PO PRZECZYTANIU KSIĄŻKI:

Opowiedz, w jaki sposób Izabela opiekowała się swoimi kociętami. Jeśli nie pamiętasz, zajrzyj na stronę 27.

Zastanów się, jakie uczucia wzbudziły w Zuzi kocięta.

Przeczytaj jeszcze raz rozdział 9 i opowiedz, czym zajmowały się maluchy.

UWAGA!

Słowa zaznaczone gwiazdką *
zostały wyjaśnione w słowniczku
na końcu książki.

SPIS TREŚCI

Rozdział 1. Styczeń – kocica Izabela

Rozdział 2. Luty – co się dzieje?

Rozdział 3. Marzec – gdzie jesteś, Izabelo?

Rozdział 4. Kwiecień – wróciłaś!

Rozdział 5. Maj – gratuluję!

Rozdział 6. Czerwiec – najważniejsze to nie przeszkadzać

Rozdział 7. Lipiec – tak nie wolno!

Rozdział 8. Sierpień – Baraszkowanie

Rozdział 9. Wrzesień – jak być kotem

Rozdział 10. Październik – niedobra mama?

Rozdział 11. Listopad – trzeba się rozstać

Rozdział 12. Grudzień – takie są prawa natury

Alfabetyczny słowniczek trudniejszych wyrazów

Strona redakcyjna

Rok z kocicą Izabelą

Okładka

Strona tytułowa

Spis treści

Rozdział 1. Styczeń – kocica Izabela

Rozdział 2. Luty – co się dzieje?

Rozdział 3. Marzec – gdzie jesteś, Izabelo?

Rozdział 4. Kwiecień – wróciłaś!

Rozdział 5. Maj – gratuluję!

Rozdział 6. Czerwiec – najważniejsze to nie przeszkadzać

Rozdział 7. Lipiec – tak nie wolno!

Rozdział 8. Sierpień – Baraszkowanie

Rozdział 9. Wrzesień – jak być kotem

Rozdział 10. Październik – niedobra mama?

Rozdział 11. Listopad – trzeba się rozstać

Rozdział 12. Grudzień – takie są prawa natury

Alfabetyczny słowniczek trudniejszych wyrazów

Strona redakcyjna

Rok z kocicą Izabelą

ROZDZIAŁ 1
STYCZEŃ – KOCICA IZABELA

Kocica Izabela mieszkała z Zuzią i jej rodzicami w niewielkim domu z ogródkiem. Miała dopiero rok i uwielbiała się bawić. Szczególnie lubiła gonić to wszystko, co przed nią uciekało.

Tego dnia Zuzia zrobiła dla swojej kocicy nową zabawkę. Przywiązała wstążkę do wydmuszki* jajka i biegała po całym mieszkaniu, a Izabela za Zuzią.

– Wskakuj! Łap! Mądry kotek! – nawoływania Zuzi słychać było w całym domu.

Dziewczynka jak szalona biegała od łazienki do kuchni i od przedpokoju do sypialni rodziców, ciągnąc za sobą wydmuszkę. Izabela w podskokach podążała za nią. Łapała zabawkę i zaraz potem ją puszczała.

Kiedy Zuzia i kotka zmęczyły się zabawą, dziewczynka zasiadła w fotelu koło okna, zapaliła lampę i zaczęła czytać książkę. Kocica wskoczyła jej na kolana, zwinęła się w puchaty kłębuszek i mocno zasnęła. Zuzia czytała, piła herbatę i głaskała miękkie futerko kocicy, a Izabela mruczała tak głośno, jakby w brzuszku miała prawdziwy silnik.

Dziewczynka uśmiechnęła się radośnie. Nie mogła sobie przypomnieć, jak to było, zanim w ich domu pojawiła się mała kociczka.

ROZDZIAŁ 2
LUTY – CO SIĘ DZIEJE?

W nocy Zuzi wydało się, że słyszy jakieś dziwne dźwięki. Gdy rano się obudziła, zobaczyła, że jej kotka stoi na parapecie z noskiem przytkniętym do szyby i rozpaczliwie miauczy. Dziewczynka wyskoczyła z łóżka i wzięła kocicę na ręce, żeby ją uspokoić. Izabela zaczęła mruczeć i łasić się do swojej pani, ale po chwili uciekła i usiadła pod drzwiami. Jeszcze żałośniej zamiauczała, jakby właśnie działa się jej jakaś ogromna krzywda.

– Mamusiu, ona jest chora! – krzyknęła przestraszona Zuzia.

– Nie, kochanie. Ona czuje wiosnę. Chce mieć dzieci. Krzyczy tak głośno, żeby przywołać kocura.

Zuzia uważnie popatrzyła na Izabelę. „Ona chce mieć dzieci?” – zdziwiła się. Wyobraziła sobie Izabelę z kociakiem niemowlakiem.