Spis treści

Okładka

Strona redakcyjna

Chińczycy nie są jednakowi

北京 Beijing (Pekin)

Nie do poznania – błyskawiczne przeobrażenie miasta

Nietrudno być pekińczykiem – trudno nim zostać

Ludzie spoza

Pekiński

Pałac otoczony sześcioma kręgami

Z Pekinu ku największej budowli świata

798 – tajemnicza fabryka sztuki

Trudno przetłumaczalne słowa, poruszające obrazy – Pekin w filmie

W Pekinie pogodę się robi

Wszystko, tylko nie kaczka po pekińsku

Pekińczycy najpierw kupują auto

Olimpiada i jej późne skutki

上海 Szanghaj

Głowa smoka

Naród szanghajczyków

Przyjaźni wobec cudzoziemców, wrodzy wobec obcych

Szanghajski

Dwie strony jednej rzeki – Puxi i Pudong nad Huangpu

Arkadia po szanghajsku

Historie dawne, nowe, prawdziwe i wątpliwe – Szanghaj w filmie

W dniach bez tajfunu...

Owłosione kraby, pijana kura i kulki mięsne w kształcie lwiej głowy

Szanghajczycy najpierw kupują mieszkanie...

Zgromadzenie o światowym zasięgu

Podziękowanie

Seria: MUNDUS

Projekt okładki Agnieszka Winciorek

Zdjęcie na okładce: Hubskaya Volha/Shutterstock.com

Tytuł oryginału: Gebrauchsanweisung für Peking und Shanghai

Copyright © 2009 by Piper Verlag GmbH, München

© Copyright for Polish Translation and Edition by Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego Wydanie I, Kraków 2014 All rights reserved

Niniejszy utwór ani żaden jego fragment nie może być reprodukowany, przetwarzany i rozpowszechniany w jakikolwiek sposób za pomocą urządzeń elektronicznych, mechanicznych, kopiujących, nagrywających i innych oraz nie może być przechowywany w żadnym systemie informatycznym bez uprzedniej pisemnej zgody Wydawcy.

ISBN 978-83-233-3685-3

ISBN 978-83-8179-519-7 (e-book)

www.wuj.pl

Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego

Redakcja: ul. Michałowskiego 9/2, 31-126 Kraków

tel. 12 663-23-81, 12 663-23-82, fax 12 663-23-83

Dystrybucja: tel. 12 631-01-97, tel./fax 12 631-01-98

tel. kom. 506-006-674, e-mail: sprzedaz@wuj.pl

Konto: PEKAO SA, 80 1240 4722 1111 0000 4856 3325

Chińczycy nie są jednakowi

Tematem tej książki jest skomplikowana relacja miłosna. „Bardziej podoba się panu Pekin czy Szanghaj?” – pyta się w Chinach przybysza, a w pytaniu tym pobrzmiewa rodzaj religijnego niemal fanatyzmu. W opinii większości Chińczyków te dwie metropolie są bowiem tak różne, że kochać można tylko jedną z nich. Nie trzeba dodawać, że dla większości pekińczyków ukochanym miastem jest Pekin, a dla szanghajczyków... no właśnie.

Kiedy przeprowadziłem się z Szanghaju do Pekinu, moi szanghajscy przyjaciele ostrzegali mnie ze współczuciem: to będzie dla ciebie trudne, tam nie można polegać na ludziach, fatalnie jest z usługami. Nowi znajomi w Pekinie przeciwnie – uważali się za moich wybawców: jak wytrzymywałeś w tym Szanghaju?! Na pewno czułeś się samotny, tam trudno o przyjaciół; ci z Szanghaju myślą tylko o biznesie, z nimi trzeba diabelnie uważać, na pewno nieraz wyprowadzili cię w pole.

Jak wyrazić prawdziwe odczucia, nie budząc zazdrości i irytacji jednych albo drugich? Bo przecież sam, mieszkając przez wiele lat w każdej z tych metropolii, nie mogłem sobie odmówić, żeby od czasu do czasu na kilka choćby dni, jeśli już nie tygodni, nie wyrwać się do tej drugiej (w której akurat w tym czasie nie mieszkałem)...

Zacznijmy od skromnego, lecz ważkiego spostrzeżenia: nie wszyscy Chińczycy są jednakowi. Pod tym podpisze się każdy pekińczyk (podając za przykład szanghajczyka) i każdy szanghajczyk...