Olrik

Nimfa i fauny

Lust

Nimfa i fauny
Przełożyła
Agnieszka Świerk
Tytuł oryginału
Nymfen og faunerne
Copyright © 2018, 2019 Olrik i LUST
Wszystkie prawa zastrzeżone
ISBN: 9788726076424

1. Wydanie w formie e-booka, 2019

Format: EPUB 2.0

Ta książka jest chroniona prawem autorskim. Kopiowanie do celów innych niż do użytku własnego jest dozwolone wyłącznie za zgodą LUST oraz autora.

Nimfa i fauny

Gdybyś przyjrzał się mojemu życiu z zewnątrz, doszedłbyś pewnie do wniosku, że jestem niezłą łowczynią fortun. Młodą żoną na pokaz bardzo bogatego i o wiele starszego męża. Słyszałam to już niezliczoną ilość razy. Ukradkowe spojrzenia w restauracji. Wymowne uśmiechy wymieniane w towarzystwie. Tak, tak, dokładnie zdają sobie sprawę z tego, jakim typem kobiety jestem. To ta, co wozi się swoim małym, pięknym, sportowym autem i na pewno jedyne, co w życiu robi, to paznokcie, masaż i fryzura.

Na szczęście nasi bliscy przyjaciele dobrze wiedzą, że jest zupełnie inaczej. Paul i ja kochamy się nad życie. Jest bez wątpienia mężczyzną mojego życia i jestem pewna, że zadurzyłabym się w nim, nawet gdyby był mechanikiem samochodowym w prowincjonalnym miasteczku.

Nie zrozumcie mnie źle. Jasne, że fajnie mieć pieniądze. Nie, żebym była jakąś wielką materialistką, ale dzięki nim zdołałam założyć własną firmę zajmującą się wystrojem wnętrz – która może pochwalić się wyjątkowo dobrymi wynikami finansowymi.

I jeśli mam być szczera, majątek Paula przyczynił się również do tego, że jest taki opanowany. A to zdecydowanie jedna z tych rzeczy, które do szaleństwa w nim kocham. Spokój. Urok. Pewność siebie. Nadmiar.

Kilka razy zdarzyło mi się tak mocno zirytować tymi wszystkimi przesądami, że wdałam się w dyskusje na temat, czemu ludzie nie mogą uwierzyć, że naprawdę jesteśmy w sobie zakochani. Rozmowy takie kończą się prawie zawsze stwierdzeniem, że z uwagi na dzielącą nas różnicę wieku nie mamy szans na szczególnie udany seks.

Nic bardziej błędnego – to akurat mogę zagwarantować.

Nie dość, że pasujemy do siebie jak ulał – w zasadzie za każdym razem, gdy się kochamy, mam orgazm pochwowy – ale kocham go bardziej niż kogokolwiek innego na całym świecie. Jego poczucie humoru, pomysłowość i oczywiście fakt, że wybrał właśnie mnie!

On jest tak samo pewien moich uczuć. Jestem ładna i prawdę mówiąc, jakoś tak mam, że w barze zawsze ktoś mnie zaczepia. Nawet na prywatkach. Ale dla mnie istnieje tylko mój mąż. Pomimo że dzieli nas prawie trzydzieści lat, można powiedzieć, że wybraliśmy siebie nawzajem spośród bardzo wielu innych.

Poza tym o wszystkim ze sobą rozmawiamy. Począwszy od interesów Paula, przez sprawy moich starych przyjaciółek, aż po to, co sobie wyobrażam, kiedy się masturbuję.

Któregoś dnia Paul oglądnął jakiś program telewizyjny, w którym podkreślano, że wszystkiekobiety mają dzikie fantazje erotyczne – nie tylko kiedy się masturbują, ale również podczas zbliżeń z partnerami.

W związku z powyższym stwierdził oczywiście, że chce znać moje wszystkie pragnienia.

Próbowałam zrobić mały handel wymienny i żeby to Paul zaczął. Ale on z dziecięcą szczerością zapewnił mnie, że od kiedy się poznaliśmy, jego fantazje dotyczą tylko i wyłącznie mnie.

Hmmm. Pomyślałam więc, że spróbuję, żeby mi uwierzył w to samo. Chociaż jest to de facto niemalże prawda. Jest jak dotąd jedynym mężczyzną, z którym jestem zawsze podczas seksu stuprocentowo tu i teraz.

Ale naturalnie zdarza mi się też śnić na jawie.

Popołudniową porą, gdy nie mam nic innego do roboty. Albo gdy mąż jest akurat w podróży służbowej, co ma miejsce bardzo często.

Przyszła mi do głowy jedna z moich najstarszych wizji i na wargach zagościł ledwo zauważalny – acz wiele mówiący – trochę niedorzeczny, a trochę lubieżny uśmiech. Widząc to, Paul zaczął naciskać, żebym opowiedziała mu, czego dokładnie dotyczyła owa fantazja.

Kazałam mu przysiąc, że nie będzie się śmiał, jak również że nie będziemy już więcej poruszać tego tematu. Obiecał mi to, więc podzieliłam się z nim moim pierwszym snem na jawie, jaki miałam, robiąc sobie dobrze.

Jest dość perwersyjny, bo pojawił mi się w głowie, gdy patrzyłam na wielki obraz wiszący na ścianie w pokoju gościnnym mojej babci. Już sam fakt, że młoda dziewczyna ma fantazje erotyczne w takim miejscu, jest mocno nieprzyzwoity.

Był to sporych rozmiarów czarno-biały rysunek wykonany węglem – lub może miedzioryt. Przedstawiał las, a pośrodku stała nimfa, która wyglądała, jakby właśnie przebudziła się z przyjemnego snu. Za nią, zerkając na nią łakomie, grał na fletni Pana faun. W tle – pomiędzy drzewami – dostrzec można było jeszcze jednego fauna pożądliwie obserwującego nimfę. I jeśli mnie pamięć nie myli – faunów było tam więcej. Patrząc na obraz, nie miało się żadnych wątpliwości, że oni wszyscy czekali, aż piękność się rozbudzi i zacznie się „zabawa”.

W mojej wizji jestem oczywiście nimfą i za każdym razem wyobrażam sobie bieg wydarzeń trochę inaczej. Czasami uprawiam seks tylko z jednym z nich, a niekiedy przekornie uciekam i kończy się na tym, że zabawiam się z kilkoma na raz.

Nadal pamiętam, jak opowiadając tę historię, leżałam lekko onieśmielona i patrzyłam w sufit. Nie dlatego, żeby była to jakaś wielka tajemnica. Po prostu po raz pierwszy w życiu komukolwiek ją zdradziłam. I już słuchając swojego własnego głosu odniosłam wrażenie, że brzmi to strasznie dziecinnie i niemądrze.

Gdy skończyłam, Paul powiedział:

– Myślę, że jestem najszczęśliwszym facetem na świecie. – Uniósł się nieco i nachylił w moją stronę: – To absolutnie najbardziej czarująca fantazja, jaką kiedykolwiek słyszałem. Jesteś cudowna pod każdym względem.

I w ten oto sposób skończyło się na tym, że po prostu podzieliłam się z nim nic nieznaczącą, zabawną opowiastką. Tak mi się przynajmniej wydawało.