Znajomi nieznajomi. Jak ludzie, których nie znasz, mogą Cię zmienić

Kio Stark

WHEN STRANGERS MEET: HOW PEOPLE YOU DON'T KNOW

CAN TRANSFORM YOU

by Kio Stark

Copyright © 2016 by Kio Stark

Copyright © 2016 TED Books

Copyright © 2016 Simon & Schuster, Inc.

Copyright for the Polish edition © 2019

Grupa Wydawnicza Relacja sp. z o.o.

TED, the TED logo, and TED Books are

trademarks of TED Conferences, LLC.

SIMON & SCHUSTER and colophon are registered

trademarks of Simon & Schuster, Inc.

Jacket and interior design by MGMT. design

Illustrated by Julia Rothman

Przekład: Anna Rogozińska

ISBN 978-83-66117-85-3

Grupa Wydawnicza Relacja

ul. Łowicka 25 lok. P-3

02-502 Warszawa

www.relacja.net

Skład wersji elektronicznej: Kamil Raczyński

konwersja.virtualo.pl

Spis treści

Wprowadzenie

Rozdział 1. Nieznajomy, czyli kto?

Rozdział 2. Intymność w przelocie

Rozdział 3. Świat pełen nieznajomych

Rozdział 4. Mechanika interakcji

Epilog

Ekspedycje

Podziękowania

Bibliografia

Wszystkie rozdziały dostępne w pełnej wersji książki.

Mojej matce

Wprowadzenie

Lada u rzeźnika jest tak wysoka, że aby zwrócić na siebie uwagę mężczyzny robiącego kanapki, muszę wspinać się na palce. Składam zamówienie, a on kiwa głową. Kiedy odchodzę od kontuaru, dobiega mnie głos z góry. – Jak się pani ma? – pyta rzeźnik, stojąc na drabinie, z której uzupełnia zapasy. – Nie najgorzej – odpowiadam. – A będę się miała dużo lepiej, kiedy zjem tę kanapkę. – Śmieje się w odpowiedzi i wraca do układania puszek na półkach.

– A pan?

Obraca się w moją stronę. – Ja? Wystarczy, że pani wejdzie do sklepu, a wszystko zaczyna wyglądać lepiej.

Kłania się w moją stronę i uśmiecha. To ma być komplement i postanawiam tak go zinterpretować. – Ma pani dziś wolne?

Nie dziwi mnie, że o to pyta. Nie jestem ubrana do biura.

– Cóż, jestem pisarką, więc spędzę ten dzień przy komputerze. – Naśladuję ruch pisania na klawiaturze. On pyta, nad czym teraz pracuję.

– To książka o rozmowach z nieznajomymi.

– Serio? A to dobre. – Schodzi z drabiny. – Wie pani, ja robię to bez przerwy. To znaczy, tutaj to moja praca. Ale robię to też wszędzie poza pracą.

Rozkłada ręce, tak jakby chciał nimi objąć całe miasto. – Wie pani, w windzie albo w podobnym miejscu, ale nie zawsze, bo czasami się to nie sprawdza. Ale po prostu mówię „dzień dobry”. Parę dni temu jadę sobie windą i odzywam się do kobiety obok, patrzę na nią i po prostu mówię „dzień dobry”, a potem znowu odwracam wzrok w stronę drzwi. Nie chcę, żeby pomyślała, że czegoś od niej chcę, to nie o to chodzi. A ona obraca się w moją stronę i mówi: „Dzień dobry panu”. I dodaje: „Wie pan co, bardzo panu dziękuję. Wreszcie czuję się jak człowiek”. Po prostu staram się tak robić. Chciałbym, żeby wszyscy się o tym dowiedzieli. Przecież nie musimy tak żyć, jakbyśmy nie cieszyli się ze swojej współobecności.

Rozmowa z osobami, których nie znam, to dla mnie przygoda. To radość, bunt i wyzwolenie. To sposób życia.

Adaptacja okładki: Ewelina Malinowska

Redakcja: Kamila Wrzesińska

Skład: Sylwia Budzyńska