Maria Boukef
"Historyjki saharyjskie i rymowanki dla wnuka"

Copyright © by Wydawnictwo Psychoskok Sp. z o.o. 2014
Copyright © by Maria Boukef, 2014

Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część niniejszej publikacji nie może być reprodukowana, powielana i udostępniana w jakiejkolwiek formie bez pisemnej zgody wydawcy.

Skład: Arkadiusz Woźniak INFOX e-booki
Projekt okładki: Wydawnictwo Psychoskok i Olfa Boukef
Ilustracje: Olfa Boukef
Korekta: Paweł Markowski

ISBN: 978‑83‑7900‑298‑6

Wydawnictwo Psychoskok Sp. z o.o.
ul. Chopina 9, pok. 23, 62-507 Konin
tel. (63) 242 02 02, kom. 665-955-131

wydawnictwo.psychoskok.pl
e-mail:wydawnictwo@psychoskok.pl

Dla wnuka Adasia z Tunezji

FENEK

W Tunezji gdzie mieszkasz, jest takie stworzonko,

chociaż niezbyt duże - znane to zwierzątko.

Fenek – vulpes zerda, taka nazwa jego,

należy do gatunku bardzo drapieżnego.

Malutki ten piesek na pustyni żyje.

Nocą poluje, w dzień dobrze się kryje.

Norki i korytarze w piaskach tam buduje,

i jak inżynier poważny, wszystko kalkuluje.

Ścianki umacnia materią przedziwną,

sierść starą zbiera - piórka i roślinność inną.

Gdy budowę skończy, z rodziną zamieszka,

samotności nie lubi - mały ten „koleżka”.

Słońce bardzo powoli za wydmą się chowa.

Z norki się wysuwa bardzo dziwna głowa,

okrągła jak piłka z dużymi uszami,

spiczasty nosek z czarnymi nozdrzami.

Fenek bez pośpiechu czujnie teren bada.

Poruszył uszami - wolno się zakrada.

Gryzonia zobaczył, zdobycz znakomita,

na kolację starczy, będzie smakowita.

A potem ponownie na łowy powraca.

W norce jest rodzina, a jego to praca,

szarańczaków kilka znowu upolować,

roboty ma dużo, nie może próżnować.

O świcie dopiero może pofolgować,

puszysty ogon dumnie wyprostować.

Długie futerko oczyścić porządnie,

i w swoim domku wyspać się wygodnie.

WIELBŁĄD

Idzie wielbłąd przez ugory,

nie zważając na humory

towarzyszek i młodzieńców,

prawie nabrał już „rumieńców”.

Skubnie trawkę, tamaryszek,

nie uniknie też zadyszek.

Tydzień powolutku mija,

rozbolała już go szyja.

Wody nie ma, wszędzie piasek.

Ćwierka nad nim mały ptaszek.

Wielbłąda to denerwuje

gdyż kierunek on wskazuje.

Nigdy dotąd nie zabłądził,

„nie będzie się ptaszek rządził”.

Dumnie kroczy, uniósł głowę,

ujrzał inne stado płowe.

Zabulgotał więc ze złości,

nie przewidział żadnych gości.

O zmęczeniu wnet zapomniał

i co sił przed siebie pognał.

Nozdrza wodę wychwyciły,

nie chce by ją zamąciły,

osobniki nieznajome,

utraciłby! swą renomę.

Jego stado wnet przybyło,

przeciwników wystraszyło.

Przywłaszczyło studnię całą,

„władzy nigdy nie za mało”!

Zapraszamy do skorzystania z oferty naszego wydawnictwa.

Wydawnictwo Psychoskok