Beata Pawlikowska

Blondynka w dżungli

Fragment

tekst, rysunki i fotografie Beata Pawlikowska 

Mapy

Gujana Brytyjska

ROZDZIAŁ 1
Blondynka w dżungli

Motyle były wielkie jak talerze. Karaluchy wielkości konia. Moskity krwiożercze i wyposzczone. Dookoła – amazońska dżungla. Mroczna, gorąca i wilgotna.

– Uważaj na węże – mówi mój indiański przewodnik.

I jaguary – dodaję w myślach. I mrówki.

Mrówek są tysiące. Podążają przed siebie w zorganizowanym szyku, w kolumnach szerokich na kilka centymetrów, jak żywy strumień, którego początku ani końca nie widać. Biegną najpierw po ziemi, potem w górę na drzewa, gdzie wycinają kawałki liści, schodzą po trasie oznaczonej przez zwiadowcę i wracają do mrowiska. Tam liście czyszczą i przeżuwają, mieszając z własną śliną, potem wypluwają i przygotowują grunt, na którym wyrosną grzyby. I tymi grzybami będą się żywić. To mrówki grzybiarki, zwane też parasolowymi.

Są też inne – czarne, wielkości kciuka, które Indianie nazywają veinte-quatro, czyli „dwadzieścia cztery”. To dlatego, że dorosły mężczyzna po ugryzieniu ma przed sobą dwadzieścia cztery godziny życia. Podczas jednej z wypraw widziałam ugryzionego Indianina, który zwijał się z bólu i nie mógł powstrzymać niezwykłej jak dla wojownika wilgotności oczu.

Idziemy dalej. Veinte-quatro hasają po gałęziach. Po obu stronach wąskiej ścieżki – liściaste drzewa i krzewy, wszystko splątane razem, od samego dołu po czubki drzew. Jak zielona zapora, przez którą nie można się przebić. I wszędzie liście – świeże na krzakach i zgniłe na ziemi. Wszędzie pnącza i gałęzie, i liście, liście, liście. Cisza.

Gorąco jak w piekle. Wiatr szumi gdzieś wysoko przy wierzchołkach drzew, ale tu na dół nie dociera ani świeży powiew, ani słońce. Mokrą chustką wycieram twarz i szyję. Daleko jeszcze?

– Quiere descansar? – pyta mój przewodnik. – Chcesz odpocząć?

Stajemy przy małym strumieniu. Zapas wody pitnej dawno się skończył, więc pijemy tę z rzeki. Można umyć twarz, zwilżyć włosy i szyję, wejść do strumienia w butach, żeby ulżyć nogom.

Kiedy zdjęłam plecak i położyłam się na chwilę, szmer wody przypomniał mi o potrzebie natychmiastowego odejścia w zarośla. Powiedziałam mojemu przewodnikowi, że zaraz wrócę, a on uśmiechnął się ze zrozumieniem, mruknął, żebym uważała na węże i przymknął oczy.

Poszłam kilkadziesiąt kroków dalej wzdłuż strumienia. Kucnęłam, starając się obserwować jednocześnie ziemię, rośliny i niebo, żeby dostrzec niebezpieczeństwo – węża, pająka, skorpiona, jadowitą skolopendrę albo armię rozjuszonych mrówek zanim one mnie dostrzegą. Siedziałam cichutko, starając się nie dotknąć żadnej trującej rośliny, a potem wstałam.

I wtedy zobaczyłam przed sobą człowieka. Stał w odległości kilku metrów, prawie nagi, o czarnych krótkich włosach, z łukiem w rękach. Zamarłam. Świat dookoła też chyba zatrzymał się na chwilę, bo umilkły nagle rozgorączkowane zapachem mojego ciała moskity i trzeszczące w zaroślach cykady. Bardzo, bardzo powoli podciągnęłam spodnie. Pomyślałam, że gdyby ten Indianin chciał mnie zaatakować, pewnie już by to zrobił. Poza tym łuk trzymał z boku, jakby wcale nie chciał z niego skorzystać.

