Irena Szul-Mazepus vel ESEMIRA

ROZDROŻE MYŚLI w słowach i obrazach. Tom III

Wersja Demonstracyjna

Wydawnictwo Psychoskok
Konin 2019

Irena Szul-Mazepus vel ESEMIRA
„ROZDROŻE MYŚLI w słowach i obrazach. Tom III”

Copyright © by Irena Szul-Mazepus vel ESEMIRA, 2019

Copyright © by Wydawnictwo Psychoskok Sp. z o.o. 2019

Wszelkie prawa zastrzeżone.

Żadna część niniejszej publikacji nie może być reprodukowana, powielana

i udostępniana w jakiejkolwiek formie bez pisemnej zgody wydawcy.

Redaktor prowadząca: Wioletta Tomaszewska

Korekta: Dominika Urbanik

Projekt okładki: Robert Rumak

Ilustracje na okładce: © https://commons.wikimedia.org/wiki/

File:Book_of_Hours_of_Queen_Bona,_fol.74v.jpg?uselang=pl

Stanisław Samostrzelnik (1490–1541),

https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Waterhouse,_

John_William_-_Flora_and_the_Zephyrs_-_1898.jpg

John William Waterhouse (1849–1917)

Ilustracje w książce: Irena Szul-Mazepus vel ESEMIRA

Skład epub i mobi: Adam Brychcy

ISBN: 978-83-8119-266-8

Wydawnictwo Psychoskok Sp. z o.o.

ul. Spółdzielców 3, pok. 325, 62-510 Konin

tel. (63) 242 02 02, kom. 695-943-706

http://www.psychoskok.pl/
http://wydawnictwo.psychoskok.pl/
e-mail:wydawnictwo@psychoskok.pl

Adam Mickiewicz, „Do M***” (fragment)

Precz z moich oczu!… posłucham od razu,

Precz z mego serca!… i serce posłucha,

Precz z mej pamięci!… nie tego rozkazu

Moja i twoja pamięć nie posłucha.

(…)

Czy zadumana w samotnej komorze

Do arfy zbliżysz nieumyślną rękę,

Przypomnisz sobie: właśnie o tej porze

Śpiewałam jemu tę samę piosenkę.

(…)

Czy to na balu w chwilach odpoczynku

Siędziesz, nim muzyk tańce zapowiedział,

Obaczysz próżne miejsce przy kominku,

Pomyślisz sobie: on tam ze mną siedział.

Czy książkę weźmiesz, gdzie smutnym wyrokiem

Stargane ujrzysz kochanków nadzieje,

Złożywszy książkę z westchnieniem głębokiem,

Pomyślisz sobie: ach! to nasze dzieje…

(…)

Tak w każdym miejscu i o każdej dobie,

Gdziem z tobą płakał, gdziem się z tobą bawił,

Wszędzie i zawsze będę ja przy tobie,

Bom wszędzie cząstkę mej duszy zostawił.

***

Czyjaś cicha obecność,

która trwa nawet wtedy,

gdy ucichną słowa.

1 marca 2016

***

Żadna droga nie jest bezdrożem,

jeśli do prawdziwej miłości prowadzi.

1 marca 2016

***

Wraz z upływającym czasem,

każde drzewo ma coraz grubszy pień.

2 marca 2016

ZIEMIA

Olśniewa urodą,

czerwienią maków

i śpiewem ptaków.

Przyjmuje los z pokorą

Zimową porą,

śnieżną otulona bielą,

marzeniom się oddaje.

Odpoczywa jej serce zielone.

Zboża głaszcze palcami

oświetlona gwiazdami.

Lecz przez człowieka

traci grunt pod nogami.

2 marca 2016

RZEKA PRAWDY

Bólu twojego nikt nie ukoi,

Ognia miłości nic nie ugasi,

Garb trosk na plecach nosisz.

Każdego oszukać możesz,

Nawet siebie. Drogę gubisz,

Przez morze kłamstw płyniesz.

Ale gdy wiatr burzę rozpęta,

Na brzeg wyrzuci cię prawda.

O białe skały nagiego roztrzaska.

6 marca 2016

***

Tylko miłość

może deszcz sprowadzić.

Tylko miłość

może bramy wieczności przestąpić

8 marca 2016

***

Jeśli chcesz zdobyć szczyt,

musisz pod górę iść

i na swej drodze o kamienie się potykać.

9 marca 2016

BRAT ŚMIERCI

Sen jest jak śmierć,

życie jak przebudzenie.

Na czas snu Bóg dusze zabiera.

Tym, na których przyszła pora

życie wieczne ofiaruje,

w niebie zatrzymuje.

Inne z powrotem odsyła na ziemię,

bo na sen nie ma miejsca w raju.

