Joanna Olech

Ząb czarownicy

ilustrowała Autorka

Saga

Ząb czarownicy

Copyright © 2017, 2019 Joanna Olech i SAGA Egmont

Wszystkie prawa zastrzeżone

ISBN: 9788726127836

1. Wydanie w formie e-booka, 2019

Format: EPUB 2.0

Ta książka jest chroniona prawem autorskim. Kopiowanie do celów innych niż do użytku własnego jest dozwolone wyłącznie za zgodą SAGA Egmont oraz autora.

SAGA Egmont, spółka wydawnictwa Egmont

Żył sobie kot, który chciał być czarodziejem. Ale rodzice woleli, żeby został dentystą. Cóż było robić! Kot posłusznie przejął po tacie gabinet dentystyczny. Na drzwiach przybił tabliczkę z napisem:

Dr Gabryś

Rwanie. Borowanie.

Odtąd – wrrrr! wrrrr! – naprawiał zęby od rana do wieczora. Nudził się przy tym tak bardzo, że zdarzyło mu się zasnąć podczas plombowania górnej trójki pana burmistrza. Napisały o tym nawet lokalne gazety. Jejciu! Ale było gadania w domu!

Pewnego dnia do gabinetu zastukała Stuletnia Staruszka. Spuchnięty jak balon policzek obwiązała kraciastą chustką.

– Do roboty, doktorku! – zawołała od progu. – Nagły wypadek!

Od razu było jasne, co jej dokucza – staruszka miała tylko jeden ząb w bezzębnej szczęce. Złoty.

Fik! mik! – Kot zręcznie odwrócił uwagę pacjentki, żonglując szczypcami, po czym – siup! – wyrwał bolący ząb wprawnym ruchem łapki.

– ...I po problemie! – zawołał, podsuwając go pod nos pacjentki. – Zapraszam do kasy. Należy się dwanaście kocich dolarów.

– Ale ja nie mam pieniędzy – fuknęła staruszka i na dowód pokazała pustą portmonetkę.

Zapadła krępująca cisza.

– Już wiem! – Pacjentka klasnęła w sękate dłonie. – Zatrzymaj, doktorku, ten ząb. Jest wart więcej niż twoje dolary. Jesteśmy kwita! – dodała.

Żwawo zeskoczyła z fotela i już jej nie było.

Gabryś zdziwił się trochę. Ale że w poczekalni czekała kolejka pacjentów, więc tylko wrzucił ząb do kieszeni niebieskich spodenek i zawołał:

– Następny, proszę!

Chwilę później już nie pamiętał o Stuletniej Staruszce.

Kiedy wieczorem dotarł do domu i zmęczony opadł na kanapę, spojrzał na swoje kosmate łydki wystające z przykrótkich nogawek.

– Urosłem? – pomyślał kot. – Urosłem! – ucieszył się.

Nic podobnego! Gabryś nadal miał metr wzrostu (z ogonkiem). To ZĄB w kieszeni sprawił, że niebieskie spodenki skróciły się o dobre pięć centymetrów.

Uuuups!

Odgadliście zapewne, że Stuletnia Staruszka była... CZAROWNICĄ!

Nazajutrz nadszedł wielki dzień – bal przebierańców w Klubie Dentysty.

Kot czekał na tę datę niecierpliwie. Od tygodnia przygotowywał kostium czarodzieja. Z dwóch błękitnych prześcieradeł uszył pelerynę. Ze starego dywanika zrobił spiczasty kapelusz, a od babci pożyczył śmieszne buty z zakręconymi noskami. Bambusowa pałeczka z chińskiej restauracji posłużyła mu za różdżkę. Wystarczyło pomalować ją maminym lakierem do paznokci... i gotowe.

Dla lepszego efektu Gabryś postanowił potrenować srogi, „czarodziejski” wyraz twarzy. Stanął przed lustrem i podciągnął przykrótkie spodenki.