Zofia Stanecka

Fredek i nadciągający kataklizm

Zabawy i łamigłówki przygotowała

Maria Środoń

Zilustrowała

Marta Szudyga

Saga

Fredek i nadciągający kataklizm

Copyright © 2017, 2019 Zofia Stanecka i SAGA Egmont

Wszystkie prawa zastrzeżone

ISBN: 9788726128499

1. Wydanie w formie e-booka, 2019

Format: EPUB 2.0

Ta książka jest chroniona prawem autorskim. Kopiowanie do celów innych niż do użytku własnego jest dozwolone wyłącznie za zgodą SAGA Egmont oraz autora.

SAGA Egmont, spółka wydawnictwa Egmont

Nad małym miasteczkiem na planecie Ziemia wstał kolejny słoneczny dzień. Nic nie zapowiadało nadciągającego kataklizmu...

Fryderyk Epsilon Dwudziesty siedział na szczycie dachu, jadł czereśnie i pluł pestkami na podwórko. Nie zawsze mu to wychodziło, bo część pestek połykał razem z owocami.

– Nie martw się – pocieszała go siedząca obok Jagoda. – Wyjdą drugą stroną.

Przyjrzyj się owocom. Każdy z nich połącz z pasującą do niego pestką.

Fredek nie bardzo wiedział, co miała na myśli. Mieszkał na Ziemi od pięciu dni i wciąż odkrywał zawiłości ludzkiego świata. Na jego rodzinnej planecie, Pedanterii, nie było czereśni, a to, co zjedzone, zostawało w jedzącym na zawsze i służyło nieustannej odbudowie połączeń między układami.

Jakie znasz inne pestki?

Tu, na Ziemi, wszystko dążyło do rozpadu i chaosu. Porządek raz zrobiony nie trwał długo. Wystarczyła chwila nieuwagi, a zamieniał się w bałagan. Relacje między ludźmi wydawały się równie dynamiczne i podlegające przemianom. Jedno wydarzenie goniło drugie, a każde wpływało na to, co stanie się potem. Ta zmienność była dla kosmity czymś nowym po setkach lat spędzonych na segregowaniu żywych śrubek.

Przyporządkuj śrubokręty do odpowiednich śrubek.

Fredek sięgnął po garść czereśni. Policzył je, ułożył od najmniejszej do największej i spojrzał w dół na podwórko. Mama Jagody szła w stronę stodoły, gdzie ukryty pod plandeką leżał zepsuty ścigacz międzygwiezdny. Bliźniacy Marek i Wacek kopali piłkę wokół pompy. Ich tata zatrzymał się na chwilę, żeby z nimi porozmawiać, a potem ruszył ścieżką między drzewami.

Wskaż drugą śrubkę od prawej strony.

Fredek ominął wzrokiem pobliskie wysypisko śmieci i spojrzał dalej, za las, gdzie widać było miasteczko: wieżę kościelną, szkołę, posterunek, kwadratowy rynek ze sklepem pani Wandzi, pocztę, szary barak mieszczący lokalny supermarket oraz bibliotekę.

Co było wcześniej, a co później? Ponumeruj obrazki.

To do niej zmierzał tata Jagody i chłopaków. Fredek strzelił pestką. Tym razem trafił, bo Wacek podskoczył i spojrzał w górę z pretensją. Kosmita uśmiechnął się krzywo. „Ciekawe, co dziś się wydarzy?” – pomyślał.

Jak to się mogło skończyć? Wymyśl i narysuj ciąg dalszy.

Ale duży ten sad! Pomóż Fredkowi dojść do czereśni.

Posterunkowy Gwizdała wstał, jak zawsze, bardzo wcześnie. Wziął zimny prysznic, zrobił pięćdziesiąt pompek i założył mundur. Dopiero potem poszedł do kurnika. Posterunkowy odznaczał się pewną sztywnością charakteru: lubił, żeby każdy znał swoje miejsce i sumiennie wypełniał powierzone mu obowiązki. Miał jednak jedną słabość – kury.

Pokoloruj na brązowo trzecią, szóstą i dziewiątą kurę, licząc od prawej strony.

Stadko dwudziestu białych i brązowych, znoszących wielkie jaja czempionek rasy Rhode Island. Posterunkowy Gwizdała uwielbiał patrzeć, jak drepczą po wygrabionym wybiegu, i dbał o nie jak o własnego syna Igora. Niektórzy mówili, że nawet bardziej. Każdego dnia liczył je, by się upewnić, że na pewno żadnej nie brakuje. Tego ranka od razu zobaczył, że nie ma Betsy – największej i najtłustszej kury z całego stada.

Policz kurze nóżki i wynik wpisz tutaj:

– Igor! – wrzasnął. – Chodź tu natychmiast!

Wewnątrz domu rozległ się rumor i po chwili na podwórko wybiegł Igor Gwizdała w spodniach od piżamy i z potarganymi od snu włosami.