Ewa Nowak

KOT, KTÓRY ZGUBIŁ DOM

ilustrował Adam Pękalski

Saga

Kot, który zgubił dom

Copyright © 2018, 2019 Ewa Nowak i SAGA Egmont

Wszystkie prawa zastrzeżone

ISBN: 9788726128369

1. Wydanie w formie e-booka, 2019

Format: EPUB 2.0

Ta książka jest chroniona prawem autorskim. Kopiowanie do celów innych niż do użytku własnego jest dozwolone wyłącznie za zgodą SAGA Egmont oraz autora.

SAGA Egmont, spółka wydawnictwa Egmont

Reportaż

Czasami, gdy coś usłyszysz albo coś przeżyjesz, jest to dla ciebie tak ważne, że nie możesz przestać o tym myśleć i chcesz, aby dowiedział się o tym cały świat. Wtedy pisze się reportaż.

Tematem reportażu powinna być historia, która wydarzyła się niedawno i jest niezwykła, czyli jest to temat aktualny. Autor reportażu opowiada o czymś, co sam przeżył lub o czym ktoś mu opowiedział. Autor zbiera też dokumenty i informacje. Tylko wtedy reportaż będzie autentyczny. Pisząc reportaż, trzeba trzymać się faktów. Daty, godziny, imiona bohaterów i nazwy miejscowości muszą być prawdziwe.

Gdy czytelnik czyta reportaż i chce mu się płakać, czuje złość, strach albo współczucie – to dobrze, bo reportaż powinien wzbudzać emocje.

Kunkush

Piękny biały kot oblizuje się z apetytem i wskakuje na fotel. Myje się. Zaczyna od pyszczka. Kiedy zabiera się do mycia ogona, słyszy krzyki.

Ludzie biegają po domu. Wyciągają z szuflad ubrania, buty, lekarstwa, zdjęcia, dokumenty i kosmetyki. Wszyscy są bardzo zdenerwowani. Krzyczą i płaczą. Kunkush nie rozumie, co się dzieje.

W Iraku trwa wojna domowa. Rodzina Kunkusha to mama, cztery córki i syn. Wszyscy muszą natychmiast uciekać. Będą płynąć pontonem, więc każdy może wziąć tylko małą torbę z najpotrzebniejszymi rzeczami.

– Mamo, co z Kunkushem? Nie zostawimy go, prawda? – Piątka dzieci otacza swoją mamę.

– Nie wiem. W pontonie brakuje miejsca nawet dla ludzi. Mogą nas nie wpuścić. A jeśli zachoruje? A jak będzie wymiotował albo chciał siku? Musimy ratować siebie – mówi mama ze łzami w oczach.

– Mamuś, błagamy. On tu nie przeżyje, kto się nim zajmie?

Dzieci wyciągają ręce do białego długowłosego kota, głaszczą go, drapią za uchem i pod brodą. Kunkush łasi się do nich i mruczy.

– Biegnijcie po transporter – mówi nagle mama.

Kunkush posłusznie wchodzi do transportera i razem ze swoją rodziną wyrusza w drogę do Europy.

Ponton

Ponton wypełniony uciekinierami z pluskiem odbija od brzegu. Dwóch mężczyzn wiosłuje, a reszta ludzi siedzi jeden przy drugim, najciaśniej, jak się da. Od wojny uciekają tysiące ludzi, liczy się każdy skrawek miejsca. Ściśnięci uciekinierzy nie mogą się nawet poruszyć. Sztorm, ulewa, silny wiatr albo nawet ryby czy morskie ptaki – wszystko to może uszkodzić ponton bądź zakołysać nim, a wtedy uciekinierzy nie dadzą rady dopłynąć do brzegu.

Cztery córki, syn i mama z transporterem na kolanach siedzą przerażeni i cały czas patrzą na niebo, czy nie nadciąga sztorm.