Karta redakcyjna

Dedykacja

Miasteczko Perfect

Witamy w Perfect

Rozdział 1. Boy

Rozdział 2. Milczący protest

Rozdział 3. Emporium Spektakularnych Okularów

Rozdział 4. Pierwsi synowie Perfect

Rozdział 5. Sny o chłopakach duchach

Rozdział 6. Szkolne zasady

Rozdział 7. SNDiND

Rozdział 8. Zmiana zdania

Rozdział 9. Iris Archer

Rozdział 10. Pilne zebranie

Rozdział 11. Spotkania

Rozdział 12. Ziemia Niczyja

Rozdział 13. Obserwatorzy

Rozdział 14. Nocny gość

Rozdział 15. Słoiki z kolorami

Rozdział 16. Ostrzeżenie

Rozdział 17. Śmiertelne zimno

Rozdział 18. Nawiedzona Posiadłość

Rozdział 19. Zamknięty pokój

Rozdział 20. Ulica Wickham

Rozdział 21. William Archer

Rozdział 22. Wyobrażacz

Rozdział 23. Witamy w miasteczku Wsamraz

Rozdział 24. Namowa

Rozdział 25. Pora na planowanie

Rozdział 26. Fabryka Herbaty

Rozdział 27. Mikstura Williama

Rozdział 28. Obezwładniający strach

Rozdział 29. Mali pomocnicy

Rozdział 30. Powrót do pokoju wyobraźni

Rozdział 31. Ponowne spotkanie

Rozdział 32. Wpadka

Rozdział 33. Czas na bitwę

Rozdział 34. Wybory

Rozdział 35. Ostatni bastion

Rozdział 36. Nasze Miasteczko

Przypisy

Tytuł oryginału: A PLACE CALLED PERFECT

Przełożyła: ANNA PIASECKA

Redaktor prowadzący: NATALIA GALUCHOWSKA

Redakcja: DOROTA JABŁOŃSKA

Korekta: ANNA KUBALSKA, JOLANTA SPODAR

DTP: Studio 3 Kolory

First published in the UK in 2017 by Usborne Publishing Ltd.
Copyright © Helena Duggan, 2017
Cover illustration by Karl James Mountford © Usborne Publishing, 2017
Map by David Shephard © Usborne Publishing, 2017
© Copyright for the Polish edition by Wydawnictwo Zielona Sowa Sp. z o.o., Warszawa 2018
All rights reserved

Wszystkie prawa zastrzeżone. Przedruk lub kopiowanie całości albo fragmentów książki możliwe jest tylko na podstawie pisemnej zgody wydawcy.

Wydanie I

ISBN 978-83-8073-913-0

Wydawnictwo Zielona Sowa Sp. z o.o.
00-807 Warszawa, Al. Jerozolimskie 94
tel. 22 379 85 50, fax 22 379 85 51
e-mail: wydawnictwo@zielonasowa.pl
www.zielonasowa.pl

Konwersja: eLitera s.c.

Mamie, prawdziwej marzycielce

[1]

Violet czasem lubiła ciszę, ale nie tym razem. Kiedy nic nie widzisz, cisza jest straszna. Wsunęła dłonie pod uda i zaczęła machać nogami, próbując przypomnieć sobie jakąś wesołą piosenkę.

Nagle usłyszała niewyraźne odgłosy kroków dobiegające od wejścia do sklepu. Kroki stawały się coraz głośniejsze i zdawały się coraz bliższe. Spojrzała niewidzącymi oczami w stronę, z której dochodziły dźwięki.

– Muszę porozmawiać z twoim tatą – wyszeptał jej do ucha jakiś głos.

– Kto tu jest? – zapytała przerażona.

Wtem do sklepu wszedł ktoś cięższym krokiem.

– Mam cię, ty parszywa sieroto! – zawołał.

Czekał. Skryty w cieniu i ogrodowych zaroślach stał oparty o dąb. Patrzył. Z miejsca, które wybrał, miał doskonały widok na dom i podjazd wysypany żwirem.

Dziwnie było martwić się o to, że ktoś go zobaczy.

Miasteczko Perfect od tygodni żyło przyjazdem doktora Eugene’a Browna. Doktor im pomoże. Boy nie miał co do tego żadnych wątpliwości. W życiu nie był niczego bardziej pewien. Musiał z nim tylko porozmawiać, zanim mężczyzna ulegnie przemianie.

Kiedy zaczął zapadać zmierzch, zjawili się George i Edward Archerowie i weszli po kamiennych schodkach do domu. W budynku zrobiło się jasno, a Boy obserwował, jak bracia krążą po mieszkaniu.

Nagle snop światła padł na trawę tuż pod stopami Boya. Chłopiec cofnął się i schował w cieniu. Srebrny samochód, miażdżąc żwir pod kołami, jechał w jego kierunku po podjeździe. Zatrzymał się. Warkot silnika ucichł.

Wielkie drzwi otworzyły się, a światło dobiegające z korytarza padło na sylwetki bliźniaków Archer. Kiedy nieruchomy niczym posąg Boy ich obserwował, wzdłuż kręgosłupa przebiegał mu dreszcz.

Od strony kierowcy wysiadł mężczyzna, od strony pasażera – kobieta.

Nie przypuszczał, że doktor przyjedzie z kimś. Jego towarzyszka wyglądała na zdenerwowaną i patrzyła na współpasażera stojącego po drugiej stronie samochodu. Uśmiechnął się do niej z zakłopotaniem i podszedł do bliźniaków Archer, podając im na powitanie dłoń. Kobieta podążyła za nim i cała czwórka zniknęła wewnątrz budynku.

Boy postanowił zaryzykować i wychylił się z ciemności, ale błyskawicznie się zatrzymał, kiedy usłyszał głos doktora:

– Violet! Wyjdź z samochodu, myszko, na dworze jest zimno.

Tylne drzwi auta otworzyły się nieco i natychmiast zatrzasnęły. W tym samym momencie wiatr poruszył liśćmi nad jego głową.

Boy wstrzymał oddech i wycofał się do swego schronienia.

Drzwi samochodu otworzyły się znowu i tym razem wybiegła z niego niska, przestraszona dziewczynka, pędząc po żwirze w kierunku domu.

Boy nie mógł powstrzymać się od śmiechu. Dziewczynka przyśpieszyła, wskoczyła po schodach do środka, z hukiem zamykając za sobą drzwi. Podwórze znów okrył mrok.

Drzwi samochodu pozostały otwarte. Boy jednym pchnięciem zamknął je, przysuwając się bliżej kuchennego okna. Zauważył, jak dziewczyna wślizguje się do pokoju.

Usiadł obok schodów i czekał.

W końcu nadeszła noc. Obserwatorzy wkrótce mieli wyjść na patrol, a Boy nie mógł pozwolić na to, aby znów złapano go poza murami. Postanowił, że wróci tam wczesnym rankiem i wtedy porozmawia z doktorem.

Ostatni raz spojrzał przez okno. Dziewczynka siedziała między mamą a tatą – pełna rodzina. Kiedy przesunął kciukiem po wyświechtanej karteczce w kieszeni, coś ukłuło go w środku.

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki

Przypisy

[1] Perfect – (ang.) doskonały.