły. Wypiął też pierś.

– Nie dojdzie do tego. Nie, kiedy ja tu jestem. Zmiataj. I powiedz to wszystkim swoim psiapsiółkom. Wiem, że chciałyby sobie poużywać.

Opadła jej szczęka i nie wydała z siebie żadnego dźwięku. Potem jeden z chłopaków zachichotał, a ona wybuchła:

– Zamknij ryja, Strauss! To nie ma nic wspólnego z tobą.

Chichot stawał się coraz głośniejszy. Chłopak uderzył ręką w udo i wciąż się śmiejąc, powiedział:

– To na pewno byłby świetny widok, gdyby odpadły ci cztery litery.

Gdyby mogła mnie zabić, na pewno zrobiłaby to właśnie w tej chwili. Skrzyżowała ręce na piersi, a krew odpłynęła z jej twarzy. Wargi miała sztywne, kiedy składała mi swoją obietnicę:

– Zapłacisz mi za to. Może i chłopakom nie zawadzasz, ale dziewczyny to co innego, nie będziemy cię rozpieszczać, złociutka. Od tej chwili lepiej uważaj.

Ruszyła z miejsca, a ja wiedziałam, że potrąci mnie ramieniem, kiedy będzie przechodzić obok. Zazgrzytałam zębami i zanim zdążyłam pomyśleć o konsekwencjach, sama natarłam na nią barkiem. Odbiła się ode mnie i poleciała z jękiem na blat. Zawsze mną gardziła, ale teraz wprost ziała nienawiścią. Z jej gardła wydobył się niski pomruk i wypadła z kuchni.

W pomieszczeniu znów zapanowała cisza.

Ze ściśniętym żołądkiem czekałam na kolejne starcie. Pomiędzy chłopakami było jeszcze kilka dziewczyn.

Nie byłam głupia. Nauczyłam się już, że kumple Masona i Logana z Publicznego Liceum Fallen Crest są raczej szorstcy i brutalni. Nie byli nadziani. Mieli gdzieś to, czyj tatuś zapłacił za ich wycieczkę do Europy albo czyj tatuś spotyka się z czyją mamusią, a nawet to, kto kogo zdradzał z sekretarką. Ci chłopcy imprezowali ostro, bawili się jeszcze ostrzej i jednoczyli się przeciw każdemu spoza ich grupy. Byli zgrani i powściągliwi. I nie byli głupi, chociaż wiedziałam, że dzieciaki z mojej szkoły właśnie tak błędnie ich oceniały. Daleko im było do głupoty i zdawałam sobie sprawę, że właśnie stało się coś bardzo istotnego.

Ethan, czwarty w grupie, po Masonie, Loganie i Nacie, obrócił się w stronę jednej z dziewczyn. Wiedziałam, że w związku z tym dojdzie do podziału. Dziewczyny mnie znienawidzą, a chłopakom na razie nie będę przeszkadzać. Sądząc po rozluźnionych ramionach i beztroskim śmiechu w kuchni, mogłam mieć nadzieję, że tak będzie jeszcze przez jakiś czas. A poza tym, który z nich dobrowolnie sprzeciwiłby się Masonowi i Loganowi?

I tak jednak szykowała się niezła zawierucha. Dziewczyny będą najtwardszymi przeciwniczkami, a skoro nie miały już wsparcia chłopaków, domyślałam się, że okażą się jeszcze gorsze niż zwykle. To będzie po prostu piekło na ziemi.

Szefową była Kate, a Parker to jej przyboczna. Szkielet tej grupy tworzyła jeszcze jedna para. Natalie i Jasmine. Nie było ich teraz w kuchni, ale wiedziałam, że gdzieś tu są. Byłam pewna, że zasadzą się na mnie, nie wiedziałam tylko kiedy i gdzie.

Ethan podszedł do lodówki po jeszcze jedno piwo. Kiedy oparł się o blat, krzyżując nogi w spranych jeansach i zakładając ręce na piersi, posłał mi uśmieszek.

