Pewnego razu Baba Jaga dostała telegram. „Pomocy. Popadłem w wielkie tarapaty”. Podpisano: „Kuzyn Anzelm”.

– Kuzyn? Jaki tam znowu kuzyn? Zostałam sama jak palec. To na pewno głupi kawał. Tylko kto mi go zrobił?

Zapytała o to swojej cudownej kuli.

– Hokus-pokus, abrakadabra.

Kulo, wyjaw, kto mi zrobił kawał?

Kula zamigotała, zamrugała i zgasła. Baba Jaga była zakłopotana.

– Zapytam drugi raz. Teraz na pewno mi powie.

– Kulo, spraw, bym poznała autora telegramu!

Kula zamigotała, zamrugała i ukazała to, co kazała Jaga.

Starowinka osłupiała ze zgrozy.

Zamaskowany brunet celował z rewolweru do blondyna.

Blondyn dygotał jak galareta. Napisał: „Jestem wnukiem stryja Alberta”.

– Hi, hi! Wnuk! Dobre sobie! – mamrotała rozbawiona Jaga. – A zatem to metoda na wnuka! Tak okradli mojego znajomego!

Wtedy jej wzrok padł na mały palec blondyna. Miał taki sam sygnet jak ona!

– Zaraz, zaraz! Mama opowiadała mi o stryju z Ameryki. To na pewno jego wnuk.

– Jestem stara, ale jara, łotra spotka sroga kara! – zawołała starowinka. Tak jak stała, była gotowa do wyprawy za ocean.

– Miotło, deskorolko! Do nogi! – zaordynowała wojskowym tonem. – Wnuk stryja Alberta wpadł w tarapaty. Jednym słowem – mamy problem.

– Miotła jest wielofunkcyjna, dlatego pognamy tam obie.

Deskorolka popilnuje domu. Aha! Kula pokieruje nas do celu.