Co robić? Mówić? Milczeć? Odejść? Zostać? Wołać mojego przewodnika? Nie. Nie wołać. Wzbudzić zaufanie. Pokazać, że jestem bezbronna i nie mam złych zamiarów. I wtedy zauważyłam, że Indianin przygląda mi się z pewnym rozbawieniem i nie czuje się chyba w żaden sposób zagrożony, ale wprost przeciwnie. Przechylił głowę i przestąpił z nogi na nogę, uginając jedno kolano. Pomyślałam, że też mogę się poruszyć, więc tak samo przestąpiłam z nogi na nogę i ugięłam jedno kolano. Dotknęłam aparatu fotograficznego, oczami pytając Indianina o zgodę. To najprostszy i najbardziej uniwersalny język świata. Ręce mi drżały, kiedy podnosiłam aparat do oczu. Spust migawki zabrzmiał jak wystrzał. Indianin nawet nie mrugnął. Przez moment odniosłam wrażenie, że to nie człowiek z krwi i kości, ale wytwór dżungli, jeden z jej nieodłącznych elementów, takich jak drzewa, cierniste pnącza i liście. Dotknęliśmy się jeszcze raz oczami i wtedy zrozumiałam, że dane nam będzie kiedyś znów się spotkać. Żadne z nas nie wiedziało, kiedy i w jakich okolicznościach miałoby to nastąpić, ale w tamtej chwili połączyło nas coś niewytłumaczalnego, co mogłabym jedynie nazwać przeznaczeniem.

Kiedy wróciłam do mojego przewodnika, stał już gotowy do drogi.

– Schowaj aparat – powiedział. – Za godzinę będziemy w wiosce. Indianie nie lubią, kiedy robi im się zdjęcia. Znowu fotografowałaś motyle?

Ciąg dalszy w wersji pełnej

ROZDZIAŁ 2
Diabelska laguna

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ 3
Drugie prawo dżungli

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ 4
Dżunglę mam w sercu

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ 5
Noc jaguara

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ 6
Świat według szamana

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ 7
Dzieci Księżyca

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ 8
Obcy – ósmy pasażer hamaka

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ 9
Hiszpan wśród dzikich

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ 10
Gorąca noc z Frankiem Sinatrà

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ 11
Zielone oczy kajmana

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ 12
Jak Zorro jeździł na krowie

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ 13
Padre Jorge

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ 14
Graciela ma okres

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ 15
Święty Franciszek od hamaków

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ 16
Tańczący z bykami

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ 17
O człowieku, który liczył gwiazdy

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ 18
W poszukiwaniu Kryształowego Miasta,
czyli jak odkryłam czym jest szczęście

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ 19
Pływanie na kajmanie

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ 20
Z powrotem w dżungli

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ 21
Indiańska drabina

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ 22
O duchach, żabie i blondynce
w dżungli

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ 23
Samobieżne pulpety

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ 24
Dla znudzonych życiem

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ 25
Lasy tropikalne

Dostępne w wersji pełnej

Wydawnictwo G+J RBA Sp. z o.o. & Co. Spółka Komandytowa

Licencjobiorca National Geographic Society

ul. Marynarska 15, 02-674 Warszawa

Dział handlowy: tel. 22 360 38 41–42

Sprzedaż wysyłkowa: tel. 22 360 37 77

Copyright for the edition branded by National Geographic

© 2007, 2009, 2012 National Geographic Society.

All rights reserved

Copyright © 2012 by Beata Pawlikowska

Okładka: Beata Pawlikowska/Maciej Szymanowicz

Projekt graficzny, skład i łamanie: IT WORKS, Warszawa

Redaktor prowadząca: Małgorzata Zemsta

Redaktor techniczny: Mariusz Teler

Tekst i rysunki: Beata Pawlikowska, www.beatapawlikowska.com, www.facebook.com/BeataPawlikowska

Zdjęcia na okładce: Beata Pawlikowska

Zdjęcie autorki: Rafał Masłow

ISBN:978-83-7596-414-1

National Geographic i żółta ramka są zarejestrowanymi znakami towarowymi National Geographic Society.

Wszelkie prawa zastrzeżone. Reprodukowanie, kopiowanie w urządzeniach przetwarzania danych, odtwarzanie w jakiejkolwiek formie oraz wykorzystywanie w wystąpieniach publicznych – tylko za wyłącznym zezwoleniem właściciela praw autorskich.

Plik ePub przygotowała firma eLib.pl

al. Szucha 8, 00-582 Warszawa

e-mail: kontakt@elib.pl

www.eLib.pl