– Musisz się nauczyć, jak skopać komuś dupsko, bo niedługo może ci się to przydać. Te dziewczyny mają wywalone na to, czy spodoba się to Masonowi i Loganowi. One są okrutne. Trzymają się ze sobą jak jakaś pokręcona wilcza sfora. Lepiej się trochę napakuj.

Świetnie. Bieganie na długie dystanse raczej mi w tym nie pomoże, ale powinnam się była tego spodziewać. W końcu żeby udowodnić, że zasługuje się na przyjęcie do tej grupy, trzeba się nieźle napocić.

Mason i Logan nie kumplowali się z nimi bez powodu.

Rozdział 3

Masona nie było, kiedy wróciłam do naszego pokoju, więc poszłam go poszukać. Przechodziłam koło schodów prowadzących do piwnicy, a raczej jednej z wielu piwnic, gdy ktoś na mnie zagwizdał.

– Sam, co jest grane?

Pojawił się Logan bez koszulki i z rozpiętymi jeansami. Włosy miał zmierzwione, jakby właśnie się obudził, albo uprawiał seks. Z nim nigdy nie było wiadomo. Ale zaraz dostałam odpowiedź.

Wytrzeszczyłam oczy. Za nim pojawiła Jessica. Miała przekręconą koszulkę i właśnie zapinała jeansy, kiedy mnie zauważyła. Spore pasmo włosów opadło jej na twarz, zasłaniając oczy, ale odgarnęła je, zanim się zatrzymała za Loganem.

Na jej twarzy pojawił się uśmieszek zadowolenia.

– Hejka, Sam. Jak leci?

Odwróciłam się do Logana.

– Chyba żartujesz?

W jego oczach mignął żal, ale sięgnął po moją dłoń.

– Wszystko okej? Wyglądasz na zdenerwowaną.

– Zaliczyłeś ją?

– Byłaś zmartwiona, zanim nas zauważyłaś. Co się dzieje?

– Och. – Przygryzłam wargę. Domyśliłam się, że nie chciał rozmawiać o Jessice. I wcale mi się to nie podobało. Myśl o tej dwójce razem nie dawała mi spokoju. To był mój największy koszmar.

– Jeśli będziecie się spotykać, to ja znikam.

Widziałam, jak jego oczy odrobinę się rozszerzają, ale tylko takiej reakcji się doczekałam. Jego pewność siebie wzięła górę i wyprostował ramiona.

– Oj, no weź, Sam. To nie tak. Daję słowo.

– Dupek – syknęła Jessica.

– Ale gryzie cię coś innego. O co chodzi?

– Logan. – Przycisnęłam dłonie do czoła. Czułam, że nadchodzi ból głowy. Wiedziałam już, że nie będę w stanie go zatrzymać. W przeciągu godziny zetnie mnie tak, że skończę ledwo żywa na podłodze w łazience.

– Nie mam teraz siły, żeby o tym mówić. Wiesz, gdzie jest Mason?

Z boku usłyszałam prychnięcie.

Odwróciłam się do Jessiki.

– Lepiej bądź cicho. Ten poranek nie należał do najwspanialszych i chętnie wyżyłabym się na tobie. Bardzo chętnie.

Rzuciła mi harde spojrzenie, ale nic nie powiedziała. Zdziwiłam się. Jessica była jedną z tych dziewczyn, które zawsze mają jakąś cierpką ripostę na końcu języka. Taka po prostu była, złośliwa i wredna. A potem dotarło do mnie, że siedzi cicho ze względu na Logana. Chciałam wyrzucić ręce w górę i rwać włosy z głowy. Znów była przy nim. Nie wierzyłam w to, co widzę. Nie wiedziałam, co mu powiedziała czy zrobiła, ale cokolwiek między nimi zaszło, zachowywała się podejrzanie. A potem przypomniałam sobie coś jeszcze.

– Czy ty się przypadkiem nie spotykasz z Jeffem?

Wzruszyła ramionami.

– Taaa, ale nasz związek nie jest oparty na przyzwoitych zasadach. Powinnaś wiedzieć o tym lepiej niż ktokolwiek inny. – Wyglądała na zadowoloną z siebie.

