Lea Lind

Obserwator - opowiadanie erotyczne

Lust

Obserwator - opowiadanie erotyczne
przełożyła
Agnieszka Świerk
tytuł oryginału
Beskueren
Copyright © 2018, 2019 Lea Lind i LUST
Wszystkie prawa zastrzeżone
ISBN: 9788726209389

1. Wydanie w formie e-booka, 2019

Format: EPUB 2.0

Ta książka jest chroniona prawem autorskim. Kopiowanie do celów innych niż do użytku własnego jest dozwolone wyłącznie za zgodą LUST oraz autora.

Obserwator

Lea Lind

Moje wysokie, czarne szpilki stukają na chodniku, kiedy skręcam za rogiem w boczną ulicę, przy której mieszka Arif. Czekałam na ten wieczór cały dzień. Podekscytowana wyciągam klucz z kieszeni płaszcza i otwieram drzwi do budynku. Mam ochotę wbiec po schodach, ale się powstrzymuję.

Na trzecim piętrze otwieram drzwi do jego mieszkania. Wszystko tak cudownie nim pachnie. Jest jak egzotyczna przyprawa, w której zostałam zamarynowana.

Choć jesteśmy parą już od kilku lat, nie mieszkamy razem. Żadne z nas tego nie potrzebuje. Jest nam dobrze tak, jak jest. Moje przyjaciółki jednak chyba nie do końca potrafią to zrozumieć.

– Chodzi o to, że on nie chce, czy jak? – dopytują, po czym stwierdzają: – Faceci są czasem trochę dziwni.

Nie rozumieją, że jestem dokładnie tak samo dziwna jak on. Arif i ja trzymamy się tego, by dawać sobie wolność. Nie wolność, dla której się odchodzi. Wolność, dzięki której się zostaje. Żeby związek pozostał nieustannym pragnieniem i nie zmienił się w obowiązek, jak często dzieje się w przypadku wielu par. Trudno to wyjaśnić. Może sama nie do końca to rozumiem. Na pewno nie pojmują tego moje przyjaciółki. Tak mi się przynajmniej wydaje. Z drugiej strony tak naprawdę nigdy nie próbowałam im tego wyjaśniać. Milczę po prostu, słuchając wszystkich pełnych troski i dobrej woli uwag pod moim adresem, mimo że są kompletnie nietrafione. Ja przecież doskonale wiem, na czym stoję z Arifem. A on doskonale wie, na czym stoi w związku ze mną. Nasze ciała i dusze są ze sobą permanentnie zespolone w sposób, bez którego nie potrafimy żyć – i bez którego nie chcemy żyć. Niemniej właśnie dlatego czasem potrzebne jest nam małe urozmaicenie.

Po omacku szukam kontaktu w przedpokoju. Włączam światło, rozpinam płaszcz i wieszam go na wieszaku. W napięciu poprawiam szminkę w odcieniu głębokiej czerwieni i sukienkę w groszki w stylu vintage z głębokim dekoltem. Zatrzymuję wzrok na swoim odbiciu w wiszącym w korytarzu lustrze.

Z niecierpliwością czekam na moment, kiedy znów spojrzę na siebie w sposób, w jaki widzi mnie Arif. Jak na osobę, którą tak naprawdę jestem… Ekshibicjonistkę w całej okazałości.

Wszystko zaczęło się, gdy byłam na pierwszym roku akademii sztuki. Długo przed Arifem.

Na otwartych warsztatach z aktów w Louisianie. W budynku dało się odczuć powiew jesieni, gdy chwyciłam ołówek i zaczęłam przyglądać się dokładnie pięknemu ciału pozującej przede mną kobiety, próbując przenieść je na papier.

Podczas przerwy Laura schyliła się do mnie poufale, zerknęła przez ramię i szepnęła:

– Widziałaś tego faceta w skórzanej kurtce? Nie odrywa od ciebie wzroku.

Ostrożnie odwróciłam głowę. Chciałam spojrzeć na niego tak, by tego nie zauważył. Ale nie udało mi się. Obserwował każdy mój ruch niczym wyczekujący drapieżnik. Uśmiechnęłam się do niego zakłopotana. Na jego twarzy nie pojawił się jednak nawet najmniejszy grymas.

– Daj spokój, chamski jest i tyle – skwitowała Laura. – Do cholery, to przecież nie jest jakaś knajpa na Istedgade! To ma być sztuka...

Jedyną rzeczą, jaką zarejestrowałam, było to, że nie uznałam jego zachowania za niewłaściwe. W ogóle. I to mnie zaskoczyło. Może właśnie dlatego tylko zachichotałam i przyznałam Laurze rację. I może dlatego nadal nie mówię dziewczynom nic o pikantnych szczegółach mojego związku z Arifem. Ogólnie rzecz biorąc, jestem przecież przyzwoita i dobrze wychowana.

Laura szturchnęła mnie lekko.

– Chodź. Powinnyśmy się trochę przewietrzyć, zanim znowu weźmiemy się do pracy – powiedziała.

Ciągnęła mnie za sobą, podczas gdy ja posyłałam mojemu obserwatorowi długie spojrzenia. Próbowałam dociec, dlaczego tak bardzo interesuje się mną, a nie nagą modelką. Co takiego we mnie dostrzegł?

było

W pewnym sensie wyzwolił mnie seksualnie. Szybko bowiem zorientowałam się, że była to seksualna potrzeba.

mnie

Mężczyzna w skórzanej kurtce uświadomił mi, że muszę odkryć i zrozumieć ten wyjątkowy sposób, w jaki ludzie mogą mnie obserwować. W tym celu zgłosiłam się jako modelka do aktu podczas kursu rysowania organizowanego przez szkołę wieczorową AOF.

Na początku było trochę nudno. Spojrzenia uczestników kursu były nieśmiałe i nieprofesjonalne.