Camille Bech

Boże Narodzenie z Joeleen

Lust

Boże Narodzenie z Joeleen
przełożyła
Agata Makowiecka
tutuł oryginał
Jul med Joeleen
Copyright © 2017, 2019 Camille Bech i LUST
Wszystkie prawa zastrzeżone
ISBN: 9788726154252

1. Wydanie w formie e-booka, 2019

Format: EPUB 2.0

Ta książka jest chroniona prawem autorskim. Kopiowanie do celów innych niż do użytku własnego jest dozwolone wyłącznie za zgodą LUST oraz autora.

Joeleen stała przed lustrem, przyglądając się swojej postaci. Gorset był perfekcyjnie zasznurowany, a niewielkie stringi ledwo cokolwiek przykrywały. Nieduże, jędrne pośladki sterczały zachęcająco, podobnie jak jej bujny biust, który niemal wyskakiwał zza wąskiego koronkowego brzegu. Delikatnie poprawiła samonośne pończochy. Był bożonarodzeniowy wieczór, dlatego ubrała się na czerwono, podobnie jak inne dziewczyny, które mieszkały i pracowały w Jaskini Pożądania.

Ten istniejący od dawien dawna burdel znajdował się nieco na uboczu miasteczka Bismarck w Północnej Dakocie, niedaleko kanadyjskiej granicy. Otoczony ze wszystkich stron wyłącznie lasami, miał idealne położenie, jako że goście mogli pojawiać się w nim i znikać, nie zostając przez nikogo zauważonym. W tych okolicach grudzień bywał zazwyczaj dość mroźny, ale nie miało to żadnego znaczenia, ponieważ przebywających we wnętrzu chroniły grube mury wielowiekowego budynku.

Obiekt pierwotnie został zaprojektowany jako zamek, ale pięćdziesiąt lat temu przebudowano go na burdel. Pan Lafayette, jego właściciel, zakupił nieruchomość około trzydziestu lat temu, gdy pewnego wieczoru wygrał w ruletkę w Las Vegas. Miało to miejsce tuż po zalegalizowaniu tej gry w mieście, a on okazał wystarczająco dużo rozsądku, żeby już więcej nie grać. Zamiast tego zatrudnił się przy budowie zapory Hoovera. Wykonywał pracę, przy której trudno go sobie dzisiaj wyobrazić.

Pan Lafayette był z pochodzenia Francuzem i z zapałem pielęgnował europejskie tradycje. Dlatego też uparł się, aby świętowanie Bożego Narodzenia rozpocząć wieczorem dwudziestego czwartego grudnia.

Joeleen poprawiła swoje blond loki, przywdziała długie, białe kozaki, przejrzała się z zadowoleniem w lustrze, po czym opuściła pokój na pierwszym piętrze. W Jaskini Pożądania pracowało dwanaście dziewcząt, większość z nich mieszkała tu już od kilku lat. Ona sama niedawno obchodziła pięcioletnią rocznicę pobytu i zajmowała się obsługą gości przyjeżdżających z całych Stanów.

Ten stary burdel cieszył się dobrą renomą. Był chętnie odwiedzany i utrzymywany dokładnie w tej samej konwencji, co w okresie przejęcia przez pana Lafayette. Dziewczyny również nosiły się w dawnym stylu. Miejsce emanowało erotyką oraz zakazanymi żądzami i mimo że Joeleen mieszkała tu od lat, nadal jednak czuła się bardzo zafascynowana okazałym otoczeniem, w którym przebywała. Wnętrza zostały drobiazgowo zrekonstruowane, żeby wyglądały dokładnie tak, jak na samym początku: meble, zasłony, dywany, boazerie i sztukaterie były identyczne jak w dawnych czasach. Wszystko to sprawiało, że miejsce miało niemal magiczny klimat, którym upajali się wiedzeni pożądaniem mężczyźni, chętnie odwiedzający Jaskinię Pożądania.

Poza tym pan Lafayette wymagał, aby dziewczęta zwracały się do gości na „pan”, co zdaniem Joeleen jeszcze bardziej pogłębiało wrażenie nieco przestarzałych, choć dość ekscytujących podziałów między płciami.

Była ósma wieczorem, gdy schodziła po dużych schodach do ogromnego salonu, w którym powoli zaczęli zbierać się pierwsi goście. Pomieszczenie posiadało sporej wielkości, otwarty kominek i właśnie tutaj młode, ubrane w zwiewne stroje kobiety przyjmowały przybyłych. Podchodziły do nich z uśmiechem, zachęcając do lampki szampana i oferując tackę z cygarami i papierosami. Goście zwykle przysiadali na chwilę, aby się rozgrzać i wybrać dziewczynę, którą później zabierali ze sobą na górę. Wokół kominka ustawiono wygodne fotele, a wzdłuż ścian stały niewielkie stoliki, na których znajdowało się piwo. Sięgano po nie zazwyczaj po zakończonej wizycie.