On mogiły szuka w sercu.

10 marca 2016

SERCE SKRZYPIEC

Miłość – jak pierwszy powiew

ciepłego wiatru we włosach,

w szarego wróbla skrzydłach,

na łąkach słów modlitwy pełnych.

Miłość – jak bluszcz trujący

w czarnym cieniu ukryty,

oddechem zadżumionym

łzy zsyła deszczem majowym.

Miłość – jak ćmy ślepe,

kolorowe motyle i żale

w łupinach trudnych do zgryzienia.

Miłość – jak trawy sierpniowe,

złotymi promieniami wypalone.

Miłość jak skrzypiec serce tkliwe.

11 marca 2016

***

Nikt nie zdoła zmienić tego, co jest ci pisane.

Nikt nie zmieni życia, to ono zmienia ciebie.

Musisz przeżyć to, co Bóg w życiu daje,

lecz nigdy, przenigdy nie przestawaj

marzyć, być pełnym wiary i nadziei.

Uczyń swoje serce otwartym,

a wszystkie swe marzenia

ukryj w poezji wersach.

13 marca 2016

***

Niektórym prawdy smak

niekiedy jest nie w smak.

20 marca 2016

PROZA ŻYCIA

Martwy budzisz się rano

Bez wyrazu patrzysz w okno

Bez znaczenia krótkie chwile

W akapitach swoich myśli

Na szczyt się wdrapujesz

Serca innych depczesz

W poszukiwaniu szczęścia

Wydłubujesz lalkom oczy

By na ciebie nie patrzyły

Przytulić mnie nie możesz

Choć rozłożyłeś ramiona

Do krzyża przybite

Każda śmierć ma własny kolor

Jak kwiaty w rajskim ogrodzie

Weź mnie za rękę

21 marca 2016

ZAPACH CZASU

Czas. Pustymi chwilami wypełniony

niosę w mojej cierpliwości, uśpiony;

na nocy krawędzi dniem obudzony.

Czas. Walczących we krwi namiętności,

kiedy świat odchodzi zgrzyta w pamięci;

jak drżący księżyc w wodzie się odbija.

Czas. Twoją obecnością życie oswaja,

moją duszę ciepłym wypełnia wiatrem;

kruszy ciemność światła migotaniem.

Czas. W moim czasie, w twoim czasie,

niekiedy samotności ból słodki gości;

w lustrze zapach ust pełnych kwiatów.

Czas. Brzemienny wiosennymi pąkami

niosę w mojej ciszy, oplatam ramionami,

zielonymi słowami zagubionej poezji.

29 marca 2016

***

Życie bez miłości jest jak ciało bez duszy.

To ona gromadzi pokłady radości, bólu i podziwu.

Jest głębokim wewnętrznym echem serca bez dowodów.

29 marca 2016

***

Gdyby zakochani mogli się połączyć,

a dobrzy ludzie zwyciężyli…

31 marca 2016

CICHE ŻYCZENIE

To On wybrał mi

Moje miejsce na ziemi

To On prowadzi przez dni

Radości i smutki

Maszerują kolejno

Jak różańca paciorki

I jeśli On pozwoli

Pragnieniem moim

By pocałunkiem ostatnim

Na mej skroni złożonym

Do snu ukołysał

Ukochany

2 kwietnia 2016

***

Jeśli człowiek

jest w stanie podciąć skrzydła

swojemu aniołowi stróżowi

z obawy, by i on go nie opuścił,

jak wielka musi być samotność…

3 kwietnia 2016

BOŻE DARY

Bóg stworzył ziemskiej natury cud,

byś nim co dzień upajać się mógł.

Ambrozji nektar miodowy spijał,

pod belkami losu się nie uginał.

Skrzydła miłości podarował ci Bóg,

byś ponad niziny wznieść się mógł.

Twarde kamienie skruszył w sercu

nadając przyszłości kształt błękitu.

Morze łez słonych ofiarował ci Bóg

byś wypłakać je wszystkie mógł.

I na nowo człowiekiem się stał,

a nie w rozpadlinie marzeń utonął.

Ostatni oddech zabierze ci Bóg,

byś niebios bram dostąpić mógł.

Czasu cierniowej łodygi nie złamiesz,

na warcie nieskończoności staniesz.

Uśmiechy aniołów twą duszę wybielą,

w różowe kielichy nenufarów zawiną.

Nieśmiertelny czas okryje aureolą

i niebo stanie się twoją ziemią.

5 kwietnia 2016

Koniec Wersji Demonstracyjnej

Dziękujemy za skorzystanie z oferty naszego wydawnictwa i życzymy miło spędzonych chwil przy kolejnych naszych publikacjach.

Wydawnictwo Psychoskok