Spis treści

Karta redakcyjna

Dedykacja

UWAGA!

Opis metody

Dlaczego muszę czytać, żeby się nauczyć języka?

Opis książki

Wskazówki dla czytelnika

JEEVES AND THE UNBIDDEN GUEST
(JEEVES I NIEPROSZONY GOŚĆ)

Przypisy

© Copyright by Tatsiana Bursevich

Autor metody: Ilya Frank

Tłumaczenie i adaptacja: Ilya Frank, Tatiana Bursiewicz, Anna Sokołova

Tytuł: Jeeves i nieproszony gość. Angielski z Pelham Grenville Wodehouse

Kontakt: info@ifrank.pl

Wydanie 2
Poznań 2019

DTP: Tomasz Brończyk Studio StrefaDTP

Projekt okładki: Studio Flow | www.studioflow.pl

Konwersja: eLitera s.c.

ISBN 978-83-65537-36-2

Wydawca: NKB Tatsiana Bursevich

www.ifrank.pl

Niniejsza publikacja ani żadna jej część nie może być kopiowana, ani w jakikolwiek inny sposób reprodukowana, powielana, ani odczytywana w środkach publicznego przekazu bez pisemnej zgody wydawcy. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji.
Wszelkie prawa zastrzeżone.

Z dedykacją

dla wszystkich uczących się

języków obcych

UWAGA!

Polskie tłumaczenie, podane w treści książki, ma charakter jedynie wspomagający. Jest to tak zwane tłumaczenie „instant”, które ma na celu przybliżyć czytelnikowi znaczenie poszczególnych angielskich słów, wyrazów czy myśli. Natomiast głównym źródłem przekazu, nośnikiem emocji i wrażeń jest i powinna być dla czytelnika oryginalna treść w języku angielskim.

Tłumaczenie wykorzystane w niniejszej książce nie stanowi samodzielnej jednostki przekazu myśli, publikacji czy treści.

Z góry dziękujemy za Państwa uwagi i komentarze, które można kierować na adres e-mail: info@ifrank.pl.

Opis metody

Książki z serii Frank Books od Mistrzów Brytyjskiego i Amerykańskiego Słowa służą do nauki języka angielskiego za pomocą metody edukacyjnego czytania Ilyi Franka. Polega ona na lekturze ciekawych książek w oryginalnym języku bez użycia słownika (w treść jest wplecione polskie tłumaczenie).

Dla kogo?

Dla każdego, kto chce się uczyć języka angielskiego – bez względu na dotychczasowy poziom.

Jak to działa?

Po prostu czytamy książkę, zagłębiając się w jej treść.

Cała zawartość książki jest podzielona na akapity. Najpierw czytamy akapit, w którym po każdym zwrocie podane jest w nawiasach polskie tłumaczenie i niektóre gramatyczne wyjaśnienia. Następnie ten sam akapit czytamy już bez tłumaczenia, w oryginalnym języku, czyli płyniemy bez asekuracji. Właśnie wtedy następuje moment, kiedy nasz mózg przyzwyczaja się do rozumienia języka obcego. Język oryginału nie jest w żaden sposób uproszczony czy dopasowany do poziomu, nie ma żadnej ingerencji w tekst. W ten sposób książka posiada wszystkie tak zwane słowne lokalne przyprawy. Dzięki temu można całkowicie zagłębić się w lekturze i zapomnieć, że uczymy się języka. Nasz mózg w takim stanie rozluźnienia i zaciekawienia zapamiętuje więcej, szybciej i na dłużej.

A co z mówieniem?

Taka metoda pozwala uzbierać olbrzymi zapas słownictwa i nauczyć się przede wszystkim rozumienia języka obcego ze słuchania lub czytania. Poprawnego mówienia natomiast ta metoda nie wykształci. Należy wypracować je za pomocą czynnego posługiwania się mową w kontaktach i relacjach. Można powiedzieć, że za pomocą takiego czytania budujemy potężny pasywny grunt w postaci znajomości słownictwa i słuchania ze zrozumieniem, na którym bardzo łatwo można później zbudować umiejętność mówienia w kontaktach i relacjach.