Chciałam zetrzeć jej tę minę z twarzy. Spojrzała na mnie i znów była tą Jessicą, którą znałam. Pełną nienawiści, jak zawsze. Wciągnęła powietrze. Kiedy oddychała teatralnie, jej pierś unosiła się i opadała i zdawałam sobie sprawę, że stara się zachować panowanie nad sobą.

– Długo byłaś moją najlepszą przyjaciółką – powiedziałam rozgorączkowana. – Chodziłam z Jeffem trzy lata. Jeśli myślisz, że czułam się bardziej dotknięta tym, że pieprzyłaś się z moim chłopakiem przez dwa z nich, to jesteś naprawdę płytka. Straciłam przyjaciółkę, kretynko. Właściwie to obie przyjaciółki jednocześnie.

Jej wyraz twarzy się zmienił. Powoli opuściła rękę.

– Hej. Dobrze już. – Logan stanął między nami. Dotknął mojego łokcia i pchnął mnie lekko w górę schodów. – Co jest grane? Co się stało dziś rano?

Pozwoliłam mu się prowadzić wzdłuż korytarza, z dala od Jessiki. Kiedy spojrzałam za siebie, widziałam, jak oddala się korytarzem. Miałam nadzieję, że sobie pójdzie. Nie mogłam sobie poradzić z tym, że jest tu, w moim świecie. Nie pozwolę, żeby znów zrujnowała mi życie.

– Hej.

Odwróciłam się do Logana. Gdzieś w głębi wciąż drżałam ze złości.

– Przespałeś się z nią?

Zmarszczył nos i przeczesał włosy palcami. Potarł szczękę i głęboko westchnął.

– Kurde, nie przemyślałem tego wczoraj wieczorem.

– Więc zrobiłeś to.

Bolało. I to bardzo.

– Tak – wyszeptał. – Przepraszam, Sam. Nie pomyślałem o tobie. Wydawało mi się, że to było już tak dawno, i byłem wstawiony. Do tego sam. Siedziałem na sofie na parterze, gdy przyplątała się ona. Szeptała te wszystkie wspaniałe obietnice i zaczęła mnie macać. Podobało mi się to. Cholernie mi się podobało. Ta laska jest niezła w te klocki, ale faktycznie, powinienem był pomyśleć dwa razy. Strasznie mi przykro.

– To przez nią straciłam przyjaciół. – Trudno mi było to przyznać, ale taka była prawda. Jeff nie był wobec mnie uczciwy, ale moim zdaniem to ona go uwiodła. I przekabaciła Lydię na swoją stronę, żeby ich kryła. Jess odebrała mi ich oboje. A kiedy to wyszło na jaw, próbowała zrazić do mnie jeszcze więcej osób. Nie miałam pojęcia, co jej zrobiłam, ale cokolwiek to było, musiało być straszne. To właśnie okazało się w tym najgorsze. Nie wiedziałam, dlaczego ktoś, kogo uwielbiałam, odkąd byłyśmy dzieciakami, tak bardzo mnie nienawidził. Czy my w ogóle kiedykolwiek byłyśmy przyjaciółkami?

Logan objął mnie swoim silnym ramieniem i przyciągnął do twardej klaty. Pochylił głowę i pocałował mnie w czoło.

– Przepraszam, Sam. Ale mogę ci obiecać, że to tylko jeden jedyny raz. Nie będę miał z nią już nic wspólnego. Naprawdę mi przykro.

Kiwnęłam głową. Trochę mi ulżyło. Zanim Jessica znów pojawiła się w moim życiu, nie miałam pojęcia, jak bardzo przez nią cierpiałam. Teraz dopuszczałam do siebie jeszcze więcej bólu. Ale zablokowałam go i stłumiłam, wracając do tego, co mówił Logan.

– …pewnie w domku przy basenie.

– Co?

– Jeśli szukasz Masona, to pewnie jest w domku przy basenie. To tam przesiadują z Nate’em. Myślą, że to tajemnica, ale wszyscy doskonale o tym wiedzą. To czas tylko dla nich. – Logan mrugnął do mnie i jeszcze raz mnie uścisnął. – Wszystko w porządku?