Pan Lafayette wyszedł jej na spotkanie. Z okazji dzisiejszego święta miał na głowie czapkę Mikołaja i na jego widok ledwo potrafiła powstrzymać się od śmiechu. Zwalista sylwetka i solidna broda na nieco już zniszczonej, starej, ale rumianej twarzy sprawiały, że naprawdę przypominał Mikołaja.

– Joeleen, skarbie… Ależ ty pięknie wyglądasz – odezwał się, całując ją w oba policzki. – Mam dla ciebie specjalnego gościa na dzisiejszy wieczór, a właściwie na całą noc… Mam nadzieję, że nie masz nic przeciw temu?

– Nie, nie… oczywiście, że nie, panie Lafayette.

Nie wybierała się do domu na święta. W rzeczywistości nie widziała swojej rodziny od tamtego pamiętnego dnia pięć lat temu, gdy rozczarowana i wściekła opuściła dom swoich rodziców.

Rozejrzała się dyskretnie wokół siebie, próbując zlokalizować człowieka, o którym rozmawiali.

–Jeszcze się nie pojawił. Właśnie wchodzi po schodach. Oczekuję, że okażesz mu najwyższy respekt. Należy do moich starych przyjaciół. Makler giełdowy, zamożny i świetnie wykształcony.

Uśmiechnęła się do starszego mężczyzny, który był zarówno jej szefem, jak i przyjacielem. Poprawiając mu kamizelkę, która omal nie pękła pod naporem jego sporego brzucha, odparła, że może być o to zupełnie spokojny.

– Tak, tak… wiem, moja mała. Właśnie dlatego cię wybrałem. Panu Harrisonowi należy się to co najlepsze.

Przechadzała się między gośćmi, doskonale zdając sobie sprawę z tego, że żadnego z nich nie zaprosi na górę. Musiała po prostu poczekać, aż pojawi się pan Harrison. Już teraz w pomieszczeniu znajdowało się więcej mężczyzn niż dziewcząt, więc jej koleżanki mająprzed sobą pracowity wieczór, jeżeli będą musiały ich wszystkich zadowolić. Odpowiadało jej, że spędzi noc tylko z jedną osobą. Nie będzie musiała się kąpać ani przebierać kilka razy podczas jednego wieczoru.

Taka liczba gości okazywała się niekiedy dość wyczerpująca. Między jednymi a drugimi odwiedzinami należało również wymienić pościel w tych ogromnych, starych łóżkach z baldachimami. Zdarzało się też, że Ann i Margaret, wyznaczone do tego zadania, nie zawsze na czas zdążyły uporać się ze wszystkimi pokojami.

Za każdym razem, gdy otwierały się masywne, dębowe drzwi, spoglądała w ich stronę. Nie miała żadnych wątpliwości, gdy ujrzała w nich pana Harrisona. Doskonale pasował do opisu maklera giełdowego, a jego styl również znakomicie przystawał do tego miejsca. Był jak wyjęty ze starego amerykańskiego filmu i nie mogła powstrzymać uśmiechu, ujrzawszy, jak pan Lafayette pospieszył mu na spotkanie. Bez problemu umiała sobie wyobrazić ich bliską przyjaźń, więc gdy zauważyła, jak pan Harrison badawczym wzrokiem lustruje wnętrze, wiedziała już, że przyjaciel zdążył mu o niej opowiedzieć.

Sonia zaserwowała nowo przybyłemu szampana, a wtedy pan Lafayette poszukał Joeleen wzrokiem i przywołał ją skinieniem głowy.

– Pan Harrison? – zapytała, ukłoniwszy się z wdziękiem.

– Panna Joeleen, jak przypuszczam?

Pocałował ją w oba policzki, a ona ujęła go za ramię i poprowadziła w stronę pozostałych gości.

Oczy błyszczały mu z pożądania, gdy wzrokiem prześlizgnął się po jej młodym ciele. Z całą pewnością był głodny, więc zdecydowała, że zaprosi go na górę już po pierwszej szklaneczce.

U siebie w pokoju miała wiele innych rzeczy, gdyby zaszła taka potrzeba. Zgadywała jednak, że nie o to w pierwszej kolejności poprosi.

Domyślała się, że miał około sześćdziesiątki. Był co prawda nieco szczuplejszy od pana Lafayette, ale z pewnością nie zaliczał się do chudzielców. Nosił gęste, szare wąsy i miał piękne, brązowe oczy, nabierające blasku, gdy omiatały ją spojrzeniem. Nie miał zbyt bujnej czupryny, ale pasowało do niego to uczesanie. Sprawiał wrażenie przyjemnego mężczyzny, więc nie przeszkadzało jej, że był starszej daty. Szczerze mówiąc, mężczyźni w tym wieku okazywali się najłatwiejszymi gośćmi – nie byli specjalnie wytrzymali i najczęściej łatwo było ich zaspokoić.

– Pójdziemy na górę, panie Harrison? – zapytała serdecznie, gdy dostrzegła, że opróżnił kieliszek. Gdy potaknął, wzięła go pod ramię. Spojrzał na nią z ostrożnym błyskiem w oku. Zauważyła, że pojawiła się u niego pewna nerwowość i prawie zrobiło jej się go żal. Naprawdę miała nadzieję, że pan Lafayette wiedział, czego jego stary przyjaciel oczekiwał.

