Joanna Knefel

Kwiat Róży

© Joanna Knefel, 2018

„Kwiat Róży” to tomik wierszy, który chwyta za serce. Krótkie, emocjonalne formy mogą być interpretowane na wiele sposobów. Każdy znajdzie tu coś dla siebie. Jest to pewnego rodzaju list miłosny, do którego można wracać zarówno w tych złych jak i dobrych chwilach. Książka motywuje do tego, by nigdy się nie poddawać, kochać siebie i swoje życie.

ISBN 978-83-8155-088-8

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Łodyga z kolcami

Byłam różą, czerwoną jak krew, piękną jak ocean.

Gdy zerwano pierwszy płat,

wykrwawiłam się w tych dłoniach.

Miałam światło i ciemność, które stały się jednością.

Jedyne co po mnie pozostało

to łodyga przyozdobiona kolcami.

*

Przed tobą.

Upadam na kolana.

Błagając byś nie zranił wszystkich moich snów.

*

Poznani pożegnalnym pocałunkiem,

z melodią samotności we włosach.

Przemierzali oceany, by uchwycić horyzont.

Teraz złamani, osobno na tratwie,

zagubieni na morzu zapomnienia.

*

Szukam światła.

Gdy czerń zmyła błękit, pozostała tylko pustka.

*

To ciężkie, by wstać i spojrzeć na słońce.

Gdy wyłaniasz się z zaćmienia

boisz się nagości światła. 

*

Powiedziałam o nas Bogu, a on zesłał burzę.

Powiedziałam o nas Światu, a on zaczął umierać.

O gdzie moja miłość?

Czy pogrzebałam ją, by już nie wróciła?

*

Mówią, że jestem zbyt młoda,

by cię kochać,

a ty posiadasz słowa, które zmieniają świat.

Stracona, dziewczyna o zmęczonych oczach,

chce krzyczeć tak, by spadł deszcz.

*

Tylko Bóg wie, jak próbowałam zostać,

myślą, mową i siłą,

byś śnił, oddychał i kwitł.

*

Węch masz niezawodny, bo czujesz najpiękniejsze kwiaty.

Nie zatrzymuje się,

biegnie, gania,

za każdym z nich.

*

Chyba nie chcesz powiedzieć,

że patrząc na gwiazdy, wciąż myślisz o niej?

*

Zapomnę o tobie, po kieliszkach.

Jednak obudzę się i tęsknota

nadal będzie bolała,

tylko potężniej.

*

Gdy klękam, stajesz się modlitwą.

Czy wysłuchasz moich próśb,

gdy cię wielbię?

*

Zaspokajam twój sen.

*

Nie zapomnij,

że obiecałeś mnie kochać.

*

Parę dni go nie widziałam,

a czuję jakby to już wieczność.

Oddychać nie chcę,

sypiać nie chcę,

bez niego

żyć się nie chce.

*

Wszystkie gwiazdy świecą dla ciebie,

a ja spadłam,

bo niebo mnie nie chciało.

*

Zamknęła oczy na swoje uczucie,

bo bała się, że oślepnie.

*

Jedynym mężczyzną jest dla mnie ten,

który kocha mnie,

pomimo smutku w oczach.

*

Grzebię uczucie,

by nie raniło już mocniej.

Jednak ciężko

cię zakopać.

*

Chciałam więcej

niż dotyku, pocałunku czy oddechu.

Chciałam tylko, by nasze serca

nie przestały razem bić.

*

Jest coś pięknego w dawaniu mu miłości,

nawet gdy nie patrzy na ciebie,

tak jak na nią.

*

O jedną łzę za dużo,

uroniłam,

z miłości do niego.

*

Ja mówię, że to naprawdę prawdziwa miłość,

dana nam z gwiazd

i zrodzona z promieni piekieł.

Ja mówię, wierzę,

gdy ty stoisz za mną i myślisz,

że to tylko powiew wiatru,

który delikatnie muska twoją twarz.

*

Czekam w satynowej pościeli,

na ciebie,

gdy ty pomiędzy dniem a nocą

uczysz ją kochać twoje palce.

*

Karmiona nadziejami zaczynam umierać z głodu.

*

Wysłałam ci serce,

a ty je odesłałeś.

Trochę połamane,

z dopiskiem: to dla mnie za dużo.

*

To łzy bolą najbardziej.

Łzy, które spływają mi po policzkach,

gdy myślę o wieczności

bez ciebie.

*

On był moją pierwszą miłością i smakował jak czekolada.

Lecz kiedy umarłam dla niego,

zaczęłam umierać dla siebie.

*

Dostała białą róże i pocałunek,

od jej światła i powietrza.

Nagle zdała sobie sprawę,

że lato nie będzie trwać wiecznie

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.