Kiwnęłam głową.

– Tak, nic mi nie będzie. Przez nią wracają do mnie niemiłe wspomnienia. To wszystko.

– Rozumiem. – Ziewnął i znów przejechał dłonią po swojej twarzy. – Kurczę, muszę się obudzić. Jadłaś już?

– Tak, byłam już w kuchni.

– No dobra, w takim razie idź i sprawdź w domku przy basenie. Jestem pewien, że Mase tam jest. Ja w tym czasie wrzucę coś na ząb. – Zanim mnie puścił, jeszcze raz pocałował mnie w czoło. Patrzyłam, jak się oddala. Przewróciłam oczami. Chyba nie potrafił chodzić bez tego nonszalanckiego i dumnego kroku.

Kiedy wymknęłam się na dziedziniec przez jedne z wielu drzwi, zobaczyłam sporo ludzi przy basenie. Duża grupa zebrała się przy jednym z pobliskich stołów. Nie rozpoznałam nikogo spośród nich, więc nie zatrzymałam się w drodze do domku. Gdy weszłam do środka, Mason siedział przy barze na wysokim stołku, a przed nim stała filiżanka kawy. Wyglądała, jakby jej nie tknął, a para wciąż się z niej unosiła. Był pochylony nad blatem, z telefonem przy uchu.

– Hej.

Podskoczyłam i się okręciłam. Nate siedział na kanapie, uśmiechając się od ucha do ucha. Był tak rozbawiony, że aż trzęsły mu się ramiona, ale wskazał gestem na Masona.

– Siedzi przy telefonie przez cały czas.

– Gadał ze swoim tatą. – Spojrzałam na niego, ale on nie podniósł wzroku ani nawet mnie nie zauważył. A potem usłyszałam jego słowa:

– Odpieprz się, tato. Mówię poważnie! – Uderzyła mnie ich wrogość. W efekcie aż podskoczyłam, ale delikatny chichot Nate’a wprawił mnie w osłupienie. Znów się do niego odwróciłam.

– Myślisz, że to zabawne?

– No. – Przestał się śmiać, lecz wciąż miał wesoły wyraz twarzy. Rozparł się na kanapie i zarzucił jedno ramię na zagłówek. – Kiedy Mason się wkurza, to nigdy nie wróży dobrze dla tej drugiej osoby. A skoro to jego tata, to nie mogę się doczekać tego, co będziemy robić.

– Jeśli tego właśnie chcesz, to niech ci będzie – wykrzyczał głośno Mason i zaklął, rzucając telefon na ladę. Zsunął się z krzesła, ale zatrzymał się, kiedy mnie zauważył. Cały jego gniew zniknął; westchnął, zanim powoli zwiesił głowę. – Przepraszam, Sam. Naprawdę.

– O czym ty mówisz? – Nagle zaschło mi w gardle. Mówienie sprawiało mi ból. – Co powiedział twój tata?

– Twoja mama jest jędzą. Powinniśmy zaraz jechać do domu.

– Co jeszcze powiedział? – Wiedziałam, że jest coś jeszcze. Widziałam to w jego twarzy, ale on tylko pokręcił głową. – Mason.

– Powinniśmy się zbierać do domu.

Nie było dobrze. Mason nikomu nie ustępował, ale teraz właśnie to robił. Moje przerażenie zmieniło się w mdłości. Nie chciałam jechać do tego domu. Nie miałam ochoty użerać się z moją matką. Nie, kiedy w ten sposób wpływała na Masona.

Nate podszedł do nas. Wciąż lekko się uśmiechał, jakby spodziewał się jakichś fajerwerków. Mason podniósł jednak rękę.

– Nie, stary. Tylko ja i Sam.

Uśmiech zniknął z twarzy Nate’a. Wyprostował się, prezentując swoje sto osiemdziesiąt pięć centymetrów wzrostu w całej okazałości.

– Jesteś pewien?

– Tak.

– A Logan?

