Wydawnictwo G+J RBA Sp. z o.o. & Co.

Spółka Komandytowa

Licencjobiorca National Geographic Society

ul. Marynarska 15,

02-674 Warszawa

Dział handlowy: tel. 22 360 38 41-42

Sprzedaż wysyłkowa: tel. 22 360 37 77

Tekst: Piotr Kraśko

Redakcja: Joanna Grześkowiak-Stepowicz

Korekta: Dorota Sideropulu

Projekt okładki: Piotr Grabowski, Studio Graficzne AORTA, www.aorta.com.pl

Projekt graficzny, skład i łamanie: Hanna Szeliga-Czajkowska

Redaktor prowadząca: Małgorzata Zemsta

Redaktor techniczny: Mariusz Teler

Zdjęcie Piotra Kraśko na okładce: Mariusz Martyniak / www.matys-studio.com;

pozostałe zdjęcia na okładce: Corbis, Shutterstock.

Zdjęcia wewnątrz: Shutterstock; Wikipedia.

Copyright for the edition branded by National Geographic

© 2012 National Geographic Society. All rights reserved

National Geographic i żółta ramka są zarejestrowanymi znakami towarowymi National Geographic Society.

Text © 2012 by Piotr Kraśko

ISBN 978-83-7596-405-9

Wszelkie prawa zastrzeżone. Reprodukowanie, kopiowanie w urządzeniach przetwarzania danych, odtwarzanie w jakiejkolwiek formie oraz wykorzystywanie w wystąpieniach publicznych – tylko za wyłącznym zezwoleniem właściciela praw autorskich.

Skład wersji elektronicznej:

Virtualo Sp. z o.o.

„Naszych” tam nie było

To było parę krótkich serii. Fachowcy odróżniają te z AK-47 i te z AK-74. Dla mnie brzmiały tak samo. Strzały to strzały.

Co innego ciężka broń maszynowa i pistolety. Wtedy dźwięk jest rzeczywiście zupełnie inny. Tamtej nocy karabiny słyszałem po raz pierwszy. Na początku nie jest się w stanie dobrze ocenić odległości. Czy ten, kto pociąga za spust, znajduje się 100, 500 metrów, a może kilometr dalej? Wiedza na ten temat lub jej brak robią jednak sporą różnicę. Na szczęście człowiek szybko uczy się tego, co zwiększa jego szanse na przetrwanie. I szybko się przyzwyczaja. Pierwszej nocy nie spałem w ogóle. Za każdym razem zastanawiałem się, kto i po co strzela? Czy zbliża się w naszą stronę? Czy ktoś go po – wstrzyma? A może to strzelają „dobrzy” do „złych”? „Nasi” do jakichś „tamtych”? Gdy ma się 25 lat, wszystko wydaje się proste.