Jak szybko nauczę się języka, stosując taką metodę?

Stosując tę metodę intensywnie (poświęcając na lekturę minimum 1-2 godziny dziennie), można nauczyć się czytać ze zrozumieniem w ciągu około 3 miesięcy.

W ciągu roku (też w zależności od intensywności) można opanować język, czytając na początku takie książki, a potem dodatkowo szkoląc umiejętność mówienia.

Dlaczego muszę czytać,
żeby się nauczyć języka?

Żeby posługiwać się swobodnie danym językiem na poziomie codziennej komunikacji, a nawet wyższym, w zupełności wystarczy znać około 3000 słów. Jednak do zdobycia umiejętności czytania bez słownika lub rozumienia języka na przykład podczas oglądania telewizji lub słuchania potrzebujemy dużo więcej słów – około 10 000. Podręczniki do nauki języka na wszystkich poziomach zawierają co najwyżej około 3000 słów. I właśnie po to, żeby uzupełnić tę lukę, potrzebne jest czytanie książek, które mają w sobie ogromny zapas nowego i powtarzającego się słownictwa. Czytając literaturę piękną, jesteśmy zainteresowani treścią i przebiegiem wydarzeń. Zazwyczaj zapominamy wtedy, że uczymy się języka. Tym sposobem pozbawiamy się barier psychologicznych, emocjonalnych czy też motywacyjnych, które często występują w trakcie nauki, a to z kolei otwiera w naszym umyśle olbrzymie zasoby pamięci. Czytając książki z tłumaczeniem, bez konieczności zaglądania do słownika, możemy całkowicie skupić swoją uwagę na ciekawej treści przekazywanej przez Mistrzów Brytyjskiego i Amerykańskiego Słowa.

Opis książki

Autor

Sir Pelham Grenville Wodehouse (1881-1975) - angielski pisarz i satyryk. Stworzył 15 przedstawień teatralnych i około 30 musicali. W 1975 roku został odznaczony tytułem Rycerza Orderu Imperium Brytyjskiego. Autor znanego cyklu humoresek o młodym lordzie Bertramie Woosterze i jego błyskotliwym kamerdynerze Jeevesie, uchodzącego za arcydzieło angielskiego humoru, na podstawie którego powstał popularny angielski serial telewizyjny Jeeves and Wooster. Wodehouse przedstawił wyidealizowany i sielankowy świat wyższych klas angielskich, który, mimo swojej naiwności, dla rzeszy czytelników stał się klasycznym obrazem angielskiego stylu życia.

Opis książki/treści

Jedna z powieści o Jeevesie and Bertie. Głównymi bohaterami są młody arystokrata Bertie Wooster oraz jego niezawodny służący Jeeves. Wyidealizowana wizja świata sfer arystokratycznych lat międzywojennych w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. Akcja koncentruje się na humorystycznych przygodach dwóch głównych postaci. Wooster jest zmuszony gościć dość nietypowego gościa, za którego odpowiada przed jego mamusią pani Malvern. Gość wplątuje się w kłopoty, które najlepiej, żeby nie wyszły na jaw. Ostatecznie sytuacja zostaje uratowana dzięki subtelnym planom Jeevesa (często realizowanym za plecami pryncypała. Nazwisko Jeevesa, idealnego służącego, stało się w języku angielskim wręcz synonimem pomocnika zdolnego zaradzić każdemu problemowi.

Wskazówki dla czytelnika

Język w swojej naturze jest środkiem, nie celem, dlatego najlepiej przyswajać go nie wtedy, kiedy specjalnie się go uczysz, ale wtedy, kiedy naturalnie się nim posługujesz – w bezpośrednim, żywym kontakcie albo zagłębiając się w lekturze książki.

Twoja pamięć długoterminowa jest ściśle związana z tym, co czujesz w konkretnym momencie, zależy od Twojego stanu psychicznego i od siły emocji, a nie od liczby powtórzeń. Po to, żeby naprawdę coś zapamiętać, nie musisz mechanicznie wkuwać. Dużo ważniejsze są nowe wrażenia. Zamiast kilka razy powtarzać dane słowo, lepiej spotkać go w różnych kombinacjach i kontekstach semantycznych, wypełnionych nowymi emocjami.