– Nic mu nie mów. – Mason położył dłoń w dole moich pleców i popchnął mnie lekko przed siebie. Stanął w drzwiach. – Zatrzymaj go tutaj. I zadbaj, żeby był zadowolony. Lepiej, żeby nie wpadł w środek burzy, bo wszystko jeszcze pogorszy.

Nate skinął głową. Potwierdził otrzymanie misji.

Patrząc na tę wymianę gestów, poczułam się dziwnie. Nie lubiłam tych momentów między nimi dwoma, kiedy odcinali się od wszystkich. Jeśli zrobili to w stosunku do Logana, wiedziałam, że mogą tak postąpić również ze mną. To mi nie pasowało. Myśl, że Mason dałby komuś zadanie „zajęcia się” mną, tak jak czasem robił to Nate z Loganem.

Nic jednak nie powiedziałam. Za bardzo się bałam, ale nie tego, jak zareaguje Mason, ale tego, że nie będę w stanie udźwignąć kolejnego dramatu. Doświadczyłam już bólu wywołanego widokiem Jessiki. Zdałam sobie wtedy sprawę z tego, jak wiele już przeszłam od początku roku, a to był tylko wierzchołek góry lodowej. Wiedziałam, że czekają na mnie całe pokłady cierpienia, a teraz, gdy szliśmy do samochodu wzdłuż posiadłości, byłam świadoma, że nie jedziemy, żeby spędzić popołudnie na przytulaniu. Mieliśmy stawić czoła mojej mamie i jego tacie. Niedobrze.

Kiedy wyjechaliśmy z podjazdu w kierunku miasta, sięgnęłam do radia i wyłączyłam je. Oparłam się na fotelu i wzięłam wdech. Chciałam się przygotować.

– Okej, to co powiedział twój ojciec?

Mason nie zatrzymał samochodu. Nie zauważyłam żadnej widocznej reakcji, ale wiedziałam, że był spięty. Czułam to. A potem wyrzucił z siebie:

– Twoja mama chce, żeby jedno z nas wyniosło się z domu.

– Co?

Kiwnął głową.

– A ja nie chcę się wyprowadzać. Ani żeby jedno z nas spało gdzieś indziej. I żebym musiał się zakradać, by zobaczyć własną dziewczynę, bo inaczej będziemy czuć na plecach oddech twojej matki. Radziłem sobie w gorszych sytuacjach. Ależ ona mnie wkurza. Co sobie myślała, kiedy kazała ci zamieszkać u nas w domu, bez przyjaciół i taty? Interesował ją tylko mój ojciec. A teraz nagle chce odgrywać dobrą matkę? – Zaklął i pokręcił głową. Oczy zabłyszczały mu z gniewu. – Nie rozumiem ani jej, ani ojca. Przecież on zawsze wiedział, jaka była umowa. Wychowywaliśmy się sami. Ja wychowywałem Logana. A jego nigdy nie było w pobliżu. Zwykle był zajęty albo zdradzaniem naszej mamy, albo podróżowaniem w interesach. To ja zajmowałem się Loganem. Nie on. A teraz nagle chce dyktować warunki jako ojciec? Mam już osiemnaście lat. Wyprowadzam się pod koniec lata, a on akurat teraz chce się bawić w tatusia?

„Wyprowadzam się pod koniec lata”. Te słowa uderzyły mnie mocno. Opadłam na swoje siedzenie. Wiedziałam, że Mason wyjedzie, ale nie myślałam o tym zbyt wiele. Wyjeżdżał. On naprawdę się wyprowadzał.

Nie będzie go.

Nie chciałam wracać do rezydencji Kade’ów.

– Zatrzymaj się.

– Co?

– Zatrzymaj samochód. – Obudziła się we mnie jakaś zaciekłość. – Zatrzymaj się w tej chwili.

– Po co? – zapytał, ale zwolnił i wjechał na parking. – Co się dzieje?

Pokręciłam głową i wychrypiałam:

– Nie zamierzam z nimi dyskutować. Masz rację. Wiem, że mama chce, żebyśmy przestali ze sobą sypiać, ale nie możemy tego zrobić. – Ja bym nie przestała. Nie byłabym w stanie.

