Sara Patrycja Świderska

Oczyszczenie

© Sara Patrycja Świderska, 2018

Zbiór wierszy o różnorodnej tematyce pozwalającej wczuć się w ich nastrój czytelnikowi w każdym wieku i bagażem doświadczeń.

ISBN 978-83-8126-695-6

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

Oczyszczenie

Przemijanie

„To nic, że znam wiele słów…”

„Dwie siostry — nieROZŁĄCZKI…”

Złudny obraz

Pozwól odejść

Odrodzenie

„Jeśli opuścisz mnie właśnie teraz…”

„Nic nie ma znaczenia, nikt się nie liczy…”

„Całuj mnie…”

„Teraz rozumiem sens tych wszystkich przykrych rzeczy…”

„To samo przeżyć w jakikolwiek inny sposób…”

„Nigdy nie byłeś mi niezbędny…”

„Myślałam, że umiem panować…”

„Rozstajemy się…”

„W życiu każdego człowieka…”

„Przychodzisz świerzy…”

„Nie jest mi smutno z Twojego powodu…”

„Tak…”

„Dostałam gorszą wersję…”

„Konformizm jest najlepszą trucizną…”

„Jest świetnie…”

„Mój chłopak…”

„Głuche wołanie o powrót…”

„Zasadnicza różnica Między…”

„W moim sercu jest jedna miłość…”

„O samotności moja jedyna miłości…”

„Stworzyłeś moje życie, a teraz mnie nie prowadzisz…”

„Boże…”

„W Twoich oczach widziałam zwierzę…”

„Miał to być jedyny taki dzień…”

„Daj mu spokój…”

Dziękuję każdej napotkanej osobie w moim życiu, gdyż każda z tych osób jest źródłem mojej inspiracji…

Przemijanie

To kiedyś minie, wiem to

Musi tak być, jest to koniecznością

Przemijanie

Nieodłączny element ludzkiego żywotu

Dlatego wiem, że będzie ulotne jak wszystko

Co do tej pory ulotne było…

Nie ma powrotu do przeszłości

Ale przeszłość nęka teraźniejszość

Nie chcę o tym:

Myśleć

Mówić

Pisać

Dlatego nie wiem co jest „tym”

I co znaczy „to”

Ale kiedyś minie, wiem to

***

To nic, że znam wiele słów

Ich znaczenie jak za mgłą

Tylko właściwe obranie toru

Umożliwi mi poruszanie się na przód

To nic, że często myle czarne z białym

A Ciebie z kimś kogo nigdy nie poznałam

Gdyby zerwać z nas płaszcz ciał

A nasze dusze całkiem nagie

Przypadkiem mogły zamienić kilka słów

Mielibyśmy się za kogoś innego, niż mamy teraz

To nic, że pierwszym z praw jest wiedza niewiedzy

A gdyby patrzeć na psa-nie okiem

Usłyszeć jak warczy -nie uchem

Prawdziwa mądrość tkwi w tym co niedostrzegalne

Wszystko co znam to złudzenie

***

Dwie siostry — nieROZŁĄCZKI

Noc i Ciemność

Bo gdy Noc wkradnie się z wizytą

Ciemność zawsze wspólnie z nią

Siotra, siostrze — NIErówna

Ciemność nie jest taka wierna

nie zawsze mówi Nocy

Kiedy i gdzie

Będzie…

Noc — Ciemność

Ciemność — Noc

Takie same, a jednak…

RÓŻNE

Noc- tajemnicza, budzi namiętność

Ciemność-tajemnicza, budzi strach

Nigdy nie wiem

która lepsza?

Bo te dwie

to jedna

JA

Złudny obraz

Kradniesz umysł, nie myślę realnie

W pomieszczeniu pełnym ludzi znajduję się sama

Byłeś wszystkim czego potrzebowałam

Teraz jedyne czego potrzebuję

Aby wspomnienia bledły

Stojąc na krawędzi wyglądam dawną mnie

Tak niewiele potrzeba do szczęśliwego zakończenia

Odszedłeś, więc idź…

Wyjdź z mojej pompy krwi

Ułożyłam złudny obraz Twej postaci

Za mną pustka, przede mną samotność

Utkwiłam w bezradności, chcę się wydostać

Droga to ciemny korytarz

Znowu wszystko jest szare

Nie chcę by ktoś mnie naprawiał, nie jestem zepsuta…

Zawstydzona rozpustą, mijam się z faktami

Witaj samotność moja jedyna przyjaciółko

Rozgoryczona własną lekkomyślnością

Nie mam o co walczyć

Rozsądek, gdzie jesteś? Zdradziłeś mnie dla chwili

Teraz wiem, ja i on nigdy nie stworzymy jedności

Nie popłyniesz razem ze mną

Okrętem wspólnych planów

Nie otworzysz swojego umysłu, swojego serca

Nie chcę być jałowa

Błądzę przez naiwność

Może czas zrobi ze mnie realistkę

Nie potrafię zapomnieć tego zapachu

Twoja niedostępność z celu stała się cierpieniem

Teraz muszę odnaleźć siłę, aby się odbić

Pozwól odejść

Pustka…

Nie umiem rozpoznać wirusa

Który wszystko we mnie niszczy

Jestem daleko stąd, lecz w tym samym miejscu

Zraniona — nie chcę zranić

Odchodzę szukać siebie, bo nie czuję życia we mnie

Ten rozdział nie będzie nasz

Nie Twoją winą jest moja zguba

Nie pozwalałeś mi na ból

Zjawa w śnie kazała mi wracać

Lecz moich próśb nie usłyszała

Przez oczy wejrzałam w Twą duszę

Z łez odczytuje słowa

To takie niewidoczne — cierpieć

Wolność jest przyjemnością

Najzdradliwszą pokusą było uwierzyć

Nurt rzeki, na jednym brzegu Ty, na drugim ja

Wołasz niemym krzykiem

Szczęściem będzie pozwolić mi odejść

Przy każdej próbie rzucasz kłodę pod nogi

Chcę być sobą, nie tym kim chcesz bym była

Bezustannie szukamy prawdy pośród kłamstw

Odrodzenie

W tę noc zmieniam modlitwę, zmieniam pragnienia

Potrzebuję świerzego powietrza, to mnie zatruwa

Chciałabym chwile znaleźć dla siebie

I nie błądzić myślami

Aksamit przeistoczony w papier ścierny, zadaje rany

Życie zagrało talią asów

Postawiłam na to wszystko — przegrałam

To jak wyścig z wiatrem, bez szans

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.