Większość ogólnie stosowanych słów, czytanych zgodnie z metodą Ilyi Franka, możesz zapamiętać bez wkuwania, naturalnie – przez to, że słowa się po prostu powtarzają. Dlatego, czytając tekst, nie staraj się ich zapamiętać. „Dopóki nie przyswoję, nie ruszam dalej” – ta zasada w tym przypadku nie działa. Im bardziej naturalnie będziesz czytać, im szybciej się będziesz poruszać naprzód, tym lepiej. Wtedy ilość materiału robi swoje, a ilość się zamienia w jakość. Dlatego po prostu czytaj, myśl nie o języku obcym, którego musisz się uczyć, ale o treści książki.

Główny problem wszystkich, którzy bardzo długo uczyli się jakiegoś języka obcego, polega na tym, że robią to pomału, a nie angażując się całkowicie. Język to nie matematyka – nie musisz się go uczyć, do niego musisz się przyzwyczajać. Tutaj główną rolę odgrywa nie logika, a pamięć i wykształcona umiejętność. Pod tym względem można go porównać do sportu, którym się trzeba zajmować systematycznie i regularnie, ponieważ inaczej ciężko jest osiągnąć dobre rezultaty.

Jeśli od razu i dużo zaczniesz czytać, to poziom swobodnego czytania w języku obcym będzie kwestią maksymalnie czterech miesięcy (gdy zaczynasz od zera). Jeśli jednak pozwolisz sobie na długie przerwy i nie będziesz czytać systematycznie, to zaczniesz się męczyć i utkniesz w jednym miejscu.

Z tego punktu widzenia język jest podobny do góry lodowej – na nią trzeba się szybko wspiąć. Dopóki tego nie zrobisz – będziesz się ześlizgiwać w dół. Gdy opanujesz już poziom swobodnego czytania, ta umiejętność pozostanie na zawsze, a razem z nią całe słownictwo – nawet jeśli powrócisz do czytania za kilka lat. Jeśli jednak nie dojdziesz do tego etapu, cały wysiłek włożony w naukę języka może po prostu zostać zmarnowany.

A co z gramatyką? Dla zrozumienia tekstu, uzupełnionego taką liczbą podpowiedzi, znajomość gramatyki właściwie przestaje być ważna – i tak wszystko rozumiesz. Mimo to za jakiś czas i tak przyzwyczaisz się do określonych struktur gramatycznych, a gramatyka jako taka przyswoi się automatycznie. Przypomina to sytuację, gdy uczysz się języka, przebywając przez dłuższy czas w określonym środowisku językowym, bez konieczności opanowywania jakichkolwiek zasad gramatycznych.

Nie mówię tego, żeby zniechęcić Cię do nauki gramatyki, która jest bardzo ciekawą i potrzebną częścią językoznawstwa, tylko po to, by uświadomić Ci, że zabrać się za czytanie książek Ilyi Franka mogą prawie wszyscy. Również ci, którzy nie mają głębokiego rozeznania w gramatyce. Wystarczy naprawdę minimalna znajomość. Czytanie takich książek jest polecane już na samym początku kontaktu z językiem. A gramatyką, nawiasem mówiąc, lepiej się zająć już po tym, jak zostanie opanowany poziom rozumienia języka i przyzwyczajenia się do niego. Dopiero wtedy nauka gramatyki będzie naprawdę potrzebna i zalecana.

Książka, którą za chwilę zaczniesz czytać, pomaga przełamać najważniejszą barierę: poszerzyć słownictwo i przyzwyczaić się do logiki języka. Dzięki temu oszczędzisz dużo czasu i sił.

Metoda edukacyjnego czytania Ilyi Franka jest to specjalny sposób adaptacji tekstu, służący do nieświadomego przyswajania języka obcego. Może być używana jako wsparcie, dodatek do praktyki mówienia w obcym języku, ale też jako główne narzędzie do uczenia się języka obcego.

Czytasz po prostu książki przełożone według tej metody. Tekst jest podzielony na krótkie części – najpierw kawałek z wplecionym dosłownym polskim tłumaczeniem, a następnie ten sam tekst, ale już bez tłumaczenia.