Weszli razem po schodach i gdy otworzyła drzwi do szczytowego pokoju, wykonał uprzejmy gest, przepuszczając ją przodem.

– A więc, panie Harrison, co mogę dla pana zrobić?

Nalała szampana do kieliszków i poprosiła go o zajęcie miejsca w jednym z dwóch dużych foteli stojących po obu stronach rokokowego stolika. Sama usiadła na oparciu i gdy wypili toast, ostrożnie poluźniła mu krawat i wolno zaczęła odpinać guziki koszuli. Wtedy ośmielił się pogłaskać ją po ramionach.

– Czy pan już wcześniej tego próbował, panie Harrison, czy też to pana pierwszy raz z taką dziewczyną jak ja?

Ciężko oddychał, gdy zaczęła pieścić jego brodawki pod koszulą. Miał owłosioną pierś, a siwy zarost pokrywał też jego brzuch.

– To… tak, to pierwszy raz. Zawsze byłem żonaty. Moja żona zmarła kilka lat temu. Małżeństwo nigdy nie było żadną przeszkodą dla mężczyzn, którzy odwiedzali Jaskinię Pożądania, ale nie wspomniała mu o tym. Z pewnością należał do porządnych ludzi.

Czuła jego zdenerwowanie i po raz kolejny poczuła też jakąś niewytłumaczalną czułość dotego starszego mężczyzny. Wiedziała, że jej zadaniem jest przejście do kolejnego etapu, postanowiła więc przejąć inicjatywę.

– W takim razie trochę panu pomogę, dobrze?

– Proszę – wyszeptał.

Wstała i podała mu swoją dłoń.

– Czy mam wyjść do łazienki w tym czasie, gdy będzie się pan rozbierał, panie Harrison?

– Tak… dziękuję. – Był taki nieśmiały, że ją to poruszyło.

Zanim opuściła pokój, udając się do łazienki, uśmiechnęła się do niego ciepło. Chciała dać mu trochę czasu, aby podczas jej nieobecności zdążył wskoczyć pod kołdrę. Zdecydowała się zdjąć ubranie. Pomyślała, że w przeciwnym razie do niczego by nie doszło, bo mężczyzna kompletnie nie wiedział co robić.

Gdy chwilę później pojawiła się w sypialni, była już naga. Zauważyła jego przerażone spojrzenie.

– Czy chciałby pan, abym zgasiła światło? – zapytała.

– Hmmm… Tak, proszę.

Gdy pokój spowiły ciemności, wsunęła się do niego do łóżka. Cudownie pachniał, więc od razu położyła dłoń na jego piersi i zaczęła całować go po szyi. Przyciskała swoją wygoloną waginę do jego ud, całując i liżąc jego szyję i powoli zniżając się do klatki piersiowej. Zaczął cicho wzdychać, gdy językiem pieściła na zmianę jego brodawki, i po chwili zacisnął swoją dłoń na jej piersi.

– Joeleen... – wyszeptał ochryple.

Położyła dłoń na penisie. Był tylko trochę usztywniony, więc zapytała, czy ma wziąć go do ust.

– Tak…

Zsunęła się niżej, słysząc jego ciężki oddech i zaczęła pieścić jego członka. Bawiła się też jądrami, które nadal wydawały się zupełnie wiotkie. Musiała się sporo natrudzić, aby pobudzić go do życia – rósł powoli, dlatego szeptała mężczyźnie do ucha nieprzyzwoite rzeczy. W końcu udało jej się doprowadzić go do takich rozmiarów, że mogła ująć go ustami. Gdy wreszcie miał pełny wzwód, otworzyła szufladę nocnej szafki i wyciągnęła z niej prezerwatywę.

– Musimy założyć coś takiego – wyszeptała w ciemności i ostrożnie rozwinęła prezerwatywę na jego prąciu.

– Joeleen… ooch, jesteś taka cudowna, połóż się na plecach, skarbie.

Zrobiła, o co prosił i zgięła nogi, wtedy on ułożył się na niej, próbując się w nią wsunąć. Pomogła mu i gdy po chwili wślizgnął się do środka, znowu zrobił się wiotki. Zaczęła głośno pojękiwać, głównie dlatego, że wiedziała, iż takie odgłosy na większość działały podniecająco.

– Boli? – zapytał nerwowo. Już miała powiedzieć, że najbardziej boli ją to sto dwadzieścia kilo, które na niej leży, ale…

– Nie – odparła. – Jest cudownie.

Rósł w niej, słyszała to po jego oddechu, stawał się coraz bardziej podniecony.

– Oooch, panie Harrison… oooch, jest pan niesamowity… och, tak… tak…

Zadarła wyżej swoje długie, szczupłe nogi i objęła go w lędźwiach, a potem lekko się uniosła, aby mógł wejść w nią głębiej.