To jest polska stolica. Całkiem miłe miasto. W dole Wisła pluska sobie. Pilnuje jej syrenka. I mosty.

Wysoko stoi zamek. Naokoło parki i pałace, zabytki i inne budowle. Fontanna tryska kropelkami.

Ale tylko latem, bo jakby mrozy złapały, no to wiadomo, co by było...

Na pobliskiej ulicy stoi dom Ludki. A to jest Ludka we własnej osobie. Ludka ma coraz to nowe pomysły.

Ludka lubi swoje miasto. Lubi jego ulice, zakamarki i zaułki. Uwielbia jego zagadki i sekrety. To jej pasja. Zagadki odgaduje, a sekrety odkrywa.

Wiele zagadek ma ulica Tamka. Jest ona stara i stroma. Zbiega do samej Wisły. To tylko kawałek od domu Ludki.

Sama nazwa tej ulicy to zagadka. Bo jest TAM litera K? Bo tam-tam z Afryki tu wygrywa swe sygnały? Eee tam! Podobno była tu dawno temu tama. Zbudowana dla obrony miasta, gdyby Wisła wylała. Ale ta tama była mała i dlatego Tamka.

A na ulicy Tamka stoi sobie pałac wysoki. Ten dopiero jest bajkowy! Ma on wielkie, prastare tunele pod spodem. Po prostu legendarne. I legenda jest taka:

Podobno tam jest ptak, cały złoty. On pilnuje skarbu. Podobno kto go napotka, temu ptak podaruje wielkie bogactwo. Miliony i cały skarb dla tej jednej osoby. Miliony! Masa kasy!

To byłoby doskonale! Ale kto tam był? Kto to wie na pewno?

Tylko mama o tym opowiadała. Zapewne to bajka, bo mama zna wiele bajek. O smoku, o syrence, o rusałce, o utopcu, o skarbie ukrytym, o rybce złotej, o srebrnej jabłonce... Ile w sumie? Na pewno ze sto setek. Mama ma cały regał bajek. Bo pracuje w bibliotece.