Tłumaczenie zawiera krótkie komentarze gramatyczne, semantyczne bądź fonetyczne. To zapewnia spokój i świadomość tego, że nic Ci nie umknie. Tekst jest przedstawiony jako całość, nie ma rozdzielenia na lewą i prawą część (z tłumaczeniem i bez tłumaczenia), co zapewnia całościowy odbiór informacji i nieświadome połączenie polskiego i angielskiego znaczenia.

Jeśli dopiero zaczynasz się uczyć języka angielskiego, najpierw możesz czytać kawałek tekstu przełożonego (z tłumaczeniem), a później – tekst oryginalny. Jeśli podczas lektury oryginału umknęło Ci tłumaczenie jakiegoś słowa, jednak całość jest zrozumiała, to nie musisz szukać tłumaczenia. Na to słowo jeszcze na pewno trafisz w dalszej części. Sens czytania tekstu oryginalnego polega na tym, że przez jakiś czas (nawet krótko) czytający w obcym języku płynie bez koła ratunkowego. Potem zaczyna znowu czytać tekst ze wsparciem tłumaczenia. I tak dalej. Nie trzeba wracać, żeby powtórzyć. Należy po prostu czytać dalej.

Oczywiście na początku poczujesz napływ nieznanych Ci słów i kombinacji. Nie powinieneś jednak się tego obawiać: przecież nikt Cię nie będzie z tego egzaminował. W miarę czytania (nawet jeśli nastąpi to w połowie albo pod koniec książki) wszystko się „ustatkuje” i zdziwisz się: „I po co znowu te tłumaczenia, po co te podstawowe formy słów? Przecież i tak wszystko jest jasne!”. Kiedy następuje ten moment „i tak wszystko jasne”, zacznij czytać odwrotnie: najpierw część bez tłumaczenia, a później zaglądaj do części z tłumaczeniem.

Zapraszam!

Tatiana Bursiewicz
(na podstawie metody Ilyi Franka)

Jeeves and the unbidden guest

(Jeeves i nieproszony gość)

.

1 I’m not absolutely certain of my facts (nie do końca jestem pewien moich faktów; absolutely [´æbs(ə)luːtlı]; certain [´səːtn] przym. – pewny, określony; pełni funkcję orzeczenia: to be certain – być pewnym, być przekonanym), but I rather fancy it’s Shakespeare (jednak myślę, że to jest raczej Szekspir; to fancy [´fænsı] – wyobrażać; także myśleć, uważać, przypuszczać /mówiący nie posiada dokładnej informacji/; it’s = it is) – or, if not (lub, jeśli nie), it’s some equally brainy lad (to jest jakiś równie bystry chłopiec; brain [breın] rzecz. – mózg; brainy [´breını] przym. – bystry; mądry, zdolny = clever [´klevə] przym.) – who says (kto mówi) that it’s always just when a chappie is feeling particularly top-hole (że zawsze, akurat wtedy, kiedy człowiek czuje się szczególnie dobrze; chappie [´tʃæpı] ≈ laddie, fellow; top-hole: top rzecz.– wierzchołek, szczyt; górna część czegoś; najwyższe, pierwsze miejsce + hole rzecz. – dziura; dół; także dołek /w grze w golfa/; wygrane pukty, kiedy piłeczka trafia do dołka przy najmniejszej liczbie uderzeń/), and more than usually braced with things in general (i bardziej niż zwykle panuje nad sytuacją w całości; dosł. «...związany z rzeczami w całości»; to brace [breıs] – brać siebie w garść, koncentrować się; wzmocnić, napiąć) that Fate sneaks up behind him (los podkrada się do niego z tyłu; to sneak [sniːk] pot. – zakradać się, podkradać się; podchodzić niepostrzeżenie) with a bit of lead piping (z kawałkiem ołowianej rury; piping [´paıpıŋ] rzecz.– rurociąg; instalacja rurowa). There’s no doubt the man’s right (nie ma wątpliwości, że ten człowiek ma rację; there’s = there is; man’s = man is). It’s absolutely that way with me (to jest kompletnie w ten sposób ze mną; absolutely [´æbs(ə)luːtlı]). Take, for instance (weźcie, na przykład; for instance [´ınstəns] = for example [ıg´zaːmpl]), the fairly rummy matter of Lady Malvern and her son Wilmot (dość dziwną sprawę pani Malvern i jej syna Wilmota; rummy [´rʌmı] przym. pot. – dziwny, dziwaczny; matter [´mætə] rzecz. – substancja, materia; także temat, kwestia, problem /dyskusji itp./). A moment before they turned up (chwilę wcześniej, zanim się pojawili; to turn [təːn] up – podkręcać do góry, zaginać; także nagle się pojawiać; odnaleźć się, odkrywać się; nadarzyć się; zdarzać się itp.), I was just thinking (właśnie myslałem) how thoroughly all right everything was (jak zupełnie w porządku wszystko było; thoroughly [´θʌrəlı] przysłów. – zupełnie, całkiem, całkowicie, kompletnie = fully, completely [kəm´pliːtlı], entirely [ın´taıəlı]; right przym. – prawy, prawidłowy; odpowiedni, właściwy; all right [´ɔːl´raıt] pełni funkcję orzeczenia: w porządku, dobrze, normalnie).