– Hej, hej. – Jego głos był niski i łagodny. Dotknął mojego łokcia i obrócił mnie do siebie. – Nie dojdzie do tego. Obiecuję. Po prostu nie wiem, co zrobić z twoją matką. Ojciec mówił, że postradała zmysły. Rzuca tymi wszystkimi groźbami… – Przerwał gwałtownie.

O Boże.

– Co mówiła? – zapytałam z bijącym jak oszalałe sercem.

– Groziła, że go zostawi, jeśli nie przestanę się z tobą widywać.

– Żartujesz sobie?

Pokręcił głową. W jego oczach widziałam głębokie cierpienie. Czułam się, jakby ktoś przeszył moje serce nożem.

– Co jeszcze? – Wiedziałam, że na tym nie poprzestała. Musiałam się dowiedzieć o wszystkim.

– Powiedziała, że jeśli on nie potrafi zapanować nad własnym dzieckiem, to ona zrobi to ze swoim. Rozstanie się z nim i zabierze cię ze sobą.

Przeczekałam kilka sekund.

Pozwoliłam, żeby te słowa dotarły do mnie z całą swoją mocą. A potem posłuchałam instynktu.

– Ona kłamie.

Musi kłamać. Nie miałam innego wytłumaczenia.

Mason milczał.

Znałam własną matkę i wiedziałam, że nie zostawi Jamesa Kade’a. Nie było takiej opcji. Był dla niej wszystkim. Bratnią duszą, a przynajmniej tak myślała, i kochał ją. Byłam pewna, że David też ją kochał, ale nie aż tak, jak James Kade.

Ścisnęłam dłoń Masona. Trzymałam ją, dopóki nie przestraszyłam się, że odpadnie od tego uścisku.

– Ona kłamie. Analise wie, że James nie będzie chciał jej stracić. Kocha ją tak bardzo, więc ona blefuje. Nie zostawi go. Doskonale wie, że twój ojciec wkroczy i nie pozwoli jej odejść.

Oparł się w fotelu i powiedział cicho:

– Wiem, ale to się nie uda. Wywali mnie po to, żeby ją przy sobie zatrzymać.

Zamknęłam oczy. Moja matka naprawdę była jędzą. Zalały mnie emocje, ale powstrzymałam je.

– Co zrobimy? – wychrypiałam.

– Nie możemy zmusić jej do odkrycia kart. Wtedy on to naprawdę zrobi.

I tu leżał pies pogrzebany. Moja matka stawiała ultimatum. Ona albo jego syn. James musiał wybierać i wiedzieliśmy, na kogo się zdecyduje.

Rozdział 4

Dalsza część książki dostępna w wersji pełnej

Tyt uł ory ginału:

Fallen Crest Family

Redaktor prowadząca: Aneta Bujno

Redakcja: Ewa Kosiba

Korekta: Ewa Popielarz

Projekt okładki: Łukasz Werpachowski

Zdjęcie na okładce: © Branislav Ostojic (123rf.com)

Copyright © 2013. Fallen Crest Family by Tijan.

Copyright © 2017 for Polish edition by Wydawnictwo Kobiece Łukasz Kierus

Copyright © for Polish translation by Barbara Kardel-Piątkowska

Wszelkie prawa do polskiego przekładu i publikacji zastrzeżone. Powielanie i rozpowszechnianie z wykorzystaniem jakiejkolwiek techniki całości bądź fragmentów niniejszego dzieła bez uprzedniego uzyskania pisemnej zgody posiadacza tych praw jest zabronione.

Wydanie elektroniczne

Białystok 2018

ISBN 978-83-66074-45-3

Bądź na bieżąco i śledź nasze wydawnictwo na Facebooku:

www.facebook.com/kobiece

Wydawnictwo Kobiece

E-mail: redakcja@wydawnictwokobiece.pl

Pełna oferta wydawnictwa jest dostępna na stronie

www.wydawnictwokobiece.pl

Na zlecenie Woblink

woblink.com

plik przygotowała Katarzyna Rek