1 I’m not absolutely certain of my facts, but I rather fancy it’s Shakespeare – or, if not, it’s some equally brainy lad – who says that it’s always just when a chappie is feeling particularly top-hole, and more than usually braced with things in general that Fate sneaks up behind him with a bit of lead piping. There’s no doubt the man’s right. It’s absolutely that way with me. Take, for instance, the fairly rummy matter of Lady Malvern and her son Wilmot. A moment before they turned up, I was just thinking how thoroughly all right everything was.

1 It was one of those topping mornings (to był jeden z tych wspaniałych poranków; top rzecz.– wierzchołek, szczyt; górna część; najwyższe, pierwsze miejsce; topping [´tɔpıŋ] przym. – główny, pierwszy; pot. wspaniały), and I had just climbed out from under the cold shower (i właśnie wylazłem spod zimnego prysznica; to climb [klaım] – wspinać się, włazić, wschodzić, wdrapywać się; to climb out of – wydostać się, wyłazić), feeling like a two-year-old (czując się jako dwuletni). As a matter of fact (właściwie mówiąc; as a matter [´mætə] of fact – faktycznie, naprawdę; w istocie; właściwie mówiąc), I was especially bucked (byłem szczególnie zadowolony; bucked [´bʌkıt] – pot. zadowolony, żywy) just then (właśnie wtedy) because the day before (ponieważ dzień wcześniej) I had asserted myself with Jeeves (broniłem swojego zdania z Jeevsem; to assert [ə´səːt] oneself – bronić swojego zdania) – absolutely asserted myself, don’t you know (całkowicie broniłem swojego zdania, nie wiecie; absolutely [´æbs(ə)luːtlı]). You see (widzicie; you see – wy widzicie), the way things had been going on (w ten sposób, jak rozwijały się wydarzenia; to go on – dziać się dalej, rozwijać się /о czynności, procesie, stanie/) I was rapidly becoming a dashed serf (szybko zamieniałem się w przeklętego pańczyźnianego chłopa; dashed [dæʃt] przym. – dosł. podkreślony kropkowaną, przerywaną linią; pot. przeklęty, dziabelski /eufemizm od damned/; serf [səːf] rzecz.; hist.– pańszczyźniany chłop; niewolnik, kmieć). The man had jolly well oppressed me (ten człowiek bardzo mocno gnębił mnie; jolly [´dʒɔlı] przysłów., pot. – ogromnie, bardzo; mocno; niezmiernie = very, much, extremely [ıks´triːmlı]; to oppress [ə´pres] – gnębić, ciemiężyć, dręczyć). I didn’t so much mind (nie bardzo protestowałem) when he made me give up one of my new suits (kiedy zmusił mnie do rezygnacji z jednego z moich nowych garniturów; to give up – rzucić, zrezygnować; rzucić /nałóg itp./; suite [swiːt]), because, Jeeves’s judgement about suits is sound (ponieważ opinia Jeevsa o garniturach jest rozsądna; judgement [´dʒʌdʒmənt] rzecz. – pogląd, opinia /jako rezultat długiego i dokładnego rozmyślania/, osąd /of, about – na rzecz czegoś, o czymś/). But I as near as a toucher rebelled (lecz prawie się zbuntowałem; toucher [´tʌtʃə] rzecz. – bliski kontakt; dokładne dopasowanie; as near as a toucher – blisko, prawie, o mały włos od; to rebel [rı´bel] – organizować powstanie, rebelię, bunt; buntować, powstawać) when he wouldn’t let me wear a pair of cloth-topped boots (kiedy nie pozwolił mi nosić pary butów z tkaniną na górze; cloth-topped: cloth [klɔθ] rzecz. – tkanina + to top – pokrywać) which I loved like a couple of brothers (które kochałem jak dwóch braci; couple [´kʌpl] rzecz. – para, dwa, dwoje). And when he tried to tread on me like a worm (i kiedy próbował zgnieść mnie jak robaka; to tread [tred] – nadepnąć, nastąpić, gnieść /także tread down; on, upon/; worm [wəːm] rzecz. – robak, dżdżownica) in the matter of a hat (w kwestii kapelusza; matter [´mætə] rzecz. – substancja, materia; także temat, kwestia, problem /dyskusji itp./), I jolly well put my foot down (zdecydowanie przeciwstawiłem się; jolly [´dʒɔlı] well – bardzo mocno; tu: zdecydowanie; to put one’s foot down – dosł. «opuścić swoją nogę na dół»; pot. postawić na swoim; podjąć stanowczą decyzję; zdecydowanie przeciwstawić się) and showed him who was who (i pokazałem mu, kto jest kim). It’s a long story (to długa historia), and I haven’t time to tell you now (i nie mam czasu, żeby opowiedzieć wam teraz), but the point is that (ale sedno sprawy jest w tym, że; point rzecz. – kropka, punkt; także sens, sedno /sprawy, stanu rzeczy itp.; przew. w negatywnym kontekście/) he wanted me to wear the Longacre (chiciał, żebym nosił «Longakra»; dosł.: long – długi; acre [´eıkə] – akr, jednostka powierzchni = 0,4 hа) – as worn by John Drew (jak nosił John Drew; dosł. «jak noszony przez Johna Drew») – when I had set my heart on the Country Gentleman (podczas gdy oddałem moje serce <model kapelusza> «Wiejskiemu dżentelmenowi») – as worn by another famous actor chappie (jak nosił inny sławny aktor; dosł. actor chappie [´tʃæpı] – «aktorski chłopak») – and the end of the matter was that (i koniec sprawy był, że; matter [´mætə] rzecz. – substancja, materia; także temat, kwestia, problem /dyskusji itp./), after a rather painful scene (po dość bolesnej scenie; scene [siːn]), I bought the Country Gentleman (kupiłem «Wiejskiego dżentelmena»). So that’s how things stood on this particular morning (więc oto jak wyglądała sprawa konkretnie w ten poranek), and I was feeling pretty manly and independent (i ja czułem się bardzo odważnym i niezależnym).

1 It was one of those topping mornings, and I had just climbed out from under the cold shower, feeling like a two-year-old. As a matter of fact, I was especially bucked just then because the day before I had asserted myself with Jeeves – absolutely asserted myself, don’t you know. You see, the way things had been going on I was rapidly becoming a dashed serf. The man had jolly well oppressed me. I didn’t so much mind when he made me give up one of my new suits, because, Jeeves’s judgement about suits is sound. But I as near as a toucher rebelled when he wouldn’t let me wear a pair of cloth-topped boots which I loved like a couple of brothers. And when he tried to tread on me like a worm in the matter of a hat, I jolly well put my foot down and showed him who was who. It’s a long story, and I haven’t time to tell you now, but the point is that he wanted me to wear the Longacre – as worn by John Drew – when I had set my heart on the Country Gentleman – as worn by another famous actor chappie – and the end of the matter was that, after a rather painful scene, I bought the Country Gentleman. So that’s how things stood on this particular morning, and I was feeling kind of manly and independent.

Zapraszamy do skorzystania z pełnej wersji książki